Δευτέρα 20 Μαΐου 2019 | 09:23

ΕπικαιρότηταPointer

Πολακιάδας το ανάγνωσμα

Small_img_32424
Ο Πολάκης πήρε από την Αttica Bank (την επονομαζόμενη από την αντιπολίτευση «τράπεζα ΣΥΡΙΖΑ») δύο καταναλωτικά δάνεια συνολικού ύψους 100.000 ευρώ, βάζοντας υποθήκη το σπίτι του στα Σφακιά, το οποίο είναι ήδη υποθηκευμένο για στεγαστικό δάνειο 300.000 ευρώ που πήρε για να το χτίσει. Η είδηση διέρρευσε στο «Πρώτο Θέμα» και ξέσπασε σαματάς μεγάλος, που είχε στο κέντρο του τον ισχυρισμό της αντιπολίτευσης ότι το δάνειο δόθηκε παράνομα.
 
Ο Πολάκης πέρασε στην αντεπίθεση, με το γνωστό του στιλ. Επειδή κατάλαβε ότι το θέμα είναι «πιασάρικο» για λαϊκίστικου τύπου αντιπολίτευση (είδος στο οποίο έχει κάνει… διδακτορικό) και θα κινδύνευε να αμαυρωθεί, έδωσε αμέσως εξηγήσεις. Ισχυρίστηκε ότι πήρε τα δάνεια για να εξυπηρετήσει οικογενειακές και πολιτικές ανάγκες, γιατί έχει μια κόρη φοιτήτρια και άλλη μία που ετοιμάζεται να δώσει εξετάσεις και η οικογένειά του δεν τα έβγαζε πέρα με τον βουλευτικό μισθό που εισπράττει. Επειδή, λοιπόν, δεν είναι λαμόγιο για να τα «πιάσει» από κάποιους καπιταλιστές, προσέφυγε σε τραπεζικό δανεισμό.
 
Ο καθείς και οι κοινωνικές του συνήθειες. Αλλοι σπουδάζουν παιδιά με οικογενειακά εισοδήματα που δεν ξεπερνούν το ενάμισι χιλιάρικο, αλλονών δεν τους φτάνουν τα 7.000 το μήνα (και η απαλλαγή από μια σειρά έξοδα, όπως μετακινήσεις, κινητή τηλεφωνία κτλ.). Σαν γιατρός έβγαζα τα τριπλάσια, ισχυρίστηκε ο αναπληρωτής υπουργός. Μαγκιά του. Φαίνεται πως γι' αυτόν το λόγο έφυγε από το δημόσιο τομέα κι έπιασε δουλειά στον ιδιωτικό ως χειρουργός. Εβγαζε περισσότερα από είκοσι χιλιάρικα το μήνα; Μπορεί να είναι και λίγα, γιατί είχε καλή φήμη ως γιατρός. Τα δήλωνε άραγε στην εφορία; Μένει να μας το πει (αν φιλοτιμηθεί).
 
Ο Στουρνάρας, σαν έτοιμος από καιρό, διέταξε να γίνει έρευνα αν τα δάνεια στον Πολάκη δόθηκαν νομίμως. «Τον έπιασα τον κερατά», φαίνεται πως σκέφτηκε. Εχουν ανοιχτά προηγούμενα οι δυο τους, αφού ο Πολάκης είναι εκείνος που «κυνηγάει» τη γυναίκα του Στουρνάρα για τις μπίζνες με το ΚΕΕΛΠΝΟ. Λαγός, πάντως, δε βγήκε. Η Αttica Bank εξέδωσε ανακοίνωση, σύμφωνα με την οποία τα δάνεια δόθηκαν νομίμως. Και η ανακοίνωση εκδόθηκε αφού στελέχη της τράπεζας πήγαν στην ΤτΕ και «συνεργάστηκαν» με τον Στουρνάρα. Τα δάνεια -γράφει η ανακοίνωση- δόθηκαν με εμπράγματες και προσωπικές εγγυήσεις. Οι άλλοι αμφισβήτησαν και τις εμπράγματες εγγυήσεις (το σπίτι ήταν ήδη υποθηκευμένο) και τις προσωπικές εγγυήσεις. Δεν παρέλειψαν, δε, να σημειώσουν και το αυτονόητο. Αν ένας γιατρός επιπέδου Πολάκη (δε μιλάμε για κανέναν φουκαρά) ζητούσε δάνεια μ' αυτούς τους όρους, θα τα έπαιρνε; Δύσκολα (για να μην πούμε «αποκλείεται»).
 
Ο Πολάκης, πάντως, δεν πτοήθηκε, αλλά καλυμμένος από την ανακοίνωση της τράπεζας, πήρε τηλέφωνο τον Στουρνάρα και του είπε ότι καλώς ήλεγξε το δικό του δάνειο, όμως τώρα πρέπει να ελέγξει και τα δάνεια του «Κήρυκα» Χανίων του Μητσοτάκη, του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, πολιτικών όπως ο Γεωργιάδης και η Σπυράκη, «οι οποίοι έχουν πάρει ένα σκασμό λεφτά, είναι ζήτημα να έχουν γυρίσει ένα πεντοχίλιαρο ο καθένας και δεν τρέχει τίποτα», και τα δάνεια του «Πρώτου Θέματος». Πλακώθηκε και στα μπινελίκια κατά των πολιτικών του αντιπάλων από το facebook, χωρίς να παραλείψει να απειλήσει τον Στουρνάρα, πως άμα μέσα σε τρεις μέρες δεν έχει ελέγξει τα ύποπτα δάνεια που του υπέδειξε, θα πάει στην Τράπεζα της Ελλάδας αυτοπροσώπως (αλήθεια, μπορεί όποιος πολίτης θέλει να μπουκάρει στο γραφείο του Στουρνάρα;). Παράλληλα, σέρβιρε στον Βαξεβάνη, για να τη δημοσιεύσει, την τηλεφωνική συνομιλία που είχε με τον Στουρνάρα. Μια τηλεφωνική συνομιλία που έτσι όπως παρουσιάστηκε, έδειχνε ότι είναι προϊόν απομαγνητοφώνησης από καταγραφική συσκευή.
 
Τότε ξέσπασε άλλος θόρυβος. Οχι για το δάνειο πια, αλλά για παράνομη καταγραφή από τον Πολάκη της τηλεφωνικής επικοινωνίας με τον Στουρνάρα. Εκεί κάπου τα μπέρδεψαν. Ο Στουρνάρας δήλωσε στα «Νέα» ότι ο Πολάκης του είπε από την αρχή ότι «τον γράφει», αλλά αυτός το πέρασε για καλαμπούρι και του απάντησε «εγώ, κύριε, δεν συνηθίζω να γράφω τους συνομιλητές μου». «Από την πλευρά του ο Γ. Στουρνάρας επιβεβαίωσε με δήλωσή του στα ΝΕΑ ότι ο Π. Πολάκης τον είχε ενημερώσει ότι τον “γράφει“, προσθέτοντας πως θεώρησε ότι ο συνομιλητής του αστειευόταν», έσπευσε να γράψει στη διαδικτυακή της έκδοση η πρόθυμη ΕφΣυν, απαλλάσσοντας προκαταβολικά τον Πολάκη από κάθε ευθύνη (ποινική και πολιτική). Τι είπε η ΕφΣυν; Ναι, τον έγραψε ο Πολάκης, αλλά του το είχε πει και ο Στουρνάρας δεν έφερε αντίρρηση.
 
Ο Στουρνάρας, καταλαβαίνοντας ότι με τη δήλωσή του στα «Νέα» διέπραξε γκάφα και αφού προφανώς μίλησε με «γνωστούς» του, επανήλθε με σκληρή δήλωση, στην οποία ισχυριζόταν ότι ο Πολάκης «αποτύπωσε με μηχανικό μέσο τηλεφωνική συνομιλία που δεν διεξήχθη δημόσια και γνωστοποίησε, επιλεκτικά, παραποιημένα αποσπάσματα σε φίλιο Μέσο Μαζικής Ενημέρωσης, με σκοπό τη δημοσιοποίηση προς ίδιο συμφέρον», μιλούσε για «πρωτοφανή ενέργεια εκπροσώπου της εκτελεστικής εξουσίας να επιχειρήσει με τρόπο ανήκουστο να επηρεάσει τον τρόπο που ασκώ τα καθήκοντά μου», ζητούσε την αυτεπάγγελτη επέμβαση των εισαγγελικών αρχών για διαπραχθέντα ποινικά αδικήματα», χαρακτήριζε την ενέργεια του Πολάκη «βάναυση θεσμική εκτροπή» (!) και κάλεσε «ευθέως τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση να διαφυλάξουν εμπράκτως την κατοχυρωμένη στο ευρωπαϊκό και ελληνικό Δίκαιο ανεξαρτησία της Τράπεζας της Ελλάδος».
 
Το γραφείο Τύπου του πρωθυπουργού τού απάντησε σε ανάλογο ύφος, σημειώνοντας ότι η κυβέρνηση «έχει αποδείξει εδώ και τέσσερα ολόκληρα χρόνια ότι σέβεται απολύτως την κείμενη νομοθεσία που προβλέπει την ανεξαρτησία της Τράπεζας της Ελλάδος, ακόμη και όταν ο διοικητής της έχει διαφοροποιηθεί σε κρίσιμα ζητήματα της οικονομικής πολιτικής», προσθέτοντας με νόημα ότι «τον ίδιο όμως σεβασμό στην ανεξαρτησία και την αρχή της πολιτικής ουδετερότητας οφείλουν εμπράκτως να αποδεικνύουν όλες οι πλευρές».  Προφανώς, η έρευνα για τη νομιμότητα των δανείων που πήρε ο Πολάκης θεωρήθηκε ως παραβίαση της «πολιτικής ουδετερότητας» από τον Στουρνάρα. Παράλληλα διαμηνύθηκε στον Πολάκη να δηλώσει ότι αυτός δεν κατέγραψε τον Στουρνάρα, αλλά ότι έχει γερή μνήμη και θυμόταν όλη τη συνομιλία τους απέξω (για να πείσει αυτός, έκανε ένα μονόλογο στην ΕΡΤ, στη διάρκεια του οποίου ισχυρίστηκε ότι έχει τόσο γερό μνημονικό που θυμάται ακόμα και την πέτρα από την οποία έβγαλε ένα ροφό πριν από είκοσι χρόνια στην Κάρπαθο)! Ηχητικό δεν κυκλοφόρησε, οπότε… αθώος ο κατηγορούμενος.
 
Ο Πολάκης πήγε στη Βουλή, έδωσε κι εκεί ένα σόου, κυρίως με τον Μπουμπούκο (τον αποκάλεσε «playmobil» κι εκείνος  του ανταπέδωσε με ένα «σαχλαμάρα») και το πράγμα θα συνεχιστεί έτσι για κάμποσες ακόμα μέρες. Μ' έναν καυγά βορβορώδη, γεμάτο υποκρισία, ψευτομαγκιά και πολιτική σπέκουλα.
 
Το απόγευμα της Τρίτης, και αφού είχαν προηγηθεί σκληρές δημόσιες τοποθετήσεις του Στουρνάρα, διαβήματα προς τον Τσίπρα και την ΕΚΤ, καθώς και παρέμβαση του εκπροσώπου Τύπου της Κομισιόν Μαργαρίτη Σχοινά, διατάχθηκε από τον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών προκαταρκτική έρευνα, για να βρεθεί αν ο Πολάκης «έγραψε» τον Στουρνάρα. Εννοείται πως δε θα βρεθεί τίποτα πέρα από το… γερό μνημονικό του Πολάκη.
 
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Πολάκης πήρε τα δάνεια «αβαβά». Ηξερε πολύ καλά ότι εκείνο που μέτρησε ήταν η ιδιότητα του υπουργού και όχι οι «εμπράγματες και προσωπικές εγγυήσεις». Γι' αυτό και δεν άφησε να διαρρεύσει τίποτα από την πλευρά του. Ηξερε ότι θα θεωρούνταν πρόκληση.  Οταν το διέρρευσαν οι πολιτικοί αντίπαλοι του ΣΥΡΙΖΑ (ο ίδιος «έδειξε» τον Πανταλάκη και τον Στουρνάρα), δεν είχε άλλη λύση από το να παίξει το δακρύβρεχτο έργο «θυσιάστηκα για την πατρίδα». Με τα γνωστά: αν ήμουν λαμόγιο δε θα έπαιρνα δάνειο, ως υπουργός βγάζω λιγότερα απ'όσα έβγαζα ως γιατρός κτλ.
 
Και βέβαια, το έκανε με το δικό του τρόπο, το «γνήσια λαϊκό», που ξέρει ότι «πουλάει» σε μια μερίδα ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ. Από την άλλη, έχουμε την πολιτική υποκρισία και τον κάλπικο καθωσπρεπισμό. Αλήθεια, ο Πολάκης είναι «η ντροπή του πολιτικού προσωπικού»; Ξέχασαν, μήπως, τον Βαγγέλα τον Γιαννόπουλο; Ξέχασαν τα μπινελίκια με τα οποία «στόλιζε» τους υπουργούς του ο Καραμανλής ο πρεσβύτερος; Ξέχασαν τη χυδαιότητα του Πάγκαλου και τις ύβρεις με τις οποίες «στολίζει» και τον ελληνικό λαό και τους πολιτικούς του αντιπάλους;
 
Η «λαϊκότητα» τύπου Πολάκη και η «ευγένεια» που επιδεικνύουν οι υπόλοιποι είναι τα δύο πρόσωπα του Ιανού. Είναι απλώς στιλ άσκησης της αστικής πολιτικής. Είναι ρόλοι τους οποίους παίζουν άξιοι ή της κακιάς ώρας ηθοποιοί. Επί της ουσίας, όλοι τους υπηρετούν τη μία, ενιαία και αδιαίρετη αστική πολιτική, μέσω της οποίας ασκείται η δικτατορία του κεφαλαίου επί της εργαζόμενης κοινωνίας.
 
 
Πρωτοβουλία Εργαζομένων Τράπεζας Αττικής
 
Νέα επεισόδια στο δυσώδη πόλεμο της πολιτικής, οικονομικής και δικαστικής διαπλοκής
 
Εδώ και κάποιες ημέρες η Τράπεζα [Αττικής] βρίσκεται για μια ακόμη φορά στο επίκεντρο της δημοσιότητας με αρνητικό τρόπο. Αρχικά, με τη δημοσιοποίηση της άσκησης ποινικών διώξεων σε διοικητικά στελέχη, αλλά και σε εργαζόμενους, για δανειοδοτήσεις της περιόδου 2011-15 και στη συνέχεια, εν είδει ρελάνς, με τις αποκαλύψεις (εντός ή εκτός εισαγωγικών) για χορήγηση καταναλωτικού δανείου σε εν ενεργεία υπουργό. Κυβέρνηση και αντιπολίτευση, μέσα από τα ελεγχόμενα από αυτές ΜΜΕ, χρησιμοποιούν όλα τα όπλα που διαθέτουν για να πλήξουν το αντίπαλο στρατόπεδο. Στον πόλεμο αυτό δε χρειάζονται ούτε ατράνταχτα στοιχεία ούτε αδιάσειστες αποδείξεις. Αρκεί να δημιουργηθεί ένα πολιτικό «τζέρτζελο» για να προσφέρει υλικό επαρκές για προεκλογική χρήση. Προεκλογική περίοδος και σκανδαλολογία ανέκαθεν συμβάδιζαν. Ιδιαίτερα όταν επί της ουσίας της ακολουθούμενης πολιτικής δεν υπάρχει διαφωνία ανάμεσα στα αστικά κόμματα, τότε η σκανδαλολογία γίνεται το βασικό εργαλείο για την πολιτική αντιπαράθεση
 
Οσον αφορά τα καθ’ ημάς, είναι προφανές ότι οι εξελίξεις αυτές δεν έρχονται ως κεραυνός εν αιθρία, αλλά σαν εκκαθάριση εκκρεμοτήτων που έχουν παραμείνει ανοιχτές από την περίοδο του ανελέητου πολέμου για την απόκτηση του ελέγχου της Τράπεζας, το Σεπτέμβρη του 2016. Μπορεί τότε τα αντιμαχόμενα στρατόπεδα να έφτασαν σε ένα συμβιβασμό, αλλά ο ανταγωνισμός μεταξύ τους φυσικά δεν έπαψε ποτέ να υφίσταται. Τώρα ήρθε η ώρα να λύσουν τους λογαριασμούς τους. Σε αυτού του είδους τα ξεκαθαρίσματα εννοείται ότι δεν υπάρχει κανενός είδους φραγμός, όπως η δεοντολογία ή το τραπεζικό απόρρητο. Είναι κοινό μυστικό ότι όλα είναι κατευθυνόμενα εκ των έσω. Υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε οι διοικούντες να αναλάβουν τις ευθύνες τους, πιθανά δε να επιληφθεί και ο εσωτερικός έλεγχος. Φυσικά, κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να γίνει, καθώς οι διαρροές προέρχονται από τα ανώτατα κλιμάκια και η ρουφιανιά έχει πλέον αναχθεί σε «εταιρική κουλτούρα».
 
Εξίσου προφανές είναι ότι όλος ο θόρυβος καμία σχέση δεν έχει με την ουσία του ζητήματος. Οπως συμβαίνει πάντοτε σε αυτές τις περιπτώσεις, κάποιοι αποδιοπομπαίοι τράγοι είναι απαραίτητοι για τον εξωραϊσμό του συστήματος συνολικά. Κι όπως η φυλάκιση κάποιου ξοφλημένου πολιτικού γίνεται το «πλυντήριο» του πολιτικού προσωπικού, έτσι και η εμφάνιση της Attica Bank ως εστίας «ασυδοσίας και διαφθοράς» έρχεται σε αντιπαραβολή με την «υγιή κι εύρυθμη» λειτουργία των συστημικών τραπεζών (για τις οποίες απλά χρειάστηκε ο ελληνικός λαός να πληρώσει μερικές δεκάδες δισ. μέσω των ανακεφαλαιοποιήσεων από το ΤΧΣ για να καλύψει τις δικές τους μαύρες τρύπες).
 
Δεν θα πέσουμε στην παγίδα του συστήματος, που μιλά για «έντιμους» και «ανέντιμους» πολιτικούς, για «έντιμους» και «διαπλεκόμενους» καπιταλιστές, για «μιζαδόρικη» και «υγιή» επιχειρηματικότητα και τα παρόμοια, κρύβοντας την πραγματικότητα της ληστρικής ουσίας του ίδιου του καπιταλισμού και του στυγνού ταξικού διαχωρισμού που επιφέρει.
 
Δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη στην «ανεξάρτητη» δικαιοσύνη. Ο δικαστικός μηχανισμός είναι στο έπακρο πολιτικοποιημένος και σε περιόδους πολιτικών κρίσεων διασπάται σε τμήματα που στρατεύονται στο πλευρό του ενός ή του άλλου πολιτικού στρατοπέδου.
 
Το έργο το έχουμε δει καλά όλα αυτά τα χρόνια. Με όλες τις διοικήσεις όλων των τραπεζών διαχρονικά, με τα golden boys μεγαλοστελέχη που εμφανίζονται ως μεσσίες κατηγορώντας τους προηγούμενους, αλλά στο τέλος φεύγουν νύχτα, έχοντας λύσει το οικονομικό τους πρόβλημα, λαμβάνοντας πέρα από τους προκλητικούς για την κοινωνία μισθούς τους και πλήθος άλλων παροχών. Για αυτούς δεν μας καίγεται καρφί, καθώς μαζί τους δεν έχουμε τίποτα κοινό.
 
Εμάς μας ενδιαφέρει ο απλός εργαζόμενος που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή και προσπαθεί να πείσει τους πελάτες να φέρουν μια κατάθεση ή να πουλήσει ένα ασφαλιστήριο μέσα σε ένα αρνητικό κλίμα. Μας ενδιαφέρει ο συνάδελφος στο διπλανό γραφείο, που καλή τη πίστει ή κάτω από ένα ιδιότυπο καθεστώς τρομοκρατίας, με την απειλή της δυσμενούς μετάθεσης, της υποβάθμισης ή της περιθωριοποίησης, υπέγραψε κάποτε μια εισήγηση δανείου και τώρα βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα. Μας ενδιαφέρει ο εργαζόμενος που μετά από χρόνια σε ένα ιδιότυπο καθεστώς ενοικιαζόμενης σκλαβιάς, εντάχθηκε στην οικογένεια της Τράπεζάς μας και έχει στηρίξει τις ελπίδες και τα όνειρά του στο μέλλον της.
 
Γιατί μην αμφιβάλλει κανείς ότι και πάλι εμείς θα είμαστε που θα κληθούμε να πληρώσουμε το λογαριασμό.  Με τις πλάτες της ηγεσίας του ΣΥΤΑ  - που έχοντας ως πρώτο μέλημα την αναπαραγωγή του εαυτού της, δεν πρόκειται ποτέ να αντιπαρατεθεί επί της ουσίας με καμία διοίκηση – οι (άμεσες ή έμμεσες) απολύσεις, οι μειώσεις μισθών, η απώλεια των ασφαλιστικών δικαιωμάτων μας, η καταστρατήγηση (ου μην και κατάργηση) του κανονισμού εργασίας θα επιβληθούν και πάλι ως αναγκαίες για την «εξυγίανση» της Τράπεζας.
 
Εμείς από την πλευρά μας δεν πρόκειται να συναινέσουμε στο να γίνουμε και πάλι πρόβατα επί σφαγή.
 
Οχι στα πολιτικά παιχνίδια στην πλάτη των εργαζόμενων της Attica Bank.
 
Κάτω τα χέρια από τις δουλειές μας, το μισθό μας, τη ζωή μας.
 
 
Σάββατο 23 Φεβρουαρίου 2019