Κυριακή 21 Ιουλίου 2019 | 14:45

ΕπικαιρότηταPointer

Δεν περνά ο ρατσιστικός τσαμπουκάς, αλλά ο ρατσισμός παραμένει



Δεν του βγαίνει ο ρατσιστικός τσαμπουκάς του ακροδεξιού ιταλού υπουργού Εσωτερικών και αντιπροέδρου της κυβέρνησης, Ματέο Σαλβίνι. Μετά από την αθώωση της γερμανίδας καπετάνισσας, Καρόλα Ρακέτε, που κατηγορήθηκε για συνέργεια σε «παράνομη μετανάστευση» (κατηγορία που επιφέρει ποινή μέχρι και δέκα χρόνια κάθειρξης), επειδή στις 12 Ιούνη το γερμανικό διασωστικό σκάφος Sea-Watch 3, που κυβερνούσε η ίδια, έσωσε 42 μετανάστες από τη Λιβύη στη Μεσόγειο, ένα δεύτερο σκάφος έκανε το ίδιο. Οι 41 μετανάστες από το ιταλικής σημαίας σκάφος Alex αποβιβάστηκαν στο λιμάνι της Λαμπεντούζα (όπως και του πρώτου σκάφους) το περασμένο Σάββατο, με τον Σαλβίνι να σκυλιάζει γράφοντας στο Twitter: «Τσακάλια… θα μείνουν κι αυτοί ατιμώρητοι;». Σύμφωνα με το νέο νόμο, του οποίου η εφαρμογή άρχισε μία μέρα πριν από τη διάσωση των 42 μεταναστών από το γερμανικό σκάφος, όποιο σκάφος μπαίνει στα ιταλικά χωρικά ύδατα χωρίς άδεια αντιμετωπίζει πρόστιμο μέχρι 50 χιλιά-δες ευρώ.

Στην περίπτωση της Ρακέτε παρενέβη μέχρι και ο υπουργός Εσωτερικών της Γερμανίας, Χορστ Ζέεχοφερ, στέλνοντας επιστολή στον Σαλβίνι, στην οποία του ζητούσε να ξανασκεφτεί την πολιτική του γιατί «δεν μπορούμε να είμαστε υπεύθυνοι για σκάφη με κόσμο που διασώθηκε από ναυάγια, μετά από βδομάδες στη Μεσόγειο, επειδή δεν μπορούν να βρουν λιμάνι». Βλέπετε, στην Γερμανία το ζήτημα πήρε διαστάσεις, με διαδηλώσεις χιλιάδων ατόμων υπέρ της Ρακέτε στο Βερολίνο, το Αμβούργο και άλλες πόλεις, ενώ διαδήλωση για την απελευθέρωσή της έγινε και στο Παρίσι. Ετσι, ο Σαλβίνι, που χαρακτήρισε «πειρατίνα» τη γερμανίδα καπετάνισσα, αναγκάστηκε να βάλει την ουρά στα σκέλια και να τα βάλει με τους δικαστές που… δεν κάνουν σωστά τη δουλειά τους, χωρίς όμως για την ώρα να κάνει κάτι περισσότερο. Οι δικαστές δέχτηκαν ότι η Ρακέτε έσωσε ανθρώπινες ζωές κι ότι ούτε η Λιβύη, ούτε η Τυνησία είναι «ασφαλείς χώρες» για να επιστρέψουν οι μετανάστες, γι’ αυτό και δεν προχώρησαν σε διώξεις.

H Ρακέτε, σε συνεντεύξεις της στα γερμανικά ΜΜΕ (βλ. https://www.youtube.com/watch?v=f_GR_I1aGXM) περιέγραψε την Οδύσσεια που πέρασε όταν για 16 μέρες δεν της παρείχαν καμία απολύτως βοήθεια οι ιταλικές Αρχές. Κι όταν αυτή αποφάσισε να αγκυροβολήσει στο λιμάνι της Λαμπελούζα, οι Αρχές έβαλαν άλλο σκάφος μπροστά στην προβλήτα για να την εμποδίσουν να «δέσει», ισχυριζόμενες με κάθε.. ευγένεια ότι δε μπορούν να κάνουν τίποτα, παρά το γεγονός ότι κατανοούν το πρόβλημα! Παρολαυτά, η Ρακέτε κατάφερε να παρακάμψει τα εμπόδια, για να συλληφθεί στη συνέχεια από τις ιταλικές Αρχές. Προς τιμήν της, η Ρακέτε θεωρεί ότι δεν έπρεπε να γίνει τόσος θόρυβος για το πρόσωπό της αλλά περισσότερο για το ίδιο το προσφυγικό πρόβλημα, για το οποίο υποστηρίζει ότι η Ευρώπη θα έπρεπε να δεχτεί τους μετανάστες και να τους μοιράσει στις διάφορες χώρες.

Μήπως… ξεστραβώθηκε η ιταλική Δικαιοσύνη και έγινε συμπαραστάτης των μεταναστών; Αυτό δε μπορούμε να το ισχυριστούμε. Απλά, κάποιοι δικαστές δεν μπορούν να δεχτούν (προς τιμήν τους κι ας ανήκουν στην αστική Δικαιοσύνη) τόσο φασιστικά, μουσολινικού τύπου μέτρα. Το ίδιο είχε γίνει και με τις περίφημες «κόκκινες ζώνες» που εφαρμόστηκαν το 2017 στο Melendugno, μετά από μήνες διαδηλώσεων κατά του ξεχερσώματος ελαιόδεντρων για τη διέλευση του αγωγού TAP. Η κυβέρνηση έθεσε τότε την πόλη «στη διάθεση της αστυνομίας», η οποία επέβαλε μέχρι και απαγόρευση κυκλοφορίας, βασιζόμενη σε ένα νόμο από την εποχή του Μουσολίνι! Τον περασμένο μήνα, η πρόεδρος του περιφερειακού διοικητικού δικαστηρίου της Τοσκάνης, Ροζάρια Τριζίνο, έθεσε βέτο στη δημιουργία τέτοιων ζωνών στη Φλωρεντία. Δυο άλλες δικαστίνες, μία στη Φλωρεντία και μία στη Μπολόνια, αρνήθηκαν να αποδεχτούν τις υποδείξεις του υπουργείου Εσωτερικών κατά της εγγραφής των αιτούντων άσυλο στους καταλόγους των πολιτών των πόλεων που διαμένουν.

Την ίδια στιγμή, τα ψέματα του Σαλβίνι για μόλις δυο θανάτους μεταναστών στη Μεσόγειο με κατεύθυνση την Ιταλία αποκαλύπτονται από τις επίσημες στατιστικές της Υπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, σύμφωνα με την οποία (βλ. https://data2.unhcr.org/en/documents/download/70224), μόνο το πρώτο εξάμηνο του 2019, 423 μετανάστες πέθαναν ή αγνοούνται στην προσπάθειά τους να φτάσουν στην Ιταλία από την κεντρική Μεσόγειο. Μπορεί να είναι περίπου οι μισοί σε σχέση με πέρσι και πολύ λιγότεροι από τους 4.578 του 2016, κυρίως λόγω της δραματικής μείωσης των μεταναστευτικών ροών, αυτό όμως δε σημαίνει ότι το πρόβλημα «λύθηκε».

Η αποφυγή ακραίων ρατσιστικών μέτρων δε σημαίνει ότι η Ιταλία «αγκαλιάζει στοργικά» τους μετανάστες. Οι μετανάστες συνεχίζουν να πνίγονται στη Μεσόγειο, ενώ το αντιμεταναστευτικό κλίμα καλλιεργείται μεθοδικά, με τη δεξιά φυλλάδα «Κοριέρε Ντε Λα Σέρα» να δημοσιεύει δημοσκόπηση σύμφωνα με την οποία το 59% των ερωτηθέντων υποστηρίζει τα μέτρα Σαλβίνι κατά των πλοίων που διασώζουν μετανάστες. Συνήθως οι δημοσκοπήσεις είναι για να φτιάχνουν κλίμα…
Παρασκευή 12 Ιουλίου 2019