Δευτέρα 03 Αυγούστου 2020 | 22:58

ΕπικαιρότηταPointer

Γαλλία: Η αντίσταση δε λυγίζει

Small_img_34538
Μπορεί το υπουργείο Εσωτερικών της Γαλλίας να… συρρίκνωσε τις διαδηλώσεις που έγιναν την περασμένη Τρίτη σε όλη τη Γαλλία κατά της αντιασφαλιστικής λαίλαπας που προωθεί ο Μακρόν, όμως τα γαλλικά ΜΜΕ άλλα λένε. Σύμφωνα με τη «Λε Μοντ» (https://www.lemonde.fr/politique/article/2019/12/17/tous-les-syndicats-dans-la-rue-contre-la-reforme-des-retraites_6023141_823448.html), οι διαδηλώσεις συγκέντρωσαν περισσότερο κόσμο από αυτές της 10ης Δεκέμβρη, ενώ στο Παρίσι η διαδήλωση ξεκίνησε από την πλατεία Δημοκρατίας στις 2 μετά το μεσημέρι κατευθυνόμενη προς την πλατεία του Εθνους (γύρω στα 3.5 χιλιόμετρα απόσταση σε ευθεία γραμμ,ή μέσω της λεωφόρου Βολταίρου), αλλά οι τελευταίοι διαδηλωτές έφυγαν από την πλατεία Δημοκρατίας στις 5 το απόγευμα, δηλαδή μετά από τρεις ώρες, λόγω του μεγάλου πλήθους! Πώς ταιριάζει αυτό με το νούμερο των 76 χιλιάδων διαδηλωτών που έδωσε το υπουργείο Εσωτερικών; Ο Μακρόν και οι υπουργοί του έχουν ανακαλύψει δική τους αριθμητική και τη χρησιμοποιούν στην κυβερνητική προπαγάνδα!
 
Αν οι διαδηλωτές περπατούσαν επι τρεις ώρες μεταξύ των δύο πλατειών με αργό βάδισμα (έστω 1.5 χιλιόμετρο την ώρα), τότε το συνολικό μήκος της πορείας ήταν γύρω στα πέντε χιλιόμετρα. Αρα, η επιφάνεια που κάλυψαν οι διαδηλωτές ήταν περίπου 150 χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα (το πλάτος της λεωφόρου Βολταίρου είναι γύρω στα 30 μέτρα). Αν βάλουμε δύο άτομα στο τετραγωνικό (δηλαδή σχετικά αραιά), ο αριθμός των διαδηλωτών προκύπτει 300 χιλιάδες άτομα, αριθμός που ταιριάζει περισσότερο με αυτόν που έδωσε η CGT (350 χιλιάδες) παρά με αυτόν που έδωσε η κυβέρνηση!
 
Τεράστια διαφορά μεταξύ των αριθμών που έδωσαν τα συνδικάτα και αυτών που έδωσε η κυβέρνηση υπάρχει και αναφορικά με τις διαδηλώσεις που έγιναν στις υπόλοιπες πόλεις της Γαλλίας, όπως η Τουλούζη (120 χιλιάδες έναντι 17), η Λυόν (40 χιλιάδες έναντι 17), η Νάνδη (30 χιλιάδες έναντι 14). Συνολικά, σύμφωνα με τα συνδικάτα, στις διαδηλώσεις της περασμένης Τρίτης κατέβηκαν 1.5 εκατομμύριο άνθρωποι, έναντι 615 χιλιάδων που έδωσε η κυβέρνηση. Αριθμός λίγο μικρότερος από αυτόν της πρώτης διαδήλωσης (της 5ης Δεκέμβρη), στην οποία τα συνδικάτα έδωσαν 1.8 εκατομμύρια ενώ η κυβέρνηση γύρω στους 800 χιλιάδες, όμως σαφώς μεγαλύτερος (διπλάσιος) της δεύτερης (της 10ης Δεκέμβρη, την οποία η αστυνομία υπολόγισε σε 340 χιλιάδες σε όλη τη Γαλλία).
 
Πέρα όμως από την αριθμητική των διαδηλώσεων, που έχει τη σημασία της για να έχουμε μία εικόνα του μεγέθους του κινήματος, υπάρχει και η αριθμητική της απεργίας στους σιδηροδρόμους και το μετρό. Σύμφωνα με το πρακτορείο France24 (βλ. https://www.politico.eu/article/mass-protests-strike-again-in-france-on-black-tuesday-sncf-pension-reforms-paris/), η «μαύρη Τρίτη» σημαδεύτηκε από την παράλυση πολλών γραμμών των μέσων μεταφοράς για 13η μέρα, με τις μισές από τις 16 γραμμές του μετρό στο Παρίσι να έχουν κλείσει και μόνο δύο να λειτουργούν κανονικά (οι συρμοί σ’ αυτές κινούνται χωρίς οδηγό)! Από τις σιδηροδρομικές γραμμές ταχείας, λειτουργούσε μόνο το ένα τέταρτο! Το ίδιο πρακτορείο δίνει ένα εντυπωσιακό 54%-60% υπέρ των διαδηλώσεων, με μόνο ένα 30% να δηλώνει αντίθετο στις διάφορες δημοσκοπήσεις που έγιναν το τελευταίο διάστημα (όπως αυτή της κυριακάτικης εφημερίδας Journal du Dimanche, που έγινε πριν από τη μεγάλη διαδήλωση της Τρίτης).
 
Οι ρεφορμιστές της CFDT (πρόσκειται στο Σοσιαλιστικό Κόμμα) ρίχνουν τη μπανανόφλουδα της αναστολής των κινητοποιήσεων για τις γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, αλλά δε φαίνεται εύκολο να γίνει κάτι τέτοιο. Η γαλλική εργατική τάξη σώζει την τιμή της ευρωπαϊκής κι όσο θα εξακολουθεί να βρίσκεται στους δρόμους η αντιασφαλιστική ανατροπή δε θα περάσει εύκολα. Γι’ αυτό και ο Μακρόν υποσχέθηκε ότι θα… βελτιώσει το νομοσχέδιο, αλλά δεν προτίθεται να το αποσύρει!
 
Chant des Partisans
 
Η στιγμή χαρακτηρίστηκε ιστορική από το γαλλικό Τύπο. Εμείς θα πούμε ότι ήταν συγκινητική. Εξω από την Εθνική Οπερα του Παρισιού, στην ιστορική πλατεία της Βαστίλλης, οι χορωδοί και οι μουσικοί της όπερας, που απεργούν ενάντια στο αντισφαλιστικό νομοσχέδιο του Μακρόν, στάθηκαν στα σκαλιά και τραγούδησαν πρώτα τη «Μασσαλιώτιδα» και μετά το «Τραγούδι των Παρτιζάνων», οι στίχοι του οποίου πάνε κάπως έτσι: «Γεια σας παρτιζάνοι. εργάτες και αγρότες/ η σειρήνα σήμανε!/ Απόψε ο εχθρός θα μάθει/ το τίμημα του αίματος και των δακρύων!/ Σηκωθείτε από τα ορυχεία/ κατεβείτε από τους λόφους/ σύντροφοι!/ Πάρτε από τις θυμωνιές/ τα όπλα, τα πυρομαχικά,/ και τις χειροβομβίδες» κτλ.
 
Φυσικά, αποθεώθηκαν από το πλήθος των απεργών που ήταν συγκεντρωμένοι στην πλατεία. Δεν ήταν οι πρωταγωνιστές με τα λαμπρά ονόματα και τις παχυλές αμοιβές που γυρίζουν τον κόσμο τραγουδώντας από σκηνή σε σκηνή. Ηταν οι εργάτες του θεάτρου, αυτοί που δε βλέπουν τα ονόματά τους στις μαρκίζες, αλλά που χωρίς αυτούς δεν μπορεί να σταθεί κανένα λυρικό θέατρο. Με χαμηλές αμοιβές, υπηρετούν με αξιοπρέπεια την τέχνη τους και περιμένουν να ζήσουν με αξιοπρέπεια όταν αποσυρθούν. Γι' αυτό και ενώθηκαν με τους εργάτες όλων των άλλων κλάδων, προσφέροντάς τους αυτά τα λίγα λεπτά πραγματικά υψηλής τέχνης. Γιατί πραγματικά υψηλή γίνεται η τέχνη μόνο όταν ενώνεται με τις αγωνίες και τους αγώνες των εργατών και των άλλων καταπισεμένων αυτού του κόσμου.
Πέμπτη 19 Δεκεμβρίου 2019