Δευτέρα 06 Ιουλίου 2020 | 09:03

ΕπικαιρότηταPointer

Δεύτερη δίκη Επαναστατικού Αγώνα - 1η συνεδρίαση, Παρασκευή 16.10.15

Την Παρασκευή 16 Οκτώβρη του 2015 ξεκίνησε στο τρομοδικείο των φυλακών Κορυδαλλού η δεύτερη δίκη του ΕΑ, με κατηγορούμενους τον Νίκο Μαζιώτη, την Πόλα Ρούπα, τον Αντώνη Σταμπούλο και τον Γιώργο Πετρακάκο. Η Π. Ρούπα είναι φυσικά απούσα, αφού από το καλοκαίρι του 2012 πέρασε στην παρανομία μαζί με τον Ν. Μαζιώτη, με σκοπό, όπως επανειλημμένα δήλωσαν, να συνεχίσουν τη δράση του ΕΑ.

Συνήγοροι υπεράσπισης του Ν. Μαζιώτη είναι ο Σπύρος Φυτράκης και η Αννυ Παπαρρούσου, του Α. Σταμπούλου η Μαρίνα Δαλιάνη και η Γιάννα Κούρτοβικ και του Γ. Πετρακάκου η Βίκυ Αγγελίδου.

Η πρώτη συνεδρίαση σημαδεύτηκε από τη σκληρή και συνάμα προκλητική θέση και συμπεριφορά της προεδρεύουσας (είναι εφέτης και όχι πρόεδρος εφετών) του τρομοδικείου Ι. Χριστοδουλέα-Κλάπα, ότι το δικαστήριο θα συνεδριάζει όλες τις μέρες (πλην Τετάρτης)  τα απογεύματα από τις 13:30 με 14:00 μέχρι το βράδυ! Η προεδρεύουσα ήταν απόλυτη στο ότι οι δίκες πρέπει να διεξάγονται το απόγευμα, μην αφήνοντας κανένα περιθώριο συζήτησης και αναζήτησης άλλης λύσης. Μας δημιούργησε έτσι την αίσθηση ότι έχουμε να κάνουμε με άλλη μία στάση εξώθησης των κατηγορούμενων και των συνηγόρων υπεράσπισης σε αποχώρηση.

Δεν είναι η μοναδική περίπτωση τέτοιου δικαστηρίου στο οποίο προεδρεύει εφέτης και όχι πρόεδρος εφετών. Το ίδιο συμβαίνει στη δίκη των νεοναζί της ΧΑ (προεδρεύει η εφέτης Μ. Λεπενιώτη) και σε τρομοδικείο που δικάζονται μέλη του Δικτύου Αγωνιστών Κρατουμένων (προεδρεύει ο εφέτης Κ. Γκανιάτσος). Τους ρίχνουν από νωρίς στα βαθιά. Είναι ένα είδος εξετάσεων για το πόσο καλά και επωφελώς για την πολιτική εξουσία θα διεξάγουν τις δίκες αυτές. Γνωρίζουμε, άλλωστε, την παράδοση να προάγονται στον επόμενο βαθμό οι δικαστές και εισαγγελείς των τρομοδικών.

Μετά την ανάγνωση του απουσιολογίου κρατουμένων και συνηγόρων υπεράσπισης, οι τελευταίοι υπέβαλαν ένσταση για την παράσταση πολιτικής αγωγής από την Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, γιατί δεν συντρέχουν λόγοι που θεμελιώνουν την ηθική βλάβη της τράπεζας.

Η ακροαματική διαδικασία συνεχίστηκε  με την ανάγνωση από την εισαγγελέα Παπελάκη περίληψης του κατηγορητηρίου (οι κατηγορούμενοι παραιτήθηκαν από την ανάγνωση του συνόλου).

Μετά  την ολοκλήρωση της ανάγνωσης, η προεδρεύουσα απευθύνθηκε στους κατηγορούμενους και τους ρώτησε τι έχουν να πουν για τις κατηγορίες. Πήραν το λόγο με τη σειρά οι Ν. Μαζιώτης,  Α. Σταμπούλος και Γ. Πετρακάκος. Οι δύο πρώτοι έκαναν πολιτικές δηλώσεις, τις οποίες θα παραθέσουμε στο τέλος του ρεπορτάζ, ενώ ο Γ. Πετρακάκος  δήλωσε επιγραμματικά ότι δεν αποδέχεται τις κατηγορίες και ότι επιφυλάσσεται να απαντήσει αναλυτικά εν ευθέτω χρόνω.

Η δίκη ξεκίνησε μετά τις 13:00 και με την ολοκλήρωση των δηλώσεων και των τριών κατηγορούμενων η ώρα ήταν σχεδόν 15:00. Ολα τα τρομοδικεία, ακόμα κι αυτά στα οποία κάποιοι από τους κατηγορούμενους κρατούνταν με βουλεύματα διάρκειας 18 μηνών, στις 3μμ (καμιά φορά και πριν τις 3μμ) διακόπτουν. Δεν φαντάζομαι να βάλετε συνεδριάσεις και το απόγευμα, είπε ο Σπ. Φυτράκης. Βεβαίως, και όποιος θέλει συμμετέχει, όποιος δεν θέλει δεν συμμετέχει, απάντησε η προεδρεύουσα!

Παραθέτουμε περίληψη του διαλόγου που ακολούθησε (αποδίδει πιστά το πνεύμα των λεχθέντων), γιατί στο τέλος η προεδρεύουσα μετέτρεψε την αρχική της θέση-διαταγή σε παράκληση προς τους συνηγόρους υπεράσπισης να διεξάγονται οι συνεδριάσεις απόγευμα μόνο τις μέρες που οι αίθουσες των φυλακών Κορυδαλλού (είναι μόνο δύο) είναι κλεισμένες το πρωί από άλλες δίκες. Φυσικά, οι συνήγοροι της «ξέκοψαν» ότι δε θα δεχθούν σε καμιά περίπτωση συνεδρίαση τις απογευματινές  ώρες. Ο διάλογος έντονος και στο μεγαλύτερο μέρος του η προεδρεύουσα είχε χάσει την αίσθηση του μέτρου. Εδινε την εντύπωση ότι απευθύνεται σε νέους και άπειρους συνηγόρους, εκτιμώντας ότι μπορεί αυταρχικά να τους επιβάλλει απογευματινές συνεδριάσεις, και όχι σε συνηγόρους που έχουν συμμετάσχει σε όλες τις σημαντικές πολιτικές δίκες στην Ελλάδα.

Σπ. Φυτράκης: Δεν είναι δυνατόν να δικάζουμε και το απόγευμα.
Προεδρεύουσα:  Εχουμε ένα σοβαρό πρόβλημα.
Σπ. Φυτράκης: Ποιο είναι αυτό το σοβαρό πρόβλημα;
Προεδρεύουσα: Το δικαστήριο αυτό αντιμετωπίζει ένα σοβαρό πρόβλημα, έχει το όριο της προσωρινής κράτησης, δηλαδή συμπληρώνουμε εμείς το δεκαοκτάμηνο.
Σπ. Φυτράκης: Ποιός έχει το πρόβλημα;
Προεδρεύουσα:  Ο Σταμπούλος. Οταν έχουμε τέτοια επείγουσα περίπτωση, δεν ισχύει  ούτε το ωράριο των κυρίων γραμματέων, γιατί εμείς δεν έχουμε ωράριο, ούτε οι κύριοι εισαγγελείς.
Σπ. Φυτράκης: Δεν το λέει αυτό καμία διάταξη και όταν τελειώνει το δεκαοκτάμηνο αποφυλακίζεται ο κατηγορούμενος.
Α. Παπαρρούσου:  Θέτετε ένα πλαίσιο που θα ισχύσει γι’ αυτή την δίκη.
Προεδρεύουσα:  Εάν συμμετέχετε και σε άλλα δικαστήρια έχουμε φτάσει 12 και μία τη νύκτα και εισάγονται δικάσιμοι και τις Κυριακές.
Α. Παπαρρούσου: Αν κεντρικός σκοπός της δίκης αυτής είναι να τελειώνει γρήγορα, επειδή θα αποφυλακιστεί ένας κατηγορούμενος, τότε πάμε σε άλλο επίπεδο. Προέχει καθώς λέτε η αρχή της σκοπιμότητας και όχι της νομιμότητας. Θέλετε να εφαρμόσετε μία διαδικασία που είναι διαφορετική από τις άλλες δίκες.
Προεδρεύουσα: Εάν δεν μπορούν κάποιοι κατηγορούμενοι να παραστούν, μπορεί να εκπροσωπηθούν. Το δικαστήριο θα γίνεται κάθε μέρα μετά τις 1:30 με 2 μμ, πλην της Τετάρτης.

Οι συνήγοροι ήταν φυσικό να αντιδράσουν, αρνούμενοι να δεχτούν συνεδριάσεις που θα ξεκινούν στις 1:30 με 2 μετά το μεσημέρι και θα συνεχίζονται μέχρι το βράδυ. Η προεδρεύουσα συνέχισε σε ύφος διαταγής: Ακούστε να δείτε, ο τελευταίος κρατούμενος και κατηγορούμενος σ’ αυτή τη χώρα, ο τελευταίος αλλοδαπός, δικάζεται μέχρι τις 12 τη νύχτα! Ακολούθησε «χάος», καθώς η προεδρεύουσα είχε χάσει την αίσθηση του μέτρου (που υποτίθεται ότι πρέπει να έχει δικαστής που προϊσταται τριμελούς εφετείου κακουργημάτων): Αμα θέλετε μην έρχεστε, μπορείτε να εκπροσωπηθείτε. Το δικαστήριο δικάζει μέχρι τις δύο και τρεις τη νύκτα. Ο δικαστής δεν έχει ωράριο!

Οι εποχές που τα δικαστήρια συνέχιζαν να συνεδριάζουν και το απόγευμα και τη νύχτα. πέρασαν, φαίνεται όμως ότι η προεδρεύουσα τις νοσταλγεί και θέλει να τις επαναφέρει. Ισως θα έπρεπε να μάθει, ότι και το τρομοδικείο με πρόεδρο τον πρόεδρο εφετών Β. Μπάση, που δικάζει την υπόθεση για το Σχέδιο Φοίνικας, είχε δύο κατηγορούμενους που σύντομα θα έληγαν τα δεκαοχτάμηνα της προφυλάκισης, όμως ο πρόεδρός του δεν διανοήθηκε να προτείνει απογευματινές συνεδριάσεις. Τα δεκαοχτάμηνασυμπληρώθηκαν, οι δύο κατηγορούμενοι αποφυλακίστηκαν και η δίκη συνεχίζεται χωρίς να προκύψει κανένα πρόβλημα μετά την αποφυλάκιση.

Επανερχόμαστε στο διάλογο προεδρεύουσας και συνηγόρων.

Γ. Κούρτοβικ: Δεν μπορούμε να ανταποκριθούμε σε ένα τέτοιο σχέδιο. Αν σκοπεύετε να το εφαρμόσετε, εμείς δεν μπορούμε να είμαστε στην αίθουσα. Δεν ξέρω τι σκοπεύετε να κάνετε, τι σκέπτεστε. Οφείλουμε να απευθυνθούμε στον προϊστάμενο του εφετείου και να θέσουμε το θέμα. Σας δηλώνουμε πάντως, ότι δεν μπορούμε, δεν είναι ανθρώπινο και υπό τους όρους αυτούς δεν είναι δυνατόν να επιτρέψουμε  στον εαυτό μας να κάνουμε υπεράσπιση. Δεν υπάρχει υπεράσπιση στις 7 και στις 8 το βράδυ, μετά από δώδεκα ώρες δουλειά.

Τότε ήταν που η προεδρεύουσα αντιλήφθηκε πως οι συνήγοροι έθεταν ακόμα και ζήτημα αποχώρησης, που θα είχε ως αποτέλεσμα να δικάζει με κενά τα έδρανα και των κατηγορούμενων και των υπερασπιστών της. Αυτή η προοπτική τη φόβισε και άρχισε δειλά-δειλά να ρωτάει τους συνηγόρους, αν στις 19 και 20 Οκτώβρη το πρωί έχουν κώλυμα, αφήνοντας την τακτική έκδοσης διαταγών και περνώντας στην τακτική των εκκλήσεων και παρακλήσεων. Επαιξε και έχασε. Για να μη φανεί, όμως, ότι ηττήθηκε επέμεινε να ζητά απογευματινές συνεδριάσεις όταν δε θα υπάρχει διαθέσιμη αίθουσα στον Κορυδαλλό τις πρωινές ώρες, μετά από συνεννόηση όλων των παραγόντων της δίκης!

Η συνήγορος Μ. Δαλιάνη ανέφερε πώς ακριβώς έγινε η προδικασία και πόσο καιρό κράτησε μέχρι να οριστεί και να αρχίσει η ακροαματική διαδικασία. Δεν μπορεί να χρεωθεί ο εντολέας μου τις καθυστερήσεις των εισαγγελέων, τόνισε. Αν αυτόν τον κατηγορούμενο, αλλά και τους άλλους κατηγορούμενους, θέλετε να τους δικάζετε από το πρωί ως το βράδυ και αν δεν σας ενδιαφέρει αν οι συνήγοροι δεν μπορούν -και δεν μπορούν γιατί είναι βιολογικώς και ανθρωπίνως αδύνατο ν’ αντέξουν αυτό το πρόγραμμα- γιατί θα διορίσετε άλλους συνηγόρους, τότε όλοι οι κατηγορούμενοι θα έχουν στερηθεί το βασικό υπερασπιστικό της δικαίωμα, κατέληξε.

Στη συνέχεια, η προεδρεύουσα προχώρησε στην ανάγνωση του καταλόγου των μαρτύρων. Μετά την ολοκλήρωσή της διέκοψε για αρκετό διάστημα προκειμένου οι παριστάμενοι μάρτυρες να δώσουν στη γραμματέα του δικαστηρίου τα τηλέφωνά τους. Η υπεράσπιση του Α. Σταμπούλου επανειλημμένα ζήτησε από την προεδρεύουσα να προηγηθεί η ανάγνωση του καταλόγου των μαρτύρων του κατηγορητηρίου πριν από την εξέταση της ένστασης για την παράσταση της πολιτικής αγωγής, αλλά η προεδρεύουσε έκανε σαν να μην άκουγε.

Οταν ξανάρχισε η ακροαματική διαδικασία, πήρε το λόγο ο Σπ.Φυτράκης.

Σπ. Φυτράκης: Για τα ζητήματα της ένστασης για την παράσταση πολιτικής αγωγής θα τοποθετηθούμε εγκαίρως, αφού πρώτα ρυθμιστούν τα ζητήματα λειτουργίας του δικαστηρίου. Εάν όμως αυτά δεν ρυθμιστούν, εμείς θα αποχωρήσουμε. Και δεν θα είναι νόμιμη η παράσταση πολιτικής αγωγής εάν δεν μας επιτραπεί να πάρουμε το λόγο σε νόμιμη διαδικασία. Από ένα σημείο και μετά η διαδικασία είναι μη νόμιμη. (Προφανώς, συνήγορος θύμιζε στην προεδρεύουσα ότι η 3η μμ είχε παρέλθει προ πολλού).
Προεδρεύουσα : Να υποβάλετε την ένστασή σας γραπτώς. Μπορεί ο καθένας να λέει ό,τι θέλει, αλλά να γραφεί αυτό.
Σπ. Φυτράκης: Θα γραφεί από Δευτέρα-Τρίτη, εμείς δεν βιαζόμαστε.
Προεδρεύουσα: Εμείς βιαζόμαστε.

Η Α. Παπαρρούσου θύμισε στην προεδρεύουσα, ότι οι συνήγοροι υπεράσπισης ζήτησαν πεντάλεπτη διακοπή για να συνεννοηθούν με τους εντολείς τους. Στο σημείο αυτό παρενέβη η εισαγγελέας.

Εισαγγελέας: Ζήτησα το λόγο, αλλά δεν με ακούτε (εμμέσως αναφερόταν στους συνηγόρους υπεράσπισης).
Προεδρεύουσα: Παρακαλώ κ. εισαγγελέα.
Εισαγγελέας : Αναρωτήθηκε ο κ. Φυτράκης γιατί η εισαγγελέας ζήτησε το λόγο. Μήπως τον ζήτησε για να τοποθετηθεί επί της ενστάσεως;
Προεδρεύουσα: Οποιος θέλει μπορεί να αποχωρήσει από την αίθουσα, κ. εισαγγελέα παρακαλώ συνεχίστε. (Τα περί αποχώρησης ειπώθηκαν σε έντονο ύφος και απευθύνονταν προφανώς στους συνηγόρους υπεράσπισης).
Σπ. Φυτράκης: Πενήντα χρόνια δικηγορίας ακούω πολύ καλά.
Εισαγγελέας:  Θα ακούγατε, με όλο το σεβασμό στο δικαστήριο και στους παράγοντες της δίκης, ότι ζήτησα το λόγο για να τοποθετηθώ στο θέμα, στο πώς θα προχωρήσει η διαδικασία. Γιατί ακούστηκαν έτσι σε βάρος του δικαστηρίου, στο πρόσωπό μου δηλαδή, που δεν θα έπρεπε να ακουστούν πριν με ακούσετε. Θέλω να επισημάνω, ότι αυτή τη στιγμή στον Κορυδαλλό δικάζονται πάρα πολλές υποθέσεις με αποτέλεσμα όλες σχεδόν οι αίθουσες να είναι κλεισμένες. Εχουμε ένα πρόβλημα, που το έχουμε στις περιπτώσεις που λήγει το δεκαοκτάμηνο, κ.τ.λ. Η θέση μου και η θέση του δικαστηρίου, όπως εγώ γνωρίζω, δεν είναι να κάνουμε γρήγορα μια διαδικασία και να καταδικάσουμε τον κατηγορούμενο (σ.σ. αυτό το επανέλαβε έντονα και εκνευρισμένα). Μπορεί να έχει αυτή τηνγνώμη ο κατηγορούμενος, γιατί ανήκει στο συγκεκριμένο χώρο. Και μας εξήγησε τη θέση του που είναι σεβαστή. Την ακούσαμε, ότι είμαστε ένα δικαστήριο εγκάθετο. Δεν με αφορούν αυτά, είναι έξω από εμένα. Οσοι γνωρίζουν πώς δικάζω εγώ και το δικαστήριο εδώ και στις υποθέσεις ξέρουν.

Στο σημείο αυτό παρενέβη ο Ν. Μαζιώτης και απευθυνόμενος στην εισαγγελέα της είπε ότι η κ. Κλάπα (η προεδρεύουσα δηλαδή) πήρε τηλέφωνο τον Σαμαρά για την υπόθεση της Χρυσής Αυγής. Παραμύθια μας τα λέτε αυτά;

Εισαγγελέας: Κύριε κατηγορούμενε, εάν θέλετε να σέβομαι την πολιτική σας θέση…
Ν. Μαζιώτης: Δεν είναι θέμα πολιτικής. Είναι θέμα ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης. Στην πραγματικότητα είστε υπό την πολιτική εξουσία.
Εισαγγελέας: Το δικαστήριο έχει ένα πρόβλημα να προχωρήσει η διαδικασία χωρίς να διακόπτει για μεγάλα χρονικά διαστήματα των 10 και 15 ημερών και να πηγαινοέρχονται οι 120 μάρτυρες. Γι’ αυτό και η κ. πρόεδρος πρότεινε, εάν μπορούν όλοι οι παράγοντες της δίκης και συμφωνούν, να ερχόμαστε το απόγευμα, την ημέρα που δεν θα μπορούμε πρωί. Δεν είπαμε να δικάζουμε μεσάνυχτα, όπως πηγαίναμε στη Σανταρόζα (σ.σ. στη Σανταρόζα ήταν παλιά τα δικαστήρια της Αθήνας).
Προεδρεύουσα:  Οχι κα εισαγγελέα, προς Θεού! (σ.σ. «Ξέχασε» τι έλεγε λίγο πρωτύτερα).
Σπ. Φυτράκης: Εγώ έχω προλάβει τις μεταμεσονύκτιες συνεδριάσεις.
Εισαγγελέας: Και εγώ έχω προλάβει , όχι κ. συνήγορε, προς Θεού! (σ.σ. και η εισαγγελέας ξέχασε την… ημερήσια διαταγή της προεδρεύουσας).
Προεδρεύουσα: Δευτέρα, Τρίτη, Παρασκευή έχουμε μια αίθουσα κενή. Συμφωνούμε; Κανείς μας δεν θέλει να πάει απόγευμα δεν θέλουμε να βασανίσουμε και εσάς…
Σπ. Φυτράκης: Εχουμε αίθουσα κενή;
Προεδρεύουσα: Εχουμε την Δευτέρα. Οταν έχουμε αίθουσα κενή δεν το συζητάω. Και εμείς και εσείς θέλουμε να έχουμε το μυαλό καθαρό. Και εσείς να εκτελείτε τα καθήκοντά σας με ηρεμία. Δεν βιαζόμαστε καθόλου. Εάν κάνουμε σωστά, να πάρει όσο θέλει. Ας υπερβεί και το δεκαοκτάμηνο, δεν μας ενδιαφέρει. Θέλουμε λοιπόν εάν μπορούμε, όποτε μπορούμε, με κοινή προσπάθεια όλων σας. Δεν είναι διαταγή, είναι παράκληση! Πραγματικά, να συνδράμετε όλοι σας να ερχόμαστε τα πρωινά συνεχόμενα.

Εγινε φανερό ότι η προεδρεύουσα υποχώρησε άτακτα, γιατί οι συνήγοροι υπεράσπισης δε «μάσησαν» και δεν αποδέχτηκαν τη διαταγή της. Η Μ. Δαλιάνη θύμισε τι είπε στην αρχή, σημειώνοντας ότι αυτά που είπε η εισαγγελέας δεν είχαν καμία σχέση μ’ αυτά που η ίδια είπε στην αρχή, ενώ ο Σπ. Φυτράκης, απαντώντας στην επιμονή της προεδρεύουσας να γίνουν και μερικές συνεδριάσεις το απόγευμα, αν υπάρχει κώλυμα το πρωϊ, της είπε χαρακτηριστικά: Εάν δεν έχουμε το πρωί συνεδρίαση, θα πάμε σε κέντρα διασκέδασης. Θα τα παραβιάσουμε τώρα όλα αυτά;

Αφού προηγήθηκε διακοπή για να ετοιμάσει η εισαγγελέας την πρότασή της επί της ένσταση των συνηγόρων υπεράσπισης, με την επανάληψη της ακροαματικής διαδικασίας η εισαγγελέας πρότεινε την απόρριψη της ένστασης. Με την πρόταση της εισαγγελέα συντάχθηκε, φυσικά, ο συνήγορος πολιτικής αγωγής.

Το τρομοδικείο διέκοψε για τις 19 Οκτώβρη.

Πολιτική δήλωση του Νίκου Μαζιώτη

Ο Επαναστατικός Αγώνας είναι μία ένοπλη επαναστατική αναρχική οργάνωση. Eχει ήδη μείνει στην ιστορία και στη συνείδηση πολλών ανθρώπων ως μια πολιτική οργάνωση που συνεχίζει τη λαϊκή παράδοση του αντάρτικου από το 2003 και μετά και δρα προς όφελος του λαού, των εργαζομένων και των φτωχών στοχεύοντας στην Κοινωνική Επανάσταση, στην ανατροπή του καθεστώτος που υπηρετείτε, του καπιταλισμού και του κράτους. Ο Επαναστατικός Αγώνας έχει ήδη μείνει στην ιστορία και στη συνείδηση πολλών ανθρώπων για τις εύστοχες πολιτικές ενέργειές που έχει πραγματοποιήσει εναντίον μηχανισμών και δομών της οικονομικής και πολιτικής εξουσίας.

Είναι αναγνωρισμένο ότι ο Επαναστατικός Αγώνας χτύπησε μηχανισμούς του κράτους που νομοθετούν και επιβάλλουν την κοινωνική ληστεία και μαζική λεηλασία εις βάρος του λαού όπως είναι τα Υπουργία Απασχόλησης και Οικονομίας, ότι στράφηκε εναντίον αξιωματούχων του κράτους που είναι υπεύθυνοι για την επιβολή του σύγχρονου ολοκληρωτισμού του καθεστώτος σας, όπως ο πρώην Υπουργός Δημοσίας Τάξεως Βουλγαράκης, ότι χτύπησε τις δυνάμεις καταστολής, αστυνομικά τμήματα και τα δικαστήρια, αυτούς που αποτελούν τους πραιτοριανούς του καθεστώτος, τους μισθοφόρους υπηρέτες των οικονομικά ισχυρών και πλουσίων. Ο Επαναστατικός Αγώνας έχει ήδη μείνει στην ιστορία και στη συνείδηση πολλών ανθρώπων για τις εύστοχες πολιτικές ενέργειές του εναντίων μηχανισμών και δομών της οικονομικής εξουσίας που ληστεύουν και δολοφονούν μαζικά ανθρώπους και λαούς όπως τράπεζες, όπως η αμερικάνικη Citibank και η Eurobank, όπως είναι το Χρηματιστήριο Αθηνών.

Ο Επαναστατικός Αγώνας έχει ήδη μείνει στην ιστορία και στη συνείδηση πολλών ανθρώπων όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς για το ότι τραυμάτισε το κύρος και το γόητρο της αμερικανικής αυτοκρατορίας, της ηγέτιδας δύναμης του παγκόσμιου καπιταλισμού και παγκόσμιου μπάτσου και δολοφόνου των λαών με την επίθεσή του με αντιαρματική ρουκέτα στην πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα. Ο Επαναστατικός Αγώνας έχει ήδη μείνει στην ιστορία και στη συνείδηση πολλών ανθρώπων για την πιο επιτυχημένη ενέργεια αντάρτικου την περίοδο των μνημονίων, όταν απ’ το 2010 και μετά η χώρα υποτάχθηκε στα υπερεθνικά κέντρα εξουσίας, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο με την επίθεση στις 10 Απριλίου του 2014 στη Διεύθυνση Εποπτείας της Τράπεζας της Ελλάδας, η οποία είναι παράρτημα της ΕΚΤ, σε κτήριο στο οποίο βρισκόταν το γραφείο του τότε μονίμου αντιπροσώπου ΔΝΤ στην Ελλάδα Ουές Μακ Γκρου.

Αυτή την ενέργεια αντίστασης στην πολιτική της κοινωνικής γενοκτονίας που υπαγορεύουν τα μνημόνια και την οποία έχουμε αναλάβει με το όνομα κομάντο Λάμπρος Φούντας προς τιμήν του συντρόφου μας που σκοτώθηκε σε ένοπλη συμπλοκή με αστυνομικούς το 2010 δικάζει το παρόν δικαστήριο για λογαριασμό της υπερεθνικής οικονομικής ελίτ του Γιούνκερ, του Ντράγκι, της Λααγκάρντ. Ήταν τόσο επιτυχημένη αυτή η πράξη αντίστασης που  προκάλεσε ζημιές και στα κεντρικά γραφεία της τράπεζας Πειραιώς του μεγαλομετόχου Σάλα, μία από τις μεγαλύτερες συστημικές τράπεζες που έχει επωφεληθεί από τα πακέτα διάσωσης με δισεκατομμύρια δηλαδή που έχει ληστέψει το ελληνικό κράτος από το λαό και τους εργαζομένους για να σώσει από την κρίση του τραπεζίτες και τους μεγαλοκαρχαρίες του κεφαλαίου.

Ο Επαναστατικός Αγώνας διεξάγοντας με τις ενέργειές του ένοπλη πολιτική, ένοπλη προπαγάνδα χρησιμοποίησε εύστοχα και την κριτική των όπλων και τα όπλα της κριτικής, ανέλυσε εύστοχα με τον λόγο του την εποχή μας από τότε που ξεκίνησε τη δράση του το 2003, περίοδο του ξεσπάσματος του πολέμου κατά της τρομοκρατίας όταν ακόμα υπήρχε η συναίνεση στο νεοφιλελεύθερο οικονομικό μοντέλο κι όταν το καθεστώς σας προωθούσε βήμα βήμα τη δικτατορία των αγορών. Ο Επαναστατικός αγώνας στην εποχή της φαινομενικής ευημερίας με τα δανεικά, μεμφόταν τους ισχυρισμούς της εξουσίας για την ισχυρή ελληνική οικονομία που είναι θωρακισμένη στη ζώνη του ευρώ και προέβλεπε ότι σε περίπτωση ξεσπάσματος μιας κρίσης η Ελλάδα θα βρεθεί σε δεινή θέση πράγμα για το οποίο επιβεβαιωθήκαμε λίγα χρόνια αργότερα.

Η οργάνωση με το ξέσπασμα της κρίσης προέβλεψε τις πολιτικές εκείνες με συνταγή ΔΝΤ θα επιβάλλουν αυτή τη χώρα για το ξεπέρασμά της – τα μνημόνια – και διατύπωσε την άποψη ότι ακριβώς λόγω αυτών των αντικοινωνικών και αντιλαϊκών πολιτικών θα ξεσπούσαν σφοδρές κοινωνικές και λαϊκές αντιδράσεις και το καθεστώς σας θα κλυδωνιζόταν επικίνδυνα καθώς θα απαξιωνόταν στα μάτια της κοινωνικής πλειοψηφίας, πράγμα που και αυτό επιβεβαιώθηκε. Ο Επαναστατικός Αγώνας απ’ το 2009 έχοντας εγκαινιάσει μία στρατηγική δράσης με επιθέσεις με μεγάλη ποσότητα εκρηκτικών εναντίον δομών και στόχων που είχαν καίριο ρόλο στη κρίση, όπως ήταν η Citibank, η Eurobank, και το Χρηματιστήριο Αθηνών προπαγανδίζει την αναγκαιότητα και την ιστορική ευκαιρία της ανατροπής του εγκληματικού καθεστώτος που υπηρετείτε, του καπιταλισμού και του κράτους, προπαγανδίζει την Κοινωνική Επανάσταση ως τη μόνη ρεαλιστική διέξοδο από την κρίση. Η επίθεση εναντίον της Διεύθυνσης Εποπτείας της Τράπεζας της Ελλάδος για την οποία θα μας καταδικάσετε ήταν συνέχεια εκείνης της στρατηγικής των επιθέσεων που έγιναν το 2009 εναντίον της Citibank, της Eurobank  και του Χρηματιστηρίου Αθηνών.

Είναι καταγεγραμμένο ιστορικά πως το καθεστώς σας μας θεωρεί επικίνδυνους και αυτό είναι κάτι που μας τιμά, είναι καταγεγραμμένο ιστορικά με τη λύσσα που μας έχετε αντιμετωπίσει κι αυτό φυσικά είναι απολύτως δικαιολογημένο. Είναι καταγεγραμμένο ιστορικά ότι το καθεστώς σας μας έχει επικηρύξει δυο φορές, μία φορά το 2007 μετά την επίθεσή μας στην πρεσβεία των ΗΠΑ, όταν το αμερικάνικο κράτος πρόσφερε σε ρουφιάνους ένα εκατομμύριο δολάρια για τη σύλληψή μας και αντίστοιχα το ελληνικό κράτος οχτακόσιες χιλιάδες ευρώ και δεύτερη φορά το 2014 όταν το ελληνικό κράτος πρόσφερε δυο εκατομμύρια ευρώ, ένα για τη συντρόφισσα Πόλα Ρούπα κι ένα για μένα. Είναι καταγεγραμμένο ιστορικά το 2010, όταν μας συλλάβανε λίγο καιρό πριν την υπαγωγή της χώρας στο ΔΝΤ, ότι αξιωματούχος της τότε κυβέρνησης Παπανρδέου υποστήριζε ότι με τη σύλληψή μας απέτρεψαν χτύπημα που θα τελείωνε την οικονομία. Είναι γνωστό ότι μόλις πρόσφατα οι ΗΠΑ με ένταξαν στη λίστα διεθνών τρομοκρατών. Όσα ψέματα, λάσπη και συκοφαντίες κι αν εκτοξεύει το καθεστώς σας εναντίον μας, όση πλύση εγκεφάλου κι αν κάνουν τα μέσα μαζικής προπαγάνδας του καθεστώτος σας εμείς ο Επαναστατικός Αγώνας έχουμε ήδη μείνει στην ιστορία και στη συνείδηση πολλών ανθρώπων ως αυτό που πραγματικά είμαστε, μία οργάνωση αναρχικών αγωνιστών που δρα εναντίον της εξουσίας, αυτών που ληστεύουν, λεηλατούν, δολοφονούν, αυτών που απαρτίζουν το κεφάλαιο και το κράτος. Δεν λογαριάσαμε θυσίες και ρίσκα, αψηφήσαμε τις καταδίκες και τις φυλακές σας, δώσαμε αίμα στον αγώνα για ελευθερία, είχαμε νεκρό τον σύντροφο Λάμπρο Φούντα, περάσαμε στην παρανομία για να συνεχίσουμε τον αγώνα, όμως κερδίσαμε την αξιοπρέπεια, την τιμή, τον σεβασμό πολλών ανθρώπων, κάτι που δεν έχετε εσείς γιατί είστε μισθοφόροι του κράτους που γλύφουν τους οικονομικά ισχυρούς.

Είμαι υπερήφανος που είμαι μέλος του Επαναστατικού Αγώνα, έχω αναλάβει την πολιτική ευθύνη της συμμετοχής μου στην οργάνωση κι έχω υπερασπιστεί πολιτικά όλες τις ενέργειές της και έχω καταδικαστεί ήδη σε 50 χρόνια κάθειρξη. Οποιαδήποτε άλλη στάση εκτός της ανάληψης ευθύνης θα ήταν προδοσία και αποκήρυξη του αγώνα. Το να είμαι ένοχος για σας είναι τίτλος τιμής για μένα. Αυτό το ειδικό δικαστήριο, όπως και το προηγούμενο, αντιπροσωπεύει όλους αυτούς τους εγκληματίες που ληστεύουν εκατομμύρια ανθρώπους στερώντας τους τα βασικά αγαθά, καταδικάζοντάς τους στην φτώχεια, την εξαθλίωση, την πείνα. Αυτό το δικαστήριο αντιπροσωπεύει αυτούς τους εγκληματίες που κατάσχουν τα σπίτια των βιοπαλαιστών και των ανθρώπων του μόχθου και τους αναγκάζουν να κοιμούνται στους δρόμους και να ψάχνουν στα σκουπίδια για τροφή ή να τρέφονται απ’ τα συσσίτια. Αυτό το δικαστήριο αντιπροσωπεύει αυτούς τους εγκληματίες που έχουν δολοφονήσει χιλιάδες ανθρώπους, αφού πρώτα τους στέρησαν τα πάντα για να ζήσουν. Αυτό το δικαστήριο αντιπροσωπεύει και παράλληλα προστατεύει τους τραπεζίτες, τους μεγαλοεπιχειρηματίες, τους χρηματιστές, τις πολιτικές τους μαριονέτες, τις ελληνικές κυβερνήσεις και τους μισθοφόρους του κεφαλαίου και του κράτους, την αστυνομία. Oπως έχω ήδη πει τα μέλη του Επαναστατικού Αγώνα δεν απολογούνται στα σκυλιά του κράτους, δηλαδή σε εσάς.

Δεν είναι ο Επαναστατικός Αγώνας αυτός που τρομοκρατεί τον πληθυσμό μίας χώρας, όπως λέει η κατηγορία, αλλά εσείς και το καθεστώς σας. Δεν είναι ο Επαναστατικός Αγώνας αυτός που τρομοκρατεί αυτούς που ζουν με 200, 300 ή 400 ευρώ το μήνα, αλλά εσείς και το καθεστώς σας που τους ληστεύετε με το νόμο. Δεν είναι ο Επαναστατικός Αγώνας αυτός που τρομοκρατεί τους φτωχούς, τους άνεργους, τους άπορους, τους άστεγους, αλλά εσείς και το καθεστώς σας. Δεν είναι ο Επαναστατικός Αγώνας αυτός που έβαλε τη θηλιά στο λαιμό 4.000 ανθρώπων, οι οποίοι επέλεξαν να πεθάνουν γιατί δεν μπορούσαν να ζήσουν, αλλά εσείς και το καθεστώς σας. Δεν τρομοκράτησε ο Επαναστατικός Αγώνας αυτούς που πέθαναν από αρρώστιες γιατί δεν είχαν χρήματα για την περίθαλψή τους ή ήταν ανασφάλιστοι, αλλά εσείς και το καθεστώς σας. Εσείς είστε μέλη εγκληματικής-τρομοκρατικής οργάνωσης του κρατικού μηχανισμού. Εσείς είστε οι εγκληματίες και οι τρομοκράτες και όλοι αυτοί που υπηρετείτε και προστατεύετε.

Για να αποδοθεί δικαιοσύνη, τότε θα πρέπει να κάτσουν στο ειδώλιο του κατηγορουμένου όλοι όσους αντιπροσωπεύει το δικαστήριο, δηλαδή τα μέλη της υπερεθνικής και ντόπιας οικονομικής ελίτ και της πολιτικής εξουσίας, τραπεζίτες, μεγαλομέτοχοι, χρηματιστές, μεγαλοεπιχειρηματίες, εφοπλιστές, μεγαλοεργολάβοι, τα μέλη των ελληνικών κυβερνήσεων, τουλάχιστον της τελευταίας 20ετίας, των κυβερνήσεων Σημίτη, Καραμανλή, Παπανδρέου, Παπαδήμου, Σαμαρά, Τσίπρα, οι υπουργοί και οι βουλευτές των κομμάτων που ψήφισαν τις τρεις μνημονιακές συμβάσεις από το 2010 ως την τελευταία το 2015 που έδωσαν τη χώρα στην εξουσία των υπερεθνικών κέντρων, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και πρόσφατα και του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας και εγκαινίασαν ένα καθεστώς τρόμου, γενικευμένης φτώχειας, εξαθλίωσης και θανάτου.

Μόνο η Κοινωνική Επανάσταση μπορεί να αποδώσει δικαιοσύνη και να δικάσει όλους όσους ευθύνονται για τα εγκλήματα που διαπράττουν σε βάρος της κοινωνικής πλειοψηφίας. Μόνο η Κοινωνική Επανάσταση και η προσφυγή του λαού στα όπλα που θα ανατρέψει το εγκληματικό καθεστώς σας θα εξαλείψει τις κοινωνικές και ταξικές διαιρέσεις και θα καταστρέψει τον καταπιεστικό μηχανισμό του κράτους, θα αποδώσει δικαιοσύνη και θα δημιουργήσει μία νέα κοινωνική οργάνωση οικονομικής και πολιτικής ισότητας και ελευθερίας. Μόνο η Κοινωνική Επανάσταση είναι η ρεαλιστική λύση απέναντι στην καπιταλιστική κρίση και στα δεινά που προκαλεί, γιατί η αιτία της κρίσης είναι η ίδια η ύπαρξη του καπιταλισμού και της οικονομίας της αγορά, η ύπαρξη των κοινωνικών τάξεων, η ίδια η καπιταλιστική δραστηριότητα για επενδύσεις με σκοπό το κέρδος και η επανεπένδυση του κέρδους για ακόμα μεγαλύτερο κέρδος, διαδικασία της οποίας η απρόσκοπτη συνέχεια είναι δείγμα της καπιταλιστικής ευημερίας, ενώ το μπλοκάρισμά της σηματοδοτεί την κρίση του συστήματος.

Καμία λύση δεν βρίσκεται εντός του καπιταλιστικού συστήματος που υπηρετείται. Καμία λύση δεν μπορεί να δοθεί από το απαξιωμένο και ξεφτιλισμένο σύστημα του αστικού κοινοβουλευτισμού και τα πολιτικά κόμματα - μαριονέτες του κεφαλαίου. Καμία λύση δεν μπορεί να δοθεί από τις εκλογές και τα δημοψηφίσματα της εξουσίας, κάτι που αποδείχθηκε μόλις πρόσφατα με την μέσα σε 7 μόνο μήνες μετατροπή του αριστερού ΣΥΡΙΖΑ που από ένα κόμμα που υποσχόταν σοσιαλδημοκρατικές πολιτικές κατέληξε σ ένα καθαρό νεοφιλελεύθερο κόμμα που ψήφισε το τρίτο μνημόνιο καταπατώντας τη βούληση της λαϊκής πλειοψηφίας των συμμετεχόντων στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου που απέρριψε τις προτάσεις των δανειστών.

Μόνο ο ξεσηκωμός ενός ένοπλου λαού που θα αρνηθεί να πληρώσει, το χρέος που του έχουνε φορτώσει, που δεν αναγνωρίζει δανειακές συμβάσεις και μνημόνια, που δεν αναγνωρίζει το ευρώ, τις δομές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ, που θα απαλλοτριώσει και θα κοινωνικοποιήσει την καπιταλιστική και κρατική ιδιοκτησία, τις τράπεζες, τις πολυεθνικές, τις μεγάλες επιχειρήσεις, τις επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας θα δώσει λύση. Μόνο ο ξεσηκωμός ενός ένοπλου λαού που θα καταργήσει το κράτος και το αστικό κοινοβούλιο και θα αναλάβει ο ίδιος την διαχείριση της παραγωγής, της διακίνησης των αγαθών, των μεταφορών, των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας, της υγείας και της εκπαίδευσης θα δώσει λύση στα κοινωνικά προβλήματα με γνώμονα τις ανάγκες των ανθρώπων και όχι το ιδιωτικό κέρδος. Η λύση θα δοθεί και η δικαιοσύνη θα αποδοθεί όταν το καθεστώς σας σωριαστεί σ’ ένα σωρό συντρίμμια και ερείπια.

- ΖΗΤΩ Ο ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
- ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΖΗΤΟΥΜΕΝΗ ΚΑΙ ΕΠΙΚΥΡΗΓΜΕΝΗ ΠΟΛΑ ΡΟΥΠΑ
- ΤΙΜΗ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΛΑΜΠΡΟ ΦΟΥΝΤΑ
 

Πολιτική δήλωση του Αντώνη Σταμπούλου

Ως αναρχικός αιχμάλωτος, με βάση τις ηθικές μου αξίες και το δίκαιο που πρεσβεύω, καλούμαι να μην νομιμοποιήσω αυτή τη δίκη και το σύστημα που υπηρετεί. Αρνούμαι τις κατηγορίες που μου αποδίδονται, όχι μόνο επειδή αποτελούν προϊόν ενός ποινικού συστήματος που δεν αποδέχομαι, αλλά και γιατί δεν έχουν καμιά σχέση με την πραγματικότητα, πράγμα καταφανές και μόνο αν συγκρίνουμε από την μία την αγωνιώδη προσπάθεια των μηχανισμών να με κατηγορήσουν και από την άλλη την παντελή έλλειψη οποιουδήποτε στοιχείου για να στοιχειοθετήσουν τις κατηγορίες.

Την 1η Οκτώβρη του 2014, όταν με συνέλαβαν, η τότε πολιτική ηγεσία έκανε τα πάντα για να παρουσιάσει το γεγονός αυτό ως μέγιστο έργο. Eβαλε λυτούς και δεμένους να αποδείξει τα όσα περιλαμβάνει το κατηγορητήριο και άλλα τόσα που ειπώθηκαν μέσω των δημοσιογράφων. Ευτυχώς ήμουν στα χέρια των βασανιστών της ΓΑΔΑ και δεν είχα τηλεόραση για να υποστώ τον οχετό των μίντια. Oλη η τρομοκρατική υπηρεσία πάσχισε να αποδείξει την μέγιστη επιτυχία που ήθελε η παραπαίουσα κυβέρνηση τότε ώστε να πουλήσει έργο στην ισχνή μειοψηφία του πληθυσμού που την ανέδειξε, για να κερδίσει λίγο κυβερνητικό χρόνο ακόμη. Μάταιες οι προσπάθειες, όπως αποδείχθηκε και για το μέλλον της κυβέρνησης και για την θεμελίωση του κατηγορητηρίου.

Η αστυνομία μετά την σύλληψή μου έκανε φύλλο και φτερό κάθε χώρο από τον οποίο είχα περάσει εγώ ή οι συγγενείς μου, έψαξαν ακόμη και σπίτι γειτόνων. Αφαίρεσαν δεκάδες αντικείμενα, βιβλία, ηλεκτρονικούς υπολογιστές, κινητά, κλειδιά, έψαξαν για DNA, αποτυπώματα, ήραν το τηλεφωνικό απόρρητο κλπ κλπ. Ποια είναι τα στοιχεία που προέκυψαν από όλη αυτή την ιστορία των ερευνών και των ανακρίσεων; Eνα κλειδί που είχα στην κατοχή μου όταν με συνέλαβαν και ένα άδειο σπίτι, άσχετο με την υπόθεση. Και με αυτά ο εισαγγελέας προτείνει καταδίκη για πράξεις με τις οποίες δεν συνδέονται παρά μόνο μέσω της πλούσιας φαντασίας και της δικαιολογίας ύπαρξης της ΔΑΕΕΒ. Τα νοηματικά άλματα που φτάνουν για να βρίσκομαι εδώ κι ένα χρόνο προφυλακισμένος με κατηγορίες ένταξης σε οργάνωση, επίθεση, χρήση εκρηκτικών, κλοπή κτλ., καταδεικνύουν το μένος των μηχανισμών καταστολής, την ανάγκη τους να κλείσουν υποθέσεις έχοντας επιτυχίες που μεταφράζονται σε αστέρια, και την ευχέρεια που δίνει ο 187Α στην δημιουργία ενόχων.

Ανεξάρτητα από την θέση μου επί του κατηγορητηρίου, και επειδή η δίκη αυτή είναι μια πολιτική δίκη, θέλω να πω ότι κανένα αστικό δικαστήριο δεν μπορεί να κρίνει επαναστατικές πράξεις. Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να επιβάλλει ποινές με γνώμονα πάντα τα συγκεκριμένα ταξικά συμφέροντα που υπηρετεί. Αυτού του είδους οι δίκες αποτελούν στιγμές του κοινωνικού πολέμου όπου οι νόμοι των ισχυρών προσπαθούν να επιβληθούν επί του δικαίου των από κάτω.
Όπως στους δρόμους οι νόμοι σας διεκδικούν το μονοπώλιο της βίας, έτσι και στις αίθουσες αυτές, οι νόμοι σας αξιώνουν την μοναδικότητά τους ως αδιαμφισβήτητη αλήθεια. Ως εκπρόσωποι του δικαστικού συστήματος ασκείτε μεθοδευμένη κατ' εξακολούθηση και κατ'επάγγελμα βία σε άτομα και σε κοινωνικά σύνολα που λειτουργούν εκούσια ή ακούσια ως εμπόδιο ή ανταγωνιστικά στην νόμιμη ισχύ- στην απόλυτα τρομοκρατική βία της εγκληματικής οργάνωσης που λέγεται κράτος, με τα απέραντα οπλοστάσια, τις βόμβες που προορίζονται για μαζικές δολοφονίες, τους επαγγελματίες φονιάδες γαλονάδες και το αστυνομικοδικαστικό πλέγμα που σκοπό έχει την διαφύλαξη της καπιταλιστικής καθημερινότητας και την αναπαραγωγή των όρων διαιώνισής της, δηλαδή το έγκλημα.

Η ανταπόκριση στον ρόλο σας επιβάλλει πάνω απ' όλα την παραγωγή ενόχων. Η αρχή του “αθώος μέχρι αποδείξεως του εναντίου” βρίσκεται αντεστραμμένη: ο κατηγορούμενος θεωρείται εξαρχής ένοχος, και καλείται να αποδείξει την αθωότητά του.

Όλο και περισσότερος κόσμος κλείνεται στις φυλακές, σαν απόδειξη της αποτελεσματικότητας της λειτουργίας του ποινικού συστήματος, με τους μεγαλύτερους εγκληματίες ελεύθερους να ορίζουν, να ελέγχουν και να χρησιμοποιούν το δολοφονικό καπιταλιστικό σύστημα ως νόμος ή και πάνω απ'το νόμο. Αυτό είναι το πλαίσιο στο οποίο ασκείτε το επάγγελμά σας, υπηρετώντας την ομαλότητα ενός τερατουργήματος.

Ο ειδικός χαρακτήρας του δικαστηρίου αυτού, όπως και οι ειδικοί νόμοι με τους οποίους δικάζει δηλώνουν αφενός την αναγκαιότητα του εκ των άνωθεν ελέγχου του, καθώς στρέφεται ενάντια σε μορφές παρανομίας απειλητικές για το καθεστώς (όχι απαραίτητα επαναστατικές αλλά ισχυρές όσον αφορά την αμφισβήτηση του κρατικού μονοπωλίου της βίας). Αφετέρου, επιχειρείται η περιθωριοποίηση του αναρχικού λόγου, γι' αυτό και οι δίκες αυτές γίνονται σε κλειστούς χώρους, χωρίς ενόρκους, προς απόκρυψη του γεγονότος ότι οι διώξεις αυτές είναι ξεκάθαρα πολιτικές.

Κλείνοντας να πω πως σ' ό,τι αφορά εμένα το κατηγορητήριο βασίζεται σε διπλή αυθαιρεσία. Η πρώτη είναι η υπόθεση ότι είμαι μέλος του Ε.Α., πράγμα που δεν προκύπτει από πουθενά, και η δεύτερη είναι η κατηγορία επί των πράξεων που αποδίδονται στην οργάνωση, πάλι φυσικά χωρίς κανένα στοιχείο. Το δεύτερο σκέλος είναι πλέον η επιτομή της αυθαιρεσίας όχι μόνο όσον αφορά εμένα αλλά και όσο θα αφορούσε ένα μέλος της οργάνωσης.

Το δικαστήριο είναι απολύτως αναρμόδιο να με κρίνει ως πολιτική οντότητα. Ταυτόχρονα και ως άνθρωπος δίνω αγώνα να παρευρίσκομαι σε αυτήν την αίθουσα καθώς και μόνον η αισθητική της γραφειοκρατίας μου προκαλεί απέχθεια, πόσο μάλλον όλη η διαδικασία. Επομένως, επιθυμία μου είναι να παρεμβαίνω όσο το δυνατόν λιγότερο. Όταν έρθει η ώρα της απολογίας θα τοποθετηθώ εφ' όλης της ύλης. 
 
Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2015