Τετάρτη 26 Ιουνίου 2019 | 09:24

Στο ΨαχνόPointer

Κολιός και κολιός από το ίδιο βαρέλι

Τι την έπιασε ξαφνικά τη Ντόρα και θυμήθηκε το καλοκαίρι του 2015 και την κοροϊδία του Τσίπρα προς τον Μεϊμαράκη, που του πρόσφερε στήριξη; Το καινούργιο που είπε η αδερφή του Κούλη δεν είναι ότι ο Τσίπρας διαβεβαίωνε ότι δε θα πάει σε εκλογές και πήγε (αυτό είναι γνωστό), αλλά ότι ο Μεϊμαράκης είχε προτείνει συγκυβέρνηση. «Θα μπορούσε να γίνει μια διαφορετική συζήτηση για τον μεγάλο συνασπισμό; Βεβαίως και θα μπορούσε να γίνει. Η συζήτηση ήταν ένα συνολικό πακέτο», είπε η Μπακογιάννη.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι επαναφέροντας μια συζήτηση περί «μεγάλου συνασπισμού» η Ντόρα πλήττει τον αδελφό της, που έχει τη στρατηγική της «αυτοδυναμίας». Ομως, οι διαγκωνισμοί ανάμεσα στα κορυφαία στελέχη στο εσωτερικό των κομμάτων εξουσίας (ακόμα κι αν είναι αδέλφια) είναι το τελευταίο που μας ενδιαφέρει. Εκείνο που αξίζει να κρατήσουμε απ' αυτή την ιστορία είναι η δυνατότητα συγκρότησης «μεγάλου συνασπισμού» ανάμεσα στη ΝΔ και το ΣΥΡΙΖΑ.

Αν αυτό μπορούσε να γίνει το 2015, γιατί να μη μπορεί να γίνει το 2019, αν κανένα κόμμα δεν έχει αυτοδυναμία, ακόμα και μετά από επαναληπτικές εκλογές; Κανένας δεν μπορεί να βρει αντεπιχείρημα, καθώς από το 2015 μέχρι το 2019 ο ΣΥΡΙΖΑ έχει «προσαρμοστεί» πλήρως στη μνημονιακή πολιτική, την οποία πλέον δεν παρουσιάζει ως αποτέλεσμα εκβιασμού που του ασκήθηκε, αλλά ως… αναπτυξιακή επιλογή.

Μπορεί να το έκανε για τους δικούς της λόγους, αλλά με τις δηλώσεις της η Μπακογιάννη ήρθε να προσθέσει ένα επιχείρημα σ' αυτό που λέμε εμείς: ότι δεν υπάρχουν πλέον οι παλιές οριακές διαφορές πολιτικής που χώριζαν συντηρητικούς και σοσιαλδημοκράτες. Οτι η αστική πολιτική είναι ένας πολτός, ανεξάρτητα από το χωρισμό της σε κόμματα. Γι' αυτό έχουμε τόσες μετακινήσεις πολιτικών, τόσους «γυρολόγους», τόσες φαινομενικά ετερόκλητες κυβερνητικές συμμαχίες. Οταν έχουν συγκυβερνήσει το ΠΑΣΟΚ με τη ΝΔ και το ΛΑΟΣ, το ΠΑΣΟΚ με τη ΝΔ και τη ΔΗΜΑΡ και ο ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝΕΛ του Καμμένου, γιατί να μη μπορούν να συγκυβερνήσουν ο ΣΥΡΙΖΑ με τη ΝΔ (άντε και με το ΚΙΝΑΛ);

Παρά ταύτα, ενόψει ευρωεκλογών και εθνικών εκλογών το πολύ σε έξι μήνες, ζούμε και πάλι το γνωστό θέατρο της δικομματικής κοκορομαχίας «μέχρι εξοντώσεως του αντιπάλου». Δεν είναι μόνο η σκανδαλολογία, με κατηγορίες για μίζες και λαμογιές. Επειδή βλέπουν ότι δεν μπορούν να πάνε μόνο με κατηγορίες κατά του αντιπάλου, αλλά χρειάζονται και «θετική ατζέντα», έχουν βάλει μπροστά την υποσχεσιολογία και την παροχολογία.

«Διώχνουμε το ΔΝΤ και βγαίνουμε στις αγορές», φωνάζει ο Τσίπρας. «Το διεθνές κλίμα βελτιώνεται επειδή προεξοφλούν ότι εγώ θα είμαι ο επόμενος πρωθυπουργός», απαντά ο Μητσοτάκης. «Εχουμε προοπτική δημοσιονομικού χώρου και μέσα στο 2019», λέει ο Τσίπρας, κλείνοντας το μάτι για κάποιο επιδοματάκι. «Θα μειώσουμε τις ασφαλιστικές εισφορές», υπόσχεται ο Μητσοτάκης. «Δε θα μειωθεί το αφορολόγητο», δεσμεύεται ο Τσίπρας. «Και αυτό θα γίνει και θα μειώσουμε παραπέρα τους φόρους», υπερθεματίζει ο Μητσοτάκης.

Τίποτα δε θ' αλλάξει μετά τις εκλογές. Η μνημονιακή πολιτική θα συνεχιστεί όπως μέχρι τώρα. Οσο για πολιτικούς διαχειριστές, θα βρεθούν κι αυτοί. Εστω και στο πλαίσιο «μεγάλου συνασπισμού».
Σάββατο 20 Απριλίου 2019