Σάββατο, 9 Αυγούστου

Με κάποια τεχνικά προβλήματα, τα οποία αντιμετωπίστηκαν εν πλω, φτάνουμε στα Χανιά γύρω στις 9 παρά τέταρτο το βράδυ. Δυστυχώς, χαλάσαμε τη χαρά των συντρόφων που μας περίμεναν στο παλιό λιμάνι των Χανίων, και τη δική μας.  Τα τεχνικά προβλήματα δεν μας επέτρεψαν να μπούμε γρήγορα και με επιτυχία στο λιμάνι. Τα καταφέραμε μετά τα μεσάνυχτα και με μεγάλη ταλαιπωρία.

Η κατάληψη ROSA NERA προσέφερε αμέσως τη βοήθειά της. Εκτός από μερικούς που έπρεπε να μείνουμε για να φυλάξουμε το καΐκι και να κάνουμε μερικές τεχνικές επισκευές, οι υπόλοιποι διανυκτέρευσαν στην κατάληψη. Εφαγαν, ήπιαν, πλύθηκαν, κοιμήθηκαν εκεί, είχαν μια φιλοξενία συντροφική. Ειδικά στους φίλους μας από το εξωτερικό αυτό έκανε ιδιαίτερα καλή εντύπωση. Η κατάληψη ήταν ανοιχτή για τα μέλη της αποστολής και τις επόμενες μέρες. Εκεί κάναμε όλοι το μπάνιο μας, εκεί συνεδριάζαμε, εκεί μπορούσαν να κοιμηθούν όσοι δεν είχαν βάρδια στο καΐκι.

Κυριακή, 10 Αυγούστου

Νωρίς το απόγευμα έφτασε και το δεύτερο καΐκι. Λίγο μεγαλύτερο,  αλλά σαφώς πιο επιβλητικό το «Δημήτρης Κ.» (κάθε συνειρμός δεκτός) έφερε στα Χανιά τα υπόλοιπα μέλη της αποστολής, με καπετάνιο τον Ντέρεκ, έναν απίθανο Ιρλανδό, γεμάτο ενέργεια και χιούμορ. Πάντως, μιας και αρχίσαμε να αποκτούμε και ναυτικές γνώσεις, πρέπει να σημειώσουμε πως όλοι οι ναυτικοί στο λιμάνι θαύμαζαν το «Αγιος Νικόλαος» και αποφαίνονταν πως πρόκειται για καταπληκτικό σκαρί, δουλειά των παραδοσιακών ελλήνων καραβομαραγκών.

Αραγμένα ακριβώς μπροστά στο Λιμεναρχείο των Χανίων τα δυο καΐκια κάνουν πλέον φανερή την παρουσία και την αποστολή τους. Η περίοδος της συνωμοτικότητας έληξε. Κρεμιούνται τεράστια πανό με συνθήματα, καθώς και τα συμβολικά ονόματα των καϊκιών στις πλώρες τους: «Free Gaza» και «Liberty». Παλαιστινιακές σημαίες αναρτώνται στους ιστούς τους. Οι σύντροφοι από το «Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης» και το «Κοινωνικό Στέκι – Στέκι Μεταναστών» φέρνουν μικροφωνική και ηχεία και από νωρίς το απόγευμα ο χώρος πλημμυρίζει από νότες. Στις 7 ξεκίνησε η προγραμματισμένη συνέντευξη Τύπου, η οποία δεν θυμίζει τις παραδοσιακές συνεντεύξεις. Τρία τραπεζάκια και μερικές καρέκλες για τους ομιλητές στήνονται στην προκυμαία μπροστά από τα καΐκια, απέναντι οι κάμερες των τηλεοπτικών συνεργείων και γύρω-γύρω δεκάδες Χανιώτες, αλλά και μετανάστες, κυρίως Αραβες, που αγκάλιασαν αμέσως την αποστολή. Οπως καταλαβαίνετε, αυτό δεν ήταν μόνο συνέντευξη Τύπου, αλλά και πολιτική εκδήλωση ταυτόχρονα. Αλλωστε, δεν συνηθίζεται οι σύντομες ομιλίες αυτών που δίνουν τη συνέντευξη να συνοδεύονται από χειροκροτήματα.

Η εκδήλωση ενόχλησε σφόδρα το τοπικό Λιμεναρχείο. Ετσι, η μπροστινή πόρτα, ακριβώς απέναντι από τα αραγμένα καΐκια, που ήταν κλειστή, άνοιξε και μπροστά της τοποθετήθηκαν τρεις λιμενοφύλακες με φόρμες παραλλαγές και με τα κοντά αυτόματα κρεμασμένα στις χώνες τους!

Ταυτόχρονα, άρχισαν και τα γραφειοκρατικά προβλήματα. Ο λιμενάρχης κατέβηκε νυχτιάτικα και κυριακάτικα κι άρχισε το καψώνι. Φέρτε μου το ένα χαρτί, φέρτε μου το άλλο, ξυπνήστε τον καπετάνιο και τα λοιπά. Από την ελληνική αποστολή τους έγινε σαφές ότι καλό θα ήταν να μη μπλέξουν οι ίδιοι, γιατί πρόκειται για μια διεθνή αποστολή, η οποία στηρίζεται από προσωπικότητες, ακόμα και από ευρωβουλευτές και έλληνες βουλευτές και οι ίδιοι δε θα μπορέσουν να σηκώσουν το βάρος. Μας άφησαν να καταλάβουμε ότι δεν είναι δική τους πρωτοβουλία, αλλά έχουν αναμιχθεί υπουργεία.  Τους είπαμε ότι αν θέλουν να δημιουργηθεί πολιτικό ζήτημα, είναι εύκολο.

 Οσο για τα γραφειοκρατικά, εμείς θα τα ρυθμίσουμε όλα, γιατί δε θέλουμε καμιά γραφειοκρατικού τύπου έλλειψη να προσφέρει σε οποιονδήποτε το πρόσχημα να εμποδίσει αυτή την αποστολή, η οποία είναι αποφασισμένη να φτάσει στη Γάζα. Ελπίζουμε να το κατάλαβαν και να μην έχουμε κολπάκια.

Η δική μας καθυστέρηση στα Χανιά δεν έχει να κάνει τόσο με τα όποια γραφειοκρατικά προβλήματα, αλλά με την ανάγκη ανασυγκρότησης και των πλοίων και των πληρωμάτων. Το ταξίδι για την Κύπρο θα είναι τρεις μέρες σε ανοιχτή θάλασσα με καιρό και όχι κρουαζιέρα στο Αιγαίο με μπουνάτσα. Τα πλοία τεσταρίστηκαν, κάποια τεχνικά προβλήματα «μαζεύονται» και όταν θα είμαστε πανέτοιμοι θα αναχωρήσουμε.

Αυτά ως προς τα νέα. Ας μιλήσουμε τώρα για δύο από τους εθελοντές που είναι μαζί μας. Μιλάμε για τους απλούς εθελοντές και όχι για τα στελέχη, γιατί σ’ αυτούς τους απλούς ανθρώπους βρίσκεις χαρίσματα που δεν τα φαντάζεσαι.

Η Ο-Τζέι είναι μια μικροκαμωμένη αγγλίδα που δεν πρέπει να ζυγίζει περισσότερο από πενήντα κιλά. Στην κοιλιά της έχει ακόμη θραύσματα από μια ισραηλινή σφαίρα. Μιλάει λίγο και δουλεύει πολύ. «Σκυλί μαύρο» λέμε εμείς οι Ελληνες όταν αναφερόμαστε σ’ αυτή. Είναι ικανή να δουλεύει όλη μέρα, να σηκώνει τεράστια βάρη (είναι σαν τους τερμίτες λέει ένας σύντροφος) και πάντα με το χαμόγελο. Οι απόψεις της είναι καθαρά πασιφιστικές, αλλά πώς να μην υποκλιθείς στο μεγαλείο ψυχής που κρύβουν τέτοιοι άνθρωποι, στην αυταπάρνηση, τον αλτρουϊσμό, την αλληλεγγύη που είναι στο DNA τους.

Ο Κεν είναι ένας πρώην αμερικανός πεζοναύτης και πρώην αμερικανός πολίτης. Είναι βετεράνος του πρώτου πολέμου του Κόλπου. Μετά την 11^η Σεπτέμβρη, ο χαβανέζος Κεν απαρνήθηκε την αμερικάνικη υπηκοότητα (expatriot γράφει ένα από τα πολλά τατουάζ που έχει πάνω του).

Σήμερα, έχει ιρλανδική υπηκοότητα και είναι ζευγάρι με τη Φάτουα, μια γλυκύτατη Παλαιστίνια της διασποράς, η οποία λατρεύει την Ελλάδα. Το Δεκέμβρη περιμένουν το πρώτο τους παιδί και γι’ αυτό η Φάτουα δεν επιβιβάστηκε στο καΐκι. Μας αποχαιρέτισε από το λιμάνι.

Οταν θέλουμε να κάνουμε πλάκα, λέμε πως ο Κεν μπορεί να μας δείρει όλους μαζί με το ένα χέρι. Ο τύπος είναι ένα τέρας δύναμης και αυτοπειθαρχίας. Είναι ικανός να δουλεύει συνεχώς 24 ώρες και να κοιμάται δέκα λεπτά σχεδόν όρθιος. Η συζήτηση μαζί του είναι πάντοτε ενδιαφέρουσα, έχει άποψη, την υπερασπίζεται, σέβεται τη διαφορετική άποψη μ’ έναν τρόπο που, όπως μας εξήγησε, περιλαμβάνεται στη διάσημη χαβανέζικη λέξη «αλόχα». Και ο Κεν είναι πλέον πασιφιστής. Απορείς, πώς είναι δυνατόν ένας άνθρωπος που πολέμησε στο πιο σκληρό σώμα του αμερικάνικου στρατού να είναι πασιφιστής. Πώς θα αντιδράσει σε μια στιγμή σύγκρουσης. Από την άλλη, υποκλίνεσαι στο πνεύμα αλληλεγγύης που επιδεικνύει, στην αποφασιστικότητά του, στην αυτοθυσία του. Συμφωνήσαμε να μας δώσει κάποια στιγμή μια συνέντευξη, η οποία θα είναι σίγουρα ενδιαφέρουσα.