Κυριακή 09 Αυγούστου 2020 | 23:53

ΔιεθνήPointer

Ο νόμος του ισχυρού και η προπαγάνδα της απάτης

Λίγες μέρες πριν την πρώτη επέτειο της «μεγάλης νίκης του Νότου», η Ανγκελα Μέρκελ και ο Φρανσουά Ολάντ συναντήθηκαν στο Παρίσι και έβαλαν την ταφόπλακα σε μια απόφαση που μόνο με κακοφορμισμένο άταφο πτώμα θα μπορούσε να παρομοιαστεί. Η Γαλλία πήρε δύο χρόνια παράταση για τη μείωση του ελλείμματός της στο 3% του ΑΕΠ (ο Ολάντ τράβηξε κι ένα δημόσιο ξέχεσμα στον Ολι Ρεν που είχε το θράσος να κάνει υποδείξεις στη Γαλλία) και συμφώνησε πλήρως με το γερμανικό σχέδιο, ενταφιάζοντας οριστικά τη «νίκη του Νότου», δηλαδή την απόφαση της 28ης Ιούνη του 2012, η οποία είχε σκορπίσει ρίγη συγκίνησης σε διάφορους ευρωλάγνους, με κορυφαίο τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος είχε σπεύσει να χαρακτηρίσει «υπόδειγμα αποτελεσματικής διαπραγμάτευσης» από μεριάς Μόντι και Ραχόι εκείνη τη συμφωνία. Μια συμφωνία που έμεινε στα χαρτιά, μετατράπηκε σε άταφο πτώμα και τώρα ενταφιάστηκε με περιφρόνηση από τους Μέρκελ-Ολάντ.

Θυμίζουμε ότι πέρυσι τον Ιούνη πάρθηκε μια απόφαση σύμφωνα με την οποία ο περιβόητος μόνιμος Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ESM) θα μπορεί να προχωρά σε απευθείας ανακεφαλαιοποίηση ευρωπαϊκών τραπεζών, χωρίς να δανείζεται το κράτος τα απαιτούμενα κεφάλαια και –επομένως– χωρίς αυτά τα δάνεια να εγγράφονται στο κρατικό χρέος. Ηταν υποτίθεται η απόφαση που απαίτησε το «μέτωπο του Νότου», το οποίο είχαν συμπήξει ο Μάριο Μόντι με τον Μαριάνο Ραχόι, με την (πολύ χαλαρή) στήριξη και του Φρανσουά Ολάντ.
Θυμόμαστε τότε τον ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο να πανηγυρίζει, αλλά και να ζητά από τη νεοσύστατη συγκυβέρνηση των Σαμαρά-Βενιζέλου-Κουβέλη να μη δεχτεί την έλευση της τρόικας, απαιτώντας πρώτα να γίνει η ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών απευθείας από τον ESM.

Η απόφαση αυτή έμεινε στα χαρτιά. Περισσότερο για προπαγανδιστικούς λόγους τη χρειάζονταν ο Μόντι με τον Ραχόι, οι οποίοι εφάρμοζαν ήδη σκληρά προγράμματα λιτότητας στην Ιταλία και την Ισπανία. Τώρα, λίγες μέρες πριν τη σύνοδο κορυφής, η οποία θα κληθεί απλά να επικυρώσει τις αποφάσεις του γερμανογαλλικού άξονα, όπως κάνει πάντοτε, άλλωστε, η Μέρκελ με τον Ολάντ συμφώνησαν ότι η διάσωση των τραπεζών θα πρέπει να γίνεται από έναν ευρωπαϊκό φορέα εκκαθάρισης με συμμετοχή των εθνικών αρχών, οι οποίες θα έχουν και την ευθύνη. Στην πραγματικότητα, η υπό σύσταση ενιαία εποπτική αρχή τραπεζών (και μέχρι τη σύστασή της η ΕΚΤ) θα αποφασίζει για την τύχη των προβληματικών τραπεζών, ενώ την απόφαση θα υποχρεούνται να υλοποιήσουν οι εθνικές αρχές. Ετσι, τα 500 δισ. ευρώ του ESM θα παραμείνουν ως «δημόσια ασφάλεια», όπως ισχυρίζονται οι Γάλλοι για ν’ αποσείσουν την κατηγορία ότι σύρθηκαν πίσω από το γερμανικό όχημα, όμως ο ESM δε θα προχωρά σε διάσωση τραπεζών.

Και τι θα γίνεται; Αυτό που έγινε στην Κύπρο. Θα πληρώνουν πρώτα οι μέτοχοι, μετά οι καταθέτες και αν χρειαστεί θα δίνονται δάνεια στο εθνικό κράτος για να ολοκληρώσει την εκκαθάριση των προβληματικών τραπεζών. Αυτό που αρχικά παρουσιάστηκε ως εξαίρεση, ως ad hoc παρέμβαση λόγω της φύσης της κυπριακής οικονομίας, γίνεται και επισήμως ο κανόνας. Αλλωστε, από τότε που ο Ντεϊσελμπλούμ αναγκάστηκε να ανασκευάσει την πρόωρη δήλωσή του, έχει κυλήσει πολύ νερό κάτω από τις ευρωπαϊκές γέφυρες. Το θέμα είχε ξεκαθαριστεί και από τον Σόιμπλε και από τον Ντεϊσελμπλούμ και από άλλους ηγέτες της γερμανικής κατεύθυνσης. Στο Παρίσι επικυρώθηκε από τους Μέρκελ και Ολάντ, αφού πήρε και ο γαλλικός ιμπεριαλισμός τα ανταλλάγματα και τις διαβεβαιώσεις του. Γιατί δεν φανταζόμαστε να νομίζετε ότι αν αντιμετωπίσει προβλήματα μια γαλλική τράπεζα του μεγέθους της BNP Paribas ή της Societe General θα αντιμετωπιστούν όπως η Κύπρου και η Λαϊκή. Για τέτοιες περιπτώσεις παραμένουν τα 500 δισ. ως «δημόσια ασφάλεια» στον ESM.

Αυτές είναι συμφωνίες διαχείρισης της κρίσης από τις ηγέτριες δυνάμεις της Ευρωζώνης. Συμφωνίες που σήμερα προβλέπουν αυτό και αύριο μπορεί να προβλέπουν κάτι άλλο, ανάλογα με τις απαιτήσεις της κατάστασης και με τον συσχετισμό δύναμης και τις συμμαχίες ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα. Σε κάθε περίπτωση, όμως, αυτές θα είναι συμφωνίες που θ’ αποτυπώνουν το δίκαιο του ισχυρού. Τίποτα το προοδευτικό δεν μπορεί να υπάρξει σ’ αυτές τις συμφωνίες και μόνο κάτι εξωνημένοι αριστεροί σαν τους ΣΥΡΙΖΑίους θα εξακολουθούν να σπέρνουν αυταπάτες στον ελληνικό λαό.
Σάββατο 08 Ιουνίου 2013