Δευτέρα 19 Νοεμβρίου 2018 | 18:07

ΕπικαιρότηταPointer

Μονόδρομος η αθώωση Ηριάννας και Περικλή

Small_img_31006
Την Πέμπτη 28 Ιούνη συνεχίζεται στο Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων η σε δεύτερο βαθμό δίκη της Ηριάννας και του Περικλή, με την εισαγγελική αγόρευση. Πρόκειται για ένα τεράστιο δικαστικό σκάνδαλο, για μια σκευωρία της Αντιτρομοκρατικής, που έχει στείλει δυο νέους ανθρώπους στη φυλακή, καταστρέφοντάς τους τις ζωές.

Εν αναμονή της εισαγγελικής αγόρευσης, αναδημοσιεύουμε τα πρόσφατα δικά μας αποκαλυπτικά δημοσιεύματα, για να τονίσουμε τον μονόδρομο της αθωωτικής πρότασης.
 

Καθαρό «στήσιμο» της Αντιτρομοκρατικής

Mια υπόθεση του κοινού ποινικού δικαίου, αρμοδιότητας Κρατικής Ασφάλειας, πέρασε στα χέρια της Αντιτρομοκρατικής και χρησιμοποιήθηκε ως όχημα παραγωγής «αντιτρομοκρατικού» έργου, με θύματα δυο νέους ανθρώπους που η κακόφημη αυτή υπηρεσία είχε εντάξει στη δεξαμενή με τους «υπόπτους». Αυτό είναι το συμπέρασμα που βγήκε από την πρώτη μέρα της δίκης της Ηριάννας και του Περικλή σε δεύτερο βαθμό, που άρχισε την Τετάρτη 21 Μάρτη (μετά από μία δίωρη στάση των δικηγόρων) στο Α’ Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων.

Θυμίζουμε ότι σε πρώτο βαθμό είχαν καταδικαστεί, την 1η Ιούνη του 2017, σε 13 χρόνια κάθειρξη για συμμετοχή στην οργάνωση Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς και για διακεκριμμένη οπλοκατοχή. Για τους διωκτικούς μηχανισμούς -Αντιτρομοκρατική και εισαγγελείς- ήταν ένοχοι, γιατί η Ηριάννα είναι σύντροφος του Κ. Παπαδόπουλου και ο Περικλής έχει φιλικές σχέσεις μαζί του. Το πιο προκλητικό είναι ότι καταδικάστηκαν, ενώ ο Κ. Παπαδόπουλος είχε αθωωθεί πανηγυρικά από Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων, με πρόεδρο την νυν αρεοπαγίτη  Μ.Τζανακάκη και εισαγγελέα τον αποβιώσαντα Σ. Μπάγια.

Στα αξιοσημείωτα της σύντομης διαδικασίας, πριν τη δίωρη διακοπή, ήταν η δήλωση του προέδρου Βασίλειου Κωστόπουλου ότι, επειδή υπάρχουν διιστάμενες επιστημονικές απόψεις, το DΝΑ ούτε καταδικάζει ούτε αθωώνει. Χρειάζονται και άλλα στοιχεία. Ας ελπίσουμε ότι ο πρόεδρος δεν έκανε τυχαία αυτή τη δήλωση. Οτι αυτός ο κανόνας θα εφαρμοστεί. Γιατί πρωτοδίκως δεν εφαρμόστηκε, με προκλητικό τρόπο, με αποτέλεσμα δυο νέοι άνθρωποι να φορτωθούν 13 χρόνια κάθειρξης και να οδηγηθούν στη φυλακή (όπου παραμένουν ως τώρα). Χωρίς καν ένα «καθαρό» δείγμα DNA, αλλά με προκλητικά αντιεπιστημονικές κατασκευές του τύπου «μερικό γενετικό προφίλ».

Μέχρι τώρα, εστιάζαμε μόνο στις κατασκευές με το DNA, γιατί κανείς μας δεν είχε παρακολουθήσει τη δίκη στον πρώτο βαθμό. Ομως, από την πρώτη κιόλας συνεδρίαση του Πενταμελούς Εφετείου φάνηκε καθαρά πως πρόκειται για μια κατασκευή της Αντιτρομοκρατικής, από την αρχή μέχρι το τέλος. Στη συνεδρίαση εξετάστηκαν ένας αστυνομικός του Τμήματος Ασφάλειας Πολιτεύματος και άλλοι εφτά μάρτυρες, συγγενείς της Ηριάννας και του Περικλή. Στεκόμαστε μόνο στην κατάθεση του αστυνομικού, όχι γιατί δεν έχουν ενδιαφέρον τα λεχθέντα από τους συγγενείς, αλλά γιατί από την εξέτασή του προέκυψε καθαρά ότι πρόκειται για μια κατασκευή της Αντιτρομοκρατικής, ανάλογη με την κατασκευή σε βάρος του αναρχικού-κομμουνιστή Τάσου Θεοφίλου, που τελικά αθωώθηκε από το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων, παρά το γεγονός ότι πρωτόδικα είχε καταδικαστεί σε 25 χρόνια κάθειρξη. Αθωώθηκε γιατί κατέρρευσε το κατηγορητήριο.

Λέμε ότι έχουμε περίπτωση ανάλογη με αυτή του Θεοφίλου, καθώς αρχικά (μιλάμε για τον Νοέμβρη του 2011) της υπόθεσης είχε επιληφθεί το Τμήμα Ασφαλείας Πολιτεύματος της Κρατικής Ααφάλειας, όμως μετά από τέσσερις μήνες, στις 27 Μάρτη του 2012, μετά από έγγραφο της εισαγγελίας, η υπόθεση δόθηκε για περαιτέρω χειρισμό στην Αντιτρομοκρατική.

Από την εξέταση του αστυνομικού προέκυψαν πολλά, αλλά θα σταθούμε στα πιο σημαντικά που αποδεικνύουν ότι και στην περίπτωση αυτή έχουμε μια χοντροκομμένη κατασκευή των διωκτικών μηχανισμών.

♦ Την πρώτη φορά που άνδρες της Κρατικής Ασφάλειας πήγαν μαζί με τον καταγγέλλοντα πολίτη στην πανεπιστημιούπολη του Ζωγράφου, δεν μπόρεσαν να βρουν το μέρος που ήταν θαμμένα τα όπλα! Υπόψη ότι ο καταγγέλλων έχει παραδεχτεί ότι μετακίνησε τα κουτιά!

♦ Μετά από μέρες βρέθηκε το κουτί με τα όπλα, το οποίο για μέρες παρέμεινε σε ένα γραφείο της ΓΑΔΑ μαζί με πειστήρια 50 άλλων υποθέσεων! Ο ασφαλίτης κατέθεσε πως όταν ξέθαψαν το κουτί και ήλεγξαν το περιεχόμενό του, φορούσαν μόνο γάντια και όχι τις ειδικές στολές που προβλέπονται για να μην υπάρξει επιμόλυνση από βιολογικό υλικό των ανθρώπων που κάνουν την έρευνα! Ο ίδιος και οι συνάδελφοί του δεν έδωσαν δείγμα βιολογικού υλικού για να συγκριθεί με τα τυχόν ευρήματα DNA στα πειστήρια!

♦ Mετά από την επίδειξη φωτογραφιών από τη συνήγορο υπεράσπισης Μαρίνα Δαλιάνη, ο ασφαλίτης παραδέχτηκε ότι το κουτί στο πάνω του μέρος έφερε στεγνό χώμα. Αυτό σημαίνει ότι το κουτί είχε θαφτεί πριν από πολύ καιρό στην πανεπιστημιούπολη. Αντίθετα, ο καταγγέλλων πολίτης ισχυρίστηκε στην κατάθεσή του ότι το κουτί είχε θαφτεί πριν από δύο ώρες και ότι είχε δει την πλάτη του άνδρα που το έθαψε!

♦ Μετά από μέρες, βρέθηκε και μία σακούλα με σφαίρες. Πρέπει να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με την κατάθεση του ασφαλίτη, ο χώρος και η περιοχή δεν τέθηκαν υπό αστυνομική επιτήρηση-παρακολούθηση. Μέσα στη σακούλα με τις σφαίρες βρέθηκαν και τρία θρησκευτικά σύμβολα: ένας σταυρός, μία αλυσίδα και ένα μικρό ευαγγέλιο, κάπως φθαρμένα, που σημαίνει ότι είχαν τοποθετηθεί πριν από πολύ καιρό και όχι πριν από δύο ώρες, όπως ισχυρίστηκε ο καταγγέλλων. Αυτά τα θρησκευτικά σύμβολα πιστοποιούν με απόλυτη βεβαιότητα ότι τα όπλα και οι σφαίρες δεν τοποθετήθηκαν από μέλη της ΣΠΦ ή άλλους ένοπλους αντάρτες. Μόνο άνθρωποι του κοινού ποινικού δικαίου θα μπορούσαν να τα τοποθετήσουν. Τα θρησκευτικά σύμβολα «βγάζουν μάτι» και δεν έπρεπε να ασκηθεί καν ποινική δίωξη σε βάρος της Ηριάννας και του Περικλή.

♦ Ο καταγγέλλων πολίτης αναζητήθηκε σε μια διεύθυνση που είχε δηλώσει ο ίδιος, δεν ανευρέθηκε και έτσι δεν κατέθεσε στον πρώτο βαθμό για να μπει στη βάσανο της ακροαματικής διαδικασίας, προκειμένου να ελεγχθούν από την υπεράσπιση οι ισχυρισμοί του. Η εισαγγελία δεν τον αναζήτησε σε ένα χωριό της Βοιωτίας, που είναι η γνωστή διαμονή του πατέρα του, ούτε σε ένα κινητό τηλέφωνο που είχε δώσει προανακριτικά. Μετά από αίτημα της υπεράσπισης, το δικαστήριο αποφάσισε να τον αναζητήσει στο χωριό που μένει ο πατέρας του και μέσω του τηλεφώνου του, προκειμένου να εμφανιστεί και να καταθέσει.

♦ Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε πως όταν είδε να θάβουν το κουτί, ήταν μαζί με ένα άλλο άτομο του οποίου το όνομα ανέφερε. Ο δεύτερος αυτός άνθρωπος δεν αναζητήθηκε ποτέ προκειμένου να να καταθέσει!

Είναι ολοφάνερο, λοιπόν, ότι έγινε μια χοντροκομμένη κατασκευή από την Αντιτρομοκρατική και τους άλλους διωκτικούς μηχανισμούς, για να ενοχοποιηθούν η Ηριάννα και ο Περικλής. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι την περίοδο εκείνη έχουμε συνεχείς διώξεις και δίκες της ΣΠΦ. Η Αντιτρομοκρατική ήθελε και άλλες «κεφαλές επί πίνακι». Ανθρώπων όπως η Ηριάννα και ο Περικλής, που είχαν κοινωνικούς δεσμούς με τον Κ. Παπαδόπουλο που εκείνη την περίοδο είχε κατηγορηθεί ως μέλος της ΣΠΦ. Ετσι μεγάλωνε η παραγωγή «έργου» και καταγράφονταν «αντιτρομοκρατικές επιτυχίες», ενώ στελνόταν και μήνυμα στον ευρύτερο αναρχικό και αντιεξουσιαστικό χώρο.

Στην υπόθεση του Τάσου Θεοφίλου, που αφορούσε μια ληστεία μετά φόνου στην Πάρο, η οποία είχε αποδοθεί σε δράστες του κοινού ποινικού δικαίου, η Αντιτρομοκρατική άρπαξε την υπόθεση από την Κρατική Ασφάλεια την ίδια μέρα που είχε αποφασιστεί να ελεγχθούν οι επικοινωνίες ενός κινητού που είχε βρεθεί δίπλα στη σορό του άτυχου ταξιτζή που σκοτώθηκε. Αμέσως ενοχοποίησε τον Τ. Θεοφίλου (επικαλούμενη τηλεφώνημα «ανώνυμου» καταδότη!), μολονότι το αυτοκίνητο που χρησιμοποίησαν οι δράστες είχε χρησιμοποιηθεί και σε άλλη ληστεία, στην οποία συμμετείχαν και Αλβανοί που είχαν διαφύγει της σύλληψης.

Ετσι και στην περίπτωση της Ηριάννας και του Περικλή, η Αντιτρομοκρατική άρπαξε –μετά από καιρό- μια υπόθεση από την Κρατική Ασφάλεια, η οποία την αντιμετώπιζε ως μια κοινή ποινική υπόθεση αγνώστων δραστών, ανέσυρε από τη λίστα της δυο ονόματα (Ηριάννα και Περικλής) και κατασκεύασε μια σκευωρία με «άρωμα ΣΠΦ».

Επειδή έγινε μια ανεπιτυχής προσπάθεια από τον πρόεδρο του δικαστηρίου να δικαιολογηθεί η παραπομπή και να εξυμνηθεί το έργο αποβιωσάντων εισαγγελέων που έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στις διώξεις αναρχικών αγωνιστών και αγωνιστών του αντάρτικου πόλης, θέλουμε να θυμίσουμε μια συζήτηση που έγινε στη Βουλή κατά την ψήφιση του νόμου 2408/1996, με υπουργό Δικαιοσύνης τότε τον Ε. Βενιζέλο, στην οποία ο τότε βουλευτής της ΝΔ Κ. Κωνσταντινίδης, καθηγητής της Νομικής στη Θράκη, υπήρξε καταπέλτης σε ό,τι αφορά τις κατασκευές που γίνονται από τις αστυνομικές αρχές στις δικογραφίες, σε βάρος εκατοντάδων χιλιάδων κατηγορούμενων, με αποτέλεσμα αυτές οι κατασκευές να συνοδεύουν τους κατηγορούμενους μέχρι τον Αρειο Πάγο.

Εν κατακλείδι, από την πρώτη κιόλας συνεδρίαση φάνηκε καθαρά ότι η δίωξη αυτή είναι μια χοντροκομμένη κατασκευή.
 

Αποκαλύπτεται η σκευωρία της Αντιτρομοκρατικής

Είναι δυνατόν μέλη της ΣΠΦ να βάζουν στον οπλισμό τους φυλαχτά, σταυρούς, ευαγγέλια και καρτούλες με εκκλησιαστικά ρητά; Στο εργοστάσιο κατασκευής σκευωριών της Αντιτρομοκρατικής μπορεί να συμβεί και αυτό! Η υπόθεση θα ήταν για γέλια, όταν όμως δυο νέοι άνθρωποι βρίσκονται στη φυλακή με 13 χρόνια κάθειρξης ο καθένας, τότε το γέλιο παγώνει. Και προβάλλει το καθήκον καταγγελίας αυτής της κακοφτιαγμένης σκευωρίας, στην οποία συνήργησε και ο δικαστικός μηχανισμός.


 
Την Πέμπτη 10 Μάη, επαναλήφθηκε στο Α’ Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων, με πρόεδρο τον πρόεδρο Εφετών Β. Κωστόπουλο και εισαγγελέα την αντεισαγγελέα Εφετών Αν. Μασούρα, η σε δεύτερο βαθμό δίκη της Ηριάννας Β. και του Περικλή Μ., οι οποίοι σε πρώτο βαθμό καταδικάστηκαν σε κάθειρξη 13 ετών για συμμετοχή στη ΣΠΦ και για διακεκριμμένη οπλοκατοχή και έκτοτε παραμένουν στη φυλακή. Το «έγκλημά» τους ήταν ότι η Ηριάννα ήταν σύντροφος και ο Περικλής συγκάτοικος του Κ. Παπαδόπουλου, ο οποίος το 2012 κατηγορήθηκε επίσης για συμμετοχή στη ΣΠΦ, αλλά αθωώθηκε πανηγυρικά το 2014.

Η σκευωρία σε βάρος της Ηριάννας και του Περικλή στήθηκε από την Αντιτρομοκρατική με τρόπο που μοιάζει μ' αυτόν που στήθηκε η σκευωρία κατά του Τάσου Θεοφίλου. Δηλαδή, πήραν μια υπόθεση του κοινού ποινικού δικαίου και τη μετέτρεψαν σε υπόθεση «τρομοκρατίας», εμπλέκοντας άτομα που τα είχαν στη δεξαμενή με τους «υπόπτους» τους. Μάλιστα, κοιτάζοντας τη δικογραφία, βλέπουμε να πρωταγωνιστούν και στις δύο υποθέσεις τα ίδια στελέχη της Αντιτρομοκρατικής.

Θυμίζουμε ότι η ληστεία στην Πάρο και η δολοφονία του άτυχου ταξιτζή έγινε από άτομα του κοινού ποινικού δικαίου. Οταν άρχισε να σφίγγει ο κλοιός γύρω από τους πραγματικούς ενόχους, παρενέβη η Αντιτρομοκρατική, πήρε την υπόθεση από τη Διεύθυνση Ασφάλειας Αττικής και τη μετέτρεψε σε «υπόθεση της ΣΠΦ», βάζοντας στο κέντρο της τον Θεοφίλου, εν γνώσει της ότι δεν έχει καμιά σχέση με τη ΣΠΦ. Ο Θεοφίλου αθωώθηκε τον Ιούλη του 2017, αφού έμεινε πέντε χρόνια στη φυλακή.

Στην υπόθεση της Ηριάννας και του Περικλή, έχουμε μια υπόθεση όπλων και σφαιρών διάφορων τύπων, που βρέθηκαν στην Πανεπιστημιούπουλη Ζωγράφου τον Νοέμβρη του 2011. Μέσα στη σακούλα με τις σφαίρες βρέθηκαν μια σειρά θρησκευτικά σύμβολα: ένας σταυρός, ένα μενταγιόν  Παναγία, ένα ευαγγέλιο μινιατούρα, ένα πολύπτυχο με αγιογραφίες στη μια πλευρά και ένα εκκλησιαστικό ρητό στην άλλη. Αυτά τα ευρήματα δεν παρέπεμπαν, βέβαια, στη ΣΠΦ ή άλλη οργάνωση του αντάρτικου πόλης, αλλά σε ανθρώπους του κοινού ποινικού δικαίου, από τους οποίους -εν αντιθέσει με τους αναρχικούς και τους μαρξιστές- δεν λείπει η θρησκευτική πίστη. Γι' αυτό και την υπόθεση χειρίστηκε αρχικά η Διεύθυνση Ασφαλείας Αττικής, που έκανε την προανάκριση τον Νοέμβρη του 2011. Μεταξύ των άλλων, πήρε και επιθηλιακά κύτταρα με βαμβακοφόρο στυλεό (για έλεγχο DNA), σε εξαιρετικά μικρές ποσότητες.

Φαίνεται πως στην αρχή ο αστυνομικός μηχανισμός προσπάθησε να εντοπίσει τους ποινικούς που είχαν θάψει τα όπλα. Δεν μπόρεσε ή δε θέλησε (δεν ξέρουμε τι ακριβώς συνέβη) να τους εντοπίσει και στις αρχές του 2013 η Ασφάλεια «πάσαρε» την υπόθεση στην Αντιτρομοκρατική. Είχε περάσει πάνω από ένας χρόνος. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι τα δείγματα βιολογικού υλικού πάρθηκαν τον Νοέμβρη του 2011 και η Εκθεση Εργαστηριακής Πραγματογνωμοσύνης δημοσιοποιήθηκε τον Οκτώβρη του 2012. Είναι πολύ πιθανό (για να μην πούμε σίγουρο), ότι τα δείγματα που έμειναν επί σχεδόν ένα χρόνο στα συρτάρια της ΔΕΕ (Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών) υπέστησαν επιμόλυνση.

Γιατί είμαστε σίγουροι ότι τα όπλα τα έθαψαν ποινικοί; Γιατί κανένας σοβαρός άνθρωπος, ακόμα και από τους πολέμιους του αντάρτικου πόλης, δε θα πίστευε ποτέ ότι μέλη της ΣΠΦ θα έκρυβαν τον οπλισμό τους και θα έβαζαν και σταυρουδάκια με παναγίτσες για… να τα φυλάνε!

Η Αντιτρομοκρατική, όμως, πήρε αυτή την «ορφανή» υπόθεση και έστησε μ' αυτή μια σκευωρία, σε βάρος δύο ανθρώπων που τους είχε καταγεγραμμένους λόγω της σχέσης τους με τον Κ. Παπαδόπουλο. Σ' αυτό το άντρο της κρατικής καταστολής δεν υπάρχουν αναστολές ηθικού τύπου. Πρέπει, μάλιστα, να σημειωθεί πως όταν έστησαν αυτή τη σκευωρία ήταν ακόμα σε εξέλιξη στον Κορυδαλλό η τρομοδίκη με κατηγορούμενο και τον Κ. Παπαδόπουλο, τη θέση του οποίου ήθελαν να επιβαρύνουν. Δε φοβούνται να πάρουν τέτοια ρίσκα, αφού δε δίνουν λογαριασμό για τις σκευωρίες που στήνουν, ακόμα κι όταν αυτές καταρρέουν.

Εν προκειμένω, πρέπει να παρατηρήσουμε ότι ρο ρίσκο αυτής της τόσο χοντροκομμένης κατασκευής δεν τους δημιούργησε πρόβλημα μέχρι και την πρώτη δίκη, καθώς ο τότε συνήγορος της Ηριάννας δεν ανέδειξε το κραυγαλαίο γεγονός της εύρεσης των θρησκευτικών αντικειμένων μαζί με τα όπλα. Είναι απορίας άξιο, όμως είναι γεγονός!
Σχετικά με δήθεν βιολογικό υλικό της Ηριάννας και του Περικλή που βρέθηκε στα όπλα έχουμε να πούμε πολλά και θα το κάνουμε σε επόμενη φάση. Απ’ αφορμή την κατάθεση την Πέμπτη της αστυνομικής υποδιευθύντριας – βιολόγου της ΔΕΕ Αριστέας Μεθενίτη, περιοριζόμαστε σε μερικές επιγραμματικές επισημάνσεις.

♦ Το βιολογικό υλικό ενός κατηγορουμένου ταυτίζεται με το βιολογικό υλικό που βρέθηκε σε ένα πειστήριο μόνο στην περίπτωση που είναι μοναδικό στο πειστήριο και δεν είναι μείγμα και μόνο στην περίπτωση που και οι δεκαέξι γενετικοί τόποι και τα δύο αλληλόμορφα σε κάθε γενετικό τόπο ταυτίζονται.

♦ Στην περίπτωση της Ηριάννας δεν έχουμε ταύτιση των δεκαέξι γενετικών τόπων και στην περίπτωση του Περικλή είχαμε μείγμα δύο ή περισσότερων ατόμων. Οι σοβαροί επιστήμονες «φωνάζουν» ότι τα μείγματα βιολογικού υλικού δεν τα εξετάζουμε, αλλά τα πετάμε στα σκουπίδια.

Η μάρτυρας Μεθενίτη, βέβαια, δεν κατέθεσε ως επιστήμονας, αλλά ως αστυνομική υποδιευθύντρια που προσπαθεί να στηρίξει το κατηγορητήριο. Δυστυχώς γι' αυτήν και ευτυχώς για τα θύματα της σκευωρίας, αυτό δεν είναι δικός μας αυθαίρετος ισχυρισμός. Η αντεισαγγελέας Εφετών Αναστασία Μασούρα, μετά την ολοκλήρωση της εξέτασης της μάρτυρα από τους συνηγόρους υπεράσπισης, ρώτησε την Μεθενίτη αν ο κ. Ταΐλης, πρώην αστυνομικός, που υπηρέτησε επίσης στη ΔΕΕ, έχει κάτι μαζί της. Την ρώτησε γιατί ο Ταΐλης συνέταξε μια τεχνική έκθεση, που η υπεράσπιση της Ηριάννας κατέθεσε στο δικαστήριο, και ήθελε μια απάντηση από τη Μεθενίτη πριν διαβάσει αποσπάσματα αυτής της έκθεσης. Ο διάλογος της εισαγγελέα με τη μάρτυρα ήταν έντονος και δεν μπορέσαμε να καταγράψουμε την απάντηση της τελευταίας στο ερώτημα. Η εισαγγελέας, πάντως, διάβασε το εξής απόσπασμα από την τεχνική έκθεση:

«Παρότι η Ηριάννα… είναι γυναίκα, η δόκτωρ Μεθενίτη Αριστέα προχωρεί και ταυτίζει το γενετικό τύπο της μ’ αυτόν της άγνωστης γυναίκας Α ως προς τα κοινά STR που προσδιορίστηκαν και προχωρεί ακόμη περισσότερο και δίνει και στατιστικό αποτέλεσμα στην συχνότητα  εμφάνισης. Δεν υπάρχει καμία αναφορά στη διαφοροποίηση των γενετικών στοιχείων των δύο γενετικών τόπων. Η Δρ. Μεθενίτη Αριστέα επιλέγοντας τους γενετικούς τόπους με κοινά στοιχεία, δηλ. τους επτά από τους δεκαέξι γενετικούς τόπους που έχουν εξεταστεί και από τα εννέα συνολικά που έχουν καταγράφει ως αξιόπιστα  αποτελέσματα που έχουν παραχθεί από το ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ όπου υπηρετεί,  μεροληπτεί υπέρ της ενοχοποίησης της προς σύγκριση υπόπτου, και αυτό είναι απαράδεκτο και τουλάχιστον καταχρηστικό και δεν υπάρχει σε κανέναν Διεθνή Κανόνα και Πρακτική, που αντιθέτως επιβάλλει την αμεροληψία προς κάθε κατεύθυνση. Με την πρακτική της η Δρ. Μεθενίτη Αριστέα εισάγει μια καινούρια τακτική, πρωτόγνωρη στην Διεθνή Κοινότητα, να εξετάζουμε πολλούς γενετικούς τόπους π.χ. τριάντα, να παράγονται αποτελέσματα για μερικούς από αυτούς π.χ είκοσι πέντε, να επιλεγούμε αυτούς που είναι οι κοινοί π.χ. επτά, να κάνουμε την ταύτιση, να εξάγουμε το στατιστικό αποτέλεσμα, που έτσι και αλλιώς εγγυημένα θα είναι ένας πολύ μεγάλος αριθμός, και στην συνέχεια να  χρησιμοποιούμε την στατιστική σαν συχνότητα εμφάνισης (ούτε καν την στατιστική των Likehood Ratios (LR)), για να ενοχοποιήσουμε κάθε ύποπτο που εμφανίζεται να έχει κοινά γενετικά χαρακτηριστικά σε κάποιους γενετικούς τόπους, αδιαφορώντας για τους όποιους αποκλεισμούς. Αυτό οδηγεί στην ενοχοποίηση πολλών ατόμων από έναν γενετικό τύπο, πράγμα αδύνατον, αδιανόητον. Αυτή η πρακτική είναι επικίνδυνη, κατακριτέα και απαράδεκτη και ξένη σε κάθε Διεθνή Κανόνα. Η πρακτική της αυτή ουσιαστικά τορπιλίζει την αξιοπιστία της ανάλυσης DNA στην δικανική της χρήση».
Αφού διάβασε το απόσπασμα, η εισαγγελέας ζήτησε από τη Μεθενίτη να το σχολιάσει, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Θέλω ν' ακούσω». Ακολούθησε ένας ακόμα έντονος διάλογος, με τη μια να μιλάει «πάνω» στην άλλη, τον οποίο δεν μπορούμε να αποδώσουμε με ακρίβεια. Γι' αυτό περιοριζόμαστε στην καταληκτική φράση της εισαγγελέα Μασούρα: «Μου κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση που έχετε συνεργαστεί στην υπηρεσία και κατ’ ουσίαν σας μηδενίζει»!
 

Με νέα αποκαλυπτικά στοιχεία ξεσκεπάζεται η ασφαλίτικη κατασκευή

Νέα στοιχεία από τη δικογραφία των καταδικασμένων σε κάθειρξη 13 ετών Ηριάννας Β. και Περικλή Μ. έρχονται να ενισχύσουν την καταγγελία μας, ότι η Αντιτρομοκρατική ανέσυρε μια υπόθεση του κοινού ποινικού δικαίου και τη φόρτωσε στους δύο νέους, γιατί η πρώτη ήταν σύντροφος (πλέον σύζυγος) και ο δεύτερος συγκάτοικος του Κ. Παπαδόπουλου, που είχε κατηγορηθεί ως μέλος της ΣΠΦ και αθωώθηκε πανηγυρικά. Θυμίζουμε ότι στη σακούλα με τις σφαίρες που αποδόθηκαν στη ΣΠΦ (και μετά στην Ηριάννα και στον Περικλή), είχαν βρεθεί μια σειρά θρησκευτικά σύμβολα, που δεν παραπέμπουν βέβαια στα μέλη της ΣΠΦ ή σε αντάρτες πόλης γενικά.
 
Σήμερα θα ασχοληθούμε με το φωτογραφικό υλικό που αφορά το κουτί, μέσα στο οποίο ήταν τοποθετημένα τα όπλα, τυλιγμένα με αλουμινόχαρτο. Το υλικό αυτό έρχεται να επιβεβαιώσει την καταγγελία για ασφαλίτικη κατασκευή.
 
Σύμφωνα με το υλικό της προανάκρισης, κάποιος Γεώργιος Παπαλάμπρος εμφανίστηκε στις 18 Νοέμβρη του 2011 στην Υποδιεύθυνση Κρατικής Ασφάλειας και κατέθεσε ότι την ίδια μέρα «είδε» στην Πολυτεχνειούπολη του Δήμου Ζωγράφου έναν άνδρα να μεταφέρει ένα κουτί και να το θάβει. Ο «αυτόκλητος» αυτός μάρτυρας έδωσε τρεις καταθέσεις στην Κρατική Ασφάλεια (στις 18, 19 και 28 Νοέμβρη του 2011) και μία κατάθεση στον ειδικό ανακριτή - πρόεδρο Εφετών Δ. Μόκκα, στις 8 Μάρτη του 2013. Δεν εμφανίστηκε όμως για να καταθέσει στο πρωτόδικο δικαστήριο! Σύμφωνα με τα πρακτικά που συνοδεύουν την πρωτόδικη απόφαση, όχι μόνο δε διατάχτηκε η βίαιη προσαγωγή του, αλλά αναγνώστηκε η κατάθεσή του! Η ανάγνωση της κατάθεσης του Γ. Παπαλάμπρου, που υποτίθεται πως ήταν ο μοναδικός αυτόπτης μάρτυρας αυτής της υπόθεσης, ήταν παράνομη σύμφωνα με όσα προβλέπει ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας.
 
Ο Παπαλάμπρος δεν εμφανίστηκε ούτε στην εν εξελίξει δίκη του δεύτερου βαθμού. Ετσι, στη συνεδρίαση της 10ης Μάη του 2018, οι συνήγοροι υπεράσπισης του Περικλή Μ., Μαρίνα Δαλιάνη και Νίκος Δαμασκόπουλος, ζήτησαν από τον πρόεδρο του δικαστηρίου να κληθεί ο Γ. Παπαλάμπρος. Στις 24 Μάη, που έγινε η επόμενη συνεδρίαση, ο μάρτυρας αυτός δεν εμφανίστηκε και πάλι. Ομως ο πρόεδρος του δικαστηρίου δεν αποφάσισε τη βίαιη προσαγωγή του, ως όφειλε, με το επιχείρημα ότι θα καθυστερήσει η δίκη και ότι «θα πρέπει να σκεφτόμαστε τα παιδιά που είναι κρατούμενοι».
 
Κατά τη γνώμη μας πρόκειται για ψευδομάρτυρα ποδηγετούμενο από την Κρατική Ασφάλεια και την Αντιτρομοκρατική. Γι’ αυτό και δεν εμφανίζεται στο δικαστήριο. Τόσο αυτός όσο και οι πάτρωνές του γνωρίζουν ότι δε θα μπορέσει να αντεπεξέλθει στη βασανιστική εξέταση από τους συνηγόρους υπεράσπισης. Αυτός εκτέλεσε απλά μια εντολή των αστυνομικών μηχανισμών, εμφανιζόμενος ως εκείνος που δήθεν είδε έναν άνδρα ύψους 1,80 (τον οποίο όμως δεν μπορεί να αναγνωρίσει) να κουβαλάει ένα κιβώτιο και στη συνέχεια να επιστρέφει και να φεύγει με ένα βαν χωρίς να κρατά το κιβώτιο.

Κατασκευασμένος μάρτυρας

Την έρευνα ξεκίνησε η Υποδιεύθυνση Κρατικής Ασφάλειας, που σίγουρα γνώριζε από καιρό την ύπαρξη του κουτιού με το όπλα και της σακούλας με τις σφαίρες. Αυτά ήταν θαμμένα από καιρό και δε θάφτηκαν την ίδια μέρα που υποτίθεται ότι είδε το περιστατικό ο Παπαλάμπρος και πήγε και το κατέθεσε. Πώς αποδεικνύεται αυτό;
 
Στις 19 Νοέμβρη του 2011 φωτογραφίστηκε το κουτί με τα όπλα. Οι φωτογραφίες είναι τέσσερις (θα τις δημοσιεύσουμε όλες στην ιστοσελίδα μας) και δείχνουν καθαρά ότι στο κουτί και στο καπάκι του το χώμα που βρέθηκε είναι ξερό. Δεν μπορεί, λοιπόν, το περιβόητο κουτί να θάφτηκε μερικές ώρες πριν τη φωτογράφισή του (σύμφωνα με την κατάθεση Παπαλάμπρου, θάφτηκε στις 18.11.2011 γύρω στις 16:15).
 
Στην πρώτη του κατάθεση, στις 18 Νοέμβρη του 2011, ο Παπαλάμπρος ισχυρίστηκε: «Από περιέργεια, μετά τριάντα λεπτά περίπου, ακολούθησα τον δρόμο που είχε κάνει προηγουμένως αυτός ο άνδρας και κατέληξα σε σημείο το οποίο ήταν  φρεσκοσκαμμένο και από το οποίο είχε μείνει ακάλυπτη η μίαάκρη του μεταλλικού κιβωτίου. Αμέσως το ξέθαψα». Η φωτογραφία του κουτιού, που βγήκε στις 19 Νοέμβρη, τον διαψεύδει, καθώς τα ίχνη του χώματος φαίνονται πεντακάθαρα ότι είναι στεγνά και όχι νωπά! Το κουτί είχε θαφτεί από παλιά και επομένως ο «αυτόκλητος» μάρτυρας δε θα μπορούσε να δει τίποτα.
 
Στον εφέτη ειδικό ανακριτή Δ. Μόκκα, που κατέθεσε στις 8 Μάρτη του 2013, ο Παπαλάμπρος είπε:
 
«Αμέσως το ξέθαψα (σ.σ. το κουτί), το άνοιξα και είδα μέσα ότι είχε σακούλεςαπορριμμάτων, μέσα στις οποίες υπήρχαν όπλα τυλιγμένα σε αλουμινόχαρτα.
 
Ερώτηση: Στη συνέχεια τι κάνατε;
 
Απάντηση: Αφού είδα τα όπλα…».
 
Αν είχε δει τα όπλα, που ήταν τυλιγμένα σε αλουμινόχαρτα, όπως ισχυρίζεται, θα έπρεπε να βρεθούν και αποτυπώματα και άφθονο βιολογικό υλικό του, αφού υποτίθεται ότι ξετύλιξε τα αλουμινόχαρτα και ακούμπησε τα όπλα. Ομως δεν βρέθηκαν ούτε αποτυπώματα ούτε βιολογικό υλικό του Παπαλάμπρου! Αυτό δεν είναι ισχυρισμός της υπεράσπισης ή δικός μας. Το κατέθεσε  στις 10 Μάη του 2018 στο δικαστήριο η βιολόγος-αστυνομικός υποδιευθυντής Μεθενίτη!
 
Επομένως, ο Παπαλάμπρος ούτε το θάψιμο του κουτιού με τα όπλα είδε, ούτε το άνοιξε, ούτε ακούμπησε τα όπλα. Υπήρξε απλά ένας μάρτυρας… του στέμματος. Τον χρησιμοποίησαν αρχικά η Υποδιεύθυνση Κρατικής Ασφάλειας και στη συνέχεια η περιβόητη Αντιτρομοκρατική ως ψευδομάρτυρα, για να καταθέσει ότι δήθεν είδε στην Πολυτεχνειούπολη Ζωγράφου έναν άγνωστο άνδρα, να κρατά αρχικά ένα κουτί και μετά από είκοσι λεπτά να φεύγει μ’ ένα βαν χωρίς το κουτί.
 
Την εμπλοκή της Αντιτρομοκρατικής σ’ αυτή την υπόθεση την ομολογεί ο Αστυνόμος Α’ της διαβόητης υπηρεσίας Κ. Καβράκης, που υπηρετούσε στο 1ο Τμήμα της ΔΑΕΕΒ (Διεύθυνση Αντιμετώπισης Ειδικών Εγκλημάτων Βίας – το υπηρεσιακό όνομα της Αντιτρομοκρατικής), στην κατάθεση που έδωσε σε συναδέλφους του της ίδιας υπηρεσίας 10 Γενάρη του 2013: «Στην Υπηρεσία μου περιήλθε η υπ’ αριθ. Β2011/5182 παραγγελία της Εισαγγελίας ΠρωτοδικώνΑθηνών, η οποία αφορά στη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης για παράβασητου άρθρου 15 παράγραφος 1 Ν. 2168 του 1993». Φυσικά, δεν αποκλείεται η Αντιτρομοκρατική να είχε αναλάβει άτυπα να «τρέξει» αυτή την υπόθεση πριν από τις 27 Μάρτη του 2012 και απλά τότε ζήτησε και μια παραγγελία από την Εισαγγελία.
 
Περισσότερες πληροφορίες για το πότε ολοκλήρωσε την προκαταρκτική εξέταση η Αντιτρομοκρατική δεν έχουμε. Κρατούσε όμως την υπόθεση, που ήταν μια υπόθεση του κοινού ποινικού δικαίου, μέχρι να καταλήξει σε ποιους θα τη φορτώσει. Αποφάσισε τελικά να τη φορτώσει στην Ηριάννα και στον Περικλή, λόγω των σχέσεών τους με τον Κ. Παπαδόπουλο.
 
Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι, ενώ είχαν πάρει βιολογικό υλικό από τα όπλα το τελευταίο δεκαήμερο του Νοέμβρη του 2011, η Εκθεση Εργαστηριακής Πραγματογνωμοσύνης υπογράφηκε στις 8 Οκτώβρη του 2012. Η Αντιτρομοκρατική κρατούσε ως τότε την υπόθεση, μέχρι να καταλήξει σε ποιους θα τη «χώσει». Εξίσου σημαδιακό είναι το γεγονός ότι από τις 8 Οκτώβρη του 2012 είχε ξεκινήσει στον Κορυδαλλό το 3ο τρομοδικείο κατά της ΣΠΦ, στο οποίο κατηγορούμενος ήταν και ο Κ. Παπαδόπουλος.
 
Είναι ψεύτικος ο ισχυρισμός ότι στις 8 Οκτώβρη του 2012 η Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών δεν είχε τα DNA της Ηριάννας και του Περικλή προκειμένου να τα συγκρίνουν με το βιολογικό υλικό που βρέθηκε στα πειστήρια.
 
Το Μάρτη του 2011, που για μερικές μέρες είχε συλληφθεί ο Κ. Παπαδόπουλος, στελέχη της Αντιτρομοκρατικής είχαν σαρώσει με βαμβακοφόρους στυλεούς επιφάνειες και αντικείμενα στο σπίτι της Ορφέως στο Χολαργό, στο οποίο συγκατοικούσαν ο Κ. Παπαδόπουλος με τον Περικλή Μ. Ετσι, στη ΔΕΕ υπήρχε πλούσιο βιολογικό υλικό τόσο της Ηριάννας όσο και του Περικλή. Επιπλέον, η Ηριάννα είχε δώσει βιολογικό υλικό το Μάρτη του 2011. Δε γνωρίζουμε αν είχε δώσει και ο Περικλής βιολογικό υλικό, όμως και αν δεν είχε δώσει το Μάρτη του 2011, δε σημαίνει τίποτα, γιατί το βιολογικό υλικό που βρέθηκε σε όπλο δεν μπορεί να ταυτοποιηθεί με το DNA του Περικλή, γιατί είναι μείγμα βιολογικούυλικού περισσότερων των δύο ατόμων. Σύμφωνα με τους επιστήμονες βιολόγους σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο, τα μείγματα βιολογικού υλικούπερισσότερων των δύο ατόμων δεν εξετάζονται καθόλου και πετιούνται στα σκουπίδια.
 
Ενώ, λοιπόν, από το Μάρτη του 2011 είχαν βιολογικό υλικό και της Ηριάννας και του Περικλή, δεν είχαν αποφασίσει ακόμα να «χώσουν» την κατοχή των όπλων σ’ αυτούς. Φαίνεται ότι το αποφάσισαν τον Οκτώβρη του 2012 και άρχισαν να ξεδιπλώνουν το σχέδιο.
 
Στην περίπτωση του Τάσου Θεοφίλου, την προκαταρκτική εξέταση για τη δολοφονία του άτυχου ταξιτζή στην Πάρο την ξεκίνησε η Υποδιεύθυνση Κρατικής Ασφάλειας και μετά από λίγες μέρες την πήρε η Αντιτρομοκρατική και τη χρέωσε στον Θεοφίλου, χρησιμοποιώντας την προσφιλή της τακτική, ότι κάποιος άγνωστος τηλεφώνησε δήθεν στη ΔΑΕΕΒ και «έδωσε» τον Θεοφίλου ως τον άνθρωπο που δολοφόνησε τον ταξιτζή. Ο αστυνομικός που κατέθεσε στην προανάκριση γι’ αυτό το υποτιθέμενο τηλεφώνημα αγνώστου ήταν ο Αστυνόμος Α’ Κ. Καβράκης. Είναι ο ίδιος που καταθέτει για τον Περικλή, ισχυριζόμενος ότι στο μείγμα βιολογικού υλικού που ανιχνεύτηκε περιμετρικά στη σκανδάλη και στη λαβή ενός περιστρόφου εμπεριέχονται πλήρως τα γενετικά στοιχεία του!
 
Οι βιολόγοι που κατέθεσαν στις 24 Μάη του 2018 για την Ηριάννα και τον Περικλή έκαναν «φύλλο και φτερό» τις Εκθέσεις Εργαστηριακής Πραγματογνωμοσύνης της βιολόγου-αστυνομικής υποδιευθύντριας Μεθενίτη. Ο χώρος δεν επιτρέπει να αναφερθούμε εκτενώς στις καταθέσεις τους, γι’ αυτό και θα επισημάνουμε μερικά βασικά πράγματα που είναι ιερά και απαραβίαστα για τους επιστήμονες που έχουν ως αντικείμενο την έρευνα και την ανάλυση του DNA.
 
♦ Μπορούμε να μιλάμε για ταυτοποίηση του βιολογικού υλικού ενός ανθρώπου που κατηγορείται με το βιολογικό υλικό που βρέθηκε σε ένα πειστήριο, μόνοστην περίπτωση που ταυτίζονται και οι 16 γενετικοί τόποι και όλα τα αλληλόμορφα. Είναι απαράδεκτο επιστημονικά να μιλάμε για «μερικό γενετικό τύπο» (προφίλ).
 
♦ Ακόμα και όταν ταυτίζονται οι γενετικοί τόποι και τα αλληλόμορφα, αυτό δε σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος ήρθε σε επαφή με το πειστήριο. Χρειάζονται και άλλα στοιχεία.
 
♦ Σε περιπτώσεις μειγμάτων βιολογικού υλικού περισσότερων των δύο ατόμων, το βιολογικό υλικό δεν εξετάζεται αλλά πετιέται στα σκουπίδια.
 
Οταν πρωτοασχοληθήκαμε μ’ αυτή την υπόθεση (Ιούνης 2017) είχαμε δημοσιεύσει ανάλυση με τίτλο: «Δικαστικό σκάνδαλο: Στη φυλακή με 13 χρόνια κάθειρξη, μόνο με ένα έωλο δείγμα DNA», στην οποία παρουσιάσαμε αναλυτικά την επιστημονική προσέγγιση στα ζητήματα της έρευνας-ανάλυσης DNA (http://www.eksegersi.gr/Επικαιρότητα/28644.Δικαστικό-Σκάνδαλο-Στη-φυλακή-με-13-χρόνια).
 
Αναφερθήκαμε πολύ στις κατασκευές που γίνονται στην προανάκριση εναντίον κατηγορούμενων. Ακούσαμε τον πρόεδρο του Α’ Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, Β. Κωστόπουλο, που δικάζει τώρα σε δεύτερο βαθμό την υπόθεση, να λέει συχνά ότι τα στοιχεία που προσκομίζονται από τις αστυνομικές αρχές είναι έγκυρα. Δεν είμαστε, όμως, μόνον εμείς που μιλάμε για κατασκευές από τις αστυνομικές αρχές στην προανάκριση, αλλά και «υπεράνω υποψίας» πολιτικοί των αστικών κομμάτων. Στις 13 Μάη του 1996, όταν ψηφιζόταν στη Βουλή ο νόμος 2408/1996, ο τότε βουλευτής της ΝΔ, καθηγητής της Νομικής Σχολής, Κ. Κωνσταντινίδης έθιξε πολύ έντονα αυτό το ζήτημα. Είπε μεταξύ των άλλων:
 
«Με την ευκαιρία του άρθρου 105 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, παραπέμπεται στο άρθρο 243 παρ. 2. Κάποτε θα πρέπει να καταλάβουμε τι σημαίνει αυτό. Να το ξεκαθαρίσουμε, κύριε υπουργέ. Ο κανόνας -επαναλαμβάνω- είναι ότι η προανάκριση διατάσσεται μόνο μετά από παραγγελίατου Εισαγγελέα. Κατ’ εξαίρεση, λέει ο νόμος, στα αυτόφωρα και στην περίπτωσηπου υπάρχει άμεσος κίνδυνος απώλειας αποδεικτικού στοιχείου, μπορεί να γίνειαστυνομική προανάκριση. Δυστυχώς, αυτή η εξαίρεση έχει γίνει στην πράξη ο κανόνας. Η συντριπτική πλειοψηφία των εγκλημάτων ανακρίνονταιαπό αστυνομικούς, χωρίς παραγγελία και χωρίς εγγυήσεις από τον εισαγγελέα. Και δυστυχώς, ό,τι ειπωθεί στην αστυνομική προανάκριση, ακολουθείτον εκάστοτε κατηγορούμενο, όχι μόνο μέχρι το Εφετείο, αλλά και μέχριτον ίδιο τον Αρειο Πάγο. Δεν μπορεί να αντισταθεί ο κατηγορούμενος, να αντικρούσει την κατηγορία, μετά τα όσα γράφονται στην αστυνομικήπροανάκριση. Αυτή είναι δυστυχώς η πρακτική και αποτελεί έναν επικίνδυνοδρόμο στην απονομή της Δικαιοσύνης».
 
Εκλεισε την ομιλία του κάνοντας έκκληση στον υπουργό: «Εάν αυτό δεν είναιδυνατό, να καταργηθεί η αστυνομική προανάκριση… και να μείνει μόνο στα αυτόφωρα».
 
Ο τότε υπουργός Δικαιοσύνης Ε. Βενιζέλος απάντησε: «Κατ’ αρχήν, ως προς την αστυνομική προανάκριση συμφωνώ επί της αρχής με τις παρατηρήσεις  του κ. Κωνσταντινίδη. Θεωρώ τραγικό αυτόν τον θεσμό και επιτακτική την ανάγκηοριοθέτησής του». Ο Ε. Βενιζέλος έμεινε μόνο στις θλιβερές διαπιστώσεις. Δεν πήρε το παραμικρό μέτρο ενάντια στον «τραγικό» θεσμό της αστυνομικής προανάκρισης, ο οποίος συνεχίζει το… θεάρεστο έργο του, κατασκευάζοντας κατηγορούμενους κατά το δοκούν.
 
Από την ακροαματική διαδικασία δεν προέκυψε κανένα επιβαρυντικό στοιχείο σε βάρος της Ηριάννας Β. και του Περικλή Μ. Οι δε Εκθέσεις Εργαστηριακής Πραγματογνωμοσύνης είναι για τον κάλαθο των αχρήστων. Δίνεται, λοιπόν, η ευκαιρία στον πρόεδρο και στους δικαστές του Α’ Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, με μια ομόφωνη αθωωτική απόφαση, να «σώσουν την τιμή» της αστικής Δικαιοσύνης. Ιδωμεν…
 
Τρίτη 26 Ιουνίου 2018