Κυριακή 07 Ιουνίου 2020 | 06:52

ΕπικαιρότηταPointer

ΑΝΤΙΚΥΝΩΝΙΚΑ

 Δύο χιλιάδες είκοσι
δεν έχει τέλος η ύπνωση;
 
Τα 72 χρόνια του κλείνει σήμερα (Σάββατο 4 Απριλίου) ο Αμπντουλάχ Οτσαλάν και τα 75 ο Ντανιέλ κον Μπεντίτ.

Δεκατρία χρόνια συμπληρώνονται αύριο Κυριακή 5 Απριλίου από τότε που βυθίστηκε στις ακτές τις Σαντορίνης το "Shit die-monde" (ή κάπως έτσι τέλος πάντων, ζητώ συγνώμη ζει τόση γνώμη αλλά δεν είμαστε όλοι τσιπραίοι στην αγγλομάθεια) παίρνοντας μαζί του δύο ζωές και ξερνώντας πετρόλαδο στη θύρα της Θήρας. Μια φωνάζουν και μια… ελπίζουν οι Σαντορινιοί όλα αυτά τα χρόνια, ενώ με αμείωτο ενδιαφέρον αναμένεται και το φετινό επετειακό δελτίο τύπου.
   
«Τώρα υπάρχουν βασιλιάδες χωρίς στέμματα: είναι τα μονοπώλια, αληθινοί αφέντες ολόκληρων χωρών, ακόμα και ηπείρων σαν την περίπτωση της Αφρικής, ενός γερού τμήματος της Ασίας και δυστυχώς επίσης της Αμερικής μας. Κατά καιρούς προσπάθησαν να κυριαρχήσουν στον κόσμο. Οπως ο Χίτλερ, ο εκπρόσωπος των μεγάλων γερμανικών μονοπωλίων, που προσπάθησε να επιβάλει την ιδέα της ανωτερότητας μιας φυλής στον κόσμο με έναν πόλεμο που στοίχισε τη ζωή σαράντα εκατομμυρίων ανθρώπινων υπάρξεων. Η σημασία των μεγάλων μονοπωλίων είναι τεράστια. Σε σημείο που να εξουδετερώνει την πολιτική ισχύ σε πολλές από τις δημοκρατίες μας» (Che Guevara).
   
Ο χειρισμός της γλώσσας είναι (και) πολιτική πράξη. Εστω και για την αντίσταση στις άκριτες τάσεις της γλωσσικής… μόδας. Ας έχουμε το νου μας. Κι ας μη ξεχνάμε ότι κοινωνικός εκφασισμός και επιστροφή στην αγραμματοσύνη, ρέουν ως ομοιογενές διάλυμα στις μαύρες σελίδες της Ιστορίας.
  
Εχει κάποιος οποιαδήποτε πειστική απάντηση για το γεγονός ότι
♦ την Ξάνθη δεν τη βλάπτει η ημερήσια κυκλοφορία του κόσμου και τη βλάπτει εκείνη από τις οκτώ το βράδυ ως τις οκτώ το πρωί;
♦ Τη Θεσσαλονίκη δεν τη βλάπτει ο εγκλωβισμός των κατοίκων της στα ανήλια και γεμάτα μικροβιακά και άλλα βλαβερά φορτία "κλουβιά" και τη βλάπτει μια βόλτα (τηρουμένων των κανόνων) στην απέραντη παραλία της;
   
«Α! φώναζα αγαναχτισμένος, η παμπόνηρη θρησκεία που μετατοπίζει τις αμοιβές και τιμωρίες σε μελλούμενη ζωή για να παρηγορήσει τους σκλάβους, τους κιοτήδες, τους αδικημένους, και να μπορέσουν να βαστάξουν αγόγγυστα τη σίγουρη ετούτη επίγεια ζωή και να σκύβουν υπομονετικά τον σβέρκο στους αφεντάδες! Τι οβραίικη Αγία Τράπεζα η θρησκεία ετούτη, που δίνεις μιαν πεντάρα στην επίγεια ζωή κι εισπράττεις αθάνατα εκατομμύρια στην άλλη! Τι απλοϊκότητα, τι πονηριά, τι τοκογλυφία! Οχι, δεν μπορεί να ‘ναι λεύτερος που ελπίζει Παράδεισο ή που φοβάται Κόλαση» (Νίκος Καζαντζάκης).
   
"Μικροαστοί και προλετάριοι σε κοιτάζουν / σε στιλ «άντε κουρέψου νεαρέ»" (Τζιμάκος), θυμωμένοι όχι μόνο από τον κορονοϊό και τον κομμουνιστικό κινέζικο δάκτυλο, αλλά από τις τόσες αναποδιές που πισωγυρίζουν τον αγώνα τους για έναν πιο υγιή και με ανθρώπινο πρόσωπο καπιταλισμό. Ειδικά κάτι σκιές ακραιφνών… μαρξιστών και αριστερών του πρόσφατου παρελθόντος (τι γελάτε ρε;), που μακαρίζουν την τύχη τους να είναι εκτός πραγμάτων σ' αυτή τη συγκυρία.
   
"Κι αν χιονίζει και αν βρέχει / το αγριογούρουνο αντέχει". Αφιερωμένο, όχι μόνο σε ένα, καθώς τα αγριογούρουνα είθισται να σχηματίζουν αγέλες.
   
Τόσα λόγια, αυστηρότητα και κούνημα του δάχτυλου, απαγορεύσεις, καθημερινές νουθεσίες και απειλές, μέτρα και νέα μέτρα, τρομοκρατία, τόσες διευκρινίσεις για κάθε παράγραφο της "Βεβαίωσης κατ’ εξαίρεση μετακίνησης πολιτών" που οι ίδιοι θέσπισαν. Και δεν βρήκαν(;) ούτε μία λέξη για την παράγραφο Β5 που αφορά σημαντικότατο τμήμα της ελληνικής κοινωνίας και κρίσιμες διαδικασίες για τα (τρομαγμένα από τα πρωτοφανή μέτρα) παιδιά και αναφέρεται στη "μετάβαση διαζευγμένων γονέων ή γονέων που τελούν σε διάσταση που είναι αναγκαία για τη διασφάλιση της επικοινωνίας γονέων και τέκνων, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις".
   
"Αυτό είναι το βασικό ερώτημα: θέλουμε να τελειώσει η ανθρωπότητα μέσα στη φωτιά και το φως ή μέσα στη σκόνη;" (Friedrich Nietzsche).

Κοκκινοσκουφίτσα
Παρασκευή 03 Απριλίου 2020