Δευτέρα 19 Νοεμβρίου 2018 | 18:10

ΔιεθνήPointer

Αρχοντας της Συρίας ο Πούτιν

Δεν είναι καθόλου συνηθισμένο μια ιμπεριαλιστική δύναμη να δίνει στοιχεία για την εμπλοκή της σ' έναν πόλεμο στο εξωτερικό. Οταν όμως πρόκειται για έναν πόλεμο στον οποίο έχει νικήσει, τότε οι συνήθειες παραβιάζονται. Ετσι, το ρωσικό υπουργείο Πολέμου ανακοίνωσε στις 22 Αυγούστου, ότι στη Συρία πολέμησαν 63.012 ρώσοι στρατιωτικοί, εκ των οποίων 434 στρατηγοί και 25.738 αξιωματικοί  «πολέμησαν τουλάχιστον μία φορά». Εγιναν 39.000 πτήσεις, κατά τις οποίες η ρωσική πολεμική αεροπορία σκότωσε «περισσότερους από 86.000 αντάρτες».
 
Για τους αμάχους δε γινόταν, φυσικά, λόγος στην ανακοίνωση, ούτε μπορεί να είναι κανείς σίγουρος για τους αριθμούς, το βέβαιο όμως είναι ότι η ρωσική επέμβαση πρόσφερε στον Μπασάρ αλ Ασαντ, που πριν από την επέμβαση έλεγχε λιγότερο από το 10% του συριακού εδάφους, να ελέγχει τώρα περισσότερο από το 95%. Χωρίς τη ρωσική επέμβαση, ο ίδιος και οι στενοί του συνεργάτες θα αποτελούσαν τώρα παρελθόν.
 
Ο πραγματικός νικητής του πολέμου στη Συρία είναι η Ρωσία κι αυτό θέλησε να διασαλπίσει το ρωσικό υπουργείο Πολέμου, που συνόδευσε την ανακοίνωσή του με βίντεο το οποίο παρουσιάζει με πανηγυρικό τρόπο τις ρωσικές νίκες στα πολεμικά μέτωπα της Συρίας. Μόνο η επαρχία Ιντλίμπ παραμένει εκτός ελέγχου του Ασαντ και των ρώσων πατρόνων του, αλλά είναι ζήτημα χρόνου να πέσει κι αυτή, καθώς είναι περικυκλωμένη από το στρατό του Ασαντ και η περιφέρειά της σφυροκοπείται από τη ρωσική αεροπορία.
 
«Η Ιντλίμπ δε συμβολίζει μόνο την τελευταία μάχη μιας φριχτά φονικής σύρραξης, αλλά ήδη την πρώτη κρίση μιας μεταπολεμικής περιόδου στην οποία κυριαρχεί η Ρωσία», έγραφε η Monde στο κύριο άρθρο της την περασμένη Τρίτη, παραδεχόμενη την ήττα του γαλλικού ιμπεριαλισμού, ο οποίος είχε ισχυρή ανάμιξη στον πόλεμο, στηρίζοντας συγκεκριμένες αντικαθεστωτικές ομάδες και οργανώνοντας αεροπορικούς βομβαρδισμούς. Πλην όμως, η γαλλική στρατηγική, όπως διαμορφώθηκε επί Ολάντ, ήταν χτισμένη στην άμμο. Στρεφόμενη (από κοινού με Ρώσους και Αμερικανούς) κυρίως ενάντια στο ISIS, πρόσφερε στον Ασαντ χρόνο και χώρο να αναδιοργανώσει τις δυνάμεις του και με τη μαζική και αποφασιστική συμμετοχή Ρώσων, Ιρανών και της λιβανέζικης Χεζμπολά, να πάρει την πρωτοβουλία των κινήσεων και να κατακτήσει βαθμιαία όλους τους θύλακες αντίστασης. Τα όρια μεταξύ του ISIS και των άλλων αντικαθεστωτικών δυνάμεων ήταν εξαιρετικά ρευστά. Λειτουργούσαν σαν συγκοινωνούντα δοχεία. Ετσι, το αδυνάτισμα του ISIS και το σπρώξιμό του εκτός συριακού εδάφους, έφερε το αδυνάτισμα ολόκληρου του αντι-ασαντικού μετώπου. Κάποια στιγμή για το μέτωπο των δυτικών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων δεν ήταν καθόλου σαφές ποιος ήταν ο κύριος εχθρός τους, το ISIS ή ο Ασαντ.
 
Αποκτώντας την πρωτοβουλία των κινήσεων στα πολεμικά μέτωπα, οι Ρώσοι απέκτησαν την πρωτοβουλία και στο διπλωματικό μέτωπο. Ο Ασαντ αναγνωρίστηκε και από τους Δυτικούς ως συνομιλητής και πλέον δεν έχει καμιά ανάγκη να συνομιλήσει μαζί τους, παρά μόνο από θέση ισχύος έναντι των «σοβαρών» αντικαθεστωτικών (οι οποίοι δεν εκφράζουν τίποτα από άποψη πολεμικής ισχύος).
 
Ετσι, φτάσαμε στο σημείο ο Τραμπ να κλαψουρίζει από το Twitter για το «μεγάλο ανθρωπιστικό λάθος» που θα διαπράξουν Μόσχα, Δαμασκός και Τεχεράνη, αν «επιτεθούν αψήφιστα» στην Ιντλίμπ, όπου «εκατοντάδες χιλιάδες θα μπορούσαν να χάσουν τη ζωή τους»! Λες και στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους μετρούν οι ανθρώπινες ζωές ή λες κι αν ήταν οι Αμερικανοί στη θέση των Ρώσων θα συμπεριφέρονταν με… μετριοπάθεια και… ανθρωπισμό.
 
Πρέπει να γελούσαν και τα (ανύπαρκτα) μουστάκια του Λαβρόφ όταν έδινε εντολή στο ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών να εκδώσει μια ανακοίνωση έμμεσης απόρριψης της έκκλησης Τραμπ, χαρακτηρίζοντας «φωλιά τρομοκρατίας» την Ιντλίμπ, όπου έχουν μαζευτεί τα υπολείμματα όλων των αντάρτικων σχηματισμών που ηττήθηκαν σε άλλα συριακά μέτωπα και τους επιτράπηκε να αποχωρήσουν. «Καταβάλλουμε προσπάθειες ώστε η έξοδος των τρομοκρατών από την Ιντλίμπ να γίνει με το μικρότερο δυνατό κόστος», δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν Τζαβέντ Ζαρίφ. Σαν να είπε στον Τραμπ και τους συμμάχους του «ελάτε να τους πάρετε, αλλιώς δε θ' αφήσουμε ρουθούνι». «Πρέπει να αποτρέψουμε μια ανθρωπιστική καταστροφή στην Ιντλίμπ» δήλωσε και ο ΥΠΕΞ της Γερμανίας Χάικο Μάας, λίγο πριν αναχωρήσει για την Τουρκία, με την οποία η Γερμανία κάνει ένα γενικότερο παζάρι, με πυρήνα του την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης στην Τουρκία.
 
Ο Ζαρίφ συναντήθηκε με τον ΥΠΕΞ της Συρίας, τρεις μέρες μετά τη σύνοδο κορυφής Ρωσίας-Τουρκίας-Ιράν στην Τεχεράνη. Σ' αυτή τη σύνοδο ίσως παιχτεί η τελευταία διπλωματική πράξη, αν και δεν είμαστε καθόλου σίγουροι ότι  ο Ερντογάν θα πήγαινε ως εκπρόσωπος των δυτικών ιμπεριαλιστών ή μόνο ως εκπρόσωπος της Τουρκίας, που δε θα ήθελε ούτε τους αντάρτες των ισλαμιστικών οργανώσεων να δεχτεί στην Τουρκία, ούτε να βρεθεί αντιμέτωπη μ' ένα νέο κύμα προσφύγων, που αναγκαστικά θα υπάρξει αν οι Ρώσοι διατάξουν τους συμμάχους τους να ξεκινήσουν επίθεση για γρήγορη κατάληψη του Ιντλίμπ, αδιαφορώντας για τον άμαχο πληθυσμό που θα πλήξουν οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί, χωρίς τους οποίους δεν μπορεί να υπάρξει γρήγορη λύση.
 
Περιττεύει να πούμε ότι ο συριακός λαός εξακολουθεί να υφίσταται τις φονικές και καταστροφικές συνέπειες ενός πολέμου άδικου απ' όλες τις πλευρές, ενός πολέμου ανάμεσα σε δυναστικές φατρίες, προσδεδεμένες στη μια ή την άλλη ιμπεριαλιστική δύναμη, που ξαναμοιράζουν τη Μέση Ανατολή σε σφαίρες επιρροής.
 
 
 
 
Σάββατο 08 Σεπτεμβρίου 2018