Κυριακή 09 Αυγούστου 2020 | 23:13

ΔιεθνήPointer

Το ξεσκέπασμα ενός πολιτικού απατεώνα

Πόσο γομάρι μπορεί να είναι ένας πρωθυπουργός που αφού χαρακτηρίσει «πλιατσικολόγους» δεκάδες χιλιάδες νεολαίους σε 67 πόλεις της χώρας, που συγκρούονταν με τις δυνάμεις καταστολής οι οποίες μερικές μέρες πριν είχαν επιτεθεί βάναυσα σε ειρηνικούς διαδηλωτές, φεύγει σε προγραμματισμένο ταξίδι στο εξωτερικό σα να μην συμβαίνει τίποτα; Ο λόγος φυσικά για τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, που τη Δευτέρα την κοπάνησε για το αραβικό Μάγρεμπ, προκειμένου να παραδώσει… μαθήματα δημοκρατίας στους ηγέτες που ήρθαν στην εξουσία μετά την «αραβική άνοιξη»! Πλασάρεται μάλιστα εδώ και χρόνια ως υπερασπιστής του παλαιστινιακού λαού με την ίδια ευκολία που σκύβει τη μέση στα αμερικάνικα και ευρωπαϊκά συμφέροντα στη χώρα.

Πριν από δύο χρόνια, το καθεστώς της Τουρκίας εμφανιζόταν ως «πρότυπο» μοντέλο δημοκρατίας απέναντι στα αυταρχικά αραβικά καθεστώτα που συγκλονίζονταν από τις πιο μαζικές και βίαιες εξεγέρσεις των τελευταίων δεκαετιών. Ο Ερντογάν ασκούσε ακόμη και κριτική, πότε στον Καντάφι και πότε στον Ασαντ, για την άγρια καταστολή που χρησιμοποίησαν στο εσωτερικό των χωρών τους. Οταν όμως ήρθε η ώρα του, αποδείχτηκε το ίδιο μεγαλομανής και προκλητικός με αυτούς που κατηγορούσε, εξαπολύοντας ενάντια στους εξεγερμένους της Τουρκίας τα ίδια «επιχειρήματα» που χρησιμοποίησαν οι δικτάτορες που γκρέμισε η «αραβική άνοιξη»: προβοκάτορες, πλιατσικολόγοι, ξένος δάκτυλος κτλ.

Ενας ακόμη αστός πολιτικός απατεώνας ξεσκεπάστηκε. Πού να κρύψουν τα γραπτά τους όσοι στήριζαν αυτόν τον πολιτικό απατεώνα και την πολιτική του; Πώς να κόψουν τη γλώσσα τους όσοι τον εκθείαζαν; Οπως η βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ και «σκιώδης» υπουργός Εξωτερικών, Ρένα Δούρου, που το 2011 έγραφε χωρίς ίχνος ντροπής, σε δύο κείμενά της με ευγλωττότατους τίτλους: «Τουρκία: Μοντέλο και πρόκληση για την Αραβική άνοιξη» και «Η επόμενη μέρα της Τουρκίας»: «Μέλος του ΝΑΤΟ, πρότυπο οικονομικής ανάπτυξης (μέσα σε οκτώ χρόνια το κατά κεφαλήν ΑΕΠ τριπλασιάστηκε) σε μια περίοδο που η ευρωπαϊκή και αμερικανική οικονομία χειμάζονται, η μόνη χώρα που έχει τη δυνατότητα να αντιπαρατεθεί στο Ισραήλ (όπως φάνηκε και στην περίπτωση του Μάβι Μαρμαρά το 2010 αλλά και στην αντίδρασή της φέτος στο πόρισμα του ΟΗΕ που απάλλαξε ευθυνών για το πολύνεκρο επεισόδιο το εβραϊκό κράτος), σουνιτική χώρα που ισορροπεί επιδέξια μεταξύ κοσμικού χαρακτήρα και ενός μετριοπαθούς Ισλάμ, η σημερινή Τουρκία διαθέτει όλα τα εχέγγυα να καταστεί πρότυπο των λαών της "Αραβικής Ανοιξης"».
«Πράγματι, σήμερα το πολιτικό σκηνικό της Τουρκίας επιτρέπει ελπίδες για κάτι τέτοιο. Με την προϋπόθεση όμως ότι ο πρωθυπουργός Ερντογάν δεν θα υποκύψει στις σειρήνες του εύκολου λαϊκισμού και του εκφοβισμού των αντιπάλων του (όπως έκανε σε τούτη την προεκλογική εκστρατεία), και θα συνεχίσει την προσπάθεια βαθιάς μεταρρύθμισης της χώρας, που μέχρι σήμερα έχει επιτύχει εντυπωσιακά αποτελέσματα»
!

Αυτά παθαίνεις αν ανοίγεις το στόμα σου περισσότερο από όσο πρέπει, αλλά η Δούρου είναι συνηθισμένη στις κωλοτούμπες και δεν έχει τέτοια προβλήματα (έχει θητεύσει, άλλωστε, και κοντά σε Πασόκους, στο υπουργείο Αμυνας επί Ακη). Την ώρα που το Γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ δήλωνε ότι «το τουρκικό μοντέλο που παρουσιαζόταν ως "οικονομικό θαύμα" έδειξε  το αληθινό του πρόσωπο», η ίδια περιοριζόταν να επισημάνει με διπλωματική αβρότητα, ότι «πρόκειται για μια σοβαρή δημοκρατική δοκιμασία, η οποία, μέχρι στιγμής, εκθέτει την τουρκική κυβέρνηση» και να διατυπώσει «εύλογα ερωτήματα (sic!) ως προς τις πραγματικές προθέσεις της σχετικά με το μοντέλο κοινωνίας που επιδιώκει να επιβάλλει». Το πιο… σκληρό που είπε είναι πως ό,τι συμβαίνει στην Τουρκία «αποδεικνύει στην πράξη πόσα πολλά μέτρα πρέπει να ληφθούν και σε πόσα ακόμα επίπεδα, προκειμένου η χώρα να εκπληρώσει το δημοκρατικό κριτήριο-πρόκριμα ένταξης στην ΕΕ». Λες και στην Ευρώπη δεν ξυλοκοπούν διαδηλωτές και δεν ξηλώνουν πάρκα για να φτιάξουν γκαράζ και εμπορικά κέντρα.
Σάββατο 08 Ιουνίου 2013