Κυριακή 16 Ιουνίου 2019 | 15:31

ΕπικαιρότηταPointer

Επιτομή του κοινοβουλευτικού κρετινισμού

Small_img_33098
Αγανακτισμένοι σύντροφοι μάς έστειλαν μια προεκλογική αφίσα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, του ΝΑΡ και της νεολαίας του, την οποία αλίευσαν στο Διαδίκτυο, με την παράκληση «γράψτε κάτι, γιατί ξεπέρασαν κάθε όριο».
 
Το πρώτο που προσέξαμε είναι ότι η αφίσα ασχολείται μ' αυτούς που η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θεωρεί «στενούς» εκλογικούς αντιπάλους, τον Περισσό και τη ΛΑΕ. Ο Λαφαζάνης από τη γνωστή εμφάνισή του σε φασιστοκάναλο και ο Κουτσούμπας ποζάροντας με παπάδες οδηγούν στο σύνθημα «Δεν μας αξίζει η Αριστερά του νόμου και της τάξης». Ο ΣΥΡΙΖΑ απουσιάζει εντελώς! Προφανώς, θεωρείται εκτός Αριστεράς ή, για να είμαστε ακριβέστεροι, δε θεωρείται εκλογικό συγκοινωνούν δοχείο με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όπως θεωρούνται Περισσός και ΛΑΕ.
 
Η πρόκληση, όμως, είναι παρακάτω. Η γνωστή φωτογραφία του Μελετζή με την πολυβολήτρια του ΕΛΑΣ Τιτίκα Παναγιωτίδου (γνωστή ως «Θύελλα») και το σύνθημα «Αντάρτικη στάση και ψήφος παντού»! Φωτογραφία από στιγμιότυπο ένοπλου αγώνα και αίτημα για ψήφο! Δεν είναι ότι έχουν χάσει την αίσθηση του γελοίου. Πολιτικό είναι το ζήτημα. Βάζουν τη συμμετοχή στις εκλογές στην ίδια μοίρα με τον ένοπλο επαναστατικό αγώνα, παρουσιάζοντάς μας (μάλλον χωρίς να το αντιλαμβάνονται) την επιτομή του κοινοβουλευτικού κρετινισμού.
 
Μια εικαστική σύνθεση λειτουργεί σ' αυτή την περίπτωση όσο χίλιες αναμνήσεις. Ολα τα βροντερά λόγια προσκρούουν πάνω στην εικαστική σύνθεση, θρυμματίζονται και τα θραύσματά τους επιστρέφουν ως κάλπ(η)κα σαλπίσματα. Είναι γνωστό, άλλωστε, ότι στις διάφορες εκλογικές διαδικασίες ο συγκεκριμένος χώρος επιδεικνύει το μέγιστο της δραστηριότητάς του. Και ενίοτε σέρνεται πίσω από την αστική πολιτική, όπως συνέβη με την… κριτική στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ το 2015, με αποκορύφωμα τους χορούς στην Πλατεία Συντάγματος τη νύχτα του στημένου δημοψηφίσματος.
 
Επέδειξαν τότε το μέγιστο της πολιτικής αφέλειας, αποτέλεσμα της γενικότερης προσχώρησής τους στην αντίληψη του κοινοβουλευτικού κρετινισμού, στη ρεφορμιστική αντίληψη των… ρήξεων που μπορεί να προωθηθούν και με κοινοβουλευτικά μέσα. Μια παραλλαγή του ρεφορμισμού της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας στις αρχές του 20ού αιώνα, που ξέρουμε πού την οδήγησε.
Σάββατο 25 Μαΐου 2019