Πέμπτη 22 Νοεμβρίου 2018 | 13:29

ΔιεθνήPointer

«Νομιμοποίηση» μεταναστών από Ομπάμα

Φακέλωμα, ξεζούμισμα και έλεγχος της στρόφιγγας

Small_img_22866
«Συμπατριώτες μου Αμερικανοί, είμαστε και θα είμαστε ένα έθνος μεταναστών. Ημασταν κάποτε κι εμείς ξένοι. Και αν και οι πρόγονοί μας ήταν ξένοι που διέσχισαν τον Ατλαντικό ή τον Ειρηνικό ή το Ρίο Γκράντε, είμαστε όλοι εδώ μόνο επειδή αυτή η χώρα τους καλωσόρισε και τους έμαθε ότι το να είσαι Αμερικανός είναι κάτι περισσότερο από αυτό που μοιάζουμε ή είναι τα επώνυμά μας ή το πώς δουλεύουμε. Αυτό που μας κάνει Αμερικανούς είναι η κοινή μας δέσμευση σε ένα ιδανικό, ότι όλοι έχουμε δημιουργηθεί ίσοι και όλοι έχουμε την ευκαιρία να φτιάξουμε τις ζωές μας όπως θέλουμε» (Μπαράκ Ομπάμα, διάγγελμα προς το Εθνος για το μεταναστευτικό 20/11/14).

Οσο δακρύβρεχτο κι αν ήταν το πρόσφατο διάγγελμα Ομπάμα για τη «νομιμοποίηση» των παράνομων μεταναστών, δε μπορεί να κρύψει την αντιμεταναστευτική πολιτική των αμερικάνικων κυβερνήσεων, συμπεριλαμβανομένης της κυβέρνησης Ομπάμα. Ο τελευταίος πήρε την πρωτοβουλία να χρησιμοποιήσει την προεδρική εξουσία εξαγγέλλοντας τη «νομιμοποίηση» μέχρι και πέντε εκατομμυρίων μεταναστών για να υποχρεώσει το Κογκρέσο να υπερψηφίσει το νομοσχέδιο που ήδη έχει ψηφίσει η Γερουσία, αλλά εκκρεμεί ακόμα να ψηφιστεί από την Βουλή των Αντιπροσώπων, στην οποία πλειοψηφούν οι Ρεπουμπλικάνοι.

Αυτό που δεν έχει ειπωθεί πλατιά είναι ότι αυτή η «νομιμοποίηση» θα είναι υπό αυστηρούς όρους για όσους μετανάστες τηρούν μία από τις παρακάτω προϋποθέσεις[1]:

1. Να ζουν στις ΗΠΑ για πάνω από πέντε χρόνια (προφανώς θα πρέπει να το αποδείξουν αυτό, άγνωστο πώς).

2. Να έχουν παιδιά που είναι αμερικανοί υπήκοοι ή νόμιμοι κάτοικοι.

3. Να καταγραφούν, να περάσουν από εγκληματολογικό έλεγχο και να να δεχτούν να πληρώσουν ένα «δίκαιο» μερίδιο φόρων.

Στην περίπτωση αυτή οι μετανάστες θα μπορέσουν να κάνουν αίτηση για προσωρινή άδεια παραμονής χωρίς τον κίνδυνο να απελαθούν. Οπως χαρακτηριστικά είπε ο Ομπάμα, «μπορείτε να βγείτε από τη σκιά και να πάτε στο δρόμο του νόμου».

Μη βιαστείτε να δώσετε εύσημα στον Ομπάμα πριν εξετάσετε όλα τα δεδομένα κάτω από τα οποία ενήργησε. Γιατί ο Ομπάμα δεν ενήργησε ως προστάτης των μεταναστών αλλά ως εκπρόσωπος του κράτους της αμερικάνικης κεφαλαιοκρατίας, το οποίο, αφού περάσει τους «παράνομους» μετανάστες από κόσκινο και τους καταγράψει, θα τους βάλει να πληρώσουν κιόλας (το «δίκαιο» μερίδιο των φόρων που λέει ο Ομπάμα). Δεν είναι προκλητικό το αμερικάνικο κράτος να ζητά από τους μετανάστες να πληρώσουν φόρους αδιαφορώντας για τα κλεμμένα μεροκάματα από τα αφεντικά τους χρόνια τώρα και τα χρήματα που οι καπιταλιστές τους άρπαξαν με το μπαμπούλα της απέλασης; Αυτό ουδόλως ενδιαφέρει ένα αστικό κράτος, πόσο μάλλον το αμερικάνικο. Το θέμα είναι πώς θα ξεζουμίσουν τους μετανάστες καλύτερα.

Το νομοσχέδιο

Σύμφωνα με το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κογκρέσου (CBO)[2], το νομοσχέδιο S.744, που ψηφίστηκε από τη Γερουσία στις 27 Ιούνη του 2013, θα αυξήσει τα έσοδα του κρατικού κορβανά κατά 158 δισ. δολάρια μέσα στη δεκαετία 2014-2023, με την αύξηση κατά 9.6 εκατομμύρια των νόμιμων κατοίκων των ΗΠΑ. Ταυτόχρονα, θα απαιτήσει πρόσθετες δαπάνες για διάφορα «κοινωνικά» προγράμματα της τάξης των 23 δισ. δολαρίων για την ίδια περίοδο. Το αμερικάνικο κράτος προβλέπεται δηλαδή να έχει ένα καθαρό κέρδος γύρω στα 135 δισ. δολάρια την επόμενη δεκαετία, που θα βοηθήσει στη μείωση του ελλείμματος. Από πού θα βγουν αυτά τα λεφτά; Μα φυσικά από τη φορολογία (το «δίκαιο μερίδιο» που λέγαμε) των μεταναστών που θα «βαδίσουν στο δρόμο του νόμου», όπως οι σκλάβοι παλαιότερα βάδιζαν «στο δρόμο του Θεού» με τη βοήθεια των ιεραπόστολων. Τώρα το ρόλο του ιεραπόστολου τον παίζει το αμερικάνικο κράτος. Και τι ιεραπόστολου! Εκτός από την αγιαστούρα κουβαλάει ράβδο και μαστίγιο.

Για να έχετε μία καλύτερη εικόνα για τι μαστίγιο μιλάμε διαβάστε το παρακάτω απόσπασμα από το Αμερικάνικο Συμβούλιο Μετανάστευσης, που είναι ένας μη κυβερνητικός οργανισμός, ενίοτε όμως συμβουλευτικός στα μέλη του αμερικάνικου Κογκρέσου: «Το νομοσχέδιο προβλέπει τεράστιες επενδύσεις για την ασφάλεια των συνόρων, συμπεριλαμβανομένων των παρακάτω: ανάπτυξη τουλάχιστον 38.405 πρακτόρων πλήρους απασχόλησης στη Συνοριακή Περίπολο κατά μήκος των νότιων συνόρων (19.200 περισσότεροι από αυτούς που ήδη βρίσκονται τοποθετημένοι), διεύθυνση ηλεκτρονικού συστήματος εξόδου σε όλες τις πύλες που θα έχουν αναπτυχθεί οι συνοριοφύλακες και οι τελωνειακοί, κατασκευή τουλάχιστον 700 μιλίων φράκτη, συμπεριλαμβανομένου διπλού φράκτη, αύξηση της κινητής επιτήρησης, ανάπτυξη ραδιοεπικοινωνιών και αεροσκαφών, κατασκευή πρόσθετων σταθμών συνοριακών περιπόλων και βάσεων λειτουργίας, πρόσληψη πρόσθετου νομικού προσωπικού, δικηγόρων και δικαστών, πρόσθετη εκπαίδευση στους συνοριοφύλακες και αύξηση των διώξεων σε παράνομα συνοριακά περάσματα... Το νομοσχέδιο προβλέπει 24ωρη επιτήρηση των συνόρων με κινητά, βίντεο και φορητά συστήματα, καθώς και μη επανδρωμένα αεροσκάφη και αναπτύσσει 1.000 σταθμούς πρώτων βοηθειών σε περιοχές που συντελούνται θάνατοι μεταναστών»[3].

Μήπως όμως με το νομοσχέδιο νομιμοποιούνταν οι «παράνομοι» μετανάστες; Σύμφωνα με το Αμερικάνικο Συμβούλιο Μετανάστευσης[3], οι καταγεγραμμένοι προσωρινοί μετανάστες θα μπορούν να κάνουν αίτηση για νόμιμη μόνιμη άδεια παραμονής («πράσινη κάρτα») μετά από τουλάχιστον δέκα χρόνια καταγεγραμμένης παραμονής, με την προϋπόθεση ότι όλο αυτό το χρονικό διάστημα (με κενά μέχρι 60 μέρες το πολύ) θα δουλεύουν σε κανονικές θέσεις εργασίας ή θα έχουν εισόδημα τουλάχιστον ίσο με το 125% του ορίου φτώχειας (με εξαίρεση τους φοιτητές πλήρους φοίτησης, τα παιδιά κάτω από 21, τους διανοητικά καθυστερημένους και τους ανάπηρους). Οι αιτούντες πράσινη κάρτα θα πρέπει επίσης να γνωρίζουν άψογα αγγλικά (επιπέδου Proficiency παρακαλώ) και να πληρώσουν –εκτός από τους φόρους– ένα επιπλέον πρόστιμο της τάξης των 1.000 δολαρίων! Καταλαβαίνει λοιπόν κανείς σε ποιους μετανάστες δίνει τη δυνατότητα το νομοσχέδιο να νομιμοποιηθούν. Σε αυτούς που έχουν λεφτά και γνώσεις.

Ελεγχος και καταστολή

Ορισμένα από τα παραπάνω έχουν αρχίσει να δρομολογούνται ήδη. Για παράδειγμα, το τείχος στα νότια σύνορα (από όπου περνάνε οι περισσότεροι «λαθρομετανάστες») έχει αρχίσει να χτίζεται από το 2006, με απόφαση της κυβέρνησης Μπους. Ο Ομπάμα όχι μόνο δεν την ακύρωσε, αλλά συνέχισε την κατασκευή του, αποδεικνύοντας πόσο υποκριτές είναι οι ιμπεριαλιστές, οι οποίοι πριν από 25 χρόνια κραύγαζαν κατά του τείχους του Βερολίνου και τώρα χτίζουν ακόμα μεγαλύτερα τείχη στα σύνορά τους.

Σύμφωνα με το ιστολόγιο Global Security org[4], από τα 2.000 μίλια που είναι τα σύνορα των ΗΠΑ με το Μεξικό, στο ένα τρίτο περίπου (γύρω στα 650 μίλια) είχε ήδη κατασκευαστεί τείχος μέχρι το Φλεβάρη του 2012.

Οσοι κατορθώσουν να περάσουν από το τείχος, κινδυνεύουν να πέσουν στα δόντια των συνοριακών μπάτσων. Ο αριθμός τους αυξάνεται συνεχώς. Την περίοδο διακυβέρνησης Μπους (2007) υπήρχαν γύρω στους 15.000 συνοριοφύλακες. Ο Μπους πάσχιζε να τους αυξήσει σε 18.000. Σήμερα πλησιάζουν του 21.000, ενώ με το νέο νομοσχέδιο προβλέπεται να αγγίξουν τους 40.000, δηλαδή σχεδόν να διπλασιαστούν!

Απελάσεις και «επαναπροωθήσεις»

Πριν μερικούς μήνες, μια ακτιβίστρια αποκάλεσε τον Ομπάμα «πρόεδρο απελάσεων»[6]. Η ακτιβίστρια αυτή βασιζόταν στο γεγονός ότι ο αριθμός των απελάσεων στα χρόνια του Ομπάμα ήταν ο μεγαλύτερος από κάθε άλλο αμερικανό πρόεδρο. Τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν όμως ότι ο αριθμός των απελάσεων ήταν μεγαλύτερος παλαιότερα, αν σε αυτές συνυπολογίσει κανείς τις «επαναπροωθήσεις» που γίνονταν στα σύνορα. Η διαφορά είναι ότι τώρα έχουν αυξηθεί οι απελάσεις που γίνονται επίσημα και καταγράφονται στους φακέλους των μεταναστών.

Οι Los Angeles Times επισημαίνουν: «Μέχρι τα τελευταία χρόνια, οι περισσότεροι άνθρωποι που συλλαμβάνονταν να περνούν παράνομα τα νότια σύνορα απλά επέστρεφαν με λεωφορεία στο Μεξικό, σύμφωνα μ’ αυτό που οι επίσημοι αποκαλούσαν “εθελοντικές επιστροφές”, αλλά οι κριτικοί αποκαλούσαν χλευαστικά “πιάνω και ελευθερώνω”. Αυτές οι απομακρύνσεις, που κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’90 έφτασαν το 1 εκατομμύριο το χρόνο, δεν προσμετρούνταν στις στατιστικές των απελάσεων των μεταναστών»[7].  Πράγματι, από τα επίσημα στατιστικά στοιχεία προκύπτει ότι οι «επαναπροωθήσεις» τα χρόνια της θητείας της κυβέρνησης Μπους (2001-2008) ξεπερνούσαν το 1.2 εκατομμύρια κατά μέσο όρο το χρόνο, με τις απελάσεις να μην ξεπερνούν τις 300 χιλιάδες[8]. Την τελευταία πενταετία διακυβέρνησης Ομπάμα, η κατάσταση αντιστράφηκε. Οι απελάσεις έχουν ξεπεράσει τις 400 χιλιάδες το χρόνο, με τις «επαναπροωθήσεις» να πέφτουν στις 350 χιλιάδες ετησίως, κατά μέσο όρο.

Φακέλωμα

Το φακέλωμα των μεταναστών που περνάνε τα σύνορα αποτελεί πλέον κεντρικό στόχο της κρατικής πολιτικής. Σύμφωνα με το δημοσίευμα των LST, «σήμερα η συντριπτική πλειοψηφία αυτών που περνούν τα σύνορα και συλλαμβάνονται, δακτυλοσκοπείται και απελαύνεται επίσημα. Η αλλαγή ξεκίνησε κατά τη διάρκεια της θητείας της κυβέρνησης του Τζορτζ Μπους και επιταχύνθηκε με τον Ομπάμα. Η πολιτική πήγαζε εν μέρει από την επιθυμία να εξασφαλιστεί ότι οι άνθρωποι που είχαν περάσει τα σύνορα της χώρας παράνομα, θα είχαν καταχωρημένες στους φακέλους τους επίσημες κατηγορίες»[7].

Γιατί όμως τόση πρεμούρα για το φακέλωμα των «παράνομων» μεταναστών; Oπως αναφέρουν οι Los Angeles Times, επικαλούμενοι δηλώσεις του πρώην διευθυντή της υπηρεσίας «Ελέγχου Μετανάστευσης και Τελωνείων» (ICE) του υπουργείου Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, John Sandweg, οι πιθανότητες να συλληφθεί και να απελαθεί ένας «παράνομος» μετανάστης μόλις απομακρυνθεί από τα σύνορα και μπει στο εσωτερικό της χώρας είναι μηδαμινές καθώς οι περισσότερες απελάσεις γίνονται σε μία ακτίνα 100 μιλίων από τα σύνορα[7].

Με τη «νομιμοποίηση» όσων μεταναστών πέσουν στη φάκα και πάνε να καταγραφούν, η κυβέρνηση θα κερδίσει διπλά. Πρώτα θα τους βάλει να πληρώσουν γεμίζοντας τα κρατικά ταμεία με τον ιδρώτα τους και ύστερα θα τους φακελώσει ώστε να τους ελέγχει απόλυτα. Με τον τρόπο αυτό, θα ενταθεί αυτό που ήδη συμβαίνει: «Ενας αυξανόμενος αριθμός ανθρώπων που πιάνεται προσπαθώντας να περάσει τα σύνορα, τώρα έχει μία τυπική απόφαση απέλασης στους φακέλους του. Το να μπεις στη χώρα χωρίς νόμιμη εξουσιοδότηση δεν είναι ποινικό αδίκημα. Ομως από τη στιγμή που ένα άτομο έχει απελαθεί, μπορεί να διωχθεί δικαστικά αν ξαναμπεί στη χώρα»[7].

Επομένως το νέο σύστημα ποινικοποιεί την παράνομη μετανάστευση, όπως επισημαίνει ο Κρις Νιούμαν, νομικός διευθυντής του National Day Laborer Organizing Network που εδρεύει στο Λος Αντζελες: «Η πολιτική της απέλασης αυτών που περνούν τα σύνορα και η ποινική δίωξη ανθρώπων που ξαναμπαίνουν έχει αυξήσει τον αριθμό των μεταναστών που παραπέμπονται στο ομοσπονδιακό δικαστήριο. Το 1992 το 5% των παραπτωμάτων από τις ομοσπονδιακές καταδίκες οφειλόταν στη μετανάστευση. Τις επόμενες δύο δεκαετίες, το ποσοστό των υποθέσεων μεταναστών στην ομοσπονδιακή ατζέντα εξαπλασιάστηκε, σύμφωνα με έκθεση του Pew Research Center. Το 2012, οι υποθέσεις μεταναστών αποτέλεσαν το 30% από τις ομοσπονδιακές καταδίκες, φτάνοντας στη δεύτερη θέση μετά από τις υποθέσεις ναρκωτικών που ήταν το ένα τρίτο»[7].

Το να απελάσουν πέντε εκατομμύρια μετανάστες δεν είναι εύκολο πράγμα. Το να τους «νομιμοποιήσουν» προσωρινά, να τους πάρουν τα λεφτά και να τους καταγράψουν δίνει τη δυνατότητα στο αμερικάνικο κράτος να ελέγχει αυτό τη στρόφιγγα της μετανάστευσης και να τους απελαύνει κατά βούληση και σε δόσεις...

ΥΓ. Η αντίθεση των Ρεπουμπλικάνων στο διάταγμα Ομπάμα δεν το καθιστά προοδευτικό. Οι Ρεπουμπλικάνοι θεωρούν ότι με τον τρόπο αυτό αμνηστεύονται οι «παράνομοι» μετανάστες, ενώ οι Δημοκρατικοί απαντούν πως δε γίνεται αμνήστευση καθώς οι άδειες θα είναι προσωρινές και οι μετανάστες θα πληρώσουν φόρους και πρόστιμα. Κοινός τόπος και των δύο είναι η θωράκιση των συνόρων! Οι Ρεπουμπλικάνοι θέλουν πρώτα να θωρακιστούν τα σύνορα και μετά να εξετάσουν τι θα γίνει με τους «παράνομους» μετανάστες, ενώ οι Δημοκρατικοί θέλουν και τα δύο να πάνε «πακέτο».
Η διαμάχη τους είναι ψευδεπίγραφη, γιατί και οι δύο σκέφτονται και πράττουν βάσει των συμφερόντων της αμερικάνικης κεφαλαιοκρατίας. Τα περί «χώρας ελευθερίας και μεταναστών» δεν είναι τίποτ’ άλλο από παραμυθάκια για τους αφελείς…

Παραπομπές:

1. http://www.whitehouse.gov/blog/2014/11/20/we-were-strangers-once-too-president-announces-new-steps-immigratio.
2. https://www.cbo.gov/sites/default/files/s744aspassed.pdf.
3. «Οδηγός για το νομοσχέδιο S.744. Κατανοώντας το νομοσχέδιο που ψηφίστηκε στη Γερουσία το 2013» (http://www.immigrationpolicy.org/special-reports/guide-s744-understanding-2013-senate-immigration-bill).
4. http://www.globalsecurity.org/security/systems/mexico-wall.htm.
5. http://www.economist.com/news/united-states/21579828-spending-billions-more-fences-and-drones-will-do-more-harm-good-secure-enough.
6. http://www.politifact.com/truth-o-meter/statements/2014/mar/17/janet-murguia/activist-janet-murguia-calls-obama-deporter-chief-/.
7. http://www.latimes.com/nation/la-na-obama-deportations-20140402-story.html#page=1).
8. https://edit.dhs.gov/sites/default/files/publications/immigration-statistics/yearbook/2013/ENF/table39.xls.
Σάββατο 06 Δεκεμβρίου 2014