Τετάρτη 01 Απριλίου 2020 | 13:31

Στο ΨαχνόPointer

Να ανασταλεί άμεσα κάθε παραγωγική, εμπορική και οικονομική δραστηριότητα, εκτός απ’ ό,τι αφορά είδη πρώτης ανάγκης και κοινή ωφέλεια

Small_img_35194
-       Να απαγορευτούν οι απολύσεις – Πλήρης μισθός και ασφάλιση για κάθε εργαζόμενο
-       Nα αγωνιστούμε για δημόσιο και δωρεάν σύστημα Υγείας
-       Με συντροφικότητα και κοινωνική αλληλεγγύη να προστατέψουμε τις ζωές των ανθρώπων μας
 
Αποτελεί πλέον κοινό τόπο ότι η ανθρωπότητα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια επικίνδυνη πανδημία, η οποία έχει ήδη κοστίσει πολλές ζωές παγκόσμια και –δυστυχώς- θα κοστίσει και άλλες. Ο βασικός λόγος για τον οποίο η ανθρωπότητα πληρώνει τόσο βαρύ τίμημα σε ανθρώπινες ζωές είναι η διαχείριση της πανδημίας από τις αστικές κυβερνήσεις.

Μοναδικό κριτήριό τους υπήρξε (και εξακολουθεί να είναι) η μη διασάλευση της «κανονικότητας» του καπιταλισμού. Επαιξαν και εξακολουθούν να παίζουν στα ζάρια τις ζωές των ανθρώπων, για να μη διασαλευτεί το εμπόριο, ο τουρισμός, η παραγωγή, όλες οι δραστηριότητες με τις οποίες το κεφάλαιο βγάζει το μέγιστο κέρδος, που είναι ο μοναδικός σκοπός του, ο μοναδικός θεός που πιστεύει.

Τα όποια μέτρα πάρθηκαν, πάρθηκαν με μεγάλη καθυστέρηση, με αποτέλεσμα την ανεξέλεγκτη διάδοση της επιδημίας του ιού. Τα αστικά κράτη τρέχουν πίσω από τον ιό, χωρίς να τον πιάνουν. Το αποτέλεσμα θα είναι, όταν η επιδημία κάνει τον κύκλο της, να αφήσει πίσω της πάρα πολύ περισσότερους νεκρούς απ’ όσους θα άφηνε αν δεν κυριαρχούσε το κριτήριο της προστασίας του καπιταλισμού, αλλά το κριτήριο της προστασίας των ανθρώπων και, επομένως, παίρνονταν έγκαιρα δραστικά μέτρα ελέγχου της επιδημίας.

Τραγικό παράδειγμα η γειτονική Ιταλία, με την τεράστια λίστα των νεκρών, που δεν ξέρουμε σε ποιο ύψος θα σταματήσει.

Ακόμα και τώρα, υπάρχουν αστικές κυβερνήσεις, όπως η βρετανική, που παίζουν ρώσικη ρουλέτα στο κεφάλι του λαού, ποντάροντας σε μια όσο το δυνατόν πιο γρήγορη ολοκλήρωση του επιδημικού κύκλου (αδιαφορώντας για το πόσες ζωές θα κοστίσει αυτό!), για να βγουν με στρατηγικό πλεονέκτημα έναντι των ανταγωνιστών τους.

Ακρως επικίνδυνη επιδημία


Δε χρειαζόμαστε τους ειδικούς για να αντιληφθούμε την επικινδυνότητα της επιδημίας του νέου κοροναϊού (SARS-CoV-2). Τους ειδικούς τους χρειαζόμασταν στην αρχή, τότε όμως αυτοί καθησύχαζαν τον κόσμο, υπηρετώντας το σύστημα και τη λειτουργία του. 

Μόλις στις 31 του Γενάρη, με τον ιό να έχει αρχίσει να κάνει θραύση στην Κίνα, ο Κικίλιας με τον πρόεδρο του ΕΟΔΥ Αρκουμανέα ενημέρωναν τον Μητσοτάκη στο Μαξίμου και βγαίνοντας, ο μεν Κικίλιας σύστηνε «εγκράτεια σε σχέση με τη μετάδοση των ειδήσεων που έχουν να κάνουν με τον ιό», διότι «η χώρα είναι προετοιμασμένη και θωρακισμένη», ο δε Αρκουμανέας δήλωνε ότι «δεν πρέπει να υπάρχει ανησυχία», διότι «είναι μια λοίμωξη με χαμηλή μεταδοτικότητα, με μέτρια θνητότητα, σαν μια βαριά γρίπη. Αρα και να έρθει κάποια στιγμή στη χώρα μας, δε χρειάζεται να υπάρχει πανικός ή κάποια ανησυχία. Είμαστε έτοιμοι»! Για τέτοιους «επιστήμονες» μιλάμε…

Πλέον, αρκούν και μόνο τα απλά εμπειρικά δεδομένα για να καταλάβουμε τον κίνδυνο.
  • Tην ώρα που ο κοροναϊός θέριζε στην Κίνα και η κυβέρνησή της αναγκαζόταν να πάρει σκληρά μέτρα καραντίνας για να συγκρατήσει την επιδημία (αφού είχε ήδη πληρωθεί βαρύ τίμημα χιλιάδων ζωών), στην Ιταλία δεν ήθελαν να διαταράξουν τις εμπορικές εκθέσεις (και τις συμφωνίες που συνάπτονται στη διάρκειά τους για λογαριασμό της ιταλικής βιομηχανίας), τον τουρισμό, την καπιταλιστική παραγωγή στο βιομηχανικό βορρά της χώρας. Αρνήθηκαν να πάρουν οποιοδήποτε μέτρο, ακόμα και όταν εμφανίστηκαν τα πρώτα κρούσματα. Το αποτέλεσμα το γνωρίζουμε πλέον: η Ιταλία πλησιάζει σε αριθμό νεκρών την επαρχία Χουμπέι της Κίνας και ίσως τις επόμενες μέρες να την ξεπεράσει. Η Χουμπέι έχει περίπου όσο πληθυσμό έχει ολόκληρη η Ιταλία, κατά συνέπεια οι θάνατοι στον ιταλικό βορρά αναλογούν σε ένα μικρότερο πληθυσμό και δείχνουν το μέγεθος του εγκλήματος.
Το ότι τους «ξέφυγε» είναι αυταπόδεικτο. Τι σημαίνει, όμως, αυτό; Σημαίνει, πρώτο, ότι δεν πήραν τα μέτρα που ήταν απαραίτητα (μετά την εμπειρία της Κίνας) και, δεύτερο, ότι η μετάδοση του ιού γίνεται με αστρονομική ταχύτητα και επομένως όλες οι προσπάθειες έπρεπε (και πρέπει) να επικεντρωθούν σ’ αυτό.
  • Στη Βρετανία, η κυβέρνηση κάνει απλές συστάσεις στον πληθυσμό να μην επισκεφτεί το εξωτερικό για τον ερχόμενο μήνα (!) αφήνοντας τα πάντα ανοιχτά. Δεν έχουν πληροφόρηση; Φυσικά και έχουν. Δεν είναι μόνο το παράδειγμα της Ιταλίας, που θα έπρεπε να τους ταρακουνήσει. Είναι και μυστικό ενημερωτικό έγγραφο της ίδιας της υπηρεσίας που είναι αρμόδια για τη δημόσια Υγεία (Public Health England) προς τους προϊσταμένους της Εθνικής Υπηρεσίας Υγείας (NHS), σύμφωνα με το οποίο προβλέπεται να νοσήσει μέχρι και το 80% των Βρετανών (πάνω από 50 εκατομμύρια άτομα!) μέσα στον επόμενο χρόνο, με αποτέλεσμα το 15% από αυτούς (γύρω στα 7,9 εκατομμύρια άτομα) ίσως να χρειαστεί νοσηλεία στα νοσοκομεία, τα οποία είναι ήδη υπερφορτωμένα. Με δείκτη θνητότητας 1% (δηλαδή πολύ μικρότερο της Γουχάν, όπου ήταν 5,5%,) αυτό σημαίνει ότι θα πεθάνουν πάνω από 500.000 άτομα, μόνο στη Βρετανία! Αλλά ο Τζόνσον σκέφτεται πώς θα σώσει τον βρετανικό καπιταλισμό από την κρίση!
  • Στη Γαλλία, ο Μακρόν έκανε κανονικότατα τις δημοτικές εκλογές την περασμένη Κυριακή. Τελικά, μετά από το κάζο με τη μεγάλη αποχή (προσήλθε μόνο το 45%), αποφάσισε την Τρίτη να πάρει σκληρά μέτρα.
  • Στη χώρα μας, με τη λογική «χαμηλή μεταδοτικότητα, μέτρια θνητότητα, δεν τρέχει τίποτα», ο κρατικός μηχανισμός κοιμόταν τον ύπνο του δικαίου. Ενα γκρουπ που πήγε τουρισμό στα Ιεροσόλυμα εμφάνισε μια τρομακτική διάδοση του ιού (σε ένα πούλμαν βρέθηκαν προσβεβλημένοι οι 21 στους 24). Ο έλεγχος σ’ αυτό το γκρουπ έγινε με τεράστια καθυστέρηση και μόνο όταν ο ιός ανιχνεύτηκε σε ασθενή με προβλήματα (είναι νεκρός πλέον). Η μακαριότητα του ΕΟΔΥ υπήρξε εγκληματική, μέχρι να γίνει ο έλεγχος του συγκεκριμένου ασθενή, χάρη στην επομονή των θεραπόντων γιατρών του, αρκετοί από τους οποίους είχαν ήδη προσβληθεί από τον ιό και τέθηκαν στη συνέχεια σε καραντίνα στα σπίτια τους.
Η μετακίνηση ανθρώπων από την Ιταλία σταμάτησε μόλις στην αρχή αυτής της εβδομάδας. Μέχρι τότε, δεν είχε αποφασιστεί κανένα μέτρο καραντίνας για όσους έρχονταν από την αποδεδειγμένα προσβεβλημένη από τον ιό Ιταλία (ούτε από άλλες χώρες, όπου επίσης είχε εμφανιστεί ο ιός). Κανένας δεν ξέρει –δεδομένου και του σχετικά μεγάλου χρόνου επώασης του ιού, που κυμαίνεται κατά μέσο όρο στις 8 μέρες- ποια είναι η πραγματική διάδοση στον πληθυσμό της Ελλάδας. Το παράδειγμα της Καστοριάς και της Σιάτιστας, περιοχές από τις οποίες τουλάχιστον 100 άνθρωποι είχαν συμμετάσχει σε έκθεση γούνας στο Μιλάνο, δείχνει την εγκληματική αδιαφορία της κυβέρνησης και του κρατικού μηχανισμού για λήψη αυστηρών μέτρων ελέγχου από την πρώτη στιγμή.

Τι γινόταν πριν παρθούν τα τελευταία μέτρα; Τραγέλαφος! Απαγόρευαν τα καρναβάλια, όχι όμως τα γήπεδα, τα θέατρα, τους κινηματογράφους, τα κλαμπ, τους συναυλιακούς χώρους, τις καφετέριες, τα εστιατόρια. Μετά, έκλεισαν τα καταστήματα εστίασης και τα καφέ, δεν τολμούσαν όμως να κλείσουν και τις εκκλησιές, όπου μαζεύονται άνθρωποι που στην πλειοψηφία τους ανήκουν στις λεγόμενες ευπαθείς ομάδες. Κυβερνητικά στελέχη και «επιστήμονες» συναγωνίζονταν σε δηλώσεις για τις… ιαματικές ιδιότητες της «θείας κοινωνίας»!

Το αποτέλεσμα ήταν η διασπορά ακόμα μεγαλύτερης σύγχυσης και η ανάπτυξη -σ’ ένα βαθμό- ενός επικίνδυνου ωχαδερφισμού. Αυτοί, όμως, μιλούσαν μόνο για όσους μαζεύτηκαν την περασμένη Κυριακή σε κάποιες παραλίες και όχι για τους ηλικιωμένους που τιγκάρισαν τις εκκλησιές, αναζητώντας σωτηρία στη «θεία μετάληψη»! Παρακαλούσαν τους δεσποτάδες (από τον Μητσοτάκη και τον Τσίπρα, μέχρι τον Τσιόδρα που στάλθηκε να μιλήσει στη σύναξη των δεσποτάδων) να κλείσουν τις εκκλησιές. Και μόνο όταν πήραν την τελική τους άρνηση, τόλμησε ο Μητσοτάκης να τις κλείσει, αφήνοντας και πάλι ένα τεράστιο παράθυρο για να εξακολουθήσει να μαζεύεται κόσμος στις εκκλησιές, με κίνδυνο ζωών.

Πόσο ακριβά θα πληρώσει ο λαός μας αυτή την υποταγή στο ιερατείο και το θρησκευτικό σκοταδισμό; Ποτέ δε θα μας το πουν, όμως κάθε νοήμων άνθρωπος δε δικαιούται να αμφιβάλλει για το ότι αυτή η ασυδοσία θα πληρωθεί με τίμημα σε ανθρώπινες ζωές.
 

Ενα διαλυμένο σύστημα Υγείας

 
Εχουμε έναν ιό που μεταδίδεται με πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα σε σχέση με άλλους επικίνδυνους ιούς, μια κυβέρνηση και ένα κράτος που δεν έδρασε με αποφασιστικότητα και πληρότητα όταν μπορούσε να ελέγξει και να περιορίσει την επιδημία και ένα κυριολεκτικά διαλυμένο δημόσιο σύστημα Υγείας (το ιδιωτικό –όπως αποδείχτηκε για μια ακόμα φορά- στα δύσκολα δεν μετράει), το οποίο επιβιώνει χάρη στο φιλότιμο και τις προσπάθειες των εργαζόμενων σ’ αυτό.

Εκεί που έφτασαν τα πράγματα (επειδή εν πολλοίς τα άφησαν να φτάσουν), μοναδικό μέλημα της κυβέρνησης και του κρατικού μηχανισμού είναι να «απλώσει» στο χρόνο την επιδημία, ώστε να περιορίσει τις απώλειες. Και πάλι με τη λογική «βλέποντας και κάνοντας».

Οι παρεμβάσεις στο σύστημα Υγείας είναι καθαρά μπαλώματα. Δεν έχουν σκοπό να ενισχύσουν μόνιμα το σύστημα, ώστε να μπορεί να ανταποκρίνεται καλύτερα σε παρόμοιες καταστάσεις στο μέλλον, αλλά να μπαλώσουν προσωρινά μερικές «τρύπες», με τον τρόπο που στήνονται τα νοσοκομεία εκστρατείας στους πολέμους: στήνονται σήμερα, διαλύονται αύριο.

Ενα σύστημα που γέμισε την Ελλάδα με τσιμεντένια κουφάρια για να κάνει τους ολυμπιακούς αγώνες του 2004, ευκαιρία για «κονόμα« από τους κεφαλαιοκράτες, δε διαθέτει τα απαραίτητα κονδύλια για να ενισχύσει το δημόσιο σύστημα Υγείας. Οχι μόνο στο επίπεδο των νοσοκομείων (τα οποία μόλις πριν από μερικές εβδομάδες σχεδίαζαν να μετατρέψουν σε ΝΠΙΔ, για να μπορούν να κερδοσκοπούν οι έμποροι της Υγείας με τις περιβόητες ΣΔΙΤ), αλλά ούτε και στο επίπεδο της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, την οποία διέλυσαν με τις μνημονιακές πολιτικές, πρώτα η κυβέρνηση των Σαμαροβενιζέλων και μετά η κυβέρνηση των Τσιπροκαμμένων.

Αυτή την κρίσιμη για το λαό μας περίοδο, η διάλυση ακόμα και αυτής της υποτυπώδους πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, που υπήρχε παλαιότερα, στηριγμένη κυρίως στα πολυϊατρεία του ΙΚΑ, δείχνει τις καταστροφικές της συνέπειες. Δεν υπάρχει οικογενειακός γιατρός που θα έχει την πρώτη επαφή με τους προσβεβλημένους, θα τους συμβουλεύσει, θα τους κατευθύνει, με αποτέλεσμα να «μπουκώνουν» τα νοσοκομεία που (θα έπρεπε να) έχουν άλλο ρόλο.
 

Να προστατεύσουμε τους ανθρώπους μας, απαιτώντας πιο αποφασιστικά μέτρα

 
Σ’ αυτές τις συνθήκες, με έναν επικίνδυνο ιό που διαδίδεται με πολύ μεγάλη ταχύτητα, με ένα κράτος παντελώς αναξιόπιστο και εχθρικό για το λαό, που «τρέχει πίσω από τον ιό», και με ένα σύστημα υγείας διαλυμένο, που και μετά τα μπαλώματα δε θα μπορεί να σηκώσει το βάρος πολλών βαριών κρουσμάτων, ο μόνος τρόπος να αυξήσουμε το ποσοστό προστασίας του λαού μας, ιδιαίτερα των πιο ευάλωτων, των ηλικιωμένων και των ανθρώπων με χρόνια προβλήματα υγείας ή με πεσμένο ανοσοποιητικό σύστημα, είναι να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας.
  • Να απαιτήσουμε την άμεση λήψη μέτρων που θα αυξήσουν το βαθμό «κοινωνικής απομόνωσης»
Να μη δεχτούμε τη λήψη μέτρων κατά δόσεις, που γίνεται με μοναδικό κριτήριο τη λειτουργία της καπιταλιστικής οικονομίας.

Κάθε παραγωγική, εμπορική και άλλου τύπου οικονομική δραστηριότητα του καπιταλισμού και του κράτους του, πλην των απαραίτητων για την τροφοδοσία του λαού με είδη άμεσης ανάγκης και της κοινής ωφέλειας, πρέπει ΝΑ ΑΝΑΣΤΑΛΕΙ ΑΜΕΣΑχωρίς καμιά απώλεια για τους εργαζόμενους, που πρέπει να εξακολουθήσουν να παίρνουν ΟΛΟΚΛΗΡΟ το μισθό τους και ΠΛΗΡΗ ασφάλιση. Μόνο έτσι θα περιοριστούν οι μετακινήσεις και η επαφή μεταξύ πολλών, που αποτελεί εύφορο έδαφος για τη διάδοση του ιού.
  • Να φροντίσουμε μόνοι μας την αποφυγή κάθε συγχρωτισμού με φίλους και συγγενείς. Μόνον έτσι θα προστατευθούμε και θα τους προστατεύσουμε. Κάθε ατομικιστική συμπεριφορά, που αναπτύσσει τον κίνδυνο, είναι αντικοινωνική συμπεριφορά.
  • Να φροντίσουμε τους ηλικιωμένους μας και τους ανθρώπους με χρόνια προβλήματα υγείας. Είτε είναι συγγενείς μας είτε απλώς μένουν μόνοι τους στο διπλανό διαμέρισμα. Η συντροφικότητα και η κοινωνική αλληλεγγύη πρέπει να λάμψουν και πάλι σ’ αυτές τις εξαιρετικές συνθήκες.
  • Να απαιτήσουμε να οργανωθεί από τους δήμους βοήθεια στο σπίτι για όλους τους ηλικιωμένους που κατοικούν μόνοι τους και όχι μόνο για τους απόρους.
  • Να απαιτήσουμε να διαλυθούν άμεσα όλα τα στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων. Να ενημερωθεί άμεσα και αναλυτικά όλος ο προσφυγικός πληθυσμός, που τον βλέπουμε να κυκλοφορεί αμέριμνος στους δρόμους, καθώς έχει πλήρη άγνοια των κινδύνων.
  • Να απαιτήσουμε να γίνουν άμεσα όλες οι αναγκαίες προσλήψεις ιατρικού, νοσηλευτικού και εργαστηριακού προσωπικού. Και να είναι προσλήψεις μόνιμες και όχι με συμβάσεις ορισμένου χρόνου.
Δεν πρέπει να δώσουμε λευκή επιταγή στην κυβέρνηση και το αστικό κράτος. Δε θα τους εμπιστευτούμε τις ζωές των ανθρώπων μας. Πρέπει να τους πιέζουμε να πάρουν όλο και πιο αποφασιστικά μέτρα, με κριτήριο την προστασία της δημόσιας υγείας και της ζωής των ηλικιωμένων και των χρόνια ασθενών και όχι με κριτήριο τη λειτουργία του καπιταλισμού και την κερδοφορία των επιχειρήσεων.

Μπροστά σε μια θανατηφόρα επιδημία, με πολλές άγνωστες πλευρές και άλλες που σκόπιμα μας κρατούν κρυφές, γιατί θέλουν να έχουν το μονοπωλιο της διαχείρισης, είναι προτιμότερο να παραλύσει η καπιταλιστική οικονομία για ένα διάστημα, παρά να θυσιαστούν ανθρώπινες ζωές. Στην Κίνα, η καραντίνα κράτησε πάνω από 50 μέρες. Αν χρειαστεί, για να θρηνήσουμε λιγότερες ζωές, ας κρατήσει τόσο κι εδώ. Η εργατική τάξη και ο λαός, με ζωές κατεστραμμένες από την πολύχρονη μνημονιακή βαρβαρότητα, δεν έχουν να χάσουν από τέτοια μέτρα. Μπορούν όμως να γλιτώσουν ζωές κι αυτό είναι το πιο σημαντικό σήμερα.
 

Να μην πληρώσουν εργαζόμενοι και συνταξιούχοι τη νέα κρίση

 
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο παγκόσμιος καπιταλισμός, που βρισκόταν ήδη στα πρόθυρα μιας νέας ύφεσης, θα μπει σε μια νέα φάση κρίσης, εξαιτίας των πληγμάτων που δέχεται η οικονομική του βάση από την πανδημία του νέου κοροναϊού.

Οπως συμβαίνει σε κάθε κρίση, στη διάρκειά της καταρρέουν και καπιταλιστικές επιχειρήσεις. Η τάξη των κεφαλαιοκρατών, όμως, ως τάξη κερδίζει και στην κρίση. Αυτή είναι η νομοτέλεια των καπιταλιστικών κρίσεων, ανεξάρτητα από τις ιδιαίτερες παραμέτρους τους, τη διάρκειά τους κτλ.

Το ίδιο θα επιχειρηθεί και τώρα. Οχι μόνο μετά την ολοκλήρωση του κύκλου της επιδημίας, όταν θα κορυφωθεί η οικονομική κρίση του καπιταλισμού, αλλά και τώρα, στη διάρκεια τις επιδημίας. Οι καπιταλιστές ήδη συμπεριφέρονται ασύδοτα, απολύοντας εργαζόμενους, υποχρεώνοντας άλλους σε κανονική άδεια, μη πληρώνοντας δεδουλευμένα, κουρελιάζοντας τις εργασιακές σχέσεις.

Είναι επίσης χαρακτηριστικό το γεγονός ότι όλες οι αποφάσεις που εκδόθηκαν μέχρι τώρα για κλείσιμο εργασιακών χώρων, αναφέρουν ότι δεν προκύπτει επιβάρυνση για τον κρατικό προϋπολογισμό. Μ’ άλλα λόγια, αφήνουν τους εργάτες έρμαια στα νύχια των καπιταλιστών. Το καλύτερο που μπορούν να προσδοκούν –όσοι έχουν τις απαραίτητες προϋποθέσεις- είναι το ισχνό επίδομα ανεργίας του ΟΑΕΔ. Οι υπόλοιποι ούτε καν αυτό!

Σ’ αυτές τις συνθήκες, ένα πρέπει να είναι το σύνθημά μας: δε θα πληρώσει η εργατική τάξη την κρίση!
  • Nα απαγορευτούν οι απολύσεις.
  • Οι εργαζόμενοι στις επιχειρήσεις που κλείνουν πρέπει να πληρώνονται κανονικά και να ασφαλίζονται κανονικά από τους καπιταλιστές και όχι με κρατικά προνοιακά επιδόματα πείνας.
  • Καμιά μείωση στις συντάξεις και στις υπόλοιπες ασφαλιστικές παροχές.
  • Λεφτά για την υγεία: πλήρη στελέχωση των νοσοκομείων. Δημιουργία δημόσιου συστήματος πρωτοβάθμιας περίθαλψης. Απαγόρευση των ιδιωτικών νοσοκομείων.
 

Το μέλλον μας είναι ο κομμουνισμός

 
Καθώς θα δίνουμε αυτή τη μάχη, που είναι μάχη ζωής για πολλούς από τους ανθρώπους μας, επιστρατεύοντας από τη μια τη συντροφικότητα και την κοινωνική αλληλεγγύη και από την άλλη τη διεκδίκηση για αποφασιστικά μέτρα από το αστικό κράτος, είναι ευκαιρία να στοχαστούμε και πάλι πάνω σε όσα έχουμε σταματήσει να στοχαζόμαστε, ιδιαίτερα από τότε που δεχτήκαμε τη βάρβαρη επίθεση με τα Μνημόνια και αρχίσαμε να μετράμε ήττες (ήττες που οφείλονται στην απουσία ισχυρής ταξικής οργάνωσης).
  • Η πανδημία του νέου κοροναϊού, έτσι όπως τη βλέπουμε να εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μας, στη χώρα μας και διεθνώς, αποτελεί μια ακόμα απόδειξη του ότι ο καπιταλισμός είναι ένα σάπιο σύστημα που τρέφεται με τις σάρκες της εργαζόμενης κοινωνίας. Αποκαλύπτεται μπροστά στα μάτια μας ο αγριανθρωπισμός του δόγματος «πρώτα η οικονομία», που σημαίνει πρώτα τα κέρδη, έστω κι αν χρειαστεί να οδηγηθούν στο θάνατο χιλιάδες άνθρωποι μέσα σε λίγο χρόνο.
  • Η διαχείριση της πανδημίας αποκάλυψε τη χρεοκοπία του λεγόμενου «νεοφιλελεύθερου μοντέλου», του μοντέλου της ιδιωτικοποίησης των πάντων, ακόμα και των κρατικών συστημάτων Υγείας, επειδή ο ιδιωτικός καπιταλισμός είναι δήθεν πιο αποτελεσματικός. Πού είναι ο ιδιωτικός τομέας στην αντιμετώπιση της πανδημίας; Εξαφανισμένος. Κάνει μπίζνες με την πελατεία του, αφήνοντας στο υποστελεχωμένο και υλικοτεχνικά διαλυμένο κρατικό σύστημα να δίνει μόνο του τη μάχη, χάρη μόνο στο φιλότιμο και των κοινωνικό αλτρουϊσμό των εργαζόμενων σ’ αυτό. Αυτών που τώρα υποκριτικά τους χειροκροτούν αυτοί που προηγουμένως τους λοιδορούσαν, τους αποκαλούσαν τεμπέληδες και αναποτελεσματικούς.
  • Σε όλο τον κόσμο εμφανίστηκε ήδη ο μαυραγοριτισμός. Που επεκτείνεται από τα είδη ατομικής προστασίας μέχρι την έρευνα για φάρμακα και εμβόλια (χαρακτηριστική η σύγκρουση Γερμανίας-ΗΠΑ, με τις κατηγορίες των Γερμανών ότι η κυβέρνηση Τραμπ προσπάθησε να εξαγοράσει γερμανικό ερευνητικό εργαστήριο που φέρεται να είναι πιο προχωρημένο στην έρευνα, προκειμένου να δοθεί το όποιο φάρμακο μόνο σε αμερικάνικα χέρια!). Η απληστία των καπιταλιστών για κέρδη, η απληστία των ιμπεριαλιστικών κρατών για απόκτηση πλεονεκτήματος έναντι των ανταγωνιστών τους, κορυφώνεται ακόμα και μπροστά σε μια πανδημία που θερίζει ανθρώπους.
Κανένα μέλλον δεν υπάρχει για την εργαζόμενη ανθρωπότητα σ’ αυτό το σύστημα. Μόνο εκμετάλλευση, καταπίεση, ακόμα και θάνατος. Οχι μόνο στους άδικους πολέμους τους, αλλά και εν καιρώ ειρήνης, στην αντιμετώπιση μιας επιδημίας.

Δίνοντας τον αγώνα για την προστασία της ζωής των ανθρώπων μας, σε συνθήκες λειψής ενημέρωσης, παραπληροφόρησης και ημίμετρων από τις αστικές κυβερνήσεις, δίνοντας τον αγώνα για να μη φορτωθούν τα βάρη της νέας κρίσης στις πλάτες της εργατικής τάξης και του λαού, ας ατσαλώσουμε τη θέλησή μας ν’ αλλάξουμε τον κόσμο. Το μέλλον μας είναι ο κομμουνισμός, μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, με τους εργαζόμενους να διαφεντεύουν το προϊόν της δουλειάς τους, με τον άνθρωπο «να σφυρηλατεί το κεφαλαίο άλφα του».
Σάββατο 21 Μαρτίου 2020