Παρασκευή 22 Φεβρουαρίου 2019 | 23:42

ΕπικαιρότηταPointer

Αστικός βόρβορος

Small_img_32308
Του πήρε τρεις-τέσσερις μέρες του Τσίπρα για να καταλάβει ότι η αντιπολίτευση τον εμφανίζει εκβιαζόμενο από τον Καμμένο και να στείλει τη γνωστή επιστολή στον Βούτση: «Κατόπιν τούτων και δεδομένου ότι εκβιαζόμενος δεν υπήρξα ποτέ και από κανέναν, και δεδομένου ότι δεν επιθυμώ να επιτρέψω σε κανέναν να αξιοποιεί τη δημοκρατική μου ευαισθησία για να με συκοφαντεί, σας ζητώ να μην αναλάβετε καμία πρωτοβουλία για αλλαγή του ισχύοντος κανονισμού, ούτε κατά ένα σημείο στίξης».
 
Δε μας έχει συνηθίσει το επιτελείο του Μαξίμου σε τόσο αργά αντανακλαστικά, γι' αυτό και δεν πιστεύουμε ούτε λέξη απ' όσα έγραψε ο… θιγμένος Τσίπρας. Ξέρετε τι εκτιμούμε; Οτι χάλασε το παζάρι που γινόταν στο παρασκήνιο και γι' αυτό ο Τσίπρας έγραψε στον Βούτση να μην αλλάξει τον Κανονισμό της Βουλής «ούτε κατά ένα σημείο στίξης». Ειδικά από τη στιγμή που βγήκε ο Θεοδωράκης (που θα βολευόταν από την ετοιμαζόμενη αλλαγή όσο και ο Καμμένος) και το έπαιξε «λαρτζ», διατυμπανίζοντας την κάθετη διαφωνία του στην αλλαγή του Κανονισμού της Βουλής, τα περιθώρια για τον Τσίπρα είχαν σχεδόν εξαντληθεί. Την ίδια ώρα, ο Καμμένος εμφανιζόταν σαν «καμπόης» στη Θεσσαλονίκη, απειλούσε, μιλούσε για εξαγορά βουλευτών και για ανεντιμότητα του Τσίπρα, γκρεμίζοντας κάθε γέφυρα. Αν γίνονταν οι προγραμματισμένες αλλαγές στον Κανονισμό της Βουλής, ο Τσίπρας θα επιβεβαίωνε την αντιπολίτευση (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) που έλεγε ότι ο Καμμένος τον κρατάει και τον εκβιάζει.
 
Κατά την πάγια συνήθειά του, ο Τσίπρας εργαλειοποίησε και τον Τζανακόπουλο και τον Βούτση, για να βγει ο ίδιος στον αφρό. Ο Τζανακόπουλος ήταν αυτός που προανήγγειλε αλλαγές στον Κανονισμό της Βουλής και ασφαλώς δεν το έκανε με δική του πρωτοβουλία. Ο Τσίπρας τον έβαλε. Αλλωστε, και θεσμικά ο κυβερνητικός εκπρόσωπος εκπροσωπεί τον πρωθυπουργό. Ο Βούτσης ήταν αυτός που ανέλαβε να… εκλαϊκεύσει τις σχεδιαζόμενες αλλαγές, ώστε να διασωθεί ο Καμμένος (μαζί και ο Θεοδωράκης, ως γλάστρα που ποτίζεται μαζί με τον βασιλικό). Και λίγη ώρα πριν συνεδριάσει η Επιτροπή Κανονισμού, στην οποία η πλειοψηφία θα ενέκρινε τις αλλαγές, ώστε ο Καμμένος και ο Θεοδωράκης να εξακολουθήσουν να μιλούν ως πρόεδροι κοινοβουλευτικών ομάδων, «έσκασε» η επιστολή Τσίπρα και ο Βούτσης δοκίμασε ένα ακόμα μεγαλοπρεπέστατο άδειασμα. Φυσικά, δε θα έλεγε ποτέ ότι τον άδειασε ο Τσίπρας. Δήλωσε ότι αισθάνθηκε «απελευθερωμένος στην Επιτροπή Κανονισμού» και πως «είναι απολύτως συνταγματικά και θεσμικά σωστή η έκφραση της γνώμης του πρωθυπουργού», ο οποίος «δεν δίνει εντολή», αλλά «ως πρόεδρος του πρώτου σε δύναμη κοινοβουλευτικού κόμματος»… «γνωστοποιεί στην επιστολή του, ότι δεν έχει καμία διάθεση να παρουσιάζεται ως εκβιαζόμενος πρωθυπουργός μέσα από τυχόν αλλαγές στον Κανονισμό»!
 
Δυο ώρες μετά απ' αυτό το καραγκιοζιλίκι ήρθε το μεγαλύτερο. Οι επιστολές των έξι «ανεξάρτητων» βουλευτών της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, οι οποίοι δήλωσαν ότι σε κάθε περίπτωση μη ονομαστικής ψηφοφορίας η ψήφος τους θα πρέπει να λογίζεται ως ψήφος υπέρ του νομοθετήματος που έχει καταθέσει η κυβέρνηση. Και γιατί δεν προσχωρούν στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να αρθεί κάθε εκκρεμότητα; Γιατί οι δύο απ' αυτούς (Παπαχριστόπουλος και Ζουράρις) είναι βουλευτές-μπαλαντέρ. Ανήκουν μεν στην κυβερνητική πλειοψηφία, αλλά ταυτόχρονα ανήκουν και στην κοινοβουλευτική ομάδα των ΑΝΕΛ, χωρίς τους οποίους δε θα υφίστατο ως κοινοβουλευτική ομάδα. Προκειμένου, λοιπόν, να μην εξωθήσουν τον Καμμένο στα άκρα (απειλούσε ανοιχτά ότι αν του καταργήσουν την κοινοβουλευτική ομάδα δε θα κάνουν παρέλαση!) μηχανεύτηκαν αυτό το πρωτοφανές στα κοινοβουλευτικά χρονικά κόλπο, με βουλευτές που ψηφίζουν προκαταβολικά ό,τι θα καταθέσει η κυβέρνηση (χωρίς καν να ξέρουν τι θα καταθέσει), όμως δε συμμετέχουν στην κοινοβουλευτική ομάδα του κυβερνώντος κόμματος (έστω ως συνεργαζόμενοι), ενώ δύο απ' αυτούς συμμετέχουν στην κοινοβουλευτική ομάδα κόμματος της αντιπολίτευσης πλέον, το οποίο ψήφισε «όχι» στη διαδικασία της ψήφου εμπιστοσύνης που ζήτησε η κυβέρνηση.
 
Εννοείται πως και οι αντιδράσεις της αντιπολίτευσης είναι γεμάτες υποκρισία. Γιατί και οι δικοί τους βουλευτές λειτουργούν ως τυφλά ενεργούμενα της ηγεσίας, εκχωρώντας εν λευκώ εξουσιοδότηση στον αρχηγό του κόμματος να καθορίζει την ψήφο τους και επιτρέποντας στον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο να ψηφίζει για λογαριασμό τους στις ψηφοφορίες που δεν είναι ονομαστικές. Ξαφνικά, ο Μητσοτάκης θυμήθηκε να πει ότι η ΝΔ θα υποβάλλει προτάσεις για ονομαστική ψηφοφορία σε όλα τα νομοθετήματα που θα καταθέσει από τώρα και στο εξής η κυβέρνηση. Οταν όμως οι συριζαίοι είχαν πει ότι θα κάνουν στα πάντα ονομαστικές ψηφοφορίες, αφού η αντιπολίτευση αμφισβητεί ότι υπάρχει κοινοβουλευτική δεδηλωμένη, ξεσηκώθηκαν. Βλέπετε, δε θέλουν να κάθονται συνέχεια στη Βουλή και να ψηφίζουν ονομαστικά σε κάθε ψηφοφορία. Δε γίνεται, όμως, να τα θέλουν μονά-ζυγά δικά τους.
 
Οι Τσιπραίοι προσπάθησαν να εξευμενίσουν τον Καμμένο, μπας και τον καταφέρουν να στραφεί επιτέλους κατά της ΝΔ, αφήνοντας ήσυχο τον ΣΥΡΙΖΑ. Αυτόν το στόχο τους τον είχε αποκαλύψει έμμεσα ο Τσίπρας στη Βουλή, στη συζήτηση για την κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών, λέγοντας στον Μητσοτάκη: «Κύριε Μητσοτάκη, ένα μεγάλο μέρος της ομιλίας σας -μάλιστα, στην αρχή έτσι ξεκινήσατε- το καταναλώσατε στην αντιπαράθεσή σας με τον κ. Καμμένο. Αντιλαμβάνομαι τη δυσκολία σας εκεί τώρα, στη δεξιά πολυκατοικία. Τώρα που θα τελειώσουμε με τις Πρέσπες, αντί να αντιπολιτεύεστε εμένα, θα αντιπολιτεύεστε τους άλλους της δεξιάς πολυκατοικίας, γιατί υπάρχει μεγάλος συνωστισμός και δεν μπορείτε να χωρέσετε στο ποιος θα πάρει το καλύτερο διαμέρισμα. Σας εύχομαι καλή τύχη!».
 
Προς το παρόν, όμως, ο Καμμένος εξασφαλίζει δημοσιότητα στα ΜΜΕ βρίζοντας τον ΣΥΡΙΖΑ. Και τον ίδιο τον Τσίπρα και περισσότερο το περιβάλλον του. Ζήτησε να παραδώσουν την έδρα και ο Παπαχριστόπουλος (που έχει μείνει με την παραίτηση παραμάσχαλα) και ο Κουίκ που είναι ο πρώτος επιλαχών. Εβαλε, μάλιστα, και δίλημμα: Είτε ο Κουίκ θα παραιτηθεί από υπουργός και θα παραμείνει στην ΚΟ των ΑΝΕΛ (!), είτε θα παραδώσει την έδρα στην κ. Σκλαβενίτη (η επόμενη στη σειρά εκλογής) και θα παραμείνει υπουργός! Πρόκειται για κλασικές… καμενιές, όμως μ' αυτές εξασφαλίζει καθημερινή παρουσία στα ΜΜΕ. Μιλάει για σχέδιο της «ομάδας του Μαξίμου» (για σπάσιμο της συνεργασίας με τους ΑΝΕΛ), που στηριζόταν από τους Σκουρλέτη, Φίλη, Κοτζιά «και όσους είχα συγκρουστεί κατά καιρούς» και από την «ομάδα των γερόντων» (Φλαμπουράρης-Καρτερός). Αυτό το σχέδιο, λέει, άρχισε να εφαρμόζεται όταν δεν προέκυψε η δημιουργία κεντροαριστερής πλειοψηφίας, οπότε «αρχίζει η ανέντιμη προσπάθεια προσέγγισης στελεχών των ΑΝΕΛ». Κι αφού τα λέει όλ' αυτά, συμπληρώνει ότι επικεφαλής του σχεδίου ήταν ο Τσίπρας.
 
Οι συριζαίοι αποφάσισαν να το παίξουν Πόντιοι Πιλάτοι και έστειλαν την υπόθεση Καμμένου στο επιστημονικό συμβούλιο της Βουλής. Ο Καμμένος έστειλε υπόμνημα, στο οποίο επικαλούνταν γνωμοδότηση του επιστημονικού συμβουλίου το 2013, η οποία όμως αφορούσε τη δυνατότητα δημιουργίας νέας κοινοβουλευτικής ομάδας, αλλά από 10 βουλευτές. Οταν πληροφορήθηκε ότι η γνωμοδότηση στο αίτημα του να διατηρήσει κοινοβουλευτική ομάδα με πέντε βουλευτές, εκ των οποίων ο ένας έχει εκλεγεί με άλλο κόμμα (Φωκάς) θα είναι αρνητική, έδωσε τελεσίγραφο στον Παπαχριστόπουλο να παραιτηθεί, γιατί δεν μπορεί βουλευτής των ΑΝΕΛ να ψηφίζει την καταστροφή της Μακεδονίας (όταν ο Παπαχριστόπουλος ψήφιζε τη Συμφωνία των Πρεσπών ο Καμμένος δεν είχε κανένα πρόβλημα.
 
Περνάμε, επομένως, σε νέα φάση. Ο Καμμένος, χωρίς κοινοβουλευτική ομάδα πλέον, θα περιφέρεται στα ΜΜΕ και θα κάνει «αποκαλύψεις». Ο Τσίπρας, όμως, θα μπορεί να λέει ότι δεν εκβιάστηκε. Κι όποιος αντέξει.
 
Ολ' αυτά (και πολλά που αφήσαμε εκτός αναφοράς) αποκαλύπτουν μπροστά στα μάτια μας το βόρβορο του αστικού κοινοβουλευτισμού. Βρισκόμαστε και πάλι σε μια περίοδο πολιτικών ανακατατάξεων, οι οποίες έχουν πάντοτε τις παρενέργειές τους. Το σύστημα, όμως, θα βρει τη λύση μέσα από τις εκλογές, όποτε κι αν γίνουν αυτές. Γι' αυτό και όλα τα ταξικά σφυριά πρέπει να χτυπούν τον κοινοβουλευτικό κρετινισμό.
 
 
 

Εξω από το βούρκο

 
Ο Καμμένος απειλεί τον Τσίπρα ότι έτσι και του χαλάσει την κοινοβουλευτική ομάδα δε θα κάνει παρέλαση (ο Τσίπρας). Ο Τσίπρας πηγαίνει στην Τουρκία, προσεύχεται στην Αγιασοφιά, εκκλησιάζεται στη Χάλκη, δηλώνει ευλογημένος. Ο Παπαχριστόπουλος με την έδρα-σίριαλ, η βαφτισιμιά της Βέμπο, Μεγαλοοικονόμου, ο Μπουμπούκος με τις τσιρίδες υπέρ της παραγραφής των αδικημάτων για τα οποία ενδεχομένως θα κατηγορηθεί, ο Κοτζιάς που ετοιμάζεται να κάνει μήνυση στον Καμμένο, ο Ζουράρις που δεν έχει βαρεθεί να λέει τις ίδιες παπάρες δεκαετίες τώρα, ο Πολάκης να ρίχνει ζεϊμπεκιές στον Κραουνάκη, ο οποίος δηλώνει θαυμαστής του «Κρητίκαρου», ένα απέραντο σύστριγγλο με «παρατράγουδα» της αστικής πολιτικής (και όχι της trash tv).
 
Ετσι πορεύεται «η πολιτική ζωή του τόπου». Κάποιοι περιφέρουν την υποκριτική θλίψη τους στις ραδιοφωνικές συχνότητες και στις στήλες των εφημερίδων, για το «κατάντημα της πολιτικής» και για την «απουσία των ογκολίθων του παρελθόντος», που «κοσμούσαν με την παρουσία και τον λόγο τους το Κοινοβούλιο».
 
Ξέχασαν κάποιους που έβαζαν την κοινοβουλευτική ομάδα τους να ψηφίζει με χρωματιστά ψηφοδέλτια κι έστηναν δυνατές λάμπες πάνω από την κάλπη για να μπορούν να σκανάρουν κάθε φάκελο που έπεφτε μέσα. Ξέχασαν τον άλλο που έσκασε την κάλπη της Βουλής στην πλάτη και την κουβάλησε στα γραφεία του κόμματός τους. Ξέχασαν κάτι παραπομπές στο Ειδικό Ποινικό Δικαστήριο με καταθέσεις κάποιων μπράβων που μιλούσαν για «τούβλα» (πακέτα πεντοχίλιαρα ήταν αυτά) που τα κουβαλούσαν σε κούτες από Πάμπερς. Ξέχασαν τις γρονθοπατινάδες μεταξύ βουλευτών, τους πρώην δωσίλογους που κυκλοφορούσαν στη Βουλή με τα κουμπούρια στη ζώνη, τους «αποστάτες» που ψήφιζαν υπακούοντας στο δόγμα «εν τη παλάμη και ούτω βοήσωμεν», τις έδρες που δίνονται προίκα σε γιους, κόρες, γαμπρούς και ανίψια κτλ. κτλ.
 
Η αστική πολιτική κάνει τους κύκλους της. Πότε εμφανίζεται βροντώδης, επιβλητική, λαμπερή και πότε με τη μορφή «παρατράγουδων». Τα τελευταία εμφανίζονται συνήθως στις μεταβατικές περιόδους. Τότε που το πολιτικό σύστημα αναδιατάσσεται και ανασυντάσσεται και πρέπει αναγκαστικά να περάσει μέσα από μορφές σχετικής ρευστοποίησης του πολιτικού προσωπικού.
 
Ας μη μας διαφεύγει, όμως, ότι και τα «παρατράγουδα» και οι «σοβαροί» και «αξιοπρεπείς» βρίσκονται εκεί που βρίσκονται «με την έγκριση του λαού». Εκλεγμένοι είναι όλοι και όλες τους, μηδενός και μηδεμιάς εξαιρουμένων. Κι ότι τα «παρατράγουδα» ποτέ δεν έκαναν ζημιά στο σύστημα. Το υπηρετούν το ίδιο καλά με τους «σοβαρούς». Η ψήφος τους μετράει το ίδιο. Το στιλ μόνο είναι διαφορετικό.
 
Η αστική πολιτική δεν είναι η εξουσία. Διαχειρίζεται την εξουσία. Αυτό μάλιστα ισχύει για την κυβέρνηση μόνο. Ο κοινοβουλευτικός λόχος που τη στηρίζει, με «σοβαρούς» και «παρατράγουδα», συμμετέχει στην απατηλή κοινοβουλευτική βιτρίνα, φροντίζοντας πρωτίστως για την αναπαραγωγή του.
 
Εξουσία είναι το κεφάλαιο. Τα δικά του συμφέροντα υπηρετεί η αστική πολιτική σε όλες της τις αποχρώσεις. Προσοχή, λοιπόν, μην παρασυρθούμε στο βούρκο, πασχίζοντας να τον… καθαρίσουμε. Η δουλειά μας είναι έξω από το βούρκο. Κόντρα σ' αυτούς που κολυμπούν στα βρομόνερά του. Στον αγώνα για να χτίσουμε την οργανωμένη εργατική πολιτική.
 
 
Παρασκευή 08 Φεβρουαρίου 2019