Τρίτη 18 Σεπτεμβρίου 2018 | 21:15

ΕπικαιρότηταPointer

To πολιτικό άσυλο είναι ζήτημα αρχών και όχι πολιτικό εργαλείο


Νομίζουμε πως όσο και να ψάξουμε στο παρελθόν δε θα βρούμε άλλη περίπτωση που κυβέρνηση να έκανε προσφυγή σε απόφαση της Δευτεροβάθμιας Επιτροπής Προσφυγών, που χορήγησε άσυλο σε κάποιον πολιτικό πρόσφυγα. Συνήθως συμβαίνει το αντίθετο. Οι επιτροπές αυτές δίνουν το άσυλο με το σταγονόμετρο και είναι οι αιτούντες άσυλο που προσφεύγουν στα διοικητικά δικαστήρια προσπαθώντας να αλλάξουν τις απορριπτικές για το αίτημά τους αποφάσεις. Η συγκυβέρνηση των Τσιπροκαμμένων, ακολουθώντας «πολιτική κατευνασμού» έναντι του αντιδραστικού τουρκικού καθεστώτος, μάλλον κατέκτησε κι αυτή την πρωτιά, προσβάλλοντας στο Διοικητικό Εφετείο την απόφαση της 3ης Δευτεροβάθμιας Επιτροπής Ασύλου, που ενέκρινε το σχετικό αίτημα ενός από τους οχτώ τούρκους αξιωματικούς που έχουν ζητήσει άσυλο στην Ελλάδα (οι αποφάσεις για τους άλλους εφτά αναμένονται).
 
Για τον… ακτιβιστή Μουζάλα, που υπέγραψε αυτή την επαίσχυντη αίτηση ακύρωσης και στη συνέχεια ζήτησε και προσωρινή διαταγή (δηλαδή να μην ισχύσει η απόφαση της Επιτροπής Προσφυγών και να επιστρέψει στο κελί του ΑΤ Ολυμπιακού Χωριού ο πολιτικός φυγάδας) δε θα πούμε τίποτα. Τα έχουμε πει στο παρελθόν: ο τύπος είναι επαγγελματίας και κάνει αυτό που του ζητούν τ' αφεντικά του. Θα θυμίσουμε, όμως, πως είναι η συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ που το 2016 άλλαξε τη σύνθεση των Επιτροπών Προσφυγών. Προκειμένου να εξασφαλίσει μαζικές απορρίψεις των αιτήσεων ασύλου, όρισε νέα σύνθεση στις τριμελείς αυτές επιτροπές, ώστε να μην έχουν την πλειοψηφία δικηγόροι και κοινωνικοί λειτουργοί, όπως συνέβαινε τα προηγούμενα χρόνια. Πλέον, τα δύο από τα τρία μέλη των Δευτεροβάθμιων Επιτροπών Προσφυγών είναι δικαστικοί. «Για να ενισχυθεί το κράτος δικαίου» είχαν πει τότε, ενώ στόχος τους ήταν να πολλαπλασιάσουν τις απορριπτικές αποφάσεις για να στηρίξουν το κύμα των απελάσεων.
 
Δεν έχουμε στατιστική για τις θετικές ή απορριπτικές αποφάσεις αυτών των επιτροπών, όμως δεν είδαμε μέχρι τώρα την κυβέρνηση να υποβάλει αίτηση ακύρωσης για κάποια απόφαση. Μόλις, όμως, έγινε δεκτό το αίτημα για άσυλο ενός από τους τούρκους φυγάδες, πριν καν διαβάσουν την απόφαση (που πρέπει να είναι εμπεριστατωμένη, δεδομένου ότι το σκεπτικό της καταλαμβάνει 60 σελίδες), το ίδιο το Μέγαρο Μαξίμου (ο Τσίπρας δηλαδή) εξέδωσε ανακοίνωση: «Ακολουθώντας την πάγια θέση σε σχέση με τους 8 τούρκους στρατιωτικούς, όπως έχει επανειλημμένως και δημοσίως εκφραστεί, υποβλήθηκε σήμερα εκ μέρους της Ελληνικής Κυβέρνησης αίτηση ακύρωσης κατά της χθεσινής απόφασης παροχής ασύλου της Δευτεροβάθμιας Επιτροπής Προσφυγών». Ποια είναι η «πάγια θέση»; Αυτή που υποσχέθηκε ο Τσίπρας στον Ερντογάν, όπως την αποκάλυψε ο τούρκος πρόεδρος, «δίνοντάς τον στην ψύχρα»: «Σε 20 μέρες θα σου τους έχω στείλει πεσκέσι»!
 
Βέβαια, έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα, δεν μπόρεσε να υλοποιήσει την υπόσχεσή του. Υπήρξε δημοκρατική κινητοποίηση και ο Αρειος Πάγος έκλεισε οριστικά το ζήτημα της απέλασής τους. Την ίδια νομική γραμμή ακολούθησε, προφανώς, και η Δευτεροβάθμια Επιτροπή Προσφυγών. Οταν το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο αποφασίζει να μην τους εκδώσει, γιατί στην Τουρκία κινδυνεύουν, η Επιτροπή Προσφυγών έχει εύκολο έργο: αφού στην Τουρκία κινδυνεύουν και δεν πρόκειται να έχουν δίκαια δίκη, τότε δικαιούνται άσυλο. Είναι ο ορισμός του δικαιούμενου άσυλο.
 
Ο άθλιος Τζανακόπουλος, αφού προηγουμένως τουϊτάρισε διάφορες ανοησίες, βγήκε μετά να εξηγήσει την κυβερνητική απόφαση σε συνεντεύξεις του. Οι δευτεροβάθμιες επιτροπές, είπε, «παρά το γεγονός ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει πει ότι έχουν οιονεί δικαιοδοτικό χαρακτήρα, δεν ανήκουν με τη στενή έννοια στη δικαιοσύνη». Γι' αυτό και «θα πρέπει η συγκεκριμένη υπόθεση, εξαιτίας των λεπτών νομικών ζητημάτων τα οποία αφορά, να φτάσει μέχρι και τον τελευταίο βαθμό. Δηλαδή, να κριθεί σε τελευταία ανάλυση από τη δικαιοσύνη, δηλαδή από το διοικητικό Εφετείο το οποίο θα κρίνει επί της προσφυγής που κατέθεσε η ελληνική κυβέρνηση». Ποια είναι τα «λεπτά νομικά ζητήματα»; Πώς ξέρει το Μαξίμου ότι υπάρχουν τέτοια νομικά ζητήματα;
 
Πολιτικά ζητήματα υπάρχουν: η απαίτηση του Ερντογάν και η υπόσχεση του Τσίπρα σ' αυτόν. Γι' αυτό το Μαξίμου έσπευσε να πει με non paper ότι «οι πραξικοπηματίες δεν είναι ευπρόσδεκτοι». Πώς ξέρει ότι είναι πραξικοπηματίες; Επειδή το λέει ο Ερντογάν; Το σχετικό τουρκικό αίτημα δεν έπεισε ούτε τον Αρειο Πάγο ούτε τη Δευτεροβάθμια Επιτροπή Προσφυγών. Επεισε, όμως, τον Τσίπρα! Που παίζει το τελευταίο του χαρτί: αν πετύχει την ακύρωση της απόφασης για χορήγηση ασύλου, δε θα μπορεί μεν να τους παραδώσει στην Τουρκία, θα μπορεί όμως να τους διώξει από την Ελλάδα, για να τους αρπάξει ο Ερντογάν «στο δρόμο». Αν το Διοικητικό Εφετείο απορρίψει την κυβερνητική προσφυγή, ο Τσίπρας θα βάλει τον Μουζάλα να πάει την υπόθεση στο ΣτΕ κι αν και το ΣτΕ απορρίψει την προσφυγή, τότε ο Τσίπρας θα μπορεί να πει στον Ερντογάν ότι έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του, αλλά τον «πούλησαν» οι δικαστές.
 
Το πολιτικό άσυλο είναι ζήτημα αρχών και δεν πρέπει να το αφήσουμε να ξεπέσει σε ρόλο πολιτικού εργαλείου των κυβερνήσεων. Χτες ήταν ο Οτζαλάν. σήμερα είναι οι φυγάδες αξιωματικοί, αύριο θα είναι κάποιοι λαϊκοί αγωνιστές.
 
 
ΚΟΝΤΡΑ: ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΦΥΛΛΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ 5 ΓΕΝΑΡΗ
Κυριακή 07 Ιανουαρίου 2018