Σάββατο 23 Ιουνίου 2018 | 07:41

ΔιεθνήPointer

Σκόπιμη ασάφεια

Ποιο ιστορικό γεγονός θα ήθελε ν' αλλάξει, ρωτήθηκε ο Πούτιν σε συνάντηση με ψηφοφόρους του στο Καλίνιγκραντ. «Την ανατροπή της Σοβιετικής Ενωσης» απάντησε χωρίς δεύτερη σκέψη. Αρκετοί το θεώρησαν πρόκληση, μολονότι ανάμεσά τους δεν υπάρχουν μόνο συνεπείς επαναστάτες κομμουνιστές, αλλά και νοσταλγοί του παλινορθωμένου καπιταλισμού της περιόδου 1953-1990. Κάποιοι αναλυτές το ερμήνευσαν ως ψηφοθηρική κίνηση, καθώς ανάμεσα στους ψηφοφόρους του Πούτιν υπάρχουν πολλοί που νοσταλγούν την περίοδο πριν την κατάρρευση και την κατάτμηση της επικράτειας του μη-σοβιετικού ενωσιακού κράτους.
 
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Πούτιν ψηφοθηρεί. Ομως η δήλωσή του δε στερείται αλήθειας, από την πλευρά του. Ο Πούτιν θα ήθελε να είναι «τσάρος» σε μια επικράτεια έκτασης ίσης με την παλιά ΕΣΣΔ. Ομως, η κατάρρευση του παλινορθωμένου καπιταλισμού οδήγησε στη διάλυση της παλιάς Ενωσης και στη δημιουργία μιας ντουζίνας νέων κρατών, οι ιθύνουσες τάξεις των οποίων έχουν προσανατολιστεί στην υποταγή προς τις ιμπεριαλιστικές χώρες της Δύσης. Ετσι, στη ρωσική μονοπωλιακή αστική τάξη έχει μείνει μόνο η επικράτεια της Ρωσίας και σταθερός σύμμαχος η Λευκορωσία. Κι αυτό σίγουρα δεν αρέσει σε τύπους σαν τον Πούτιν.
 
Οταν ο Πούτιν λέει πως θα 'θελε ν' αλλάξει την ανατροπή της Σοβιετικής Ενωσης, δεν νοσταλγεί τον σοσιαλισμό. Ούτε καν το σύστημα του παλινορθωμένου καπιταλισμού, μέσα στο οποίο ανδρώθηκε και σταδιοδρόμισε ως αξιωματικός της KGB. Νοσταλγεί μια πολυεθνική επικράτεια, η οποία θα έδινε απείρως περισσότερες δυνατότητες στο ιμπεριαλιστικό παιχνίδι της Ρωσίας, το οποίο ο ίδιος -με τη στόφα ενός μεγαλορώσου εθνικιστή- υπηρετεί αποτελεσματικά, εν αντιθέσει με τους προκατόχους του τύπου Γκορμπατσόφ και Γέλτσιν.
 
 
Σάββατο 10 Μαρτίου 2018