Κυριακή 16 Ιουνίου 2019 | 10:33

ΕπικαιρότηταPointer

Λαχάνιασε ήδη ο ελληνικός καπιταλισμός



Αν εξαιρέσουμε κάτι γραφικούς τύπου Μπάρκα, ουδείς από την κυβέρνηση και ιδιαίτερα από το οικονομικό επιτελείο τόλμησε να αμφισβητήσει τον Στουρνάρα που παρουσιάζοντας την έκθεσή του στη γενική συνέλευση της ΤτΕ, διαπίστωσε ότι ο ελληνικός καπιταλισμός έχει ήδη λαχανιάσει και ότι αντί της προβλεπόμενης ανάπτυξης ύψους 2,5%, θα περιοριστεί το 2019 σε ένα… σεμνό 1,9%. Κι είμαστε ακόμα στην αρχή της χρονιάς, οπότε η πρόβλεψη μπορεί να αναθεωρηθεί ακόμα παρακάτω. Το 1,9% είναι υπό προϋποθέσεις είπε ο Στουρνάρας.
 
Αν ο Στουρνάρας έκανε αντικυβερνητική προπαγάνδα, ο πρώτος που θα αντιδρούσε θα ήταν ο Τσακαλώτος. Ο Τσακαλώτος, όμως, επέλεξε να παραστεί στη γενική συνέλευση και ν' ακούσει σκυθρωπός τον Στουρνάρα. Είναι σίγουρο ότι δεν αιφνιδιάστηκε, αλλά γνώριζε ήδη το περιεχόμενο της έκθεσης του διοικητή (η έκθεση πρέπει να είχε πάει στο γραφείο του καναδυό μέρες πριν από τη γενική συνέλευση, όπως συνηθίζεται). Ο Τσακαλώτος έκανε γαργάρα τα όσα είπε ο Στουρνάρας. Γαργάρα τα έκανε και ο Τζανακόπουλος που ελάχιστες μέρες πριν καλούσε (μαζί με τον Πολάκη) τον Στουρνάρα να δώσει εξηγήσεις για το δάνειο του συνεργάτη του Πάσχα (πολύ σύντομα ξεχάστηκε αυτό το σκάνδαλο - μήπως τελικά δεν ήταν σκάνδαλο;).
 
Ο Στουρνάρας δεν υπήρξε επικριτικός προς την κυβέρνηση. Δήλωσε εξαρχής ότι «η άνοδος του ΑΕΠ που καταγράφηκε το 2018 και οι προοπτικές για το 2019 δηλώνουν ότι η ελληνική οικονομία έχει εισέλθει σε τροχιά ανάπτυξης». Σημείωσε, όμως, ότι «η αναπτυξιακή δυναμική δεν έχει ακόμη εδραιωθεί επαρκώς, όπως αποτυπώνεται από τον αρνητικό ρυθμό μεταβολής των επενδύσεων, το αρνητικό ποσοστό αποταμίευσης επί του διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών και το υψηλό – παρά τη μείωσή του – ποσοστό ανεργίας» και πως «ανασταλτικά στην αναπτυξιακή δυναμική δρα η συνεχιζόμενη περικοπή του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων».
 
Δε χρειάζεται να είναι κανείς οικονομολόγος με Νόμπελ για να εδράσει τις εκτιμήσεις του στο γεγονός ότι ο ελληνικός καπιταλισμός είναι απόλυτα εξαρτημένος και επομένως η πορεία του εξαρτάται απόλυτα από τις εξελίξεις στις ανεπτυγμένες χώρες, τις χώρες του μονοπωλιακού καπιταλισμού. Ιδιαίτερα στη σημερινή συγκυρία, που η εσωτερική αγορά έχει πληγεί ανεπανόρθωτα (σαρώνει η φτώχεια και η υποκατανάλωση τα εργαζόμενα νοικοκυριά) και που σε «βαριά βιομηχανία» έχει αναγορευτεί ο… τουρισμός.
 
Γι' αυτό και οι οικονομολόγοι της ΤτΕ σημειώνουν ότι «οι προοπτικές ανάπτυξης το 2019 θα εξαρτηθούν σε μεγάλο βαθμό από την πορεία της παγκόσμιας οικονομίας και ειδικότερα από την πορεία της οικονομίας της ζώνης του ευρώ». Αφού, λοιπόν, αναμένεται επιβράδυνση του ρυθμού ανάπτυξης στην Ευρωζώνη (μόνο 1,1%, που σημαίνει «αξιοσημείωτη υποχώρηση σε σύγκριση με τους υψηλούς ρυθμούς των προηγούμενων ετών»), αναγκαστικά θα πέσει και ο ισχνός και αναιμικός ρυθμός ανάπτυξης του ελληνικού καπιταλισμού.
 
Ετσι, για την ΤτΕ, «παρά τη θετική πρόοδο που έχει συντελεστεί μέχρι σήμερα και καταγράφεται σε σημαντικά οικονομικά μεγέθη, οι κίνδυνοι, εγχώριοι και εξωτερικοί, παραμένουν». Και μπορεί να αυξηθούν «από ενδεχόμενη περαιτέρω επιβράδυνση του ρυθμού ανόδου της παγκόσμιας οικονομικής δραστηριότητας το 2019 λόγω της αύξησης του εμπορικού προστατευτισμού, γεωπολιτικών κινδύνων και ευπαθειών στις αναδυόμενες οικονομίες».
 
Μετά τη γενική εκτίμηση για επιβράδυνση κι αυτού ακόμα του αναιμικού ρυθμού ανάπτυξης, ήρθαν οι προειδοποιήσεις επί της πρακτικής πολιτικής.
 
«Η ενδεχόμενη εφαρμογή των αποφάσεων της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, οι οποίες έκριναν αντισυνταγματικές προγενέστερες περικοπές των συντάξεων και την κατάργηση των δώρων των συνταξιούχων, αποτελεί το σημαντικότερο δημοσιονομικό κίνδυνο μεσοπρόθεσμα». Να μην πάρουν δεκάρα οι συνταξιούχοι, μ' άλλα λόγια, γιατί θα μας τινάξουν στον αέρα.
 
«Στους εγχώριους κινδύνους περιλαμβάνονται επίσης η υψηλή φορολόγηση και γενικότερα το μίγμα της δημοσιονομικής πολιτικής, καθώς και τυχόν ανάκληση μεταρρυθμίσεων ή καθυστερήσεις στην υλοποίησή τους». Μετάφραση: Να υπάρξει φροντίδα για τη μείωση της φορολόγησης των καπιταλιστών και να μην πειραχτεί το μνημονιακό θεσμικό πλαίσιο.
 
«Στην αγορά εργασίας η αύξηση του κατώτατου μισθού που νομοθετήθηκε τον Ιανουάριο του τρέχοντος έτους, παρότι εκτιμάται ότι θα αποφέρει βραχυχρόνια οφέλη όσον αφορά την ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος και κατ’ επέκταση της ιδιωτικής κατανάλωσης, μεσοπρόθεσμα αναμένεται να επηρεάσει αρνητικά την απασχόληση, κυρίως των νέων, καθώς και την ανταγωνιστικότητα. Σε κάθε περίπτωση, η αύξηση του μέσου μισθού πρέπει να συμβαδίζει με την αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας, ώστε να διασφαλιστούν τα οφέλη σε όρους ανταγωνιστικότητας και απασχόλησης από την επίπονη μεταρρυθμιστική προσπάθεια από το 2010 μέχρι σήμερα». Αυτά δε χρειάζονται μετάφραση, είναι σαφέστατα.
 
Ο ελληνικός καπιταλισμός δεν μπορεί να κρατήσει ούτε για δυο χρόνια ένα ρυθμό ανάπτυξης πάνω από 2%. Παρά ταύτα, το κράτος πρέπει να βάζει στην άκρη «πρωτογενή πλεονάσματα» ύψους 3,5% του ΑΕΠ, για να εξυπηρετεί τα δάνεια που πήρε από τους ιμπεριαλιστές. Πώς θα γίνει αυτό; Με διατήρηση και εμβάθυνση της μνημονιακής πολιτικής.
 
 
Σάββατο 06 Απριλίου 2019