Δευτέρα 21 Μαΐου 2018 | 19:43

ΕπικαιρότηταPointer

Η «Ματωμένη Δευτέρα» της Γάζας: Μνημείο ηρωισμού του παλαιστινιακού λαού

Small_img_30723
Η Δευτέρα 14 Μάη του 2018, πέρασε στην Ιστορία. 70 χρόνια μετά τη Νάκμπα, τη μεγάλη καταστροφή του παλαιστινιακού λαού, ξαναζήσαμε μια μέρα σιωνιστικής κτηνωδίας, που άφησε πίσω της 61 δολοφονημένους Παλαιστίνιους και 2.770 τραυματίες, από τα πυρά του ισραηλινού στρατού ενάντια σε διαδηλωτές. Ξαναζήσαμε, όμως, και μια μέρα αφάνταστου ηρωισμού και αυτοθυσίας του λαού της Παλαιστίνης, που αψήφησε την τρομοκρατία και τις σφαίρες των σιωνιστών, διαδηλώνοντας δίπλα στα σύνορα του Ισραήλ με την Γάζα. Το αίμα των δολοφονημένων παλαιστίνιων αγωνιστών ποτίζει το δέντρο της λευτεριάς γράφοντας ακόμα μια χρυσή σελίδα στο βιβλίο της ιστορίας της παγκόσμιας επανάστασης.
Ανάμεσα στους νεκρούς των διαδηλώσεων οργής για τα εγκαίνια της αμερικάνικης πρεσβείας στην Ιερουσαλήμ, είναι οχτώ παιδιά κάτω των 16 ετών και ένα βρέφος ηλικίας μόλις 8 μηνών, που πέθανε από ασφυξία λόγω εισπνοής χημικών που οι σιωνιστές εκτόξευαν μαζικά από απόσταση, χρησιμοποιώντας ακόμα και drones.

Εμβληματική μορφή ανάμεσα στους νεκρούς, ο 29χρονος αγωνιστής της Ισλαμικής Τζιχάντ, Φάντι Αμπού Σάλαχ, με ακρωτηριασμένα και τα δυο του πόδια από ισραηλινή βόμβα κατά τη διάρκεια της σιωνιστικής εισβολής στη Γάζα το 2008. Η βόμβα του στέρησε τα δυο του πόδια, δεν κατάφερε όμως να του στερήσει τη θέληση για ζωή και το πάθος του για τη λευτεριά, που τον έφερε και πάλι στην πρώτη γραμμή του αγώνα. Οπως και ο Ιμπραχίμ Αμπού Θουράγια, ένας ακόμα ακρωτηριασμένος από ισραηλινή βόμβα, που σκοτώθηκε στις 15 Δεκέμβρη του 2017, συμμετέχοντας σε αντικατοχική διαδήλωση στα σύνορα, έτσι και ο Σάλαχ ζούσε και ανέπνεε μέσα στον αγώνα. Και οι δυο τους δέχτηκαν πυρά ισραηλινών ελεύθερων σκοπευτών και άφησαν την τελευταία τους πνοή στη «νεκρή ζώνη» των συνόρων του Ισραήλ με την Γάζα.

Οι σιωνιστές πυροβολούσαν αδιακρίτως, όχι μόνο τους διαδηλωτές, αλλά και τους δημοσιογράφους που κατέγραφαν το μακελειό. Ακόμα και τους διασώστες των ομάδων πολιτικής προστασίας, που προσπαθούσαν να απομακρύνουν νεκρούς και τραυματίες μεταφέροντάς τους στα πλησιέστερα κέντρα πρώτων βοηθειών και νοσοκομεία. Δεκάδες δημοσιογράφοι και ιατρικό προσωπικό τραυματίστηκαν από σφαίρες των ισραηλινών ελεύθερων σκοπευτών, ενώ ανάμεσα στους δολοφονημένους είναι τουλάχιστον δύο τραυματιοφορείς, σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας της Παλαιστινιακής Αρχής στη Γάζα. Οι τραυματιοφορείς, ανεξαρτήτως πλευράς, διαχρονικά απολαμβάνουν ασυλίας στις εμπόλεμες ζώνες, έχοντας ένα ρόλο που θεωρείται ιερός. Γι’ αυτό και φορούν ειδικά σήματα που τους καθιστούν διακριτούς από μεγάλη απόσταση. Οι ναζί-σιωνιστές, όμως, δε σεβάστηκαν ούτε αυτό. Ως στυγνοί εγκληματίες πολέμου έβαλαν και τους τραυματιοφορείς στο στόχαστρο.

Τα αστικά μίντια διεθνώς, κυρίως τα αμερικανοβρετανικά, έδωσαν και πάλι ρεσιτάλ παραποίησης της αλήθειας, παρουσιάζοντας το μακελειό σαν σύγκρουση δύο στρατευμάτων πάνω σε μια συνοριακή γραμμή. Απλά… το ένα στρατόπεδο συμβαίνει να διαθέτει υπεροπλία! Εκλεισαν τα μάτια στα δεκάδες βίντεο, που κάνουν το γύρο του Διαδικτύου και έχουν τραβηχτεί δίπλα στη «νεκρή ζώνη», μακριά από το συνοριακό φράχτη, μέσα στον όγκο των διαδηλωτών. Σ’ αυτά τα βίντεο ακούγονται οι πυροβολισμοί από μακριά, ακόμα και ο ήχος των σφαιρών που περνούν πολλές φορές ξυστά από τα κεφάλια των διαδηλωτών. Κάπως έτσι παρουσίασαν τα γεγονότα μεγάλα ειδησεογραφικά Μέσα, όπως οι Νew YorkTimes (και όχι μόνο).

Ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Ρατζ Σαχ έδωσε τη γραμμή, κατονομάζοντας τη Χαμάς σαν υπεύθυνη για τη σφαγή! Παράλληλα, χαρακτήρισε χοντροκομμένη προπαγάνδα της Χαμάς τις φωτογραφίες και τα ρεπορτάζ ανταποκριτών από τη Γάζα! Η Νίκι Χέιλι, πρέσβειρα των ΗΠΑ στον ΟΗΕ, χαιρέτισε τους σιωνιστές για την «αυτοσυγκράτηση» που επέδειξαν στη διαχείριση της κατάστασης! Κλείνοντας, υπενθύμισε για πολλοστή φορά ότι οι ΗΠΑ στηρίζουν πλήρως τους σιωνιστές και αποχώρησε επιδεικτικά όταν στο βήμα ανέβηκε ο πρέσβης της Παλαιστινιακής Αρχής. Παράλληλα, μπλόκαρε το προσχέδιο ψηφίσματος για τη σφαγή στη Γάζα, που ζητούσε τη διενέργεια ανεξάρτητης έρευνας για το μακελειό.

Οι τακτικισμοί «αβρότητας» της κυβέρνησης Ομπάμα, που σε τίποτα δεν άλλαζαν φυσικά την ουσία της αμερικάνικης πολιτικής στο Παλαιστινιακό, κατάφερναν τουλάχιστον να κρατούν την ηγεσία της Παλαιστινιακής Αρχής στον αφρό και να δίνουν πάτημα στους θιασώτες της «μη βίαιης αντίστασης» και των «συναινετικών λύσεων». Η σκληρή γραμμή της κυβέρνησης Τραμπ, που δεν κρατάει καμιά ισορροπία ακόμα και σε επίπεδο δηλώσεων, δείχνει σε όλους ότι ο πασιφισμός είναι εντελώς αδιέξοδος. Ενοπλοι μαχητές και άοπλοι διαδηλωτές τυγχάνουν της ίδιας αντιμετώπισης από τους σιωνιστές, που η μόνη γλώσσα που καταλαβαίνουν είναι η γλώσσα των όπλων. Οσο για τον Μαχμούντ Αμπάς, ο οποίος τη μέρα της σφαγής εγκαινίαζε ένα θέρετρο κάπου στη Δυτική Οχθη(!), δε δίνει δεκάρα για τον παλαιστινιακό λαό. Το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι η διάσωση της εξουσιαστικής του κλίκας με κάθε μέσο.

Αποθρασυμμένοι σιωνιστές έκαναν δηλώσεις μετά τη σφαγή, που έρχονται να δικαιώσουν για άλλη μια φορά όσους χαρακτηρίζουν το σιωνισμό ως μοντέρνο ναζισμό. Στέλεχος του κόμματος Λικούντ του Νετανιάχου δήλωσε σε ισραηλινό ραδιόφωνο ότι το Ισραήλ έχει στην κατοχή του αρκετές σφαίρες για κάθε Παλαιστίνιο, ενώ ο ισραηλινός υπουργός Δημόσιας Τάξης, Γκιλάντ Ερντάν, συνέδεσε τους δολοφονημένους Παλαιστίνιους με του νεκρούς Ναζί κατά τη διάρκεια του Β’ ΠΠ. Δεν πρέπει να λυπάται κανείς γι’ αυτούς, είπε, όπως δε λυπήθηκε κανείς για τους θανάτους των Ναζί!

Η «Ματωμένη Δευτέρα» της Γάζας και όλες οι αιματηρές διαδηλώσεις που προηγήθηκαν, στο πλαίσιο της «Πορείας της Επιστροφής», γεννούν νέους αγωνιστές, πιο ριζοσπαστικούς και μαχητικούς, έτοιμους να γίνουν παρανάλωμα στη φωτιά του απελευθερωτικού αγώνα και που γνωρίζουν πλέον καλά ότι ο μόνος δρόμος που μπορεί να δικαιώσει τους πόθους του παλαιστινιακού λαού για λευτεριά και ανεξαρτησία δεν είναι η κούφια διπλωματία αλλά η ανυποχώρητη πάλη με όλα τα μέσα, συμπεριλαμβανόμενου του ένοπλου αγώνα.

Χρέος τιμής

Εξήντα νεκροί μέσα σε μια μέρα. Ανάμεσά τους επτά παιδιά κι ένα βρέφος. Κι όμως, δεν είδαμε να αναπτύσσεται καμιά διεθνής καμπάνια «We are all Palestinians».

Αναμενόμενο. Ο ηρωικός αγώνας των Παλαιστίνιων για το δικαίωμα στη δική τους πατρίδα, που έκλεισε εφτά δεκαετίες, δεν προσφέρεται για πρόστυχες ηθικολογικές καμπάνιες. Δεν το επιτρέπει το περιεχόμενό του, καθώς αμφισβητεί την παγκόσμια ιμπεριαλιστική τάξη. Την Παλαιστίνη την έχουμε συνηθίσει αντάρτισσα και τους Παλαιστίνιους ανυπότακτους αντάρτες, είτε κρατούν την πέτρα είτε κρατούν το ντουφέκι.

Εφτά δεκαετίες κρατά ο αγώνας τους και είναι συγκρουσιακός, βίαιος, αιματηρός καθ' όλη αυτή την ιστορική διαδρομή. Το μήνυμα που στέλνει αυτός ο αγώνας δεν αφορά μόνο τη διεκδίκηση μιας πατρίδας σ' ένα μικρό κομμάτι γης. Εχει εκ των πραγμάτων αποκτήσει έναν ευρύτερο, εμβληματικό χαρακτήρα. Ο αγώνας των Παλαιστίνιων είναι φωτεινός επαναστατικός φάρος που δείχνει το δρόμο σε όσους θέλουν ν' απαλλαγούν από τα δεσμά της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης. Επαναστατική εμμονή, συλλογική αξιοπρέπεια, στοχοπροσήλωση, ατομικός και μαζικός ηρωισμός, αυτοθυσία, αγωνιστική ανιδιοτέλεια, συνέχεια: αυτές είναι οι έννοιες που νοηματοδοτεί συνεχώς ο αγώνας στην Παλαιστίνη.

Την περασμένη Τετάρτη οργανώθηκαν στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη πορείες αλληλεγγύης στον αγώνα του παλαιστινιακού λαού. Πάνω από χίλιοι διαδηλωτές πορεύτηκαν από το Μέγαρο Μουσικής προς την αμερικάνικη και την ισραηλινή πρεσβεία. Ξεχείλιζε η οργή για τη νέα εκατόμβη στη Γάζα, ιδιαίτερα ανάμεσα στους νεαρούς παλαιστίνιους πρόσφυγες, που δε δίστασαν να σκαρφαλώσουν πάνω στις κλούβες των ΜΑΤ, ανεμίζοντας παλαιστινιακές σημαίες και φωνάζοντας συνθήματα, και στο τέλος να οργανώσουν πετροπόλεμο ενάντια στην πρεσβεία των μακελάρηδων, πάνω από τις παρατεταγμένες αστυνομικές κλούβες.

Ο κόσμος που πορεύτηκε ήταν λίγος σε σχέση με το μέγεθος του ζητήματος, αλλά πολύς σε σχέση με προηγούμενες εκδηλώσεις αλληλεγγύης. Οσοι συνεχίζουμε σταθερά εδώ και χρόνια να προσπαθούμε να οικοδομήσουμε ένα κίνημα αλληλεγγύης στην Παλαιστινιακή Αντίσταση, αισθανθήκαμε μια μικρή ικανοποίηση, παρά τον πόνο για τους νεκρούς και τους τραυματίες Παλαιστίνιους. Είδαμε σ' αυτή την πορεία, στον παλμό και τη μαχητικότητά της, το σπέρμα για την οικοδόμηση ενός κινήματος αλληλεγγύης που θα βάλει σπουδαίους στόχους.

Να κάνει πλατιά ζύμωση στον ελληνικό λαό, χτυπώντας τη σιωνιστική προπαγάνδα που αναπτύσσεται χάρη στη στήριξή της από το αστικό πολιτικό φάσμα και τους διάφορους «επενδυτές». Να μην αφήσει τους σιωνιστές να αλωνίζουν ανενόχλητοι την Ελλάδα, παριστάνοντας τους εκπροσώπους μιας «δημοκρατίας» και ενός «πολιτισμού». Να εγείρει το μείζον αίτημα της διακοπής των κάθε είδους σχέσεων της χώρας μας με τη ναζιστική-σιωνιστική οντότητα.

Αυτό είναι ένα χρέος τιμής. Δεν το χρωστάμε μόνο στην αντάρτισσα Παλαιστίνη και στον ηρωικό λαό της. Το χρωστάμε στους εαυτούς μας, το χρωστάμε στο δικό μας λαό, που ασφυκτιά κάτω από τη στραγγαλιστική λαβή του διεθνούς κεφαλαίου. Το χρωστάμε στον αγώνα για να ξαναζωντανέψει το όραμα της κοινωνικής απελευθέρωσης, στη χώρα μας και σ' όλο τον κόσμο.
Παρασκευή 18 Μαΐου 2018