Δευτέρα 21 Αυγούστου 2017 | 02:03

ΔιεθνήPointer

Αυτό το έγκλημα δεν είναι τρομοκρατία;

Small_img_28702
Δεκαεφτά ήταν επίσημα οι νεκροί μέχρι την Πέμπτη το μεσημέρι, δεκάδες οι τραυματίες (ανάμεσά τους τουλάχιστον 18 σε κρίσιμη κατάσταση), άγνωστος ο αριθμός των αγνοούμενων. Κανείς, όμως, δεν μίλησε για «τρομοκρατία», για «αδίστακτους εγκληματίες» και όλα τα υπόλοιπα που ακούμε μετά από κάθε χτύπημα τζιχαντιστών σε κάποια ευρωπαϊκή μητρόπολη.

Βλέπετε, εδώ δεν έχουμε εκδήλωση ενός ασύμμετρου πολέμου, αλλά αποτέλεσμα της καπιταλιστικής ασυδοσίας. Οταν εργάτες (λίγοι ή πολλοί) σκοτώνονται στο χώρο δουλειάς, έχουμε «εργατικό ατύχημα». Οταν δεκάδες άνθρωποι καίγονται σαν τα ποντίκια την ώρα που κοιμούνται σε μια πολυκατοικία-φέρετρο, έχουμε «τραγικό δυστύχημα». Δεν έχουμε τρομοκρατία, δεν έχουμε έγκλημα.

Θα επιληφθεί η Δικαιοσύνη, βέβαια. Θα ελεγχθούν κάποιοι για αμέλεια, θα πληρώσουν κάποια πρόστιμα, θα δοθούν και κάποιες αποζημιώσεις στις οικογένειες των θυμάτων. Ολ' αυτά θα αναγραφούν ως δαπάνη στον ισολογισμό της επιχείρησης, θα μειώσουν σχετικά τα κέρδη της (στον ισολογισμό πάντοτε) για μια-δυο χρονιές και η εταιρία θα συνεχίσει το θεάρεστο έργο της: να παίρνει εργατικές πολυκατοικίες ιδιοκτησίας του Δήμου και να αναλαμβάνει τη διαχείρισή τους, προσφέροντας… κοινωνικό έργο.

Τι κι αν διαμαρτύρονταν οι ένοικοι της πολυκατοικίας (εργατική φτωχολογιά του Λονδίνου) ότι δεν υπάρχει πυρασφάλεια, ότι οι ηλεκτρικές γραμμές είναι παλιές και υπερθερμαίνονται; Η εταιρία έκανε μερικά έργα βιτρίνας (δεν ξέρουμε αν αύξανε και τα ενοίκια ως αποτέλεσμα του «εκσυγχρονισμού»), έγραφε στα παλιά της τα παπούτσια τις διαμαρτυρίες («πάντοτε οι ένοικοι είναι υπερβολικοί και εγείρουν παράλογες αξιώσεις») και άφηνε την πολυκατοικία στο έλεος της «τύχης». Εγκλημα προδιαγεγραμμένο ήταν, στο βωμό της μέγιστης κερδοφορίας μιας αδίστακτης κεφαλαιοκρατίας. Και θα 'ρθουν κι άλλα…
Σάββατο 17 Ιουνίου 2017