Κυριακή 16 Ιουνίου 2019 | 23:35
Δεύτερη Δίκη ΕΛΑ

Δεύτερη Δίκη ΕΛΑPointer

34η συνεδρίαση

Παρασκευή, 15.4.05

Με την έναρξη της συνεδρίασης, ο Χρ. Τσιγαρίδας ζήτησε το λόγο και έκανε μια σημαντική πολιτική δήλωση, αποκαλύπτοντας ότι ασφαλίτικες-χαφιέδικες προκηρύξεις έχουν μπει στη δικογραφία και εμφανίζονται ως προκηρύξεις του ΕΛΑ. Σας χρησιμοποιούν σαν διεκπεραιωτές των σχεδίων τους, είπε ο Χρ. Τσιγαρίδας στους δικαστές. Το ερώτημα είναι αν εσείς θα το αποδεχτείτε αυτό. Παραθέτουμε στη συνέχεια ολόκληρη τη δήλωση:
 
«Κύριοι δικαστές
 
Οπως θυμόσαστε, την προηγούμενη εβδομάδα, ακούγοντας τη βιαστική ανάγνωση μιας έκθεσης γραφολογικής εξέτασης, που περιλάμβανε την αρχή και το τέλος μιας προκήρυξης, εξέφρασα αμέσως αμφιβολίες για το αν πρόκειται για προκήρυξη του ΕΛΑ. Το περιεχόμενο μιας φράσης που διαβάστηκε εδώ μου έλεγε ότι αυτή δεν θα μπορούσε να είναι προκήρυξη του ΕΛΑ.
 
Ζήτησα να πάρω αντίγραφο της προκήρυξης για να τη μελετήσω και μπορώ πλέον να πω με κατηγορηματικότητα τι ακριβώς είναι αυτή η προκήρυξη. Πρόκειται για χαφιέδικη-ασφαλίτικη προκήρυξη, όπως θα σας αποδείξω αμέσως παρακάτω.
 
Αναρωτιέμαι, όμως, τι γυρεύει μια τέτοια προκήρυξη μέσα στη δικογραφία. Αναρωτιέμαι, όχι μόνο γιατί πρόκειται για χαφιέδικη-ασφαλίτικη προκήρυξη, αλλά και γιατί πρόκειται για προκήρυξη εντελώς άσχετη με την υπόθεση που δικάζεται εδώ, με τις συγκεκριμένες 10 ενέργειες που αποτελούν την κατηγορία. Εσείς, βέβαια, δεν φέρετε ευθύνη για τα έγγραφα που άλλοι έβαλαν στη δικογραφία. Φέρετε ευθύνη, όμως, για την ανάγνωσή τους. Εσείς αποφασίζετε τι είναι σχετικό με την υπόθεση και πρέπει να αναγνωστεί και τι όχι. Και αυτή η υπόθεση, λοιπόν, μας πάει στην ουσία, στον τρόπο με τον οποίο διεξάγεται αυτή η δίκη.
 
Το πρώτο σκέλος της δίκης κατέδειξε την προσπάθεια της Εισαγγελίας να καλύψει την αλαζονεία του συμβουλίου εφετών, που μας έστειλε εδώ με ένα βούλευμα νομική κωμωδία. Επρεπε να υπάρχουν μάρτυρες κατηγορίας για τη συμμετοχή μας στις αποδιδόμενες κατηγορίες και έφεραν μάρτυρες κατηγορίας για άλλη υπόθεση που δεν δικαζόμαστε.
 
Το δεύτερο σκέλος, αυτό των πειστηρίων, άσχετων με την υπόθεση, κατέδειξε την προσπάθεια της Εισαγγελίας να δημιουργήσει εντυπώσεις.
 
Το τρίτο σκέλος, αυτό των αναγνωστέων εγγράφων, κατέδειξε την προσπάθεια της Εισαγγελίας να παρεισφρύσει διάφορα άσχετα με την υπόθεση έγγραφα,  με παράλληλους προς την υπόθεση μελλοντικούς στόχους.
 
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι, πρώτον, τα σχετιζόμενα με το ζεύγος ντε Μαρσέλους έγγραφα και, δεύτερον, αυτή η προκήρυξη, που ο συγγραφέας της αυτοχαρακτηρίζεται σαν «Επαναστατική Ομάδα Χρήστος Κασίμης» και υπογράφει σαν «Χρήστος Κασίμης». Γιατί έχει σημασία αυτό το γεγονός; Γιατί γίνεται απόπειρα νομιμοποίησης πλαστών, ασφαλίτικων προκηρύξεων, όπως είναι αρκετές από τις αναφερόμενες στη γραφολογική εξέταση.
 
Ακούστε!
 
Στις 19 και 20 Οκτωβρίου του 1977, μια ομάδα του ΕΛΑ, στην οποία συμμετείχε ο Χρήστος Κασίμης, αποφασίζει να κτυπίσει την AEG, εταιρία γερμανικών συμφερόντων. Το χτύπημα ήταν συγκεκριμένη έκφραση διεθνιστικής αλληλεγγύης για τη δολοφονία των αγωνιστών της RAF μέσα στα λευκά κελιά του Σταμχάιμ. Μετά τη δολοφονία του Χρήστου Κασίμη, η ομάδα αυτή του ΕΛΑ παίρνει το όνομα «Επαναστατική Ομάδα Χρήστος Κασίμης» και στέλνει με ημερομηνία 21.10.77 προκήρυξη, στην οποία εξηγεί τα πραγματικά γεγονότα της 19.10.77.
 
Η «Επαναστατική Ομάδα Χρήστος Κασίμης» προβαίνει στις παρακάτω ενέργειες:
 
1) Στις 11.12.77 χτυπάει και καταστρέφει ολοκληρωτικά το χώρο όπου φυλάσσονταν τα κινητά συνεργεία κινηματογράφησης και τηλεπικοινωνιών της αστυνομίας, στου Ζωγράφου. Ενα μικρό απόσπασμα της προκήρυξης δημοσιεύει η εφημερίδα «Απογευματινή», που το πήρε από φωτοαντίγραφο της προκήρυξης που είχε σταλεί σε μια από τις τρεις εφημερίδες, «Ελευθεροτυπία» ή «Νέα» ή «Εθνος», στις οποίες ο ΕΛΑ έστελνε τις προκηρύξεις του. Ποτέ ο ΕΛΑ δεν έστειλε προκήρυξη σε δεξιά εφημερίδα.
 
2) Στις 13 Γενάρη του 1979 καταστρέφει ασυρματοφόρο αυτοκίνητο της Αστυνομίας μπροστά από το ΙΣΤ’ αστυνομικό τμήμα.
 
3) Στις 20.10.86 πραγματοποιεί δυναμικό χτύπημα στο ΙΔ’ αστυνομικό τμήμα με υπογραφή «Επαναστατική Ομάδα Χρήστος Κασίμης του ΕΛΑ». Δηλαδή, η ομάδα υποδηλώνει πλέον τη σύνδεσή της με τον ΕΛΑ.
 
4) Στις 3.4.87 πραγματοποιεί δυναμικό χτύπημα στο ΙΘ’ αστυνομικό τμήμα με υπογραφή και πάλι      «Επαναστατική Ομάδα Χρήστος Κασίμης του ΕΛΑ».
 
Την  περίοδο μετά το 1980, οι μυστικές υπηρεσίες θεώρησαν ότι η χρονική στιγμή, λόγω αποχώρησης από τον ΕΛΑ του Χρήστου Τσουτσουβή, ήταν κοινωνικοπολιτικά πρόσφορη για προσπάθειες διείσδυσης στις ένοπλες οργανώσεις. Για αυτό το σκοπό χρησιμοποίησαν το στρατολογημένο πράκτορα Ντάνο Κρυστάλλη, πρώην γραμματέα της Νεολαίας ΕΔΑ. Αυτός αρχίζει να συχνάζει σε μέρη που πίστευε η  Ασφάλεια ότι κυκλοφορούν μέλη και εκκολαπτόμενα μέλη ένοπλων οργανώσεων. Και αρχίζει σιγά-σιγά να χτίζει το προφίλ του επαναστημένου νέου.
 
Πρέπει όμως να κάνει και κάποιες ενέργειες για να τον εμπιστευτούν και να τον πλησιάσουν. Η πρώτη πρακτόρικη ενέργεια που γίνεται από τον Κρυστάλλη, με τη βοήθεια και την κάλυψη της ΚΥΠ, είναι η τοποθέτηση μιας βόμβας στις 3.3.85 στη Γερμανική Πρεσβεία. Η βόμβα φυσικά είναι ανενεργή. Η ομάδα αποκαλείται –προσέχτε– «Επαναστατική Ομάδα Διεθνιστικής Αλληλεγγύης Χρήστος Κασίμης».
 
Ο Κρυστάλλης βάζει άλλες δύο βόμβες, μία σε συγκέντρωση του Μητσοτάκη και μία στην  ΕΡΤ, που είναι και αυτές ανενεργές, φυσικά από κατασκευής.
 
Το ότι είναι ασφαλίτικες αυτές οι ενέργειες αποδεικνύεται και από το εξής γεγονός. Οταν ο Κρυστάλλης συλλαμβάνεται, το 1985, λόγω της ασυνεννοησίας και της σύγκρουσης ανάμεσα στην Ασφάλεια και την ΚΥΠ, στην έρευνα που έγινε στο σπίτι του βρίσκεται έτοιμη προκήρυξη με υπογραφή «Ε.Ο. Διεθνιστικής Αλληλεγγύης Χρήστος Κασίμης». Αναφέρεται σε κάποια ενέργεια παρεμφερή,  που ετοίμαζε και δεν πρόλαβε να την κάνει (είναι η υπ. αριθμ. 82, που αναφέρεται στη γραφολογική εξέταση που διαβιβάστηκε στο δικαστήριο).
 
Ο Κρυστάλλης, με τις εντολές  και την πίεση των μυστικών υπηρεσιών, στην κατεύθυνση αφενός του στόχου της διείσδυσης και αφετέρου της δημιουργίας συγχύσεων στο κίνημα, κινείται με τη συγγραφή και αποστολή προκηρύξεων, σφετεριζόμενος ενέργειες και τίτλους άλλων οργανώσεων. Ο θάνατος του Χρήστου Τσουτσουβή στις 15.5.85 τον γεμίζει αυτοπεποίθηση για την επιτυχία των στόχων του και εκεί κάνει το μοιραίο λάθος.
 
Τη νύχτα της 30-6 προς 1-7-1985, ο ΕΛΑ ανατινάζει ένα αυτοκίνητο, γεμάτο με εμπρηστικό υλικό στο πορτ μπαγκάζ, στην αυλή που είναι μπροστά από το ξενοδοχείο «Απόλλων Παλλάς» στο Καβούρι, όπου έχουν μαντρώσει τους φοβισμένους Αμερικάνους στρατιωτικούς και όπου παρκάρουν τα αυτοκίνητά τους. Οι μυστικές υπηρεσίες στέλνουν στις εφημερίδες και δημοσιεύεται την άλλη μέρα προκήρυξη γραμμένη από τον Κρυστάλλη (όπως αποδεικνύεται μετά τη σύλληψη και έρευνα στο σπίτι του), με συρραφές από άλλα κείμενα, με την  οποία αναλαμβάνει την ευθύνη η πρακτόρικη ψευδοργάνωση ΑΑΠ.
 
Ο ΕΛΑ είχε αναλάβει την ευθύνη τηλεφωνικά και όταν αργότερα έστειλε την προκήρυξη ανάληψης της ευθύνης για την ενέργεια στο Καβούρι, για να μη μείνει σε κανέναν καμιά αμφιβολία, έστειλε μαζί και τις φωτοτυπίες των αδειών δύο αυτοκινήτων που είχε απαλλοτριώσει. Ενός που είχε ανατιναχθεί στην ενέργεια στο Καβούρι και ενός δεύτερου, έτοιμου, με όλα τα εμπρηστικά στο πορτ μπαγκάζ,  που θα  το χρησιμοποιούσε την άλλη μέρα σε ενέργεια εναντίον της αμερικάνικης βάσης στη Νέα Μάκρη. Ετσι αποδεικνυόταν πανηγυρικά ότι η ΑΑΠ ήταν ασφαλίτικη οργάνωση-σφραγίδα.
 
Ο ΕΛΑ άργησε να στείλει την ανακοίνωση ανάληψης της ευθύνης για την ενέργεια στο Καβούρι, γιατί το δεύτερο αυτοκίνητο χάθηκε. Οι σύντροφοι, επειδή οι εφημερίδες δεν έγραφαν τίποτα, φοβόντουσαν προβοκάτσια. Γι’ αυτό, τηλεφώνησαν στις εφημερίδες και έδωσαν τον πλαστό αριθμό της πινακίδας, λέγοντας ότι το είχαν απαλλοτριώσει και ότι τους το κλέψαν. Πάλι τίποτα, Μέχρι που κάποιος σύντροφος το είδε παρκαρισμένο… έξω από την πόρτα ενός αστυνομικού τμήματος. Το θεώρησαν κλεμμένο και το πάρκαραν έξω από την πόρτα τους. Καταλαβαίνετε τι έγινε, όταν ο ΕΛΑ ειδοποίησε τις εφημερίδες.
 
Αυτή ήταν η ελληνική αστυνομία και ίδια είναι ακόμα. Τα φούμαρα για τους Αγγλους, Γάλλους Πορτογάλους, που δήθεν άλλαξαν την αστυνομία και βοήθησαν στην εξάρθρωση της 17Ν και του ΕΛΑ, είναι για προπαγάνδα και εκφοβισμό του ελληνικού λαού και ιδιαίτερα του πιο «ζωηρού» κομματιού του.
 
 Η προκήρυξη που φέρατε εδώ, της 9-6-86, που αυτοπροσδιορίζεται σαν προκήρυξη της «Επαναστατικής Ομάδας Χρήστος Κασίμης» είναι ασφαλίτικη. Αναλώνεται σε ένα συνεχές υβρεολόγιο εναντίον του ΕΛΑ και αυτοαποκαλύπτεται όταν υπερασπίζεται  την ασφαλίτικη ανύπαρκτη οργάνωση ΑΑΠ. Είναι το κύκνειο άσμα της προσπάθειας της ΚΥΠ για διείσδυση.
 
Δύο ενδιάμεσες προσπάθειες που έγιναν από την ίδια ομάδα που εξακουλούθησε να σφετερίζεται τον τίτλο «Επαναστατική Ομάδα Χρήστος Κασίμης», ενάντια σε τράπεζες και ενάντια στο άγαλμα του Τρούμαν, έπεσαν στο κενό. Το μόνο θετικό που έμεινε ήταν ότι και οι δύο ενέργειες ήταν στη σωστή κατεύθυνση και γι’ αυτό ο ΕΛΑ δεν είχε κανένα πρόβλημα να κεφαλαιοποιήσει την πολιτική σημασία τους.
 
Τέλος, είναι χαρακτηριστικό ότι όλες αυτές οι προκηρύξεις γράφτηκαν από την ίδια ασφαλίτικη γραφομηχανή.
 
Καταλήγω, λοιπόν. Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός πως υπήρξε προσπάθεια διείσδυσης στις ένοπλες οργανώσεις. Ο Κρυστάλλης εμφανίζεται ακόμα και σήμερα στα τηλεοπτικά παράθυρα και καμαρώνει ως πράκτορας και ειδικός περί το ένοπλο. Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι κυκλοφόρησαν ασφαλίτικες-προβοκατόρικες προκηρύξεις. Σας θυμίζω πως το ίδιο έγινε και με προκηρύξεις με την υπογραφή της «ΕΟ 17Ν». Στο βιβλίο του «Κάκτου», που έχει συγκεντρώσει όλες τις προκηρύξεις της συγκεκριμένης οργάνωσης, συμπεριλήφθηκαν και ασφαλίτικες προκηρύξεις. Στη δεύτερη έκδοση του βιβλίου περιλαμβάνεται και επιστολή του Δημήτρη Κουφοντίνα ο οποίος αναφέρει ποιες από τις δημοσιευόμενες προκηρύξεις είναι ασφαλίτικες. Ουδείς τόλμησε να τον διαψεύσει.
 
Εκείνο που πρέπει να αναρωτηθούμε και να απαντήσουμε είναι τι γυρεύουν αυτές οι προκηρύξεις στις δικογραφίες, μαζί με τις πραγματικές προκηρύξεις των οργανώσεων, που αποτελούν έτσι κι αλλιώς ιστορικά ντοκουμέντα, γι’ αυτό και εκδοτικοί οίκοι τις δημοσιεύουν σε βιβλία που κυκλοφορούν νόμιμα. Η Αντιτρομοκρατική ήξερε πολύ καλά ποιες απ’ αυτές τις προκηρύξεις είναι κατασκευάσματα των μυστικών υπηρεσιών. Τις έστειλε, όμως, για να συμπεριληφθούν στις δικογραφίες και σας υποχρεώνει να τις διαβάζετε σαν αναγνωστέα έγγραφα και να τις δέχεστε σαν αποδεικτικά μέσα. Και βέβαια, πρέπει να αναρωτηθείτε εσείς, τι δουλειά έχουν αυτές οι προκηρύξεις στην παρούσα δικογραφία, που αφορά 10 ενέργειες του ΕΛΑ, 10 εκρήξεις.
 
Ολα όσα σας είπα για μένα έχουν πολιτική αξία. Γιατί δεν μπορώ να δεχτώ την προσπάθεια να ξαναγραφτεί η Ιστορία των τελευταίων 30 ετών με τον τρόπο που θέλουν οι μυστικές υπηρεσίες. Εσείς, όμως, που καλείστε να κρίνετε σαν δικαστές, οφείλετε να αποφανθείτε για τα κίνητρα και τους στόχους αυτών που σας στέλνουν τα ασφαλίτικα και ΚΥΠίτικα παλιόχαρτα ως αποδεικτικά μέσα. Τί σημαίνει αυτό για μένα; Σημαίνει ότι σας περιφρονούν βαθύτατα και θέλουν να σας χρησιμοποιήσουν ως απλούς διεκπεραιωτές των σχεδίων τους. Είναι δικό σας ζήτημα, δική σας ευθύνη, αν θα το δεχτείτε αυτό το πράγμα».
 
Στη συνέχεια έγινε συζήτηση για την κλήση των μαρτύρων που είχε προτείνει ο Κ. Αγαπίου, στους οποίους προσέθεσε και τον δημοσιογράφο Σ. Βορίνα, που είχε κάνει τις αποκαλύψεις για την ταυτότητα του λεγόμενου «Τζορτζ». Ο εισαγγελέας πρότεινε να μην κληθεί ο πολιτικός μηχανικός Κώστας Αγαπίου, που έχει ακριβώς το ίδιο ονοματεπώνυμο με τον κατηγορούμενο, μετά τη δήλωση του Χρ. Τσιγαρίδα ότι γνωρίζει μόνο αυτόν τον Κώστα Αγαπίου, με τον οποίο έχει συνεργαστεί επαγγελματικά ελάχιστες φορές στο παρελθόν. Για τον Βορίνα είπε πως δεν μπορεί να κάνει πρόταση, γιατί δεν έχουν προσκομιστεί και δεν έχουν αναγνωστεί τα σχετικά έγγραφα. Για όλους τους όλους πρότεινε να μη κληθούν, ξερά, χωρίς επιχειρηματολογία. Οσο για τον Ζήση, είπε ότι η Αστυνομία τον ψάχνει και δεν τον βρίσκει! Γι’ αυτό πρότεινε να αναγνωστεί η αναφορά του Ζήση, αλλά μόνο οι σελίδες που αναφέρονται στον Τσιγαρίδα και τον Αγαπίου.
 
Οργισμένος ο Χρ. Τσιγαρίδας, πήρε το λόγο για να πει πως συνεχίζεται μια κακόγουστη ιστορία και πρέπει κάπου να σταματήσει. Να σας πω εγώ τι γράφει αυτό το χαρτί του Ζήση. Γράφει ότι τα παίρνει το ΚΚΕ, τα παίρνει το ΠΑΣΟΚ, τα παίρνει ο Κόκκαλης. Για τον Τσιγαρίδα γράφει “name of Andrew Tsigaridas” και για τον Αγαπίου δεν γράφει τίποτα. Γράφει για κάποιον «Φιλίπ» και τα υπόλοιπα είναι συμπεράσματα του Ζήση. Ο Κ. Αγαπίου είπε πως στην προηγούμενη δίκη όλοι συμφώνησαν πως ο Ζήσης είναι κατάπτυστος και ελεεινός, αλλά λέει και μια αλήθεια, αυτή στη σελίδα 4. Αν πρόκειται να διαβαστεί κάτι, να διαβαστεί ολόκληρη η αναφορά, για να κρίνετε περί τίνος πρόκειται.
 
Το δικαστήριο, αφού αποσύρθηκε για διάσκεψη, αποφάσισε: να απορρίψει όλα τα αιτήματα κλήτευσης μαρτύρων των Αγαπίου και Κανά (Μαλαβέτας, διαχειρίστρια, Σύρος, Διώτης, Νασιάκος, Αμοιρίδης κ.ά.). Ομόφωνα έκανε δεκτές τις αντιρρήσεις που προβλήθηκαν και δεν θα αναγνώσει την κατάθεση Ντε Μαρσέλους. Θα αναγνώσει μόνο τις καταθέσεις της Μαγκνταλένας Κοπ και κάποιο Ναμπίλ Σριτά, γιατί δεν υπάρχει διεύθυνσή τους και η κλήτευσή τους θεωρείται ανέφικτη. Θα αναγνώσει, επίσης, το έγγραφο της ομοσπονδιακής εισαγγελίας της Ελβετίας. Ομόφωνα αποφάσισε να αναγνωστεί το απόσπασμα από την απόφαση της προηγούμενης δίκης, ενώ κατά πλειοψηφία έκανε δεκτές τις αντιρρήσεις και δεν θα αναγνώσει την αναφορά Ζήση.
 
Ο Σριτά δεν αναφέρει τίποτα για Ελληνες στην κατάθεσή του. Η Κοπ (σύζυγος του Κάρλος) αναφέρει πως ήξερε ότι υπήρχαν κάποιες επαφές στην Ελλάδα, όμως δεν γνωρίζει ούτε με ποιες οργανώσεις ούτε αναφέρει ονόματα. Σημειώνει ότι οι Κάρλος και Βάινριχ δεν την αναμίγνυαν στα πάντα. Δεν θυμάται ούτε τους Ντε Μαρσέλους. Αναφέρει μόνο μια σύντομη συνάντηση με κάποιον Ελληνα στη Δαμασκό, ίσως εκπρόσωπο του ΕΛΑ (το αναφέρει με κάθε επιφύλαξη) τον οποίο δεν μπορεί να θυμηθεί. Ούτε από φωτογραφίες που της έδειξε ο Διώτης αναγνώρισε κανένα. Δεν γνωρίζει επίσης τίποτα για την απόπειρα κατά του Σαουδάραβα πρέσβη στην Αθήνα.
 
Το διαβιβαστικό της ομοσπονδιακής εισαγγελίας της Ελβετίας αναφέρεται στις ανακρίσεις και στη δικαστική συνδρομή και αναφέρεται στα ονόματα των Χρήστου Τσιγαρίδα (τον προσδιορίζει ως «Αντριου») και Κώστα Αγαπίου (τον προσδιορίζει ως Φιλίπ). Ζητάει δε να ανακριθούν στο πλαίσιο της δικαστικής συνδρομής.
Οπως είναι γνωστό, Τσιγαρίδας και Αγαπίου κλήθηκαν να καταθέσουν ως μάρτυρες το 1999 και δεν προέκυψε τίποτα. Η ανάγνωση αυτού του εγγράφου έχει προφανή σκοπιμότητα. Δεν διαβάστηκε μεν η κατάθεση της Ντε Μαρσέλους και οι επιδιωκόμενες εντυπώσεις σχηματίστηκαν από το έγγραφο της ελβετικής εισαγγελίας. Από την αλληλογραφία μεταξύ ελβετικών και ελληνικών αρχών φαίνεται καθαρά ότι οι ελληνικές αρχές δεν έκαναν καμιά κίνηση, προφανώς επειδή πίστευαν ότι δεν μπορούσαν να βγάλουν τίποτα. Αργότερα, όμως, όταν δημιουργήθηκε το κατάλληλο κλίμα, έβγαλαν και αυτά τα κωλόχαρτα και τα έβαλαν στη δικογραφία, για να δημιουργήσουν περισσότερες εντυπώσεις «ενοχής».
Παρασκευή 15 Απριλίου 2005