Κυριακή 15 Δεκεμβρίου 2019 | 11:57

ΠολιτικήPointer

Αυτή η μαχαιριά πόνεσε τον Κούλη

Ηταν αναμενόμενο ότι ο Τσίπρας θα πήγαινε στην 5η Σύνοδο των Χωρών του Νότου της ΕΕ, που έγινε στη Λευκωσία, με τον αέρα εκείνου που διεκπεραίωσε επιτυχώς μια αποστολή που του είχαν αναθέσει τα ιμπεριαλιστικά κέντρα της Ευρωένωσης. Θα πήγαινε για να μαζέψει συγχαρητήρια. Και τα μάζεψε. Ο Μακρόν, για παράδειγμα, στη δήλωση που έκανε μετά την ολοκλήρωση των εργασιών της Συνόδου, αφιέρωσε την τελευταία παράγραφο στη Συμφωνία των Πρεσπών, λέγοντας: «Εν κατακλείδι, επιτρέψτε μου να πω λίγα λόγια για να αναφερθώ και στον κ. Τσίπρα όπως επίσης και στον πρωθυπουργό Ζάεφ, οι οποίοι μαζί συμφώνησαν για την ονομασία της Βόρειας Μακεδονίας, με την υιοθέτηση της Συμφωνίας των Πρεσπών. Είναι ένα παράδειγμα εξαιρετικό για την Ευρώπη και ένα μήνυμα ελπίδας για όλους εμάς του τι μπορεί να προσφέρει ο διάλογος μεταξύ των ανθρώπων που επιθυμούν να βρουν μια λύση και δίνει και πολλές ελπίδες για την Ευρώπη και παντού όπου υπάρχουν διαφωνίες, όπου η συνήθεια μάς έχει οδηγήσει σε καταστάσεις».
 
Ο Μητσοτάκης, καταλαβαίνοντας ότι ο Τσίπρας θα γυρίσει με νέα παράσημα από τη Λευκωσία, προσπάθησε να γυρίσει την κουβέντα αλλού, κάνοντας μια επίθεση στον Τσίπρα για όσα ακούγεται να λέει στο περιθώριο της Συνόδου, συνομιλώντας χαλαρά με τον Μακρόν, τον Κόντε και τον Μουσκάτ. «Δεν είναι μόνο ένας πρωθυπουργός μειοψηφίας. Είναι και ένας ανάξιος πρωθυπουργός που διχάζει τον λαό. Οι Ελληνες θα μείνουν ενωμένοι, υπερήφανοι και αξιοπρεπείς. Και σύντομα θα του δώσουν την απάντηση που του αξίζει», δήλωσε ο Κούλης.
 
Αν η συζήτηση περιστρεφόταν γύρω από τα όσα είπαν οι «7» στη Λευκωσία, ο Κούλης θα έπρεπε να αντιμετωπίσει όχι τόσο τον Μακρόν όσο τον Αναστασιάδη, που είναι Ελληνοκύπριος και καραδεξιός. Και δήλωσε: «Κύριε πρωθυπουργέ, αγαπητέ Αλέξη, θέλω να σε καλωσορίσω επίσημα πια στο Προεδρικό Μέγαρο. Αλλά πριν και πάνω απ’ όλα, θέλω να σε συγχαρώ θερμά γιατί, ύστερα από 30 χρόνια και μέσα από την τόλμη που επέδειξες και την αποφασιστικότητα, ένα μεγάλο θέμα που ταλάνιζε την Ελλάδα με τους γείτονες, δηλαδή, η επικύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών έδωσε τέλος σε μια αχρείαστη, κατά την άποψή μου, διαμάχη, ανοίγοντας πόρτες για συνεργασία. Ανοίγοντας τον δρόμο για ειρήνη και σταθερότητα στην περιοχή των Βαλκανίων και δημιουργώντας προοπτικές μιας ισορροπημένης, αλλά και σταθερής πια σχέσης με τη Βόρεια Μακεδονία, κάτι το οποίο θα επιτρέψει, όχι μόνο την στενότερη οικονομική συνεργασία, αλλά και τη δημιουργία ενός νέου περιβάλλοντος. Θέλω να σε συγχαρώ θερμά και να ευχηθώ ό,τι καλύτερο». Και ξανά: «Για άλλη μια φορά θέλω να ευχηθώ ό,τι καλύτερο για την Ελλάδα, για τις προσπάθειες που καταβάλλεις και κατέβαλες ιδιαίτερα, επαναλαμβάνω, με την επικύρωση της Συνθήκης, κάτι που μαρτυρεί, όταν υπάρχει θάρρος και πραγματισμός, μπορεί να αντιμετωπιστούν και ιδιαίτερα διάλογος. Και όταν επικρατεί η λογική, αντί του συναισθήματος, υπάρχει προοπτική να υπάρξουν και επιτυχείς καταλήξεις σε διενέξεις που εν τη ουσία δεν δικαιολογούντο να υπάρχουν. Από την ώρα που διαγράφονται τα περί αλυτρωτισμού, από την ώρα που έχει κατά τον καλύτερο τρόπο ρυθμιστεί το θέμα, έτσι ώστε να μην υπάρχουν αμφισβητήσεις κατά πόσο αποτελούν τους διαδόχους του Μεγάλου Αλεξάνδρου ή όχι, έχω την εντύπωση ότι αυτό που αποτυπώνει η Συμφωνία είναι όχι μόνο την αποφασιστικότητα, αλλά διασφαλίζει και τη μελλοντική προοπτική άριστων σχέσεων, άριστης συνεργασίας. Ούτως ή άλλως υπήρχε η συνεργασία, δυστυχώς ή ευτυχώς, ούτως ή άλλως το όνομα είχε δοθεί από το ’92, και έχω την εντύπωση ότι θα πρέπει κάποια στιγμή να ξεπεράσουμε συναισθηματισμούς».
Σάββατο 02 Φεβρουαρίου 2019