Πέμπτη 28 Μαΐου 2020 | 23:58

ΕπικαιρότηταPointer

Ακόμα χειρότερη τροπή για τα δικαιώματα των προσφύγων με νομοθετική βούλα



Την Παρασκευή, 8 Μαΐου, ψηφίστηκε το νομοσχέδιο που επιφέρει καίριες αλλαγές στη νομοθεσία σχετικά με τους πρόσφυγες (έχει ήδη δημοσιευτεί στο ΦΕΚ 96Α/12.5.2020). Oπως είχαμε γράψει και σε ρεπορτάζ στις 14 Απριλίου (Σχέδιο νόμου για προσφυγικό: «Αίτηση – απόρριψη – απέλαση»), με βάση τα όσα είχαν ήδη κυκλοφορήσει για τις μεταρρυθμίσεις που εκκολάπτονταν, η γραμμή της κυβέρνησης ήταν να διενεργείται ουσιαστικά η διαδικασία του ασύλου μόνο για το θεαθήναι και να μετατραπεί επί της ουσίας σε διαδικασία παραγωγής απορριπτικών αποφάσεων. Ενα «εργοστάσιο» που θα λύνει τα χέρια της κυβέρνησης για να διώχνει σωρηδόν τους πρόσφυγες έξω από τη χώρα.

Τα ζητήματα που ανακύπτουν από το νέο νομοσχέδιο είναι πολλά και πολυεπίπεδα. Η κυβέρνηση έστησε έναν μηχανισμό που βάζει διαρκώς «τρικλοποδιές» με άμεσο ή έμμεσο τρόπο. Ξεκινώντας από την παντελή υποτίμηση του ρόλου της πραγματικής επικοινωνίας με έναν πρόσφυγα, ο οποίος δε γνωρίζει τη γλώσσα (είναι χαρακτηριστική η χρήση της φράσης «σε γλώσσα που ευλόγως κατανοεί» σε όλες τις σχετικές διατάξεις, ακόμα και στο πρώιμο στάδιο της καταγραφής των προσωπικών στοιχείων), περνώντας στη «συμπίεση» των προθεσμιών προκειμένου να εκδοθούν αποφάσεις σε πρώτο και δεύτερο βαθμό ακόμα πιο γρήγορα (και στην ουσία πιο πρόχειρα, χωρίς έρευνα και επαρκή αιτιολόγηση) και καταλήγοντας στις αποφάσεις για απελάσεις και «επιστροφές» το συντομότερο δυνατό.

Μέσα στο παραπάνω πλαίσιο, που αφορά το σύνολο των αιτούντων, μπαίνουν ωστόσο και διατάξεις για ιδιαίτερες ομάδες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι ανήλικοι πρόσφυγες. Με το παλιό νομοθετικό καθεστώς, ένας πρόσφυγας θεωρούνταν ανήλικος (και άρα λογιζόταν ως ευάλωτη ομάδα) μέχρι την έκδοση του ιατρικού πορίσματος για την ηλικία του. Πλέον, αυτή η ρύθμιση αντικαθίσταται και ισχύει το αντίθετο: ο πρόσφυγας θεωρείται ενήλικος μέχρι να διαπιστωθεί ότι είναι ανήλικος! Αυτό, φυσικά, δεν είναι ένα απλό ηλικιακό νούμερο που θα αναγραφεί στο έγγραφο του πρόσφυγα, αλλά αντίθετα μια ουσιαστικότατης σημασίας συνθήκη που θα του επιτρέψει π.χ. να αιτηθεί επανένωση με την οικογένειά του σε μια άλλη ευρωπαϊκή χώρα (είναι εξαιρετικά θολό κατά πόσο θα επηρεάζεται ή όχι) ή να αιτηθεί διαμονή σε δομή φιλοξενίας ανηλίκων (ειδικά αν πρόκειται για ασυνόδευτο παιδί).

Ακόμα ένα σημαντικό στοιχείο που αλλάζει με το νέο νόμο είναι το καθεστώς των επιδόσεων αποφάσεων. Δεδομένου ότι ο αιτών διεθνούς προστασίας, μετά τη διενέργεια της συνέντευξής του σε πρώτο βαθμό, θα χρειαστεί να λάβει γνώση της απόφασης, ώστε να προχωρήσει στην άσκηση προσφυγής και εξέτασης της υπόθεσής του σε δεύτερο πλέον βαθμό (διαδικασία που πολλές φορές συναντά εμπόδια λόγω της αδυναμίας σταθερής επικοινωνίας των υπηρεσιών με τους πρόσφυγες), η κυβέρνηση αποφάσισε να ρυθμίσει «ρηξικέλευθα» το θέμα. Πάντα με γνώμονα την άμεση έκδοση (απορριπτικών) αποφάσεων. Γιατί ποια άλλη αξία θα έχει η πρεμούρα για επίδοση ακόμα και μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή μέσω ειδικής εφαρμογής της Υπηρεσίας Ασύλου; Κι ακόμα περισσότερο, ποια άλλη αξία έχει η ρύθμιση, ότι η επίδοση θα θεωρείται ότι έγινε νομίμως μετά την παρέλευση 48 ωρών από την ηλεκτρονική αποστολή της; Κάπως έτσι, το βασικό στάδιο της λήψης γνώσης της απόφασης σε πρώτο βαθμό (ίσως του πιο σημαντικού, μιας και ο πρόσφυγας παρίσταται ο ίδιος και λέει τους λόγους για τους οποίους ζητά να προστατευθεί στη χώρα) και περαιτέρω της έναρξης της προθεσμίας για εμπρόθεσμη άσκηση προσφυγής πετιέται στα σκουπίδια και καταλήγει να είναι διακοσμητικό.

Οπως είναι λογικό, όλη αυτή η κυβερνητική ζέση για επιτάχυνση των διαδικασιών δεν αφήνει ανέγγιχτους και τους ανθρώπους που εργάζονται κοντά στους πρόσφυγες και κυρίως τους συμβασιούχους της Υπηρεσίας Ασύλου, οι οποίοι κατέβηκαν σε απεργία διαρκείας από τις 23 Απριλίου και οι οποίοι τη μέρα της ψηφοφορίας βρίσκονταν έξω απ’ τη Βουλή, μαζί με άλλους εργαζόμενους στον τομέα του Προσφυγικού, σε παράσταση διαμαρτυρίας. Με τα κενά σε προσωπικό να είναι κάτι περισσότερο από εμφανή στα περιφερειακά Γραφεία Ασύλου της χώρας, το υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου λογαριάζει να θριαμβολογήσει για τις απορρίψεις που θα μοιράζει στους πρόσφυγες, ενώ ταυτόχρονα όχι απλώς δεν προβαίνει σε προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, αλλά απολύει!

Παραθέτουμε την ανακοίνωση που εξέδωσε το Σωματείο Εργαζομένων Συμβασιούχων της Υπηρεσίας Ασύλου (ΣΕΣΥΑ) στις 10 Μαΐου και κλείνουμε τονίζοντας ένα πράγμα: όσο πιο δυσχερείς κάνει τις συνθήκες το υπουργείο και η κυβέρνηση τόσο θα πρέπει να ετοιμάζεται να δεχτεί τις συνέπειες. Με τις υπάρχουσες άθλιες συνθήκες διαβίωσης στις πάσης φύσεως δομές (που έγιναν ακόμα χειρότερες την περίοδο της πανδημίας) και με εξαντλημένους εργαζόμενους δε θα έχει πια σημασία αν είσαι πρόσφυγας ή ντόπιος. Γιατί θα είσαι αντιμέτωπος με τον ίδιο εχθρό.
 
Αθήνα, 10.05.2020
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Αγώνας Διαρκείας για τη δικαίωση των συναδέλφων μας

Το Σωματείο Εργαζομένων Συμβασιούχων της Υπηρεσίας Ασύλου (ΣΕΣΥΑ) έδωσε και συνεχίζει να δίνει αγώνα για την υπεράσπιση των αυτονόητων δικαιωμάτων μας απέναντι στην εκδικητική και ταυτόχρονα ακατανόητη απόφαση του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου να οδηγήσει στην ανεργία 17 συναδέλφισσες και συναδέλφους μας. Από τις 23 Απριλίου το ΣΕΣΥΑ βρίσκεται σε πανελλαδική απεργία διαρκείας, ως μοναδικό τρόπο αντίδρασης στην απροειδοποίητη και αναιτιολόγητη μη ανανέωση συμβάσεων των συναδέλφων μας. Για 11 ημέρες εργαζόμενες και εργαζόμενοι στην Αθήνα, στη Λέσβο, στη Σάμο, στη Χίο, στη Θεσσαλονίκη και σε όλα τα υπόλοιπα σημεία όπου λειτουργούν περιφερειακά γραφεία και αυτοτελή κλιμάκια ασύλου, απεργούν αναλαμβάνοντας τεράστιο οικονομικό κόστος, στο δύσκολο περιβάλλον της πανδημίας, για να υπερασπιστούν το παρόν και το μέλλον της εργασίας μας.

Ο αγώνας μας πέραν από αγώνα επιβίωσης και διασφάλισης του εργασιακού μέλλοντος μας είναι και αγώνας αξιοπρέπειας, απέναντι στον εμπαιγμό του Υπουργού Μετανάστευσης, της εκδικητικότητας και της πειθάρχησης στη νέα κανονικότητα, στην οποία τα σωματεία και οι διεκδικήσεις των εργαζομένων ενοχλούν.  Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου ίσως επιχαίρει για το γεγονός ότι πρόσθεσε στο έτσι κι αλλιώς βεβαρυμμένο βιογραφικό της την απόλυση 17 συναδέλφων, πλάι στο νομοθετικό και νομοπαρασκευαστικό της έργο, το οποίο εκθέτει τη χώρα πολλαπλά για το νομικό και θεσμικό της πολιτισμό και τη δυνατότητα των μετακινούμενων ανθρώπων να έχουν πρόσβαση σε αξιοπρεπή υποδοχή, διαμονή, εξέταση του αιτήματος ασύλου. Ο Υπουργός κ. Μηταράκης, οι σύμβουλοι του, το τμήμα Ανθρώπινου Δυναμικού και όλοι όσοι με εμφατικό μένος επιχειρούν να ξεριζώσουν τα θεσμικά και συλλογικά «αγριόχορτα» της Υπηρεσίας Ασύλου, ίσως θεωρούν ότι πέτυχαν να χτυπήσουν το ΣΕΣΥΑ, τους εργαζομένους στην καρδιά της δυνατότητας τους να οργανώνονται και να αντιστέκονται πολλαπλά. Ας γνωρίζουν ότι αυτή η εκτίμηση τους είναι πολύ μακριά από την πραγματικότητα.  

Στις 11 ημέρες απεργίας εργαζόμενες και εργαζόμενοι συμβασιούχοι, από κάθε δύσκολο σημείο της Ελλάδας, που αγωνίζονται για ποιοτική και ταχεία εξυπηρέτηση των χιλιάδων αιτούντων άσυλο συζήτησαν, γνωρίστηκαν, αντάλλαξαν γνώμες και πραγματικότητες και ανέτρεψαν τη μαγική εικόνα κανονικότητας, ομαλότητας και βελτίωσης της κατάστασης που το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου προσπαθεί να δημιουργήσει από τη διαδικτυακή του σελίδα, προσπάθεια που δεν μπορεί να σβήσει τη Μόρια, το Βαθύ, τη Βιάλ, τις ουρές στην Κατεχάκη, τον Πειραιά, τον Άλιμο. Νέοι συνάδελφοι και συναδέλφισσες γνώρισαν το ΣΕΣΥΑ, τους αγώνες του, την ιστορία του και ήρθαν αντιμέτωποι/ες με τον τρόπο που το Υπουργείο αντιλαμβάνεται την εργασία μας. Έγινε σαφές σε όλες και όλους μας ποια είναι η νέα συνθήκη αναλωσιμότητας και τιμωρίας που προσπαθούν να επιβάλουν, τη συνθήκη σιωπής και διεκπεραίωσης απέναντι σε ένα εργασιακό περιβάλλον ολοένα και πιο δύσκολο και ένα θεσμικό πλαίσιο που μέρα με τη μέρα κινείται στα όρια του κοινοτικού και διεθνούς δικαίου.

Ο Υπουργός κ. Μηταράκης έχει έρθει η ώρα δημόσια, ανοικτά και με σαφήνεια να πάρει θέση για την εξώθηση στην ανεργία των 17 συναδέλφων μας. Η διαδικτυακή σελίδα του είναι πλούσια σε περιεχόμενο θριαμβολογίας για τα πεπραγμένα του, ας βρει το χρόνο και το χώρο να τοποθετηθεί για τις επί της ουσίας απολύσεις που φέρουν την υπογραφή του. Το ΣΕΣΥΑ αναμένει την υλοποίηση της γενικόλογης δέσμευσης του Υπουργού για επαναπρόσληψη των 17 απολυμένων συναδέλφων μας, στο βαθμό που η ΑΔΕΔΥ του παρέχει γνωμοδοτική έκθεση που να τον καλύπτει νομικά, αφού φαίνεται ότι η Νομική Υπηρεσία του Υπουργείου βρίσκεται σε αναστολή εργασίας και δε μπορεί να του παράσχει το σχετικό γνωμοδοτικό έγγραφο.

Το ΣΕΣΥΑ ολοκληρώνει τον πρώτο κύκλο κινητοποιήσεων του, έχοντας κερδίσει την ενότητα των εργαζομένων συμβασιούχων και δίνοντας τη δυνατότητα η φωνή τους να ακουστεί, όχι μόνο στο υπουργείο αλλά και ευρύτερα. Εν αναμονή της συνάντησης της επόμενης εβδομάδας με τον Υπουργό κ. Μηταράκη και ελπίζοντας ότι επιτέλους τα υποτιθέμενα κωλύματα θα αρθούν, δηλώνουμε με σαφήνεια ότι, εάν οι συνάδελφοι μας δεν επιστρέψουν στις θέσεις τους, θα μας βρουν ξανά μπροστά τους. Στον αγώνα μας αυτό καλούμε το σύνολο των εργαζομένων στο χώρο του προσφυγικού αλλά και εν γένει να σταθούν στο πλάι μας. 

Προχωράμε σε:

Στάση εργασίας την ημέρα συνάντησης με τον Υπουργό κ. Μηταράκη και παράσταση διαμαρτυρίας στο χώρο του Υπουργείου.

Εικοσιτετράωρη Απεργία στις 18 Μαΐου, ημέρα επαναλειτουργίας της Υπηρεσίας Ασύλου.

Ο αγώνας μας συνεχίζεται μέχρι τη δικαίωση και επιστροφή των συναδέλφων μας στις θέσεις τους. Καμία/Κανείς δεν περισσεύει.
Τετάρτη 13 Μαΐου 2020