Σάββατο 20 Απριλίου 2019 | 23:19

ΕπικαιρότηταPointer

Kυβερνήσεις και καπιταλιστές: Καταστρέφουν υποδειγματικές καλλιέργειες



Την περασμένη Κυριακή, επισκεφτήκαμε τη Στιμάγκα, το χωριό του σταφυλοπαραγωγού Βαγγέλη Δαρδάνη που με την απειλή του ότι θα ξεκινήσει απεργία πείνας για να αποπληρωθεί από τον μεγαλέμπορο-εξαγωγέα Φραγκίστα, ανέδειξε μια μάστιγα που πλήττει τους αγρότες (γράφουμε σχετικά στη διπλανή στήλη).
 
Το χωριό βρίσκεται σε υψόμετρο 500 μέτρων και περιβάλλεται από αμπελώνα σουλτανίνας συνολικής έκτασης 16.000 στρεμμάτων. Η απόδοση κυμαίνεται μεταξύ 1.500 και 2.000 κιλών το στρέμμα, εάν δεν προσβληθεί από ασθένειες, ενώ η ποιότητα του σταφυλιού είναι άριστη, χάρη στις ιδιαίτερες εδαφολογικές και κλιματολογικές συνθήκες της περιοχής.
 
Η δαπάνη για την καλλιέργεια των αμπελώνων επιτραπέζιου σταφυλιού είναι πολύ μεγάλη και οι τιμές που δίνουν οι καπιταλιστές έμποροι είναι εξευτελιστικές, γεγονός που υποχρεώνει τους σταφυλοπαραγωγούς να δουλεύουν και προσωπικά στα χωράφια τους και μάλιστα για πολλές ώρες τη εβδομάδα. Ο Βαγγέλης μας είπε ότι μόνο για το κλάδεμα των 70 στρεμμάτων του χρειάστηκε να δουλεύει «στο φουλ» για δύο μήνες.
 
Επισκεφτήκαμε αρκετά αμπέλια (οι αγρότες του χωριού δεν έχουν τον κλήρο τους συγκντρωμένο, αλλά διασκορπισμένο σε διάφορα σημεία) και μας έκανε μεγάλη εντύπωση η πανέμορφη εικόνα που αντικρίσαμε. Πίσω από την πανέμορφη εικόνα, όμως, κρύβονται ιστορίες στυγνής εκμετάλλευσης των αγροτών από τους εμπόρους.
 
Λόγω της εξαιρετικής ποιότητας των σταφυλιών, το πρώτο χέρι της σουλτανίνας που παράγεται στην Στιμάγκα εξάγεται. Ο,τι απομένει προωθείται στην εσωτερική αγορά. Ο έμπορος βάζει δικούς τους εργάτες και τρυγούν, τους οποίους πληρώνει ο παραγωγός. Επειδή στόχος είναι να πάρει ο έμπορος το καλύτερο σταφύλι με όσο το δυνατόν λιγότερα εργατικά, ο τρύγος γίνεται με αρπακτικό (κυριολεκτούμε) τρόπο. Ολόκληρα τσαμπιά πετιούνται κάτω, με αποτέλεσμα να χάνεται αρκετή παραγωγή που θα μπορούσε να πουληθεί στην εσωτερική αγορά. Την περασμένη χρονιά, ο Βαγγέλης Δαρδάνης πούλησε τη σουλτανίνα Α ποιότητας προς 60 λεπτά το κιλό. Η παραγωγή που μένει στο αμπέλι είναι και αυτή καλής ποιότητας, αλλά πουλιέται σε χαμηλότερη τιμή. Αυτή τη σουλτανίνα, όμως, οι εργαζόμενοι-καταναλωτές την αγόρασαν στις λαϊκές αγορές από 1,5 έως 2 ευρώ το κιλό (στα μανάβικα και στα σούπερ μάρκετ πιο ακριβά).
 
Οι σταφυλοπαραγωγοί της Στιμάγκας (και όχι μόνο) δεν πλήττονται μόνο από την πολιτική της ακριβής καλλιέργειας και της χαμηλής τιμής πώλησης αυτά που αναφέραμε. Εχουν και άλλα να αντιμετωπίσουν. Οι έμποροι δε βάζουν στους λογαριασμούς τους το αντίτιμο της παραγωγής που αγόρασαν (όπως καληώρα ο Φραγκίστας) ή τους πληρώνουν με μεταχρονολογημένες επιταγές, οι οποίες κάποιες φορές μένουν ακάλυπτες. Κάποιες φορές πέφτουν και «κανόνια» και οι αγρότες μένουν με κάποιες «πέτσινες» επιταγές στο χέρι.
 
Ετσι, ακόμα και καλοστεκούμενοι αγρότες δυσκολεύονται να αντεπεξέλθουν και αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, θα αναγκαστούν να εγκαταλείψουν την καλλιέργεια ενός τόσο ποιοτικού προϊόντος.
 
Από την άλλη, οι κυβερνήσεις, όλες οι κυβερνήσεις, και η σημερινή των Τσιπραίων, ενώ επιδίδονται σε μια εκκωφαντική προπαγάνδα για την πρωτογενή παραγωγή που πρέπει να προσανατολιστεί στην παραγωγή ποιοτικών προϊόντων κτλ., αφήνουν ελεύθερο το πεδίο δράσης στους καπιταλιστές-εμπόρους αγροτικών προϊόντων, με αποτέλεσμα αυτοί να «αλωνίζουν» και να καταστρέφουν ακόμα και αγρότες που παράγουν ποιοτικά προϊόντα σε υποδειγματικές καλλιέργειες.
 
Η κυβέρνηση των Τσιπραίων, μετά από τρία περίπου χρόνια διαχείρισης της καπιταλιστικής εξουσίας, ψήφισε το νόμο 4492/2017 για τα νωπά και ευαλλοίωτα προϊόντα. Οι διατάξεις αυτού του νόμου για την πληρωμή των αγροτών, όμως, θα μπουν σε εφαρμογή τον Ιούνη του 2019! Το σημαντικότερο είναι ότι αυτές οι διατάξεις δεν υποχρεώνουν τους καπιταλιστές να εξοφλούν τους αγρότες μέσα σε 60 ημέρες από την πώληση τα προϊόντων τους.
 
Γιατί πέραν των ανοικτών τιμών, υπάρχει η μάστιγα των μεταχρονολογημένων (και ακάλυπτων ανά περιόδους) επιταγών. Κι ακόμα γιατί οι έμποροι δε δίνουν ούτε επιταγές στους αγρότες και τους υπόσχονται απλά ότι θα τους εξοφλήσουν μέσα στα επόμενα τρία χρόνια, όπως συνέβη στον Βαγγέλη Δαρδάνη και στους σταφυλοπαραγωγούς της Στιμάγκας.
 
Ο Βαγγέλης Δαρδάνης αγνόησε τις υποδείξεις τόσο των αγροτοσυνδικαλκστών όσο και του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, να προσφύγει στα δικαστήρια, και καλά έκανε όταν αποφάσισε να θέσει τον εαυτό του σε κίνδυνο διεκδικώντας να εξοφληθεί από τον Γ.Φραγκίστα. Αυτή την περίοδο, που το αγροτοσυνδαλιστικό κίνημα περνάει βαθιά κρίση, η προσφυγή σε μαζική απεργία πείνας είναι η πιο ενδεδειγμένη λύση. Σ’ αυτό το συμπέρασμα καταλήγουμε, μετά την εξέλιξη που είχαμε στην υπόθεση του σταφυλοπαραγωγού Δαρδάνη.
 
 

Ο διάολος φοβέρα θέλει

 
Από τον σταφυλοπαραγωγό Βαγγέλη Δαρδάνη, που είχε ανακοινώσει ότι ξεκινά απεργία πείνας, καθώς ο μεγαλέμπορος και εξαγωγέας Γεώργιος Φραγκίστας του είχε πάρει τη σοδιά του και τον είχε αφήσει απλήρωτο, πήραμε και δημοσιεύουμε μια ανακοίνωση, στην οποία ο αγρότης ενημερώνει ότι αναστέλλει προσωρινά την απεργία πείνας, επειδή ο Φραγκίστας άρχισε να τον πληρώνει, και πως αν δε σεβαστεί τη συμφωνία τους (που προβλέπει νέα πληρωμή στις 15 Απρίλη), θα ξεκινήσει αμέσως απεργία πείνας.
 
Ακολουθεί η ανακοίνωση του Βαγγέλη Δαρδάνη.
 
Ανακοίνωση  του σταφυλοπαραγωγού Βαγγέλη Δαρδάνη
 
Στις 5 Μαρτίου, έδωσα στη δημοσιότητα έγγραφη διαμαρτυρία μου προς την προϊσταμένη της Διεύθυνσης Γεωτεχνικών Ελέγχων και Επιθεωρήσεων Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, στην οποία εξέθετα την τραγική κατάσταση στην οποία έχω περιέλθει εξαιτίας της άρνησης του εμπόρου και εξαγωγέα Γ. Φραγκίστα - στον οποίο τον Αύγουστο του 2018 είχα παραδώσει 45 τόνους επιτραπέζια σταφύλια άριστης ποιότητας (εξάγονται στη Μεγάλη Βρετανία και τη Γερμανία) να μου εξοφλήσει το τιμολόγιο συνολικής αξίας 24.300 ευρώ (από τα οποία είχα πάρει μόνο 1.000 ευρώ).
 
Στη διαμαρτυρία μου αυτή κατέληγα: «Επειδή δεν έχω την οικονομική δυνατότητα να κάνω αγωγή κατά του Γ. Φραγκίστα και επειδή αυτή η διαδικασία είναι πολύ χρονοβόρα, έχω αποφασίσει να βάλω σε δοκιμασία την ίδια μου τη ζωή καταφεύγοντας σε απεργία πείνας».
 
Το βράδυ της 21ης Μαρτίου, ο Γ. Φραγκίστας επικοινώνησε μαζί μου και μου πρότεινε να μου δώσει σταδιακά τα οφειλόμενα. Συγκεκριμένα, μου πρότεινε να καταβάλει στον προσωπικό μου λογαριασμό 500 ευρώ την επομένη, 4.500 ευρώ την Τρίτη 26 Μαρτίου, στις 15 Απριλίου όσα θα έχω ανάγκη για την καλλιέργεια και τα υπόλοιπα τον Ιούνιο. Του ζήτησα να μου καταβάλει άμεσα 10.000 ευρώ.
 
Τελικά, ο Γ.Φραγκίστας κατέθεσε στο λογαριασμό μου 500 ευρώ την Παρασκευή 22 Μαρτίου και 4.500 ευρώ την Τρίτη 26 Μαρτίου, ενώ οι άμεσες ανάγκες μου - όχι οι προσωπικές ανάγκες μου, αλλά για να μπορέσω να καλλιεργήσω και φέτος - ανέρχονται σε 10.000 ευρώ.
 
Μετά απ’ αυτά, αποφάσισα να αναστείλω προσωρινά την απεργία πείνας, περιμένοντας από τον Γ. Φραγκίστα να ανταποκριθεί στη δέσμευσή του να μου καταβάλει στις 15 Απριλίου τις 10.000 ευρώ που χρειάζομαι για ν’ αντιμετωπίσω τα καλλιεργητικά έξοδα και τον Ιούνιο το υπόλοιπο των οφειλόμενων. Αν δεν μου καταβάλλει το ποσό στις 15 Απριλίου, θα κατέβω άμεσα σε απεργία πείνας, βάζοντας σε δοκιμασία την ίδια μου την ζωή.
 
Ταυτόχρονα, δημοσιοποιώ όλα τα γεγονότα, προκειμένου να τα γνωρίζουν οι συγχωριανοί μου και όλοι οι αγρότες, καθώς και εκείνοι οι εκπρόσωποι των ΜΜΕ που έδειξαν ενδιαφέρον για την υπόθεσή μου. Θεωρώ ότι πρόκειται για ζήτημα ευρύτερης σημασίας, που αφορά χιλιάδες αγρότες σε όλη τη χώρα και δε θέλω να μείνει τίποτα κρυφό. Αυτό είναι αντίθετο στην ιδεολογία μου και στην προσωπική μου συγκρότηση. Μπορεί να αποφάσισα να πραγματοποιήσω απεργία μόνος μου, αλλά ποτέ δεν ξέχασα ότι προβλήματα σαν τα δικά μου αντιμετωπίζουν χιλιάδες συνάδελφοι αγρότες και στο χωριό μου, και ευρύτερα στην Κορινθία και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας.
 
Στιμάγκα Κορινθίας, 26 Μαρτίου 2019
 
Βαγγέλης Δαρδάνης
 
Σάββατο 30 Μαρτίου 2019