Πέμπτη 27 Ιουνίου 2019 | 07:00

ΕπικαιρότηταPointer

Επιβεβαιώθηκε η συντριβή

Αν πιστέψουμε τον Μητσοτάκη, το βράδυ της περασμένης Κυριακής ο χάρτης της χώρας βάφτηκε μπλε, που είναι το χρώμα της πατρίδας και όχι το κομματικό χρώμα της ΝΔ! Πράγματι, «φωτογραφικά» έτσι είναι. Η ΝΔ πήρε τις 11 από τις 13 περιφέρειες με καθαρά δικούς της υποψήφιους και μία ακόμα με τον «ανεξάρτητο» (νεοδημοκρατικής προέλευσης, όμως) πρώην πρύτανη του ΕΜΠ Κ. Μουτζούρη.
 
Αν πιστέψουμε τον ΣΥΡΙΖΑ, το σημαντικό είναι ότι «στην περιφέρεια Αττικής και την Αθήνα οι υποψήφιοι που στήριξε ο ΣΥΡΙΖΑ έδωσαν ένα σημαντικό αγώνα και αυξάνουν τα ποσοστά τους σε σχέση με τον πρώτο γύρο. Ο Νάσος Ηλιόπουλος στην Αθήνα διπλασιάζει το ποσοστό του, ενώ και η Ρένα Δούρου το αυξάνει σημαντικά»! 'Η, όπως το είπε ο Νίκος Παππάς, δεν κέρδισε η ΝΔ, εμείς χάσαμε δυο περιφέρειες.
 
Η ίδια ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ επισημαίνει, επίσης, ότι «το εξαιρετικά χαμηλό επίπεδο συμμετοχής των πολιτών στον δεύτερο γύρο, είναι το βασικό χαρακτηριστικό της σημερινής εκλογικής αναμέτρησης» και γι' αυτό «τα όποια πολιτικά συμπεράσματα θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να εξαχθούν».
 
Αρκούν γνώσεις αριθμητικής τρίτης Δημοτικού για να καταλάβει κανείς ότι η αποχή είναι ο λόγος που ο Ηλιόπουλος διπλασίασε το ποσοστό του (όχι όμως και τις ψήφους που πήρε σε σχέση με τον πρώτο γύρο). Κι αν κάνουμε σύγκριση με τις ψήφους που είχε πάρει ο Σακελλαρίδης το 2014, θα διαπιστώσουμε ότι στον πρώτο γύρο ο Σακελλαρίδης είχε πάρει 44.620 ψήφους, ενώ ο Ηλιόπουλος πήρε 35.392. Στο δε δεύτερο γύρο, ο Σακελλαρίδης είχε πάρει 104.876 ψήφους, ενώ ο Ηλιόπουλος πήρε 51.487 (λιγότερες από τις μισές)!
 
Οσο για τη Δούρου, στον πρώτο γύρο των περιφερειακών εκλογών του 2014 είχε πάρει 386.833 ψήφους και τώρα πήρε 314.320. Στο δε δεύτερο γύρο, το 2014 είχε πάρει 794.231 ψήφους, ενώ τώρα πήρε μόλις 378.571 (δηλαδή, έχασε 415.660 ψήφους, το 52,33% όσων είχε πάρει το 2014)!
 
Παρά ταύτα, ο ΣΥΡΙΖΑ, έκρινε ότι είναι θετικό που Ηλιόπουλος και Δούρου ανέβασαν τα ποσοστά τους σε σχέση με τον πρώτο γύρο, λες και θα μπορούσε να συμβεί κάτι το διαφορετικό (ειδικά με τόσο υψηλή αποχή).
 
Η υψηλή αποχή ήταν το βασικό χαρακτηριστικό του δεύτερου γύρου των περιφερειακών και δημοτικών εκλογών. Στις περιφερειακές, η αποχή του 41,57% στον πρώτο γύρο εκτινάχτηκε στο 58,11% στο δεύτερο γύρο. Στις δημοτικές, η αποχή του 40,98% στον πρώτο γύρο εκτινάχτηκε στο 55,17% στο δεύτερο γύρο. Στην περιφέρεια Αττικής, το 46,77% του πρώτου γύρου εκτινάχτηκε σε 58,74% στο δεύτερο. Αυξήθηκε, δηλαδή ο αριθμός των εκλογέων που δεν μπήκαν στον κόπο να συμμετάσχουν στη διλημματικού τύπου εκλογή περιφερειάρχη και δημάρχου, οι οποίοι εκλέχτηκαν τελικά από την απόλυτη μειοψηφία του εκλογικού σώματος.
 
Αυτή η αύξηση της αποχής στο δεύτερο γύρο δείχνει ότι και στον πρώτο γύρο θα κινούνταν σε υψηλότερα επίπεδα, αν δεν υπήρχαν οι χιλιάδες των φίλων και συγγενών που κατέβαιναν ως υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι (με αυξημένες πιθανότητες εκλογής, λόγω απλής αναλογικής), τους οποίους πάρα πολλοί πήγαν να ψηφίσουν, είτε από υποχρέωση είτε από ειλικρινές ενδιαφέρον για την εκλογή τους. Ενα σημαντικό ποσοστό απ' αυτούς που δε θα πήγαιναν ούτε στον πρώτο γύρο, αν δεν υπήρχαν οι «υποχρεώσεις» προς υποψήφιους δημοτικούς συμβούλους, απαξίωσε να πάει στο δεύτερο γύρο, κρίνοντας ότι η «υποχρέωση» βγήκε στον πρώτο.
 
Εκ του αποτελέσματος, αποδείχτηκε ότι η επιλογή της κυβέρνησης να βάλει τις ευρωεκλογές μαζί με τον πρώτο γύρο των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών και όχι μαζί με το δεύτερο γύρο (όπως επέβαλε η λογική, προκειμένου να μην υπάρξει τόση συμφόρηση την πρώτη Κυριακή) ήταν σοφή. Φαντάζεστε τι θα είχε γίνει αν οι ευρωεκλογές τοποθετούνταν τη δεύτερη Κυριακή; Το ποσοστό της αποχής και στις ευρωεκλογές θα ξεπερνούσε το 55%. Και θα την πλήρωνε περισσότερο ο ΣΥΡΙΖΑ, φυσικά.
 
Η γενική εκλογική συντριβή του ΣΥΡΙΖΑ επιβεβαιώθηκε από τα αποτελέσματα του δεύτερου γύρου των περιφερειακών εκλογών. Και οι δύο περιφέρειες που διεκδικούσε (Αττικής και Ιόνιων Νησιών) πέρασαν στα χέρια των νεοδημοκρατών υποψηφίων. Και με χαρακτηριστική άνεση, μάλιστα. Η συντριβή της Δούρου από τον Πατούλη στην Αττική έχει, όπως αντιλαμβάνεστε, ευρύτερη πολιτική σημασία. Ηταν το καμάρι του ΣΥΡΙΖΑ, η περιφέρεια που κατέκτησε μ' ένα πολιτικό στέλεχος πρώτης γραμμής. Την έχασε με σκορ 66-34 (σχεδόν διπλό) κι αυτό έχει επίσης ξεχωριστή πολιτική σημασία. Να θυμίσουμε ότι από την εποχή που ήταν υπερνομαρχία, ποτέ η ΝΔ δεν είχε πάρει την Αττική, η οποία συγκεντρώνει το μισό πληθυσμό της χώρας. Με τεράστια διαφορά (60-40) έχασε και ο Γαλιατσάτος στα Ιόνια Νησιά.
 
Αξίζει ακόμα να σημειωθεί η περίπτωση της Δυτικής Ελλάδας, όπου ο ΣΥΡΙΖΑ στήριζε τον πασόκο Κατσιφάρα, τον οποίο επίσης στήριζε και το ΚΙΝΑΛ. Φώφη, Γιωργάκης και Λαλιώτης έκαναν «φαστ τρακ» περιοδεία για να στηρίξουν τον Κατσιφάρα, προσπαθώντας να πείσουν τους ψηφοφόρους του βενιζελικού Σπηλιόπουλου να στηρίξουν τον κομματικό υποψήφιο στο δεύτερο γύρο. Οι συριζαίοι ούτε που το τόλμησαν. Ο Κατσιφάρας, λες και η στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ τον κυνηγούσε σαν κατάρα, έχασε από τον άσημο δεξιό Φαρμάκη με 13 μονάδες διαφορά (56,54 - 43,46). Μετά την Αττική, ήταν η νίκη της ΝΔ με τον πιο δυνατό συμβολισμό, καθώς νίκησε ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ αντάμα.
 
Και μια που μιλήσαμε για κατάρα, να θυμίσουμε ότι πολλοί υποψήφιοι δημαρχαίοι προσπάθησαν να αποτινάξουν από πάνω τους το συριζαίικο χρίσμα, σκίζοντας τα ρούχα τους ότι είναι ανεξάρτητοι. Αρκετοί απ' αυτούς έφτασαν στο σημείο να αποδοκιμάσουν ανοιχτά μια ανακοίνωση στήριξης από την Κουμουνδούρου, αναγκάζοντας τον Σκουρλέτη να βγάλει διορθωτική ανακοίνωση για να πει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δε δίνει κομματικά χρίσματα, αλλά απλώς λέει ποιους δημάρχους… προτιμά. Εκ του αποτελέσματος, φάνηκε ότι είχαν δίκιο. Κάποιοι απ' αυτούς κατάφεραν να γλιτώσουν και να επανεκλεγούν. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα ο αντιπεριφερειάρχης της Δούρου, Φιλίππου, που μυρίστηκε την επερχόμενη συντριβή, και ξανάγινε δήμαρχος στα Καλύβια. Κάποιοι άλλοι αναζήτησαν το χρίσμα του ΣΥΡΙΖΑ, νομίζοντας αφελώς ότι θα τους προσφέρει δυναμική. Και την πάτησαν. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα ο Βασιλόπουλος στη Φιλαδέλφεια-Χαλκηδόνα, που έχασε πανηγυρικά από τον «φυτευτό» Βούρο, πληρώνοντας κυρίως την ταύτισή του με τον ΣΥΡΙΖΑ.
 
Μεγάλη ήττα υπέστη και ο Περισσός, καθώς από τους πέντε δημάρχους που είχε επανεξελέγη μόνο ο Πελετίδης στην Πάτρα. Βλέποντας τη συνολική εικόνα, μπορούμε να πούμε χωρίς κίνδυνο να λαθέψουμε, ότι πρωτίστως νίκησε ο Πελετίδης (στις δημοτικές εκλογές οι τοπικές συνθήκες, η προσωπικότητα και το προφίλ του υποψήφιου, όπως και ποιοι είναι οι αντίπαλοί του παίζουν σημαντικό ρόλο) και όχι ο Περισσός. Αν ίσχυε το δεύτερο, τότε θα νικούσαν και οι άλλοι δήμαρχοι του Περισσού, ιδιαίτερα αυτοί της Αττικής (Καισαριανή, Χαϊδάρι, Πετρούπολη).
 
Με το δεύτερο γύρο των περιφερειακών και δημοτικών εκλογών, η ΝΔ πιστοποίησε τη μεγάλη εκλογική διαφορά που τη χωρίζει από τον ΣΥΡΙΖΑ. Απέκτησε μια «ορμή» και θέλει να την κρατήσει (αν όχι να τη δυναμώσει) μέχρι τις βουλευτικές εκλογές της 7ης Ιούλη. Ο ΣΥΡΙΖΑ, από την άλλη, εκτός της σημαντικής υποχώρησής του σε πανελλαδικό επίπεδο, πιστοποίησε για μια ακόμα φορά ότι δεν κατάφερε ούτε την τετραετία που κυβερνά να στήσει στοιχειωδώς απαιτητικούς μηχανισμούς ούτε στις μεγάλεις πόλεις. Κι αυτό είναι σημαντικό μειονέκτημα για ένα αστικό κόμμα εξουσίας. Να μην έχει τοπικούς μηχανισμούς που θα βοηθήσουν την εκλογική μακροημέρευσή του.
 


ΣΥΡΙΖΑ

Προσπαθούν να κολυμπήσουν στις αντιφάσεις τους

 
Το πρώτο πράγμα που έκαναν οι συριζαίοι, μόλις συνήλθαν από το χαστούκι της 26ης του Μάη, ήταν να λουστράρουν τη βιτρίνα τους. Δείγμα κι αυτό του πώς αντιλαμβάνονται την πολιτική αντιπαράθεση. Ως μια προσπάθεια υφαρπαγής της ψήφου με διάφορα κόλπα αμερικάνικου τύπου.
 
Θα προσέξατε, ασφαλώς, την πρώτη τηλεοπτική εμφάνιση του Τσίπρα (στο απολύτως ασφαλές περιβάλλον της ΕΡΤ). Ο κόσμος είδε έναν «άλλο» Τσίπρα. Προσηνή, χαμηλότονο, χωρίς την οίηση και την ειρωνεία σε βάρος του Μητσοτάκη που χαρακτήριζε τις εμφανίσεις του πριν από τις ευρωεκλογές. Ακόμα και για το ζήτημα του προσωπικού τους τηλεοπτικού ντιμπέιτ μίλησε χωρίς ειρωνεία, χωρίς να προσπαθήσει να προσβάλει τον Μητσοτάκη. Οι σκηνοθετικές οδηγίες υλοποιήθηκαν από τον καλό ηθοποιό Τσίπρα (το αν θα φέρουν αποτέλεσμα είναι άλλο ζήτημα - εμείς λέμε ότι μάλλον δε θα φέρουν).
 
Ο Πολάκης έτσι κι αλλιώς δεν βρισκόταν στην φροντλάιν της κυβέρνησης (έχει το πολιτικό αισθητήριο και γι' αυτό σταμάτησε τις «τρολιές» από το φέισμπουκ), υπήρχε όμως ο «κυριλέ Πολάκης με γραβάτα», ονόματι Τζανακόπουλος, τον οποίο επίσης αποφάσισαν να αποσύρουν, αντικαθιστώντας τον με τη «γλυκομίλητη» Αχτσιόγλου. Τέλος, επανέφεραν στην πρώτη γραμμή τον Σταθάκη, την επιτομή του «δεξιού συριζαίου», προκειμένου να βάψουν με μπόλικες πινελιές «οικονομικού ρεαλισμού» τον οικονομικό τους λόγο. Ο Σταθάκης έπιασε αμέσως δουλειά, αναλαμβάνοντας να «βγει από τα δεξιά» στη ΝΔ, την οποία κατηγορεί για μη πραγματοποιήσιμο οικονομικό πρόγραμμα, εν αντιθέσει μ' αυτό του ΣΥΡΙΖΑ!
 
 Ο Σταθάκης εμφανίστηκε στο πρωινάδικο του ΑΝΤ1 (η επιλογή εκπομπής δεν έγινε τυχαία, όπως αντιλαμβάνεστε), κατηγορώντας τη ΝΔ ότι «μας έριξε στα βράχια». Οχι επειδή εφάρμοσε τη μνημονιακή πολιτική, αλλά επειδή «το 2012-2014 έκανε μια καταστροφική διαχείριση μνημονίου»! Το παλιό δίλημμα «μνημόνιο-αντιμνημόνιο» έχει πλέον αντικατασταθεί από το δίλημμα «αποτελεσματικοί – αναποτελεσματικοί διαχειριστές του Μνημόνιου»! «Δεν υπάρχει κανένας λόγος να πάμε πίσω», σ’ αυτούς που δεν ξέρουν να εφαρμόσουν σωστά τη μνημονιακή πολιτική, λέει ο ΣΥΡΙΖΑ στους ψηφοφόρους.
 
Εχει και συνέχεια, όμως. Ο Σταθάκης ζήτησε «να δούμε αν η μείωση των φόρων που επικαλείται η ΝΔ είναι μια βιώσιμη στρατηγική ή θα φέρει δημοσιονομικό εκτροχιασμό σε σχέση με τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η χώρα μέχρι το 2022»! Τι έλεγαν στην προεκλογική περίοδο για τις ευρωεκλογές; Οτι ο ΣΥΡΙΖΑ έβγαλε τη χώρα από τα Μνημόνια και την έβαλε στο δρόμο της βιώσιμης ανάπτυξης, ενώ ο Μητσοτάκης έχει κρυφή μνημονιακή-νεοφιλελεύθερη ατζέντα. Τώρα, κατηγορούν τον Μητσοτάκη ότι τάζει υπερβολικές φοροαπαλλαγές, που θα οδηγήσουν σε δημοσιονομικό εκτροχιασμό και δε θα επιτρέψουν να πιαστούν οι στόχοι για «πρωτογενές πλεόνασμα» 3,5% του ΑΕΠ μέχρι και το 2022.
 
Για να είμαστε πλήρεις, πρέπει να θυμίσουμε ότι αυτό το έχει πει για πρώτη φορά ο Χουλιαράκης στη Βουλή, στη συζήτηση για τον Προϋπολογισμό του 2019, κατά την οποία είχε κάνει και κοστολόγηση των μέτρων του προγράμματος της ΝΔ. Αυτό είχε ενθουσιάσει τον Τσακαλώτο που έκανε κάμποσες φορές αναφορά στην ανάλυση του Χουλιαράκη. Τότε όμως το έλεγαν διαφορετικά. Προσπαθούσαν να καταλήξουν στην ύπαρξη κρυφής νεοφιλελεύθερης ατζέντας του Μητσοτάκη. Ενώ τώρα λένε πως ο Μητσοτάκης, με τις φοροαπαλλαγές θα ρίξει έξω τον Προϋπολογισμό!
 
Τα ίδια επανέλαβε ο Σταθάκης και σε ραδιοφωνική του συνέντευξη: «Η ΝΔ έχει ένα οικονομικό πρόγραμμα εξωπραγματικό. Υπόσχεται πράγματα τα οποία είτε δεν μπορεί να εφαρμόσει είτε, αν τα εφαρμόσει, θα έχουν τεράστιο κόστος για την ελληνική οικονομία και θα οδηγήσουν τη χώρα σε δημοσιονομική εκτροπή. (…) Αν κανείς κοιτάξει διεξοδικά τα μέτρα αυτά, θα διαπιστώσει ότι τα μισά έχουν ήδη υλοποιηθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα μισά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι, εάν εφαρμοστούν, θα θέσουν θέμα δημοσιονομικής πειθαρχίας, διότι θα δημιουργήσουν δημοσιονομική εκτροπή»! Επαναλαμβάνεται το σόου του 2014, με εναλλαγή στις πρωταγωνιστικές θέσεις. Τότε ήταν η ΝΔ που κατηγορούσε τον ΣΥΡΙΖΑ ότι με το περιβόητο «πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης» θα οδηγήσει σε δημοσιονομικό εκτροχιασμό!
 
Αυτά τα κάνουν για να πιάσουν τη «μεσαία τάξη», τους «νοικοκυραίους», που γενικά θέλουν «σταθερότητα», την οποία υποτίθεται ότι εξασφαλίζει ο ΣΥΡΙΖΑ με το «λελογισμένο μείγμα» οικονομικής πολιτικής, όπως λέει ο Τσίπρας, σε αντίθεση με τη ΝΔ που τάζει πράγματα που θα οδηγήσουν σε οικονομική αναστάτωση. Απευθυνόμενοι στους «νοικοκυραίους» της «μεσαίας τάξης», άλλαξαν και τον τρόπο προσέγγισής τους. Αυτοί που το βράδυ των ευρωεκλογών και την επόμενη μέρα έβριζαν τον κόσμο ότι είναι αχάριστος ή ότι δεν κατάλαβε τι ψήφισε τώρα το ‘χουν ρίξει στο γλείψιμο.
 
«Εχουν δίκιο οι άνθρωποι που διαμαρτύρονται γιατί δεν καταφέραμε να βελτιώσουμε τις ζωές τους όσο θα θέλαμε, να τους πείσουμε ότι δεν αδιαφορήσαμε για την ποιότητα της ζωής των μεσαίων στρωμάτων», λέει ο Τσακαλώτος. Κι αμέσως πετάει τη δικαιολογία: «Ημασταν όμως αναγκασμένοι να κινηθούμε  σε ένα ασφυκτικό δημοσιονομικό πλαίσιο με ανόητους καταναγκασμούς που μας επιβλήθηκαν». Και ξανά-μανά γλείψιμο: «Κατανοώ πώς και γιατί μπορεί να δόθηκε η εντύπωση ότι δεν ήμασταν  αρκετά κοντά στην κοινωνία για να αφουγκραστούμε τις ανάγκες της αλλά και  για να βλέπουμε τον πραγματικό αντίκτυπο της πολιτικής μας στις ζωές των ανθρώπων. Η αλήθεια είναι ότι πράγματι δεν είχαμε φανταστεί τις δυσκολίες του εγχειρήματος να στήσεις στα πόδια της μια γκρεμισμένη οικονομία, μια καθημαγμένη  κοινωνία, μια δύσκαμπτη δημόσια διοίκηση».
 
Για να τονώσουν το ηθικό του μηχανισμού και να δείξουν σίγουροι για την εκλογική ανάκαμψη, επιστρατεύουν και την αριθμητική: 4% χάσαμε προς τη ΝΔ, ένα τμήμα μπορεί να γυρίσει. Περισσότερο από 7% χάσαμε προς την αποχή και προς μικρότερα κόμματα (όχι ΝΔ, ΚΙΝΑΛ και ΚΚΕ), οπότε αν τους πάρουμε κι αυτούς, η διαφορά πουφ! εξαερώθηκε και περνάμε μπροστά.
 
Στην πραγματικότητα, ξέρουν ότι  η νίκη έχει πετάξει. Θα παλέψουν περισσότερο για να μη μεγαλώσει η διαφορά και λιγότερο για να μειωθεί. Η πολιτική τους δεν έχει αλλάξει σε τίποτα. Αλλάζουν μόνο το περιτύλιγμα με την οποία τη σερβίρουν, προσπαθώντας να μη βγάζουν αλαζονεία, φορώντας τη μάσκα των «καλών λαϊκών παιδιών». Για να γίνουν δε περισσότερο πειστικοί, ο Τσίπρας ανακοίνωσε ότι θα καταθέσει για ψήφιση διάταξη με την οποία θα καταργεί τη μείωση του αφορολόγητου. Αυτήν που πριν από μερικές βδομάδες έλεγε ότι «δεν είναι της παρούσης», επειδή δεν υπάρχει ακόμα «δημοσιονομικός χώρος»!
 
Πρόκειται, φυσικά, για τον ίδιο μαυρογιαλουρισμό που χαρακτήρισε τον ΣΥΡΙΖΑ και στην προεκλογική περίοδο των ευρωεκλογών. Οι «θεσμοί» συμφωνούν, είπε ο Τσίπρας, αλλά αυτό είναι το τελευταίο που θα τον ενδιέφερε. Στο κάτω-κάτω, δε θα είναι αυτός πρωθυπουργός σ' ένα μήνα. Αν δε βγαίνει ο λογαριασμός του «πρωτογενούς πλεονάσματος» 3,5%, ας τα βρει ο Κούλης με την τρόικα. Γιατί, όμως, να αποδώσει εκλογικά ένα τέτοιο μέτρο, όταν τα αντίστοιχα μέτρα δεν απέδωσαν τίποτα στις κάλπες της 26ης του Μάη;
 
ΥΓ1. Μετά τον Πιτσιόρλα, που ανακοίνωσε ότι δε θα είναι υποψήφιος βουλευτής και θα επιστρέψει στις μπίζνες, άλλο ένα «ποντίκι» εγκαταλείπει το βυθιζόμενο σκάφος. Ο Χουλιαράκης έχει εξαφανιστεί από την πολιτική πιάτσα και έχει φροντίσει να διαρρεύσει ότι θα ακολουθήσει ακαδημαϊκή καριέρα στις ΗΠΑ. Με τα γαλόνια του αποτελεσματικού μνημονιακού υπουργού νομίζουμε πως δεν ήταν δύσκολο να βρει θέση σε κάποιο αμερικάνικο ιδιωτικό πανεπιστήμιο. Εμείς να πούμε μόνο ότι αυτές οι «δραπετεύσεις» δείχνουν πόσο πιστεύουν τα μεγαλοστελέχη του ΣΥΡΙΖΑ σε εκλογική νίκη στις 7 Ιούλη.
 
ΥΓ2. Ο Τσίπρας ανακοίνωσε ότι θα ζητήσει από τον Παυλόπουλο διάλυση της Βουλής και πρόωρες εκλογές για την αντιμετώπιση σοβαρού εθνικού θέματος. Ποιο είναι αυτό; Η πορεία της οικονομίας! Το είχε κάνει και ο Καραμανλής το 2009, οπότε τι να του πουν οι δεξιοί; Φυσικά, κανένα εθνικό θέμα δεν υπάρχει. Υπάρχει μόνο η θέληση της εκάστοτε κυβέρνησης να κάνει αυτή τις εκλογές και όχι υπηρεσιακή κυβέρνηση.
 
 
Πέμπτη 06 Ιουνίου 2019