)
Κατεβάστε το φύλλο
Οταν γράψαμε -από την πρώτη στιγμή που κατατέθηκε το προσχέδιο Λοβέρδου- «Κοινωνική Ασφάλιση τέλος», ακόμα και άνθρωποι που έχουν βαθιά γνώση των ασφαλιστικών θεμάτων θεώρησαν ότι αυτό ήταν μια αντιπολιτευτική υπερβολή. Στη συνέχεια, καθώς μελετούσαν οι ίδιοι τη δομή του νέου συστήματος και αυτό που παράγουν οι θεμελιώδεις διατάξεις του, μας έδωσαν απόλυτο δίκιο.
Επειδή το ασφαλιστικό είναι ένα τεράστιο ζήτημα, που μας απασχολεί εδώ και χρόνια και που θα μας απασχολεί για πάντα, θα πρέπει ως εργαζόμενοι να έχουμε ένα μπού-σουλα. Ενα μπούσουλα ταξικό, που θα καθορίζει τη δράση μας, θα διαμορφώνει όλα τα επιμέρους αιτήματά μας και θα νοηματοδοτεί τη δράση μας, είτε αμυντική είναι αυτή είτε επιθετική-διεκδικητική.
Οπως ακριβώς το είχε προαναγγείλει, με τροπολογία που κατέθεσε σε άσχετο νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών («Δημοσιονομική διαχείριση και ευθύνη»), ο υπουργός Εργασίας Α. Λοβέρδος απαγορεύει διά ροπάλου κάθε αύξηση πάνω από το 0% που προβλέπει για το 2010 και το μισό 2011 η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (ΕΓΣΣΕ), που υπέγραψαν με τους καπιταλιστές τα πουλημένα εργατοπατερικά τομάρια της ΓΣΕΕ.
Με εργαλείο τους δασικούς χάρτες
Από τις πρώτες ήδη μέρες της ανάληψης του ΥΠΕΚΑ από την Τ. Μπιρμπίλη είχαμε προβλέψει ότι μετά από ένα διάστημα ο πρώην υπουργός Γ. Σουφλιάς θα φαντάζει αγγελούδι μπροστά της, γιατί αυτή και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ θα εφαρμόσουν μια δασική πολιτική ξεπατώματος των δασών και παράδοσης του ελέγχου τους στα ιδιωτικά μελετητικά γραφεία.
Την περασμένη Τρίτη, η υπουργός Παιδείας υπέγραψε τις άδειες λειτουργίας 30 κολεγίων (μετονομάστηκαν σε Κέντρα Μεταλυκειακής Εκπαίδευσης, ώστε να υποβαθμιστεί το ζήτημα και να ριχτεί στάχτη στα μάτια της εργαζόμενης κοινωνίας, της πανεπιστημιακής κοινότητας και κυρίως του φοιτητικού κινήματος και να αποφευχθούν οι αντιδράσεις).
Το παράδειγμα της Ουγγαρίας
Υπήρχε μια ευρωπαϊκή χώρα και μάλιστα από τις πρώην του ανύπαρκτου σοσιαλισμού, στην οποία οι Σοσιαλιστές κυβερνούσαν επί 8 ολόκληρα χρόνια. Το φθινόπωρο του 2008, η Ουγγαρία (αυτή είναι η χώρα) χτυπήθηκε άγρια από την καπιταλιστική κρίση. Επειδή δεν ανησυχούσαν για την τύχη του ευρώ, μιας και η Ουγγαρία δεν συμμετέχει στην ΟΝΕ, οι ιθύνουσες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις της ΕΕ έσπρωξαν την Ουγγαρία στην αγκαλιά του ΔΝΤ, το οποίο για πρώτη φορά έβαλε πόδι σε μια χώρα-μέλος της ΕΕ.
Η κυβέρνηση Παπανδρέου και το υπουργικό δίδυμο Παπακωνσταντίνου-Λοβέρδος κατέκτησαν ακόμη μια πρωτιά. Με διαφορά μιας εβδομάδας ψήφισαν στη Βουλή δυο ίδια νομοσχέδια. Το πρώτο (νόμος 3863/2010 ή νόμος Λοβέρδου-Παπακωνσταντίνου) ρυθμίζει τα ασφαλιστικά θέματα για τους εργαζόμενους ιδιωτικού και δημόσιου τομέα και το δεύ-τερο (νόμος 3865/2010 ή νόμος Παπακωνσταντίνου) ρυθμίζει τα ίδια θέματα μόνο για τους εργαζόμενους του δημόσιου τομέα.
Τα γεγονότα «μιλούν» μόνα τους. Και «μιλούν» γιατί μπορεί κάποιοι στον ΗΣΑΠ να μας έβγαλαν την πίστη για να μας δώσουν τα σχετικά έγγραφα, στο τέλος όμως τα έδωσαν.
Ο ΟΑΣΑ, ο οργανισμός-ομπρέλα των αστικών συγκοινωνιών, βγήκε στο μεϊντάνι για να πάρει δάνειο, όμως οι τράπεζες του έκλεισαν τις πόρτες.
Η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος προσπαθεί να προωθήσει το νέο σχέδιο νόμου για τους Δασικούς Χάρτες αφήνοντας να εννοηθεί ότι η αιτία της μη κατάρτισής τους μέχρι σήμερα ήταν το θεσμικό τους πλαίσιο (ν. 2664/1998).
Πράγματι, νομικό ήταν το πρόβλημα που δεν επέτρεψε την ανάρτηση των δασικών χαρτών που είχαν συνταχθεί μέχρι σήμερα, με τη διαφορά ότι δεν οφειλόταν στο νόμο των Δασικών Χαρτών αλλά στη νομική εμπλοκή που δημιούργησε η αλλαγή του ορισμ
Απογραφή δημοσίων υπαλλήλων
«Για τι πράγμα μιλάτε;». Αυτή ήταν η απάντηση της υπουργού Γεωργίας Κ. Μπατζελή, όταν σε τυχαία συνάντησή μας έξω από το ασανσέρ του υπουργείου (την περασμένη Δευτέρα) τη ρωτήσαμε τι σκοπεύει να κάνει με το σκάνδαλο Φλαούνα, υπόθεση που έχει αραχνιάσει στο γραφείο της. Υποκρίτρια, αλλά κάκιστη ως ηθοποιός η κ.
Σχεδόν 13,5 δισ. ευρώ μοίρασε στους τραπεζίτες η κυβέρνηση Παπανδρέου, μέσα σε ένα οχταήμερο του Ιούνη. Συγκεκριμένα, με διαδοχικές αποφάσεις μεταξύ 22 και 29 Ιούνη έδωσε εγγυήσεις ύψους 2,31 δισ. ευρώ στην Αlpha bank, 3,82 δισ. στη Eurobank, 2,21 δισ. στην Πειραιώς, 4,27 δισ. στην Εθνική, 0,22 δισ.
 )
