Τρίτη 17 Σεπτεμβρίου 2019 | 15:20

ΕπικαιρότηταPointer

Τα έδωσε όλα προκαταβολικά



Οποιος έχει παρακολουθήσει το στιλ της Μέρκελ, ξέρει ότι η πολύπειρη καγκελάριος του γερμανικού ιμπεριαλισμού χρησιμοποιεί τις «μούτες» για να εκφράσει την επιδοκιμασία ή την αποδοκιμασία της για όσα λέει ο συνομιλητής της. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τις εκφράσεις αποδοκιμασίας που  έκανε όταν άκουγε τον Σαμαρά να λέει διάφορες μπούρδες σ' εκείνη τη θλιβερή επίσκεψή του στο Βερολίνο το φθινόπωρο του 2014, που ήταν και το κύκνειο άσμα του, καθώς η καγκελάριος κατέστησε σαφές ότι δεν τον υπολογίζει πλέον ως συνομιλητή της αλλά περιμένει τον Τσίπρα που θα τον διαδεχτεί;

Στη διάρκεια της κοινής συνέντευξής της με τον Μητσοτάκη, η Μέρκελ κούνησε αρκετές φορές επιδοκιμαστικά το κεφάλι της μόνο σε ένα σημείο. Οταν ο Μητσοτάκης αναφέρθηκε στη ΔΕΗ που δεν πάει καλά και που αναζητά επενδυτές για να τη σώσουν. Θα πρέπει να είναι κανείς πολιτικά αφελής για να μην καταλάβει ότι πίσω από τις κλειστές πόρτες του γραφείου της η Μέρκελ θα υπέβαλε ωμά και χωρίς κομψότητα τις αξιώσεις των γερμανικών μονοπωλίων. Σ' αυτές πρέπει να συγκαταλέγεται και η ΔΕΗ, όπως έδειξε ο στιγμιαίος εκδηλωτισμός της καγκελαρίου.

Η γερμανική ιμπεριαλιστική ηγεσία είχε φροντίσει να στείλει στον Μητσοτάκη το μήνυμα ότι στο Βερολίνο θα γίνει δεκτός ως μαθητής που δίνει εξετάσεις. Κι αυτός αποδέχτηκε πλήρως τον όρο. Δέχτηκε να υποβληθεί ακόμα και στον εξευτελισμό να συναντηθεί ο ίδιος (και όχι μόνον ο Σταϊκούρας) με τον υπουργό Οικονομικών Ολαφ Σολτς, προκειμένου να του εξηγήσει το… οικονομικό του σχέδιο. Κατά παράβαση κάθε έννοιας πρωτοκόλλου στις διακρατικές σχέσεις, όχι μόνο συναντήθηκε ο ίδιος με τον Σολτς, αλλά πήγε και στην έδρα του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών, αντί να «δεχτεί» τον Σολτς στην ελληνική πρεσβεία, καταπώς συνηθίζεται σε τέτοιες περιπτώσεις. Εχουν και τέτοιες λεπτομέρειες τη σημειολογία τους (και τη σημασία τους).

Το μήνυμα ήταν πως η καγκελάριος δεν προτίθεται ούτε καν να ακούσει τον Μητσοτάκη να της ξεδιπλώνει το οικονομικό του σχέδιο και να ζητά μείωση των στόχων για «τα πρωτογενή πλεονάσματα». Αρμόδιος για να τ' ακούσει αυτά είναι ο γερμανός υπουργός Οικονομικών, που συμμετέχει στο Eurogroup.

Πέραν αυτών των συμβολικών, η Μέρκελ έβαλε τον εκπρόσωπό της Στέφαν Ζάιμπερτ να δηλώσει ότι από τη συνάντηση Μέρκελ-Μητσοτάκη δεν πρέπει να υπάρχουν προσδοκίες. «Πρόκειται για ένα ωραίο ραντεβού», συμπλήρωσε ο Ζάιμπερτ, δήλωση που δε δυσκολεύεσαι να την πεις και ειρωνική! Τα ίδια ακριβώς επεσήμανε και ο εκπρόσωπος του υπουργείου Οικονομικών, μια μέρα προτού ο Μητσοτάκης πετάξει για Βερολίνο. «Οπως είπε και ο κ. Ζάιμπερτ, προσβλέπουμε κι εμείς στη συνάντηση, αλλά δεν διατυπώνουμε προσδοκίες», ήταν τα λόγια που χρησιμοποίησε.

Βλέποντας αυτό το κλίμα, το επιτελείο του Μητσοτάκη αποφάσισε να αποφορτίσει από… προσδοκίες και τη δική του προπαγάνδα. Το νέο μότο που κυριάρχησε στις επίσημες δηλώσεις αλλά και στο «μασάζ» που ο Πέτσας ανέλαβε να κάνει σε φιλικούς δημοσιογράφους, ήταν πως ο Μητσοτάκης πάει στη Γερμανία για να φέρει επενδύσεις. Μιλάμε για πολύ γέλιο. Ο Μητσοτάκης πήγε στο Βερολίνο για να προσελκύσει επενδύσεις, αλλά πήρε μαζί του μόνο τον υπουργό Οικονομικών (που έχει αρμοδιότητα στα δημοσιονομικά και όχι στις επενδύσεις) και τον αναπληρωτή υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής. Οχι τον αρμόδιο για τις επενδύσεις υπουργό Ανάπτυξης! Ατάραχος ο υπουργός Μπουμπούκος, έδωσε τη λύση, πουλώντας το θέμα στα κανάλια με την ίδια άνεση που πουλούσε νανογιλέκα και ματζούνια: «Τους τελευταίους δύο μήνες, έχει υπάρξει γερμανικό ενδιαφέρον για πάρα πολλές εταιρίες και για πολλά διαφορετικά projects. Μετά την επίσκεψη του πρωθυπουργού θα ακολουθήσει και δική μου επίσκεψη στο Βερολίνο που θα είναι πιο εξειδικευμένη»!

Πριν προσγειωθούν στο Βερολίνο, ο «σεμνός» Σταϊκούρας είχε φροντίσει να στείλει μήνυμα υποταγής και πειθάρχησης, δηλώνοντας στη «Χάντελσμπλατ», όταν ρωτήθηκε αν στο σχέδιο προϋπολογισμού του 2020 θα τηρηθεί ο στόχος για «πρωτογενές πλεόνασμα» ίσο με το 3,5% του ΑΕΠ: «Αυτή η κυβέρνηση αποδέχεται τις υποχρεώσεις που έχει συνάψει η χώρα με τους εταίρους και χρηματοδότες της»! Συμπλήρωσε δε, ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη «θα δημιουργήσει εκείνες τις προϋποθέσεις ανάπτυξης, οι οποίες θα μας επιτρέψουν να μειώσουμε το πρωτογενές πλεόνασμα. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η αξιοπιστία αποτελεί αποφασιστικό παράγοντα στην παρούσα φάση».

Τα δε παπαγαλάκια της κυβερνητικής προπαγάνδας, επικαλούμενα «κυβερνητικές πηγές» (λέγε με Πέτσα), άρχισαν να γράφουν ότι ο Μητσοτάκης πήγε στο Βερολίνο με σκοπό να δείξει στη Μέρκελ «προφίλ συνέπειας και μεταρρυθμίσεων», κρατώντας «χαμηλούς τόνους σε ό,τι αφορά το στόχο για τα πλεονάσματα». Ο πρωθυπουργός δεν σκοπεύει «να θέσει θέματα που μπορούν να λυθούν με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και το Eurogroup», έγραφαν τα ίδια παπαγαλάκια, προσπαθώντας να κρύψουν το γεγονός ότι η καγκελαρία τους το ξέκοψε ότι δε διατίθεται να συζητήσει τέτοια θέματα.

Ο Πέτσας το είπε και δημόσια στον ΣΚΑΙ, ότι μέσα στο 2020 «πιστεύουμε ότι οι εταίροι θα είναι έτοιμοι να δεχθούν ότι η κυβέρνηση πράγματι υλοποιεί μεταρρυθμίσεις και πετυχαίνει τους στόχους, ώστε όποια ελάφρυνση σε πιο ρεαλιστικό επίπεδο του στόχου των πρωτογενών πλεονασμάτων να διοχετευθεί σε πιο επιθετική υλοποίηση της ατζέντας μας».
Οπως αντιλαμβάνεστε, ο Μητσοτάκης πήγε στο Βερολίνο με κομμένα τα φτερά. Εχοντας και την εμπειρία των Σαμαρά και Τσίπρα, επέλεξε να παίξει το ρόλο του καλού μαθητή που «έχει κάνει τα μαθήματά του» (αυτή ήταν μια αγαπημένη ατάκα της Μέρκελ και του Σόιμπλε κατά τα πρώτα μνημονιακά χρόνια, όταν ετίθετο κάποιο αίτημα χαλάρωσης της σκληρής μνημονιακής δημοσιονομικής πολιτικής).

Εκείνο που δεν μάθαμε (αλλά θα το μάθουμε εν καιρώ εκ του αποτελέσματος) είναι τι ακριβώς απαιτούν οι γερμανοί ιμπεριαλιστές για ν' αρχίσουν να συζητούν κάποια αβάντα στον Μητσοτάκη στο ζήτημα των «πρωτογενών πλεονασμάτων». Δεν πρόκειται, προφανώς, για κάτι που σχετίζεται με τη δημοσιονομική ή την εργατική πολιτική (αυτές έχουν ολοκληρωθεί τα προηγούμενα χρόνια), αλλά με συμφέροντα γερμανικών μονοπωλίων στην Ελλάδα. Από τον πυλώνα της ενεργειακής παραγωγής, που είναι η ΔΕΗ, μέχρι εξοπλιστικά προγράμματα.

ΥΓ1. Κατόπιν όλων αυτών ή ενόψει όλων αυτών, δεν προκαλεί καμιά εντύπωση ο χαρακτήρας φιέστας που προσπάθησε να δώσει το επιτελείο του Μαξίμου στην άρση των τελευταίων υπολειμμάτων των capital controls. Ο Τσακαλώτος δήλωσε με πίκρα ότι η σχετική διαδικασία ήταν ήδη δρομολογημένη από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, όμως ο Στουρνάρας και οι τραπεζίτες δε συμφώνησαν να γίνει αυτό πριν από τις εκλογές. Ετσι, η κυβέρνηση Τσίπρα στερήθηκε ένα προπαγανδιστικό ατού, το οποίο το κέρδισε η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Αυτά έχει η αστική πολιτική, γι' αυτό και ο Σταϊκούρας, σε μια ασυνήθιστη γι' αυτόν επιθετική δήλωση, ζήτησε από τους συριζαίους να το βουλώσουν (δεν το είπε έτσι αλλά αυτό εννοούσε), γιατί αυτοί φταίνε για την επιβολή των capital controls. Επί της ουσίας δεν έχουμε τίποτα καινούργιο. Εδώ και πολύ καιρό τα capital controls αποδυναμώνονταν βαθμιαία και κάποια στιγμή θα εξαλείφονταν τελείως. Η εξάλειψή τους δε σημαίνει ότι θα υπάρξει κάποια ώθηση στην ανάπτυξη, όπως ισχυρίστηκε η προπαγάνδα της κυβέρνησης Μητσοτάκη.

ΥΓ2. Προσέξατε τη «νέα» τοποθέτηση Μητσοτάκη για τη Συμφωνία των Πρεσπών; Εχει, λέει, ελαττώματα, τα οποία όμως θα διορθωθούν στην πορεία ένταξης της Βόρειας Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ! Ουδείς λόγος ανησυχίας. Και τέζα οι «μακεδονομάχοι»…
Παρασκευή 30 Αυγούστου 2019