Τρίτη 17 Οκτωβρίου 2017 | 14:20

ΕπικαιρότηταPointer

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΤΗΝ «ΚΟΝΤΡΑ» ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 20 ΜΑΗ

Small_img_28503
ΣΤΟ ΨΑΧΝΟ / EDITORIAL

Ιδια δεδομένα, ίδια καθήκοντα

Η μνημονιακή πολιτική ήρθε για να μείνει. Δεν είναι μια παρέκκλιση μερικών ετών. Η λύση, λοιπόν, θα είναι επαναστατική ή δε θα υπάρξει. Κι όχι μόνο η οριστική λύση, με τη συντριβή του καπιταλιστικού συστήματος, αλλά ακόμα και λύσεις βελτίωσης μέσα στο υπάρχον καθεστώς, θα απαιτήσουν συγκρούσεις επαναστατικού χαρακτήρα.
ΣΕΛΙΔΑ 6
 
ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ψήφισαν το τέταρτο Μνημόνιο

Παγίωση και βάθεμα της κινεζοποίησης και του νεοαποικισμού

Αφήνοντας στην άκρη το θράσος των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, που επιδόθηκαν σε μια γκεμπελίστικη -πλην όμως αναποτελεσματική- προπαγάνδα ωραιοποίησης του τέταρτου Μνημόνιου, το οποίο ψήφισαν και με τα δυο χέρια, όπως είπε ένας βουλευτής τους, μπορούμε χωρίς καμιά δυσκολία να εντοπίσουμε τα κοινά σημεία με τις μεθοδεύσεις που ακολουθήθηκαν σε όλες τις διαδικασίες ψήφισης μνημονιακών νόμων, από το Μάη του 2010. Κοινά σημεία που έχουν διαμορφώσει μια κοινοβουλευτική παράδοση.
ΣΕΛΙΔΕΣ 8-9
 

Χαϊδεύουν τους νεοναζί

Πόσος καιρός πέρασε από τότε που βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ έκαναν εκδρομή στο Καστελόριζο παρέα με τους χρυσαυγίτες (Κασιδιάρης, Παππάς και Αϊβατίδης ήταν οι τρεις νεοναζί) με… τουρ οπερέιτορ τον Καμμένο και τον Βίτσα; Μόλις ένα πεντάμηνο (στις 5 Δεκέμβρη έγινε η… εθνική εκδρομή).
ΣΕΛΙΔΑ 3
 

Ουδέν νεότερο για τις άδειες

Είναι φανερό ότι στο παρασκήνιο μαίνεται το παζάρι και ο πόλεμος ανάμεσα σε παλιούς και νέους καναλάρχες. Ο ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησε να πάρει το μονοπώλιο του «ντίλερ», για να στήσει τη δική του διαπλοκή, όμως ηττήθηκε κατά κράτος. Μπορεί ο Παππάς να σκούζει και να απειλεί, όμως πλέον όλοι τον αντιμετωπίζουν σαν σκυλί που γαβγίζει αλλά δεν μπορεί να δαγκώσει. Δεν του δίνουν καμιά σημασία και όσο εκτοξεύει απειλές τόσο καταγέλαστος γίνεται.
ΣΕΛΙΔΑ 12
 

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Αναφορά στο χρέος

Ζήτημα πρεστίζ ή αλλιώς προπαγάνδας

Θα βρουν, λοιπόν, και τώρα κάποια συμβιβαστική διατύπωση, που να βολεύει και το ΔΝΤ, και τους Τσιπραίους, και τη γερμανική κυβέρνηση. Θα πρόκειται, όμως, και πάλι για διατύπωση. Και στα μέσα του 2018 (ίσως και νωρίτερα), όταν θα κληθούν να κλείσουν την τελική αξιολόγηση του τρίτου Μνημόνιου, θα μπει στο τραπέζι και η υλοποίηση της νέας αναδιάρθρωσης του χρέους. Και τότε, οι ιμπεριαλιστές δανειστές (το πιθανότερο είναι ο Σόιμπλε να είναι και πάλι η ηγετική φιγούρα ανάμεσά τους), θα διατυπώσουν τις νέες απαιτήσεις τους. Αυτή η απαίτηση είναι «έξω από το πλαίσιο του προγράμματος», θα αρχίσουν να κλαψουρίζουν οι Τσιπροκαμμένοι, όπως κλαψούριζαν και πριν από λίγο καιρό, μέχρι να φτιάξουν το κατάλληλο κλίμα για να υπογράψουν το τέταρτο Μνημόνιο. Τότε, ίσως να προτιμήσουν την ηρωική έξοδο, πηγαίνοντας σε εκλογές με την ελπίδα να διασωθούν (ως αξιωματική αντιπολίτευση έστω).
ΣΕΛΙΔΑ 7
 

Προπαγάνδα με τα capital controls

Τη μέρα που άρχιζε στη Βουλή η συζήτηση του εφιαλτικού πολυνομοσχέδιου που υλοποιεί το τέταρτο Μνημόνιο, «όλως τυχαίως», το υπουργείο Οικονομικών έδινε στη δημοσιότητα ένα δεκασέλιδο κείμενο με τίτλο «Οδικός χάρτης για τη σταδιακή χαλάρωση και άρση των περιορισμών στην κίνηση κεφαλαίων». Είναι μια έκθεση ιδεών, χωρίς καμιά πρακτική σημασία, που θα μπορούσε να τη γράψει και ένας πρωτοετής οικονομικής σχολής.
ΣΕΛΙΔΑ 11
 

ΝΕΟΛΑΙΑ-ΠΑΙΔΕΙΑ

Ξηλώνεται ο νόμος Φίλη για τα ιδιωτικά σχολεία

Μεγάλο δώρο στους σχολάρχες

Ανατροπή στον νόμο Φίλη (νόμος 4415/2016) για την ιδιωτική εκπαίδευση φέρνει το Μνημόνιο-4 που οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ κατέθεσαν προς ψήφιση στη Βουλή. Μετά την απαίτηση των ιμπεριαλιστών δανειστών και ειδικά του ΔΝΤ και τις αντιδράσεις των σχολαρχών, που «είχαν ανεβεί στα κάγκελα», η συγκυβέρνηση πέταξε στα σκουπίδια και τις διατάξεις του νόμου Φίλη για τα ιδιωτικά σχολεία. Στις διατάξεις αυτές, οι συριζαίοι, είχαν επενδύσει πολύ στη δημαγωγική τους προπαγάνδα, αξιοποιώντας και τις κομματικές και φιλικές σχέσεις που έχουν με τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΟΙΕΛΕ.
ΣΕΛΙΔΑ 10
 

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ

Αποχαρακτηρισμός 135 στρεμμάτων δάσους με το πιστόλι στον κρόταφο

ΣΕΛΙΔΑ 8
 


Συγκέντρωση στη Νέα Φιλαδέλφεια

Ηταν μια αναγκαία απάντηση

Το γιγαντοπανό της Στρούγκας, που κρεμάστηκε σε κτίριο στην κεντρική πλατεία της Νέας Φιλαδέλφειας και δέσποζε στον χώρο της συγκέντρωσης που έγινε την περασμένη Δευτέρα, έδινε τον διαφορετικό τόνο. Ποιος ήταν αυτός; Τον περιγράφει με γλαφυρό τρόπο το editorial του «Χαμπεριού», της εφημερίδας της Στρούγκας. Ενα τετρασέλιδο φύλλο τυπώθηκε ειδικά γι' αυτήν τη συγκέντρωση και μοιραζόταν στον κόσμο. Αξίζει τον κόπο να παραθέσουμε ολόκληρο το editorial:
ΣΕΛΙΔΑ 13

 
ΔΙΕΘΝΗ

Πορεία αλληλεγγύης σήμερα, Μοναστηράκι, 12 μ.

Επιδεινώνεται η υγεία των απεργών πείνας παλαιστίνιων κρατούμενων

Στον δεύτερο μήνα μπήκε ο αγώνας των παλαιστίνιων πολιτικών κρατούμενων, με περισσότερους από 1.300 κρατούμενους να συμμετέχουν στην απεργία πείνας. Η Παλαιστινιακή Επιτροπή για Ζητήματα Φυλακισμένων ανακοίνωσε ότι ο Μαρουάν Μπαργούθι σκοπεύει άμεσα να κλιμακώσει την απεργία πείνας σταματώντας τη λήψη νερού μέχρι το Ισραήλ να ικανοποιήσει το σύνολο των αιτημάτων των κρατούμενων, χωρίς εκπτώσεις και παζάρια.
ΣΕΛΙΔΑ 16
 

Παλαιστίνη

Εφτά δεκαετίες κατοχή και αντίσταση

Η 69η επέτειος της Νάκμπα (στα αραβικά σημαίνει Καταστροφή), κατά την οποία οι σιωνιστές γιορτάζουν την ίδρυση του κράτους τους και οι Παλαιστίνιοι πενθούν για τη μαζική εκδίωξη εκατοντάδων χιλιάδων Παλαιστίνιων από τις εστίες τους (από 750 μέχρι 900 χιλιάδες τους υπολογίζουν) και την κατοχή, συνοδεύτηκε από σφοδρές συγκρούσεις, όπως κάθε χρόνο. Αυτήν τη φορά, επίκεντρα των συγκρούσεων ήταν η Ραμάλα (η υποτιθέμενη πρωτεύουσα της Παλαιστινιακής Αρχής) και η Βηθλεέμ, στη Δυτική Οχθη.
ΣΕΛΙΔΑ 5
 

Η δύναμη του κεφαλαίου καθορίζει τη μοιρασιά

Η αλήθεια είναι πως κάθε γάλλος αστός πολιτικός που διεκδικεί την προεδρία αναπτύσσει μια «αντιγερμανική» προεκλογική ρητορική, προκειμένου να τονώσει τον πληγωμένο γαλλικό εθνικισμό. Μετά, «αράζει στα κιλά του». Αυτό, όμως, δεν οφείλεται στο ότι οι γάλλοι πρόεδροι είναι «κότες» που κάθονται σούζα μπροστά στον «γερμανικό ποιμενικό», αλλά στον πραγματισμό της πολιτικής που κάθε ιμπεριαλιστής ηγέτης πρέπει να εφαρμόσει. Αυτός ο πραγματισμός παίρνει υπόψη του τη δύναμη του κεφαλαίου που η κάθε πλευρά «ακουμπά» -εν είδει περιστρόφου- στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης.
ΣΕΛΙΔΑ 5
 

Ιμπεριαλιστική υποκρισία στις πλάτες των μεταναστών

Εκκληση στα κράτη μέλη της ΕΕ να αναλάβουν δράση για την επανεγκατάσταση και μετεγκατάσταση των μεταναστών έκανε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή την περασμένη Τρίτη, στη δωδέκατη έκθεσή της σχετικά με αυτό το θέμα (https://ec.europa.eu/home-affairs/sites/homeaffairs/files/what-we-do/policies/european-agenda-migration/20170516_twelfth_report_on_relocation_and_resettlement_en.pdf). Στο δελτίο Τύπου που δημοσιεύτηκε την ίδια μέρα αναφέρει ότι ο συνολικός αριθμός των μετεγκαταστάσεων (από Ελλάδα και Ιταλία) έφτασε τα 18.418 άτομα, από 160.000 που αποφασίστηκε τον Σεπτέμβρη του 2015 (ποσοστό 11.5%)!
ΣΕΛΙΔΑ 4
 

Η γερμανική εργατική τάξη βουτηγμένη στην ιμπεριαλιστική λογική

Η πλειοψηφία της γερμανικής κοινωνίας, ηττημένη ταξικά, βουτιέται στην ιμπεριαλιστική λογική: «εμείς δουλεύουμε για να ταΐζουμε τους τεμπέληδες του Νότου. Παρά ταύτα, μόνο μια ισχυρή ιμπεριαλιστική Γερμανία μπορεί να μας εξασφαλίσει την ψευτοζωή που έχουμε σήμερα». Αυτήν τη λογική υπηρετεί καλύτερα η χριστιανοδημοκρατία των Μέρκελ-Σόιμπλε, γι’ αυτό και η πλειοψηφία της δίνει την ψήφο της, ακόμα και στην περιοχή με τη μεγαλύτερη συγκέντρωση προλεταριάτου, στη Βόρεια Ρηνανία – Βεστφαλία.
ΣΕΛΙΔΑ 4
 

Χωρίς τέλος ο κατήφορος του Μαδούρο

Με τους νεκρούς από τις σχεδόν καθημερινές αντικυβερνητικές διαδηλώσεις στη Βενεζουέλα, που συνεχίστηκαν για έκτη βδομάδα, να ξεπερνούν τους σαράντα, η κριτική κατά του προέδρου Μαδούρο κερδίζει έδαφος ακόμα και στους πρώην υποστηρικτές του, όπως ο αμερικάνος πανεπιστημιακός Γκάμπριελ Χέτλαντ (http://nacla.org/news/2017/05/03/why-venezuela-spiraling-out-control).
ΣΕΛΙΔΑ 5
 

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Προβολές και συζητήσεις
ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΟΥ ΛΟΥΙΣ ΜΠΟΥΝΙΟΥΕΛ
«Σε έναν κόσμο τόσο άσχημα φτιαγμένο όσο ο δικός μας, μόνο ένας δρόμος υπάρχει – η εξέγερση». Σε αυτήν του τη φράση, ο Λουίς Μπουνιουέλ (Καλάντα, 1900 – Μεξικό, 1983) συμπυκνώνει την ταραχώδη κινηματογραφική του διαδρομή, η οποία αποτυπώνεται σε 33 ταινίες που διατρέχουν έξι δεκαετίες. Γόνος μιας μεγαλοαστικής καθολικής οικογένειας της Αραγώνας, ο Μπουνιουέλ άφησε κατά μέρος τις διάφορες προσοδοφόρες και μη σπουδές του για να αφιερωθεί στον κινηματογράφο, μέσω του οποίου συνδέθηκε με το κίνημα του σουρεαλισμού. Αψηφώντας τους κανόνες της κλασικής αφήγησης, μέσα από την ονειρική συναρμολόγηση εικόνων και ήχων, συχνά ωμών και γκροτέσκων, ο Μπουνιουέλ βρήκε στον κινηματογράφο το μέσο για να προβοκάρει με υποδόριο χιούμορ τον συντηρητισμό και την υποκρισία της ιερής συμμαχίας αστικής τάξης και εκκλησίας, αλλά και για να καυτηριάσει τις πιο σκληρές όψεις της ταξικής ανισότητας και της καταπίεσης.
ΣΕΛΙΔΑ 13
Παρασκευή 19 Μαΐου 2017