Πέμπτη 16 Ιουλίου 2020 | 07:02

ΕπικαιρότηταPointer

Να ήταν μόνο θέατρο…

Με την πείρα του ανθρώπου που ασχολείται επί σχεδόν μισό αιώνα συστηματικά με το θέατρο και γνωρίζει τους βασικούς μηχανισμούς της θεατρικής τέχνης, ο γράφων μπορεί να σας διαβεβαιώσει ότι η ακροτελεύτεια εμφάνιση του Τσιόδρα στο πάνελ, την περασμένη Τρίτη, ήταν μια καλά σχεδιασμένη θεατρική παράσταση. Το δάκρυ είναι το πιο εύκολο πράγμα για κάθε άνθρωπο, φτάνει να γνωρίζει το μηχανισμό της αυτοσυγκίνησής του.

Ο Τσιόδρας έφτιαξε μια τηλεπερσόνα. Ενα μείγμα αστού πολιτικού και μητροπολίτη. Εμαθε να λέει ψέματα χωρίς να κοκκινίζει, να αερολογεί όταν χρειάζεται ή να πετάει τη μπάλα στην κερκίδα, να αυτοδιαψεύδεται και να ισχυρίζεται ότι είχε πάντα δίκιο, να οχυρώνεται πίσω από τη δοτή αυθεντία (την εξουσία δηλαδή) και όλ' αυτά να τα κάνει με ένα ύφος μειλίχιο, χωρίς εξάρσεις, όπως συνηθίζουν να μιλούν οι δεσποτάδες και οι ιεροκήρυκες (τακτική που διδάχτηκε, προφανώς, κατά τη διάρκεια της στενής συνάφειάς του με το ιερατείο).

Στην τελευταία εμφάνισή του στο τηλεοπτικό πάνελ του υπουργείου Υγείας δεν άντεξε και επέλεξε να αυτοαγιογραφηθεί. Χωρίς να εγκαταλείψει το ύφος του ιεροκήρυκα και με το απαραίτητο δάκρυ στο τέλος. Αν δεν ήταν και ο ανύπαρκτος Ελύτης, η παράσταση θα ήταν σχεδόν τέλεια. Στο τέλος μιας θεατρικής παράστασης οι θεατές χειροκροτούν τους ηθοποιούς, όχι τους ρόλους που υποδύθηκαν. Ο Τσιόδρας ήθελε να τον χειροκροτήσουν ως ρόλο, όχι ως ηθοποιό.

Δεν αμφιβάλλουμε ότι σε σημαντικό βαθμό τα κατάφερε. Ηταν κάτι που το είχε χτίσει με καθημερινή τηλεοπτική παρουσία επί δίμηνο. Οι έμπειροι των αστικών ΜΜΕ αντιλήφθηκαν ότι η αυτοαγιογραφία θα ενοχλούσε. Γι' αυτό και έσπευσαν να φιλοτεχνήσουν αυτοί αγιογραφίες του Τσιόδρα, ως δήθεν ουδέτεροι κριτές. Ο καθένας και η καθεμιά με το όποιο δημοσιογραφικό ταλέντο διαθέτει. Είχε πέσει και η γραμμή από τον Μητσοτάκη που προηγήθηκε κατά μία μέρα: «…στις πρώτες επικοινωνίες που είχα με τον Σωτήρη ήταν απολύτως βέβαιος… Από τις πρώτες κουβέντες που είχα με τον Σωτήρη -καθόταν στην καρέκλα που κάθεστε εσείς τώρα συζητώντας σε βάθος τα ζητήματα αυτά- ήταν απολύτως σαφές… σας διαβεβαιώνω ότι ο Σωτήρης Τσιόδρας θα παραμείνει σύμβουλός μου… ο Σωτήρης… σύμβουλός μου για θέματα δημόσιας υγείας θα παραμείνει στενότατος».

Ο Τσιόδρας είναι ένα εξάρτημα της κυβερνητικής προπαγάνδας. Πιο επικίνδυνα από άλλα εξαρτήματα. Γιατί μοστράρει τίτλους επιστημοσύνης και ξέρει να ελίσσεται με τον τρόπο που έχει διδάξει εδώ και αιώνες το ιερατείο. Ως πρόσωπο μας είναι αδιάφορος. Ως φορέας της κυβερνητικής πολιτικής όχι. Γι' αυτό και τον πολεμήσαμε από την αρχή.

Και θα συνεχίσουμε να τον πολεμούμε (στο βαθμό που θα εξακολουθήσει να δημοσιολογεί). Οχι για την υποκρισία και το θέατρο που παίζει, αλλά γιατί μ' αυτά καταφέρνει να εξαπατά κόσμο και να ωραιοποιεί την κυβερνητική πολιτική. Αυτό κάνουμε, άλλωστε με τις απόψεις όλων όσων υπηρετούν την αστική εξουσία από διάφορα πόστα. Και μην ξεχνάτε ότι θέλει συστηματική δουλειά για να σκιστούν οι ανθεκτικές μάσκες.

ΥΓ1. Ελπίζουμε η γκάφα με το ανύπαρκτο ποίημα του Ελύτη να μην έχει συνέπειες για τη λογογράφο του Τσιόδρα. Στο αφεντικό πρέπει να χρεωθεί, που ενώ δεν έχει καμιά σχέση με οτιδήποτε άλλο πέραν της χριστια-νικής μυθολογίας, θέλει να εμφανίζεται και ως άτομο που εντρυφεί στη λογοτεχνία.

ΥΓ2. Δισέλιδο υμνητικό αφιέρωμα στον Τσιόδρα από τα «Νέα» του Μαρινάκη, την περασμένη Πέμπτη. Εκτός από τους συντάκτες του Συγκροτήματος έγραψαν οι Κικίλιας, Χαρδαλιάς και… Ξανθός. Ο τομεάρχης και πρώην υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ, μάλιστα, ξεπέρασε σε γλοιώδη υμνολογία τα δύο κυβερνητικά στελέχη! Ο υλατζής των «Νέων» δανείστηκε μια φράση του Ξανθού για τον Τσιόδρα, για να τιτλοδοτήσει το υμνητικό σημείωμα: «Αφησε “αποτύπωμα“ αξιοπιστίας και αξιοπρέπειας»!

Π.Γ.
 
Κυριακή 31 Μαΐου 2020