Τρίτη 17 Οκτωβρίου 2017 | 14:12

ΕπικαιρότηταPointer

Ο,τι θέλει το κεφάλαιο

Small_img_29195
Στον κόσμο της παραμορφωμένης πραγματικότητας και της καλλιέργειας ψευδαισθήσεων, μέσω του πολιτικού μάρκετινγκ (που γίνεται με όρους χυδαίας διαφήμισης), η ανακοίνωση της Eldorado Gold και ο ορυμαγδός που ακολούθησε από τα αντικυβερνητικά Μέσα ήταν ασφαλώς πλήγμα για τον Τσίπρα, καθώς όλ’ αυτά ήρθαν: πρώτο, μετά την επίσκεψη Μακρόν και το «επενδυτικό σόου» που οργανώθηκε από τους γάλλους καπιταλιστές. Δεύτερο, την επομένη της διήμερης εμφάνισης του Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη, η οποία είχε ως αποκλειστικό θέμα την «ανάπτυξη». Αν βάζαμε έναν τίτλο και στην ομιλία Τσίπρα και στην καθιερωμένη συνέντευξή του, θα γράφαμε: «Ο,τι θέλει το κεφάλαιο». Ομως, η ανακοίνωση της Eldorado Gold και ο θόρυβος που ακολούθησε, βοήθησαν την αστική αντιπολίτευση να βάλει μπροστά την προπαγάνδα περί «διγλωσσίας του ΣΥΡΙΖΑ», περί «Ιανού Τσίπρα» κτλ., εκμεταλλευόμενη και την πλατιά εμπεδωμένη αντίληψη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κόμμα των ψεμάτων και της κωλοτούμπας (άρα, και για τις επενδύσεις λέει ψέματα, ενώ στην πραγματικότητα δεν τις θέλει και τις σαμποτάρει).

Βοήθησε, βέβαια, και ο Καρανίκας. Μπορεί να κατέβασε γρήγορα την… ηρωική ανάρτησή του στο facebook, όμως η ζημιά (πάντοτε σε επίπεδο προπαγάνδας) είχε ήδη γίνει. Η συζήτηση έφυγε από την ουσία και πήγε εκεί που βόλευε την αντιπολίτευση. O Tσίπρας, που έλεγε ειρωνικά και αλαζονικά από τη Θεσσαλονίκη ότι η αντιπολίτευση πολεμά έναν ΣΥΡΙΖΑ που δεν υπάρχει πλέον, βρέθηκε σε θέση άμυνας, με τους υπουργούς του να προσπαθούν να απαντήσουν στον αντιπολιτευτικό ορυμαγδό με επιχειρήματα που τις πρώτες μέρες περνούσαν στο ντούκου. Βλέπετε, η προπαγάνδα εστιάζει στις εντυπώσεις και όχι στην ουσία. Ετσι, οι Τσιπραίοι έπεσαν θύματα της τακτικής της εντυπωσιοθηρίας, που και οι ίδιοι εφαρμόζουν κατά κόρον.

Από μια άλλη σκοπιά, οι Καρανίκες βοηθούν την κυβερνητική προπαγάνδα στο στενό κομματικό ακροατήριο. Αλλο, όμως, αυτό να γίνεται μεθοδικά, ενταγμένο στο γενικότερο σχεδιασμό της κυβερνητικής προπαγάνδας, κι άλλο να βγαίνει αξημέρωτα και να μιλάει ο κάθε Καρανίκας, πριν καν μιλήσει ο αρμόδιος υπουργός, πριν γίνει ο σχεδιασμός της κυβερνητικής απάντησης. 

Aυτό μάλλον δεν το κατάλαβε ούτε ο Σπίρτζης, που βγήκε στο κυνήγι του μελλοντικού σταυρού, κριτικάροντας τη γερμανική Fraport ότι δεν τηρεί τις συμβατικές της υποχρεώσεις (μέχρι και τις τουαλέτες των αεροδρομίων αφήνει ακαθάριστες, είπε ο Σπίρτζης, παίρνοντας αυτή τη φορά την πόζα ανθρώπου που κρατάει τη μύτη του και όχι του ανθρώπου που υπογράφει τη σύμβαση παραχώρησης χύνοντας μαύρα δάκρυα). Στον Σπίρτζη απάντησε με ανακοίνωσή της η γερμανική εταιρία, δίνοντας τη δική της εκδοχή. Ποιος όμως νοιαζόταν εκείνη τη στιγμή για το ποιος λέει αλήθεια, ο Σπίρτζης ή η Fraport; Ο σχετικός θόρυβος προστέθηκε στην… καρανικολογία και ο Σπίρτζης ήρθε να προσθέσει επιχειρήματα σ' εκείνους που υποστήριζαν ότι η κυβέρνηση στα λόγια μόνο «αγαπά» τις επενδύσεις, ενώ στην πραγματικότητα τις «εχθρεύεται» και στο παρασκήνιο τις «υπονομεύει». Γι' αυτό και ανέλαβε ο Πιτσιόρλας να τραβήξει δημοσίως το αυτί του πρώην πασόκου. «Νομίζω -είπε- ότι είναι ατυχείς οι δηλώσεις που έγιναν και οι χαρακτηρισμοί για τη Fraport. Με βάση τη σύμβαση έχουμε ένα μεγάλο ποσό επενδύσεων. Το φθινόπωρο θα δούμε αν υλοποιούνται ή όχι».

Συνειδητοποιώντας ότι το παιχνίδι «γύρισε», οι Τσιπραίοι εγκατέλειψαν σχεδόν αμέσως μια διάθεση τσαμπουκά που πήγαν να δείξουν (ο Τζανακόπουλος μίλησε για «αποικιοκρατική αυθάδεια» της Eldorado και δήλωσε ότι η κυβέρνηση δεν προτίθεται να υποκύψει) και έκαναν γρήγορα βήματα «επανόδου». Ο Τσίπρας συγκάλεσε άρον-άρον την περιβόητη task force (χωρίς να έχει καν συγκροτηθεί ως θεσμικό όργανο) και μεταξύ των θεμάτων που -όπως ανακοινώθηκε- συζητήθηκαν ήταν και τα εξής: «3. Η πορεία των διαβουλεύσεων με τους εργαζόμενους και την ELDORARO GOLD για το θέμα της σχετικής επένδυσης. 4. Η πορεία των διοικητικών διαδικασιών για την ολοκλήρωση της επένδυσης στο Ελληνικό».

Λίγη ώρα αργότερα, ο Σταθάκης είχε ήδη υπογράψει τις άδειες που απαιτούσε η Eldorado Gold για την Ολυμπιάδα, δυο μέρες πριν από την προαναγγελθείσα υπογραφή τους (είχε προαναγγείλει για τις 15, αλλά υπέγραψε στις 13 Σεπτέμβρη), ενώ την επομένη φρόντισε να αποσταλεί στην Eldorado και η πρόσκληση σε Διαιτησία (δικαίωμα που έχει κάθε μέρος, βάσει της σύμβασης μεταξύ Ελληνικός Χρυσός ΑΕ και ελληνικού δημοσίου). Προηγουμένως, είχαν φροντίσει να αναβάλουν την προγραμματισμένη συνεδρίαση του ΚΑΣ που θα πάρει απόφαση για το επιχειρούμενο αρχαιολογικό έγκλημα στην έκταση Ελληνικού-Αγίου Κοσμά, ώστε να επιχειρήσουν με άλλους τρόπους να πετύχουν την πολυπόθητη πλειοψηφία, που φαίνεται πως δεν την έχουν.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η επίθεση της Eldorado Gold υπήρξε προϊόν συνεργασίας της και με τη ΝΔ. Στελέχη της εταιρίας είχαν συναντηθεί με στελέχη της ΝΔ πριν από λίγες μέρες. Οσο για τα αστικά ΜΜΕ και τον λυσσασμένο τρόπο με τον οποίο αντέδρασαν, εκτός από το «τάισμα» που η συγκεκριμένη εταιρία κάνει εδώ και χρόνια, πρέπει να σημειώσουμε και την ευκαιρία που βρήκαν για να δημιουργήσουν ένα αρραγές μέτωπο υπέρ της κεφαλαιοκρατικής ασυδοσίας, υπέρ του πλιάτσικου στη δημόσια περιουσία και της καταστροφής του περιβάλλοντος. Τα ΜΜΕ δούλεψαν ως ιδεολογικός μηχανισμός του συστήματος, προσπαθώντας να εμπεδώσουν όσο γίνεται πιο πλατιά και πιο βαθιά την αντίληψη πως πρέπει να ανεχτούμε τα πάντα από το κεφάλαιο, γιατί χωρίς τις επενδύσεις τους «καήκαμε».

Την ευκαιρία αυτή τους την έδωσαν οι Τσιπραίοι με τη διαμόρφωση της ατζέντας σε καινούργια πολιτικοϊδεολογική βάση: οι «ξένες άμεσες επενδύσεις» αποτελούν τη νέα «μεγάλη ιδέα του έθνους». Στη συνέντευξη Τύπου που έδωσε στη Θεσσαλονίκη ο Τσίπρας υπήρξε εμετικός καθώς έγλειφε πατόκορφα την κεφαλαιοκρατία. Είναι επίσης χαρακτηριστικός ο εξαιρετικά αμυντικός τρόπος με τον οποίο οι Τσιπραίοι αντιμετώπισαν τις επιθέσεις της αντιπολίτευσης. Δεν προσπάθησαν καν να αντεπιτεθούν, αλλά προσπαθούσαν (κι ακόμα προσπαθούν) να εξηγήσουν ότι αυτοί δεν είναι αντίθετοι στην «επένδυση» των χρυσοθήρων, αλλά είναι υποχρεωμένοι να ακολουθήσουν ό,τι προβλέπει η νομοθεσία. Δε στηλίτευσαν καν την υποκρισία της αντιπολίτευσης, που τάχα την πήρε ο πόνος για τους εργάτες που θα απολυθούν. Απαξίωσαν να θυμίσουν στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ πως έστειλαν τα ΜΑΤ για να σπάσουν την κινητοποίηση των εργατών στη χαλυβουργία του Μάνεση και δεν έχυσαν δάκρυ όταν οι εκδιωγμένοι από τα ΜΑΤ εργάτες έμειναν άνεργοι. Αντίθετα, ο Σταθάκης δέχτηκε στο γραφείο του αντιπροσωπία του «ιδιωτικού στρατού» της Eldorado και υποσχέθηκε ότι θα υπογράψει άμεσα τις άδειες για την Ολυμπιάδα και θα «τρέξει» γρήγορα τη Διαιτησία για τις Σκουριές.

Βλέποντας τα πράγματα από τη σκοπιά του συστήματος (και όχι του ΣΥΡΙΖΑ ή της ΝΔ ή της Eldorado), θα πρέπει να πούμε πως αν δεν υπήρχε αυτή η επίθεση της Eldorado κατά της κυβέρνησης, θα έπρεπε να την εφεύρουν. Γιατί τα όσα έγιναν στον πυκνό χρόνο των τεσσάρων ημερών κατάφεραν να διαμορφώσουν μια ευρεία ενότητα του αστικού πολιτικού κόσμου στην αποδοχή της καπιταλιστικής ασυδοσίας. Ολοι συμφωνούν καταρχήν, ότι πρέπει να διευκολύνονται με όλα τα μέσα οι «επενδυτές». Από εκεί και πέρα καυγαδίζουν (πράγμα σύνηθες και απαραίτητο για τη λειτουργία του αστικού κοινοβουλευτισμού) για το ποιος είναι αποτελεσματικότερος στην προώθηση των «επενδύσεων», ποιος έχει ή δεν έχει «βαρίδια» στο εσωτερικό του κτλ. Στο βασικό, όμως, όλα τα μνημονιακά κόμματα συμφωνούν: επενδύσεις και ξερό ψωμί - μην στενοχωρείτε και μην απογοητεύετε τους καπιταλιστές.

Αμφιβάλλουν οι ξένοι καπιταλιστές για την ειλικρίνεια του Τσίπρα; Κι αν αμφιβάλλει ο ένας ή ο άλλος «κολλημένος» καπιταλιστής, δεν αμφιβάλλουν οι σύμβουλοί τους, οι τραπεζίτες τους, τα στελέχη των διεθνών ιμπεριαλιστικών οργανισμών, οι υπουργοί των ιμπεριαλιστικών κυβερνήσεων. Αν υπάρχουν ακόμα αμφιβολίες, αυτές δεν αφορούν τον Τσίπρα και το επιτελείο του (θυμηθείτε τους επαίνους του Σόιμπλε για τον Τσακαλώτο και του Βίζερ για τον Χουλια-ράκη), αλλά τη δυνατότητά τους να αντιμετωπίσουν ένα μελλοντικό κύμα αντίστασης της ελληνικής εργατικής τάξης. Μπορούν, όμως, να βρουν καλύτερο από τον Τσίπρα αυτή την περίοδο; Μια χαρά τους κάνει τη δουλειά.

Υπάρχει και η ασυδοσία (εργασιακή, περιβαλλοντική, αρχαιολογική), που θέλουν να είναι απόλυτη. Ομως, οι μανατζαραίοι του κεφαλαίου ξέρουν καλά πως δεν είναι πάντα εύκολο να «πηδήσουν» μεμιάς  πάνω από τη νομοθεσία, η οποία δεν είναι στενά ελληνική αλλά ευρωπαϊκή. Εκείνο που εκτιμούν, λοιπόν, είναι η πρόθεση των κυβερνητικών στελεχών να οργανώσουν την παραβίαση της νομοθεσίας. Κι αυτό το βλέπουν, για παράδειγμα, πολύ καλά τα στελέχη των πλιατσικολόγων καπιταλιστών που έχουν πάρει το Ελληνικό μαζί με τον Αγιο Κοσμά. Βλέπουν τι όργιο πιέσεων προς τους υπηρεσιακούς παράγοντες οργανώνει ο Φλαμπουράρης, πόσο τρέχουν για πάρτη τους το ΤΑΙΠΕΔ και ο Πιτσιόρλας, πώς υπομνηματίζει όλη αυτή την προσπάθεια ο Τσίπρας. Γι' αυτό και δε διαμαρτύρονται (όπως έκανε -χωρίς να βγει χαμένη, πάντως- η Eldorado). Τα «κάστρα» γκρεμίζονται το ένα μετά το άλλο, καθώς οι συριζαίοι είναι αδίστακτοι.

Εldorado Gold

Κράτος εν κράτει οι χρυσοθήρες

Αφήνοντας στην άκρη τα πολιτικά παιχνίδια που παίχτηκαν και παίζονται, εκείνο που βλέπουμε είναι ότι οι χρυσοθήρες της Eldorado Gold συμπεριφέρθηκαν για μια ακόμα φορά ως αδίστακτοι αποικιοκράτες, εν γνώσει τους πως θα κερδίσουν κι άλλους «πόντους» για να ολοκληρώσουν την καταστροφική τους «επένδυση» με τον τρόπο που θέλουν αυτοί. Εκαναν δηλαδή αυτό που κάνουν εδώ και χρόνια (αρκεί να θυμηθούμε μόνο ότι έχτιζαν εγκαταστάσεις χωρίς άδεια και ότι αρνούνταν «καουμπόικα» κάθε έλεγχο από τοπικούς υπηρεσιακούς παράγοντες).

Βγήκε χαμένη η εταιρία των χρυσοθήρων από τον νέο εκβιασμό που άσκησε; Οι μόνοι χαμένοι είναι οι Καρανικοπολάκηδες που αποδείχτηκαν… κουραδόμαγκες. Η ηγεσία της κυβέρνησης έβαλε την ουρά στα σκέλια. Ο ίδιος ο Τσίπρας συγκάλεσε εσπευσμένα την περιβόητη task force βάζοντας στα προς συζήτηση θέματα και την «πορεία των διαβουλεύσεων με τους εργαζόμενους και την ELDORARO GOLD για το θέμα της σχετικής επένδυσης». Αρα, παραδέχτηκε ότι «υπάρχει θέμα» και καλώς διαμαρτύρεται η εταιρία (άλλο αν δεν το κάνει με τον σωστό τρόπο, όπως είπε ο Τζανακόπουλος). Ο Σταθάκης υπέγραψε άρον-άρον τις εκκρεμούσες άδειες για την Ολυμπιάδα και την επόμενη μέρα ανακοίνωσε ότι επιδόθηκε η αίτηση προσφυγής σε Διαιτησία του ελληνικού δημοσίου και «ξεκινά επίσημα η διαδικασία της Διαιτησίας». 

Ποιο είναι το αντικείμενο της Διαιτησίας που ζητά το ελληνικό δημόσιο; Το αν οι χρυσοθήρες θα φτιάξουν μεταλλουργία ή αν θα παίρνουν το μετάλλευμα και θα το στέλνουν στην Κίνα για να γίνεται εκεί η επεξεργασία και να εξάγεται ο χρυσός και ο χαλκός. Και γιατί δε θέλουν να φτιάξουν μεταλλουργία; Γιατί η μέθοδος για την οποία πήραν άδεια προσφέρεται μόνο για μεταλλεύματα χαμηλής περιεκτικότητας σε αρσενικό και όχι υψηλής περιεκτικότητας όπως είναι το μετάλλευμα στη Χαλκιδική. Δεν το ήξεραν αυτό όταν έκαναν την πρότασή τους και υπέγραφαν τη σχετική σύμβαση; Φυσικά και το ήξεραν. Ομως ήθελαν να δείξουν ότι τάχα δε θα χρησιμοποιήσουν την περιβαλλοντοκτόνα μέθοδο με κυάνιο, ενώ στο πίσω μέρος του μυαλού τους είχαν και τη σημερινή εξέλιξη. Οτι δηλαδή θα φτάσουν τα πράγματα σε τέτοιο σημείο που θα φέρουν το ελληνικό δημόσιο μπροστά στο δίλημμα: ή θα μας επιτρέψετε να διώχνουμε το μετάλλευμα για επεξεργασία αλλού ή θα φτιάξουμε μεταλλουργία με τη μέθοδο του κυανίου (που δεν την θέλετε, γιατί θα ξεσηκωθεί το σύμπαν).

Κάνοντας την τελευταία επίθεσή της, έχοντας στο πλευρό της σύμπασα τη μνημονιακή αντιπολίτευση και τα αστικά Μέσα Μαζικής Παραπληροφόρησης (έχει «ταΐσει» κόσμο εδώ και χρόνια), η Eldorado Gold κέρδισε την παρτίδα, αφού έφερε την κυβέρνηση σε θέση άμυνας. Ο Σταθάκης έχει ήδη στημένη τη Διαιτησία κι εκείνο που αναζητούσε ήταν λίγος χρόνος για να δείξει ότι τάχα η κυβέρνηση το παλεύει και δεν υποχωρεί. Τώρα, με το κλίμα που δημιουργήθηκε, έχει περισσότερους λόγους για να συμφωνήσει με το σχέδιο της Eldorado, επικαλούμενος τα γνωστά: να προστατευθεί το περιβάλλον και να μην χαθούν η επένδυση και οι θέσεις εργασίας.

Ποιο θα είναι το αποτέλεσμα; Θα ξεκοιλιάσουν ένα βουνό και το πανέμορφο δάσος του, θα τα μετατρέψουν από βουνό και δάσος σε συστοιχία λόφων εναπόθεσης ορυκτών αποβλήτων, και το μετάλλευμα θα εξάγεται στην Κίνα (ή όπου αλλού) από την Eldorado, με τα έσοδα του ελληνικού δημοσίου να είναι ελάχιστα, διότι θα εξάγεται μετάλλευμα και όχι χρυσός ή χαλκός. Αυτό μας γυρίζει σε παλιότερες αποικιοκρατικές συμβάσεις, όπως αυτή της γαλλικής «Πεσινέ». Η «Πεσινέ» έπαιρνε τους πλούσιους ελληνικούς βωξίτες, όμως ουδέποτε έστησε κάθετη μεταλλουργία. Μετά από έναν πρώτο εμπλουτισμό το μετάλλευμα εξαγόταν στη μορφή της αλουμίνας στην ιμπεριαλιστική μητρόπολη, όπου γινόταν αλουμίνιο και εισαγόταν πανάκριβο και στην Ελλάδα.


ΚΟΝΤΡΑ: ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ 16 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ
Παρασκευή 15 Σεπτεμβρίου 2017